Καταπατημένα Δημοσίου: Τίτλοι ιδιοκτησίας σε 90.000 ακίνητα

Το «κλει­δί» της ρύθ­μι­σης θα είναι η χρο­νι­κή διάρ­κεια της κα­το­χής του ακι­νή­του με ορό­ση­μο το 1970 ή το 1980

Νό­μι­μους τί­τλους ιδιο­κτη­σί­ας σε 90.000 ακί­νη­τα του Δη­μο­σί­ου που έχουν κα­τα­πα­τη­θεί από ιδιώ­τες πριν από δε­κα­ε­τί­ες, ακόμη και σχε­δόν έναν αιώνα, σχε­διά­ζει να δώσει η κυ­βέρ­νη­ση με νο­μο­σχέ­διο το οποίο ανα­μέ­νε­ται τις επό­με­νες ημέ­ρες να τεθεί σε δη­μό­σια δια­βού­λευ­ση.

Η νέα ρύθ­μι­ση, όπως δή­λω­σε ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης στο τε­λευ­ταίο Υπουρ­γι­κό Συμ­βού­λιο, θα λύσει ένα πρό­βλη­μα που τα­λαι­πω­ρεί τη χώρα από το 1929 και κα­νέ­νας νόμος μέχρι τώρα δεν έχει μπο­ρέ­σει να ρυθ­μί­σει. «Μι­λά­με για 90.000 πε­ρι­πτώ­σεις, για το 92% των δη­μο­σί­ων ακι­νή­των που επί δε­κα­ε­τί­ες έχουν γίνει σπί­τια, κτή­μα­τα, επαγ­γελ­μα­τι­κές στέ­γες πο­λι­τών» ση­μεί­ω­σε ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης, για να προ­σθέ­σει ότι «αυτοί πλέον θα μπο­ρούν να τα εξα­γο­ρά­σουν, απο­κα­θι­στώ­ντας το ιδιο­κτη­σια­κό τους κα­θε­στώς, ενι­σχύ­ο­ντας πα­ράλ­λη­λα τα δη­μό­σια έσοδα με το τί­μη­μα και τους φό­ρους με­τα­βί­βα­σης ακι­νή­των. Και όλα αυτά, βε­βαί­ως, πάντα σε πλήρη συμ­μόρ­φω­ση με τους πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κούς πε­ριο­ρι­σμούς».

Με το νο­μο­σχέ­διο που ανα­μέ­νε­ται να κα­τα­τε­θεί στη Βουλή στις αρχές του κα­λο­και­ριού, θα δί­νε­ται η δυ­να­τό­τη­τα σε όσους κα­τέ­χουν κα­τα­πα­τη­μέ­να δη­μό­σια ακί­νη­τα να τα νο­μι­μο­ποι­ή­σουν, κα­τα­βάλ­λο­ντας το ανά­λο­γο τί­μη­μα, προ­κει­μέ­νου να απο­κτή­σουν ορι­στι­κούς τί­τλους κυ­ριό­τη­τας. Το ποσό της εξα­γο­ράς θα υπο­λο­γί­ζε­ται με βάση τις αντι­κει­με­νι­κές αξίες των ακι­νή­των και με πο­σο­στό έκ­πτω­σης το οποίο θα κλι­μα­κώ­νε­ται ανά­λο­γα με τη χρο­νι­κή διάρ­κεια της κα­το­χής και το είδος του ακι­νή­του. Το τί­μη­μα, ανά­λο­γα με το ύψος του, θα μπο­ρεί να εξο­φλεί­ται σε δό­σεις. Το ύψος του τι­μή­μα­τος θα κα­θο­ρί­ζε­ται ανά­λο­γα με τη χρο­νι­κή διάρ­κεια της κα­τα­πά­τη­σης και το είδος του ακι­νή­του.

Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες, ανα­μέ­νε­ται να συ­γκρο­τη­θεί ει­δι­κή επι­τρο­πή στην οποία ο κάθε δι­καιού­χος θα κα­τα­θέ­τει τα δι­καιο­λο­γη­τι­κά που δια­θέ­τει έτσι ώστε να εξε­τα­στεί η νο­μι­μό­τη­τα των ακι­νή­των. Κατά την εξέ­τα­ση από την επι­τρο­πή θα συ­νε­κτι­μη­θεί και η δι­κα­στι­κή προ­σφυ­γή όποιων έχουν κα­τα­θέ­σει.

Ο υπουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών Χρή­στος Σταϊ­κού­ρας σε συ­νέ­ντευ­ξή του στα «ΝΕΑ» απο­κά­λυ­ψε ότι η εξα­γο­ρά των κα­τα­πα­τη­μέ­νων δη­μο­σί­ων ακι­νή­των και εκτά­σε­ων θα γίνει «υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις, με σαφή και αντι­κει­με­νι­κά κρι­τή­ρια, μέσα από μια τα­χεία και αυ­το­μα­το­ποι­η­μέ­νη δια­δι­κα­σία, με δι­κλί­δες όμως ασφα­λεί­ας ώστε να εξαι­ρού­νται ακί­νη­τα που είναι απα­ραί­τη­τα για την ικα­νο­ποί­η­ση κρα­τι­κών ανα­γκών ή πα­ρου­σιά­ζουν πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κό ή αρ­χαιο­λο­γι­κό εν­δια­φέ­ρον».

