Γ. Νικητιάδης: «Δηλώνω παρών στα πολιτικά πράγματα της χώρας»

Συ­νέ­ντευ­ξη

στη Μαίρη Φώτη

Στο κα­τώ­φλι της νέας του­ρι­στι­κής πε­ριό­δου και με τα μη­νύ­μα­τα να είναι πε­ρισ­σό­τε­ρο από θε­τι­κά, ο πρώην υφυ­πουρ­γός Πο­λι­τι­σμού Του­ρι­σμού κ. Γιώρ­γος Νι­κη­τιά­δης με συ­νέ­ντευ­ξή του προς την «δη­μο­κρα­τι­κή», κάνει λόγο για πα­ντε­λή έλ­λει­ψη στρα­τη­γι­κού σχε­δί­ου εκ μέ­ρους της κυ­βέρ­νη­σης και επι­ση­μαί­νει ότι το ζη­τού­με­νο είναι να κα­τα­φέ­ρου­με αργά-αργά να αντι­στοι­χί­σου­με κά­πο­τε τα έσοδα με τις αφί­ξεις.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι μια άλλη κυ­βέρ­νη­ση, που δεν θα πά­σχει από τις ιδε­ο­λη­ψί­ες της ση­με­ρι­νής θα είναι δυ­να­τόν να προ­σελ­κύ­σει επεν­δυ­τές και την κα­τα­κε­ραυ­νώ­νει για τους χει­ρι­σμούς της στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με τους Θε­σμούς.

Ο ίδιος δη­λώ­νει «παρών» στον πο­λι­τι­κό στίβο από οποια­δή­πο­τε θέση του ζη­τη­θεί, χωρίς να απο­κλεί­ει την κά­θο­δό του στην Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση, ενώ, σχο­λιά­ζο­ντας τις πο­λι­τι­κές εξε­λί­ξεις ανα­φέ­ρει ότι στό­χος της «Δη­μο­κρα­τι­κής Συ­μπα­ρά­τα­ξης» είναι, όχι απλώς να απο­τε­λέ­σει τον τρίτο πόλο, αλλά αυτός ο πόλος να είναι και πολύ ισχυ­ρός.

• Κύριε υπουρ­γέ, να ξε­κι­νή­σου­με την συ­νέ­ντευ­ξη από τα του του­ρι­σμού. Βρι­σκό­μα­στε στην αρχή της νέας του­ρι­στι­κής πε­ριό­δου και τα μη­νύ­μα­τα είναι κάτι πα­ρα­πά­νω από θε­τι­κά. Εσείς, με την εμπει­ρία σας, πώς βλέ­πε­τε να δια­μορ­φώ­νε­ται η σεζόν;

Η φε­τι­νή του­ρι­στι­κή πε­ρί­ο­δος όπως φαί­νε­ται από την πλη­ρο­φό­ρη­ση και από τα μη­νύ­μα­τα που δέ­χο­μαι και που λίγο πολύ είναι γνω­στά σε όλους, θα είναι από πλευ­ράς αφί­ξε­ων η κα­λύ­τε­ρη που εί­χα­με μέχρι σή­με­ρα. Δυ­στυ­χώς, δεν μπορώ να πω το ίδιο και για τα έσοδα από τον του­ρι­σμό που θα έπρε­πε να είναι αντί­στοι­χα των αφί­ξε­ων και δυ­στυ­χώς θα είναι μειω­μέ­να σε σχέση με τις αφί­ξεις. Η πα­ρα­δο­ξο­λο­γία αυτή, οφεί­λε­ται στην πα­ντε­λή έλ­λει­ψη στρα­τη­γι­κού σχε­δί­ου εκ μέ­ρους της κυ­βέρ­νη­σης για τον του­ρι­σμό. Όλα γί­νο­νται με εμπει­ρι­κό τρόπο λες και ο του­ρι­σμός μας έχει μπει στον αυ­τό­μα­το πι­λό­το. Η μόνη φω­τει­νή χα­ρα­μά­δα είναι η δρα­στη­ριό­τη­τα της προ­σω­πι­κής πρω­το­βου­λί­ας που επι­τρέ­πει να λέμε ότι κάπου πα­ρεμ­βαί­νου­με και εμείς. Δεν είμαι όμως πε­σι­μι­στής. Ίσως η φε­τι­νή χρο­νιά που αυ­ξά­νει τόσο πολύ την ζή­τη­ση, να δώσει την δυ­να­τό­τη­τα χωρίς το μα­χαί­ρι στο λαιμό να σκε­φτού­με επι­τέ­λους πώς θα αντι­με­τω­πί­σου­με τα με­γά­λα διαρ­θρω­τι­κά προ­βλή­μα­τα της του­ρι­στι­κής οι­κο­νο­μί­ας, ώστε να κα­τα­φέ­ρου­με αργά-αργά να αντι­στοι­χί­σου­με κά­πο­τε τα έσοδα με τις αφί­ξεις. Πα­ραλ­λή­λως βε­βαί­ως, έχει πολύ με­γά­λη ση­μα­σία να φύ­γου­με από την κρίση που διέρ­χε­ται η χώρα και να μειω­θούν οι αβά­στα­χτοι φόροι που επι­βάλ­λο­νται στο του­ρι­στι­κό προ­ϊ­όν.

