ΣτΕ: Συνταγματική η αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης στο Δημόσιο

Νομίμως αυξή­θη­καν τα όρια ηλικίας των δημο­σίων υπαλ­λή­λων μέχρι τον Ιανουά­ριο του 2022, καθώς το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας έκρινε ότι οι σχε­τι­κές νομο­θε­τι­κές ρυθ­μί­σεις δεν είναι αντί­θε­τες με το Σύνταγμα και τις ευρω­παϊ­κές συν­θή­κες.

Προη­γου­μέ­νως, η ΑΔΕΔΥ είχε προ­σφύ­γει στο ανώτατο δικα­στή­ριο και ζητούσε να ακυ­ρω­θούν ως αντι­συ­νταγ­μα­τι­κές και παρά­νο­μες, αλλά και αντί­θε­τες στην Ευρω­παϊκή Σύμβαση Δικαιω­μά­των του Ανθρώ­που, οι υπουρ­γι­κές απο­φά­σεις με τις οποίες αυξή­θη­καν τα όρια ηλικίας συντα­ξιο­δό­τη­σης. Παράλ­ληλα, η ΑΔΕΔΥ στρε­φό­ταν και κατά του κύρους του μνη­μο­νια­κού νόμου 4336/2105 με τον οποίο καθιε­ρώ­νε­ται η στα­διακή αύξηση των ορίων ηλικίας συντα­ξιο­δό­τη­σης.

Η αυξη­μένη 7μελής Σύνθεση του Α΄ Τμή­μα­τος του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας με προ­ε­δρεύ­ο­ντα τον αντι­πρό­ε­δρο Ανα­στά­σιο Γκότση και ειση­γή­τρια την σύμ­βουλο Επι­κρα­τείας, Παρα­σκευή Μπραίμη, με την υπ΄ αριθμ. 3281/2017 απόφασή της απέρ­ριψε ως αβά­σι­μους όλους τους νομι­κούς ισχυ­ρι­σμούς της ΑΔΕΔΥ.

Κατ΄ αρχάς, οι σύμ­βου­λοι Επι­κρα­τείας επι­ση­μαί­νουν ότι «η αύξηση των ορίων συντα­ξιο­δό­τη­σης είναι δυνατή όχι μόνο για το μέλλον αλλά και για το παρελ­θόν, υπό την έννοια ότι μπορεί να κατα­λαμ­βά­νει και ήδη θεμε­λιω­μένα δικαιώ­ματα, εφόσον βέβαια τηρεί­ται η αρχή της ανα­λο­γι­κό­τη­τας».

Η αύξηση των ορίων συντα­ξιο­δό­τη­σης, σημειώ­νουν οι δικα­στές, «συνιστά μια επί το δυσμε­νέ­στερο μετα­βολή των προ­ϋ­πο­θέ­σεων χορη­γή­σεως των ασφα­λι­στι­κών παροχών, η οποία δεν απα­γο­ρεύ­ε­ται, κατ΄ αρχήν, από το άρθρο 22 του Συντάγ­μα­τος, εφόσον προ­κύ­πτει αιτιο­λο­γη­μένα, ότι με την επέμ­βαση αυτή μπορεί δια­σφα­λι­στεί η δια­τη­ρη­σι­μό­τητα του ασφα­λι­στι­κού κεφα­λαίου, αλλά πρέπει όμως να είναι και σύμφωνη με τις λοιπές δια­τά­ξεις του συντάγ­μα­τος».

Ως εκ τούτου, τονί­ζουν οι σύμ­βου­λοι Επι­κρα­τείας, «εξυ­πη­ρε­τούν σκοπούς δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος, και όχι απλώς το ταμειακό συμ­φέ­ρον του Δημο­σίου, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται η ΑΔΕΔΥ».

Ακόμη, ανα­φέ­ρει το ΣτΕ, «η στα­διακή αύξηση των ορίων ηλικίας συντα­ξιο­δό­τη­σης απο­βλέ­πει πρω­τί­στως στον εξορ­θο­λο­γι­σμό του συντα­ξιο­δο­τι­κού συστή­μα­τος με την απο­τροπή των πρόωρων συντα­ξιο­δο­τή­σεων πριν τη νόμιμη ηλικία συντα­ξιο­δό­τη­σης» και προ­σθέ­τουν ότι από τη Συμ­φω­νία Δημο­σιο­νο­μι­κών Στόχων και Διαρ­θρω­τι­κών Μεταρ­ρυθ­μί­σεων κρί­θη­καν ανα­γκαίες οι αυξή­σεις των ορίων ηλικίας συντα­ξιο­δό­τη­σης για «την βιω­σι­μό­τητα του ασφα­λι­στι­κού συστή­μα­τος, προ­κει­μέ­νου να αντι­με­τω­πι­στεί το πρό­βλημα της επι­λο­γής πολλών ασφα­λι­σμέ­νων να συντα­ξιο­δο­τη­θούν πρόωρα».

Η στα­διακή αύξηση των ορίων ηλικίας, σύμφωνα με τους συμ­βού­λους Επι­κρα­τείας, δεν προ­σκρούει στην ΕΣΔΑ, καθώς η εν λόγω σύμβαση δεν κατο­χυ­ρώ­νει δικαί­ωμα συντά­ξεως ορι­σμέ­νου ύψους, με συνέ­πεια να μην απο­κλεί­ε­ται κατ’ αρχήν δια­φο­ρο­ποί­ηση του ύψους της συντα­ξιο­δο­τι­κής παροχής ανά­λο­γης με τις επι­κρα­τού­σες εκά­στοτε συν­θή­κες.

Καθη­με­ρινή