Ση­μεί­ω­σε ακόμη ότι «έτσι, διευ­θε­τεί­ται ορι­στι­κά το ιδιο­κτη­σια­κό κα­θε­στώς της ιδιω­τι­κής πε­ριου­σί­ας του Δη­μο­σί­ου, απο­κα­θί­στα­νται πο­λί­τες που δια­τη­ρούν στα ακί­νη­τα αυτά την κύρια κα­τοι­κία ή τον τόπο άσκη­σης της επαγ­γελ­μα­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τάς τους, ενώ το Δη­μό­σιο και οι δι­κα­στι­κές αρχές απαλ­λάσ­σο­νται από ση­μα­ντι­κό αριθ­μό εκ­κρε­μών γρα­φειο­κρα­τι­κών δια­δι­κα­σιών και δικών».

Η χρο­νι­κή διάρ­κεια της κα­τα­πά­τη­σης

Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες, το «κλει­δί» της ρύθ­μι­σης θα είναι η χρο­νι­κή διάρ­κεια της κα­το­χής του κα­τα­πα­τη­μέ­νου ακι­νή­του με ορό­ση­μο το 1970 ή το 1980. Για να εγεί­ρει κά­ποιος αξιώ­σεις εξα­γο­ράς κα­τα­πα­τη­μέ­νου ακι­νή­του θα πρέ­πει να απο­δεί­ξει ότι έχει στην κα­το­χή του το δη­μό­σιο ακί­νη­το πάνω από 50 χρό­νια αν λη­φθεί υπόψη ως έτος βάσης το 1970 ή πάνω από 40 χρό­νια αν η αφε­τη­ρία είναι το 1980. Για όσους έχουν κα­τα­πα­τή­σει δη­μό­σια ακί­νη­τα μετά το 1970 ή το 1980 το σχέ­διο νόμου δεν θα δίνει τη δυ­να­τό­τη­τα εξα­γο­ράς, θα προ­βλέ­πει την απο­μά­κρυν­σή τους από τα πα­ρα­νό­μως κα­τα­πα­τη­μέ­να ακί­νη­τα εν­δε­χο­μέ­νως και με πρό­στι­μο.

Το τί­μη­μα θα δια­φο­ρο­ποιεί­ται και θα λαμ­βά­νο­νται υπόψη και κοι­νω­νι­κά κρι­τή­ρια. Δη­λα­δή, θα είναι χα­μη­λό για τους πο­λί­τες με απο­δε­δειγ­μέ­νη οι­κο­νο­μι­κή αδυ­να­μία, για ευ­πα­θείς ομά­δες όπως πο­λύ­τε­κνοι και ανά­πη­ροι και για πε­ρι­πτώ­σεις που επί του κα­τα­πα­τη­μέ­νου ακι­νή­του έχει ανε­γερ­θεί πρώτη κα­τοι­κία. Ει­δι­κά για την εξα­γο­ρά αγρο­τι­κών εκτά­σε­ων θα πρέ­πει να απο­δει­κνύ­ε­ται ότι ο κά­το­χος είναι κατά κύριο επάγ­γελ­μα αγρό­της.

Το φαι­νό­με­νο της κα­τα­πά­τη­σης δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας είναι τόσο παλιό όσο η δη­μό­σια πε­ριου­σία. Οι κα­τα­πα­τη­τές των δη­μό­σιων ακι­νή­των εμ­φα­νί­ζο­νται στην Εφο­ρία και στα δι­κα­στή­ρια ως νό­μι­μοι ιδιο­κτή­τες των ακι­νή­των, με τί­τλους ιδιο­κτη­σί­ας που είτε δη­μιούρ­γη­σαν οι ίδιοι ή δι­καιο­πά­ρο­χοί τους ή με τί­τλους που δη­μιούρ­γη­σαν απώ­τα­τοι κα­τα­πα­τη­τές μετά το 1884.

Στην Ατ­τι­κή 8 στα 10 ακί­νη­τα του Δη­μο­σί­ου βρί­σκο­νται στα χέρια των κα­τα­πα­τη­τών. Στη Θεσ­σα­λία και στη Στε­ρεά Ελ­λά­δα 7 στα 10 και στα νησιά του Αι­γαί­ου 6 στα 10. Εκτι­μά­ται ότι από το σύ­νο­λο της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας έχει κα­τα­πα­τη­θεί το 47% των αστι­κών ακι­νή­των και το 64% των αγρο­τι­κών εκτά­σε­ων.

Πηγή ΟΤ