• Στο βι­βλίο σας, «Του­ρι­σμός Δώ­δε­κα Θέ­σεις-Δω­δε­κά­νη­σος Δώ­δε­κα Ονει­ρα» πα­ρου­σιά­ζε­τε μια σειρά από προ­τά­σεις για την του­ρι­στι­κή ανά­πτυ­ξη κάθε νη­σιού ξε­χω­ρι­στά, εστιά­ζο­ντας στις δια­φο­ρε­τι­κές προ­ο­πτι­κές και δυ­να­τό­τη­τες του κα­θε­νός. Θα ήθελα την άποψή σας, ως προς τη Ρόδο και την Κω, που έχουν ταυ­τι­στεί με τον μα­ζι­κό του­ρι­σμό. Υπάρ­χουν τε­λι­κά πε­ρι­θώ­ρια για την προ­σέλ­κυ­ση του­ρι­στών υψη­λής ει­σο­δη­μα­τι­κής στάθ­μης στα νησιά μας;

Κα­ταρ­χήν σας ευ­χα­ρι­στώ που ανα­φέ­ρε­σθε στο βι­βλίο που έχω γρά­ψει για τον του­ρι­σμό. Ήμουν και πα­ρα­μέ­νω υπερ της άπο­ψης ότι κάθε νησί μας θα έπρε­πε να έχει ένα δικό του ανα­πτυ­ξια­κό σχέ­διο για τον του­ρι­σμό. Δεν θα στα­μα­τή­σω να υπο­στη­ρί­ζω αυτήν την άποψη. Για τη Ρόδο και τη Κω που  ερω­τά­τε ει­δι­κό­τε­ρα, δεν έχω καμία αμ­φι­βο­λία ότι θα μπο­ρού­σαν να προ­σελ­κύ­σουν του­ρί­στες υψη­λής ει­σο­δη­μα­τι­κής στάθ­μης. Από πλευ­ράς ομορ­φιάς τα δύο αυτά νησιά δεν έχουν να ζη­λέ­ψουν τί­πο­τα από τις ομορ­φιές των με­γά­λων πα­γκό­σμιων του­ρι­στι­κών προ­ο­ρι­σμών. Από τα νησιά της Κα­ραϊ­βι­κής μέχρι την Ίμπι­ζα και την Μα­γιόρ­κα, κα­νέ­νας τολμώ να πω, δεν έχει τις ομορ­φιές της Ρόδου και της Κω. Εμείς όμως υπερ­τε­ρού­με κατά πολύ σε σχέση με τους άλ­λους προ­ο­ρι­σμούς σε ό,τι αφορά τον πο­λι­τι­σμό μας. Υπερ­τε­ρού­με μα­κράν σε ό,τι αφορά την ιστο­ρία μας. Θα μπο­ρού­σα να ανα­φέ­ρω δε­κά­δες πα­ρα­δείγ­μα­τα γι’ αυτό που λέω. Τι μας λεί­πει; Η βελ­τί­ω­ση της ποιό­τη­τας και ο σχε­δια­σμός. Τα επι­χει­ρη­σια­κά σχέ­δια στα οποία ανα­φέρ­θη­κα πα­ρα­πά­νω. Μου είναι αδια­νό­η­το να μην έχει η Ρόδος λι­μά­νι Home Port για τα με­γά­λα κρουα­ζιε­ρό­πλοια. Δεν θα εγκα­τα­λεί­ψω ποτέ την ιδέα η Ρόδος και η Κως να απο­κτή­σουν από δύο – τρία γκολφ το κάθε νησί. Με τί­πο­τα δεν απο­δέ­χο­μαι να μην έχει η Κως μια μα­ρί­να 600 ακόμα και 800 θέ­σε­ων. Είναι όμως και πολλά άλλα για τα οποία νο­μί­ζω μόνο με επι­χει­ρη­σια­κό σχέ­διο (Business plan) για τον του­ρι­σμό μπο­ρού­με να οδη­γη­θού­με σε προ­σέλ­κυ­ση του­ρι­στών υψη­λών ει­σο­δη­μα­τι­κής στάθ­μης. Η απά­ντη­σή μου είναι, βε­βαί­ως και μπο­ρού­με αρκεί να δου­λέ­ψου­με όλοι μαζί γι’ αυτό.

