Νίκος Γερονικόλας: Να σταματήσουμε να μετράμε ζημιές και να αντιμετωπίσουμε τις αιτίες τους

Στην απώ­λεια του Ευάγ­γε­λου Γιο­μπλιά­κη αλλά και όσα πρέ­πει να γί­νουν για αντι­με­τω­πι­στούν προ­βλή­μα­τα ου­σια­στι­κά ανα­φέ­ρε­ται σε ανάρ­τη­ση του στα μέσα κοι­νω­νι­κής δι­κτύ­ω­σης ο επι­κε­φα­λής της πα­ρά­τα­ξης ” Αρχή Ορ­γά­νω­σης για το νησί μας” Γραμ­μα­τέ­ας του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου Ρόδου κ. Νίκος Γε­ρο­νι­κό­λας.

Η ανάρ­τη­ση του είναι η εξής:

Σή­με­ρα το πρωί, σε ρα­διο­φω­νι­κή μου πα­ρέμ­βα­ση στον Real Voice, ανα­φέρ­θη­κα στη χθε­σι­νή τρα­γω­δία στη Ρόδο και στον άδικο χαμό του Βαγ­γέ­λη Γιο­μπλιά­κη.

Ενός αν­θρώ­που που επέ­λε­ξε τη Ρόδο για να ζήσει και να ερ­γα­στεί, που έγινε μέλος της επαγ­γελ­μα­τι­κής μας οι­κο­γέ­νειας και που δυ­στυ­χώς χά­θη­κε με τόσο τρα­γι­κό τρόπο.

Ο Βαγ­γέ­λης είχε ολο­κλη­ρώ­σει τη νυ­χτε­ρι­νή του βάρ­δια στις 7 το πρωί και το δυ­στύ­χη­μα συ­νέ­βη εκτός ερ­γα­σί­ας. Οι ακρι­βείς συν­θή­κες πα­ρα­μέ­νουν άγνω­στες και οφεί­λου­με να απο­φύ­γου­με τις αυ­θαί­ρε­τες υπο­θέ­σεις.

Στην πα­ρέμ­βα­σή μου τό­νι­σα ότι σε κα­τα­στά­σεις έκτα­κτης ανά­γκης ο πε­ριο­ρι­σμός των με­τα­κι­νή­σε­ων είναι απα­ραί­τη­τος, αλλά δεν μπο­ρεί να ση­μαί­νει ορι­ζό­ντια παύση κάθε δρα­στη­ριό­τη­τας. Υπάρ­χουν κρί­σι­μες υπη­ρε­σί­ες και ερ­γα­ζό­με­νοι που είναι απα­ραί­τη­τοι για την προ­στα­σία αν­θρώ­πι­νων ζωών.

Το ση­μα­ντι­κό­τε­ρο όμως είναι η πρό­λη­ψη.

Στις πλημ­μύ­ρες γνω­ρί­ζου­με τα επι­κίν­δυ­να πε­ρά­σμα­τα και τις φυ­σι­κές δια­δρο­μές του νερού. Τι συμ­βαί­νει όταν ο μο­να­δι­κός δρό­μος μιας πε­ριο­χής πρέ­πει να απο­κλει­στεί;

Το 2022 είχα επι­ση­μά­νει δη­μό­σια τους κιν­δύ­νους για τα Στε­γνά του Αρ­χαγ­γέ­λου. Σή­με­ρα επα­νέρ­χο­μαι στην ανά­γκη δη­μιουρ­γί­ας δεύ­τε­ρης οδι­κής εξό­δου, ώστε να υπάρ­χει εναλ­λα­κτι­κή πρό­σβα­ση τόσο για τους κα­τοί­κους όσο και για τις υπη­ρε­σί­ες έκτα­κτης ανά­γκης.

Και θέτω ένα απλό ερώ­τη­μα,

Πόσες φορές θα κη­ρύσ­σου­με το νησί σε κα­τά­στα­ση έκτα­κτης ανά­γκης, θα επι­σκευά­ζου­με τις ίδιες υπο­δο­μές και θα πε­ρι­μέ­νου­με την επό­με­νη κα­τα­στρο­φή;

Χρεια­ζό­μα­στε μια δια­φο­ρε­τι­κή αντί­λη­ψη. Λι­γό­τε­ρες απο­σπα­σμα­τι­κές απο­κα­τα­στά­σεις, πε­ρισ­σό­τε­ρα έργα ου­σια­στι­κής πρό­λη­ψης.

Κά­ποια στιγ­μή πρέ­πει να στα­μα­τή­σου­με να με­τρά­με τις ζη­μιές και να αρ­χί­σου­με να αντι­με­τω­πί­ζου­με τις αι­τί­ες που τις προ­κα­λούν. Πόσες κα­τα­στρο­φές πρέ­πει ακόμη να ζή­σου­με για να το κα­τα­λά­βου­με;

Κλεί­νο­ντας, εκ­φρά­ζω ξανά τα ει­λι­κρι­νή μου συλ­λυ­πη­τή­ρια στην οι­κο­γέ­νεια του Βαγ­γέ­λη.

Νι­κό­λα­ος Ι. Γε­ρο­νι­κό­λας

Γραμ­μα­τέ­ας Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου Ρόδου