• Το all inclusive, πε­ρισ­σό­τε­ρο έβλα­ψε ή ωφέ­λη­σε την ανά­πτυ­ξη του του­ρι­σμού;

Έχω πει πολ­λές φορές ότι το all inclusive είναι ανα­γκαίο κακό. Όσο το χρη­σι­μο­ποιούν οι αντα­γω­νι­στές σου, είσαι υπο­χρε­ω­μέ­νος να το χρη­σι­μο­ποιείς και εσύ.

Εκτι­μώ λοι­πόν με βάση ό,τι είπα πριν, πως κά­νο­ντας λο­γα­ρια­σμό, τα­μείο όπως λέμε, στο τέλος πρέ­πει να πα­ρα­δε­χτού­με ότι το all inclusive ωφέ­λη­σε κατά πολύ την ανά­πτυ­ξη του του­ρι­σμού στα νησιά της Ρόδου και Κω. Το ερώ­τη­μα δεν είναι να έχου­με ή να μην έχου­με all inclusive. To ερώ­τη­μα είναι πώς θα κα­τα­φέ­ρου­με να ανα­πτύ­ξου­με του­ρι­σμό ποιό­τη­τας σε τόσο υψηλό επί­πε­δο που να μην μο­νο­πω­λεί το σύ­νο­λο της αγο­ράς το all inclusive.

• Να πε­ρά­σου­με στις πο­λι­τι­κές εξε­λί­ξεις. Οι Θε­σμοί, ανα­μέ­νο­νται μετά τις 23 Απρι­λί­ου και φαί­νε­ται πως βρι­σκό­μα­στε μπρο­στά σε νέα επώ­δυ­να μέτρα. Πώς κρί­νε­τε τους χει­ρι­σμούς της κυ­βέρ­νη­σης;

Θα μπο­ρού­σα συν­θη­μα­το­λο­γώ­ντας να πω ότι οι χει­ρι­σμοί της κυ­βέρ­νη­σης είναι τρα­γι­κοί. Πι­στεύω πως το ζη­τού­με­νο δεν είναι πια το πώς κρί­νου­με τους χει­ρι­σμούς της κυ­βέρ­νη­σης. Ο λαός που ξε­γε­λά­στη­κε έχει ήδη κρί­νει και έχει βαθ­μο­λο­γή­σει την κυ­βέρ­νη­ση. Τόση επι­πο­λαιό­τη­τα πά­ντως, τόση άγνοια, τόσος ερα­σι­τε­χνι­σμός και υπο­κρι­σία δεν πί­στευε κα­νείς ότι θα μπο­ρού­σαν να συ­να­ντη­θούν στην πο­λι­τι­κή μιας κυ­βέρ­νη­σης σε μια χώρα που βρί­σκε­ται σε κρίση. • Ολη αυτή η αβε­βαιό­τη­τα, δη­μιουρ­γεί κακό επεν­δυ­τι­κό πε­ρι­βάλ­λον και φα­ντά­ζει όλο και πιο δύ­σκο­λο να επι­λέ­ξουν υγιείς επι­χει­ρη­μα­τί­ες να επεν­δύ­σουν στην Ελ­λά­δα. Το ζη­τού­με­νο είναι όμως να κα­τα­φέ­ρου­με να προ­σελ­κύ­σου­με επεν­δυ­τές. Είναι τε­λι­κά άπια­στο όνει­ρο αυτή η προ­ο­πτι­κή;

Σε καμία πε­ρί­πτω­ση, δεν απο­τε­λεί άπια­στο όνει­ρο η προ­σέλ­κυ­ση επεν­δύ­σε­ων. Μια άλλη κυ­βέρ­νη­ση που δεν θα πά­σχει από τις ιδε­ο­λη­ψί­ες της ση­με­ρι­νής, που δεν θα ενο­χο­ποιεί το κέρ­δος και που θα έχει ανοι­κτούς ορί­ζο­ντες και ικανά άτομα με όρεξη για δου­λειά, είναι βέ­βαιο ότι μπο­ρεί να προ­σελ­κύ­σει και πολ­λές και με­γά­λες επεν­δύ­σεις στη χώρα.

• Η ση­με­ρι­νή δύ­σκο­λη, σε όλα τα επί­πε­δα, κα­τά­στα­ση οδη­γεί πολ­λούς να ανα­ζη­τή­σουν μια κα­λύ­τε­ρη τύχη στο εξω­τε­ρι­κό. Εσείς, ως παιδί με­τα­να­στών, αλλά και ως γο­νέ­ας που το παιδί του ζει και ερ­γά­ζε­ται στο εξω­τε­ρι­κό πώς βλέ­πε­τε αυτή την «αι­μορ­ρα­γία»;

Είναι πράγ­μα­τι «αι­μορ­ρα­γία» αυτό που συμ­βαί­νει. Το ζω μέσα στο σπίτι μου όπως το ζούνε χι­λιά­δες ελ­λη­νι­κές οι­κο­γέ­νειες. Είναι πληγή για τον τόπο να τον εγκα­τα­λεί­πουν τόσοι άν­θρω­ποι και τόσα λα­μπρά μυαλά. Αυτή η φυγή πρέ­πει να στα­μα­τή­σει, όχι μόνο για συ­ναι­σθη­μα­τι­κούς λό­γους, αλλά κυ­ρί­ως διότι οι χι­λιά­δες νέοι και μπο­ρούν και έχουν να δώ­σουν αρ­κε­τά πράγ­μα­τα στο τόπο τους.

• Μέσα σε όλο αυτό το κλίμα, τα κόμ­μα­τα είναι έτοι­μα «δια παν εν­δε­χό­με­νο». Η διεύ­ρυν­ση της «Δη­μο­κρα­τι­κής Συ­μπα­ρά­τα­ξης», μέσω των συ­νερ­γα­σιών με τε­λευ­ταία αυτή με τον Γιώρ­γο Πα­παν­δρέ­ου, εκτι­μά­τε ότι θα την κα­τα­στή­σουν τον «τρίτο πόλο» και ου­σια­στι­κά σε ρυθ­μι­στή των εξε­λί­ξε­ων;

Ο στό­χος μας είναι πράγ­μα­τι η «Δη­μο­κρα­τι­κή Συ­μπα­ρά­τα­ξη» όχι απλώς να απο­τε­λέ­σει τον τρίτο πόλο αλλά αυτός ο πόλος να είναι και πολύ ισχυ­ρός. Εμείς δεν κο­ροϊ­δέ­ψα­με κα­νέ­ναν. Εί­πα­με την αλή­θεια και ενερ­γή­σα­με με μο­να­δι­κό γνώ­μο­να το καλό της πα­τρί­δας. Δεν τα κά­να­με όλα τέ­λεια. Προ­φα­νώς. Που­θε­νά όμως δεν βλέπω ή με­τέ­πει­τα, να έχουν κάνει κάτι κα­λύ­τε­ρο. Αν εμείς εί­χα­με λάβει τα μέτρα που λαμ­βά­νει ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ εκεί­νη τη πε­ρί­ο­δο, θα μας είχαν «κρε­μά­σει». Σή­με­ρα ο λαός αργά αλλά στα­θε­ρά αντι­λαμ­βά­νε­ται πόσο δίκιο εί­χα­με και πόσο ει­λι­κρι­νείς υπήρ­ξα­με. Με την ευ­και­ρία αυτή, θα ήθελα να κα­λέ­σω όλους τους συ­ντρό­φους μου από το ΠΑΣΟΚ απο­στα­σιο­ποι­η­μέ­νους και μη, όλους τους συ­ντρό­φους από το ΚΙ­ΔΗ­ΣΟ και τη ΔΗΜΑΡ, συ­νο­λι­κώς κάθε άτομο που εκ­φρά­ζε­ται από την κε­ντρο­α­ρι­στε­ρά και την σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τία να έρ­θουν στην κε­ντρι­κή ομι­λία που θα κάνει στο Δη­μο­τι­κό Θέ­α­τρο στη Ρόδο, την Τρίτη του Πάσχα στις 19.30 μμ η Φώφη Γεν­νη­μα­τά. Η πα­ρου­σία όλων όπως γί­νε­ται ήδη και σε άλλες πό­λεις θα απο­τε­λέ­σει ένα καλό ξε­κί­νη­μα για να κτί­σου­με μαζί τον φορέα εκεί­νο που θα συ­γκρο­τή­σει τον «τρίτο δυ­να­μι­κό πόλο» στο πο­λι­τι­κό μας σύ­στη­μα.

• Από τις συ­χνές επα­φές που έχετε με τους Δω­δε­κα­νή­σιους, τι μη­νύ­μα­τα λαμ­βά­νε­τε; Ποια είναι τα ζη­τή­μα­τα που σας θέ­τουν;

Οι συ­μπα­τριώ­τες μας στη Δω­δε­κά­νη­σο έχουν την ίδια αγω­νία με τους υπο­λοί­πους Έλ­λη­νες. Τα μό­νι­μα ερω­τή­μα­τα εκ­φρά­ζο­νται με την πρό­τα­ση πού πάμε; Tι θα γίνει; Θα φύ­γου­με ποτέ από την κρίση; Στις προ­σω­πι­κές μου επα­φές προ­στί­θε­ται στα πα­ρα­πά­νω ερω­τή­μα­τα από πολ­λούς συ­μπα­τριώ­τες μας και το ερώ­τη­μα για το αν θα είμαι εγώ προ­σω­πι­κώς υπο­ψή­φιος βου­λευ­τής και τι σκο­πεύω να κάνω. Δεν σας κρύβω ότι με χα­ρο­ποιεί πολύ συχνά το γε­γο­νός ότι η με­γά­λη πλειο­ψη­φία των συ­μπα­τριω­τών μας ανα­γνω­ρί­ζει το έργο που κά­να­με όταν ήμουν στο Υπουρ­γείο Του­ρι­σμού.

• Θα είστε τε­λι­κά υπο­ψή­φιος βου­λευ­τής ή θα σας δούμε να ασχο­λεί­στε με τα κοινά από κά­ποια άλλη θέση; Οι φήμες που σας θέ­λουν υπο­ψή­φιο πε­ρι­φε­ρειάρ­χη, φου­ντώ­νουν πά­ντως.

Ο ιδε­ο­λο­γι­κο­πο­λι­τι­κός χώρος στον οποίο ανήκω και οι αξίες με τις οποί­ες έχω γα­λου­χη­θεί επι­τάσ­σουν να είμαι παρών από οποια­δή­πο­τε θέση. Και είμαι παρών.

• Στο διά­στη­μα που επι­λέ­ξα­τε να απο­στα­σιο­ποι­η­θεί­τε από την ενερ­γό πο­λι­τι­κή δράση, δε­χθή­κα­τε προ­τά­σεις από άλλα κόμ­μα­τα;

Κοι­τά­χτε. Ποτέ δεν άφησα θολό το τοπίο γύρω από το πού ανήκω από πλευ­ράς ιδε­ο­λο­γι­κο­πο­λι­τι­κής. Αυτό αντι­λαμ­βά­νε­στε ότι δεν επι­τρέ­πει εύ­κο­λα να σε πλη­σιά­σουν κόμ­μα­τα έξω από τον δικό σου χώρο. Αυτό όμως σε καμία πε­ρί­πτω­ση δεν ση­μαί­νει ότι ο χώρος στον οποίο ανήκω βάζει στε­γα­νά. Απε­να­ντί­ας, εγώ προ­σω­πι­κώς πα­ρα­μέ­νω φα­να­τι­κός υπο­στη­ρι­κτής της συ­νερ­γα­σί­ας των κομ­μά­των. Δεν δια­νο­ού­μαι ότι δεν έχουν τα με­γά­λα κόμ­μα­τα κοινή θέση για την ελ­λη­νι­κή παι­δεία. Επα­να­στα­τώ βλέ­πο­ντας να μην αντι­με­τω­πί­ζου­με από κοι­νού τα θέ­μα­τα της δι­καιο­σύ­νης και δη­μό­σιας διοί­κη­σης και εκρή­γνυ­μαι όταν βλέπω δια­φο­ρο­ποι­ή­σεις στα εθνι­κά θέ­μα­τα. Επι­τέ­λους, πρέ­πει κά­πο­τε να μά­θου­με σε θέ­μα­τα που έχουν εθνι­κή και υπερ­κομ­μα­τι­κή διά­στα­ση να συ­νεν­νο­ού­μα­στε. Ούτε με τον δεξιό ούτε με τον αρι­στε­ρό έχω εγώ άποψη δια­φο­ρε­τι­κή για την απο­νο­μή δι­καιο­σύ­νης και για την δη­μό­σια διοί­κη­ση της χώρας. Να κα­τα­λά­βου­με επι­τέ­λους ότι η πρώτη προ­τε­ραιό­τη­τα για την πα­τρί­δα μας είναι να ξε­φύ­γει από την κρίση. Να δια­σφα­λί­σου­με πρώτα και να με­γα­λώ­σου­με όσο γί­νε­ται τη πίττα μας και μετά μπο­ρού­με να δια­φω­νή­σου­με για τον τρόπο που θα την μοι­ρά­σου­με.

• Πώς βλέ­πε­τε το μέλ­λον του ΠΑΣΟΚ-Δη­μο­κρα­τι­κής Συ­μπα­ρά­τα­ξης;

Έχου­με ακόμη δρόμο μπρο­στά μας. Στο χώρο της κε­ντρο­α­ρι­στε­ράς το κενό είναι τε­ρά­στιο. Το ζη­τού­με­νο είναι να βρού­με τρό­πους να το κα­λύ­ψου­με εμείς. Και για να γίνει αυτό δεν αρκεί να συ­μπα­ρα­τα­χθού­με , απαι­τεί­ται να δια­τυ­πώ­σου­με συ­γκε­κρι­μέ­νες προ­τά­σεις και να πεί­σου­με το λαό μας γι’ αυτές. Προ­τά­σεις που θα οδη­γούν στο ξε­πέ­ρα­σμα της κρί­σης και στην ευ­η­με­ρία ξανά.

• Να κλεί­σου­με την συ­νέ­ντευ­ξη με ευχές…

Έχου­με συ­νη­θί­σει την γιορ­τή της Ανα­στά­σε­ως να την απο­κα­λού­με Πάσχα των Ελ­λή­νων. Όλες αυτές τις άγιες μέρες ο κα­θέ­νας μας με τον δικό του τρόπο συ­νει­δη­το­ποιού­με το μαρ­τύ­ριο της Σταύ­ρω­σης και την ελ­πί­δα της Ανά­στα­σης. Καλή Ανά­στα­ση σε όλους μας λοι­πόν.