Υπαγωγή τριών ημεδαπών στις ευεργετικές διατάξεις του νόμου περί υπερχρεωμένων νοικοκυριών

Στην υπαγωγή τριών ημε­δα­πών στις ευερ­γε­τι­κές δια­τά­ξεις του νόμου περί υπερ­χρε­ω­μέ­νων νοι­κο­κυ­ριών προ­χώ­ρησε με δύο απο­φά­σεις του το Ειρη­νο­δι­κείο Ρόδου.

H πρώτη αίτηση υπο­βλή­θηκε από ένα ανδρό­γυνο, ηλικίας σήμερα 63 και 57 ετών αντί­στοιχα. Από το γάμο τους έχουν απο­κτή­σει δύο τέκνα, ήδη ενήλικα, τα οποία δεν θεω­ρού­νται προ­στα­τευό­μενα μέλη της οικο­γέ­νειάς τους.

Και οι δύο αιτού­ντες εργά­ζο­νται εποχικά ως μισθω­τοί (ιδιω­τι­κοί) υπάλ­λη­λοι, ενώ κατά τους μήνες που δεν εργά­ζο­νται λαμ­βά­νουν επίδομα ανερ­γίας από τον ΟΑΕΔ. Το έτος 2008, οι αιτού­ντες συμ­βλή­θη­καν ως (συν)οφει­λέ­τες σε δύο συμ­βά­σεις στε­γα­στι­κών δανείων, οι οφειλές των οποίων ανέρ­χο­νται, στα ποσά των 60.987,69 και 70.537,56 ευρώ.

Επι­πλέον, ο αιτών έχει συνάψει σύμβαση χορή­γη­σης πιστω­τι­κής κάρτας, συνο­λι­κής οφειλής, ύψους 3.734,79 ευρώ.

Οι μηνιαίες δαπάνες δια­βί­ω­σης των αιτού­ντων, στις οποίες περι­λαμ­βά­νο­νται δια­τροφή, είδη οικια­κής κατα­νά­λω­σης και ατο­μι­κής φρο­ντί­δας, λει­τουρ­γικά έξοδα οικίας, υπη­ρε­σίες τηλε­πι­κοι­νω­νίας, μετα­κι­νή­σεις, ένδυση – υπόδηση, ανέρ­χο­νται, κατά τα διδάγ­ματα της κοινής πείρας, αλλά και σύμφωνα με την έκθεση υπο­λο­γι­σμού των εύλογων δαπανών της ΕΛΣΤΑΤ, την οποία το δικα­στή­ριο δύναται να αξιο­ποι­ή­σει στο συλ­λο­γι­σμό του ως κατευ­θυ­ντή­ρια γραμμή, στο ποσό των 900,00 ευρώ, δοθέ­ντος ότι οι αιτού­ντες την υπαγωγή τους στις ευερ­γε­τι­κές δια­τά­ξεις του Ν. 3869/2010 πρέπει να μειώ­σουν τις δαπάνες τους στις απο­λύ­τως απα­ραί­τη­τες για την ικα­νο­ποί­ηση των βασικών βιο­τι­κών αναγκών τους.

Το δικα­στή­ριο με την απόφασή του ρύθμισε ορι­στικά τα χρέη τους, υπο­χρε­ώ­νο­ντας αυτούς σε μηνιαίες κατα­βο­λές τις οποίες καθο­ρί­ζει στο ποσό των 190 € για τον πρώτο και στο ποσό των 180 € για τη δεύτερη αιτούσα για χρονικό διά­στημα πέντε ετών συμ­μέ­τρως δια­νε­μό­μενα μεταξύ των ένδικων απαι­τή­σεων, οι οποίες κατα­βο­λές θα πραγ­μα­το­ποιού­νται εντός του πρώτου δεκαη­μέ­ρου (10/ημέρου) εκάστου μηνός.

Εξαιρεί της εκποί­η­σης την κύρια κατοι­κία τους και τους επι­βάλ­λει την υπο­χρέ­ωση να κατα­βά­λουν για τη διάσωση της κύριας κατοι­κίας τους το ποσό των 38.085,66 € ο καθένας, με μηνιαίες κατα­βο­λές ποσού 158,69 € έκαστος, για χρονικό διά­στημα δια­κο­σίων σαράντα μηνών.

Οι μηνιαίες αυτές δόσεις θα πραγ­μα­το­ποιού­νται εντός του πρώτου δεκαη­μέ­ρου (10/ημέρου) εκάστου μηνός, αρχής γενο­μέ­νης τον πρώτο μήνα πέντε έτη μετά τη δημο­σί­ευση της από­φα­σης, με την προ­νο­μιακή ικα­νο­ποί­ηση των απαι­τή­σεων της πιστώ­τριας που είναι εξο­πλι­σμέ­νες με εμπράγ­ματη ασφά­λεια επί του ακι­νή­του αυτού κατά την υπο­θη­κική τάξη των προ­ση­μειώ­σεών τους. Θα κατα­βάλ­λο­νται δε εντόκως, χωρίς ανα­το­κι­σμό, με σταθερό επι­τό­κιο το μέσο επι­τό­κιο στε­γα­στι­κού δανείου, όπως προ­κύ­πτει από το στα­τι­στικό δελτίο της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος, του τόκου υπο­λο­γι­ζο­μέ­νου επί του ποσού των ανωτέρω ορι­σθέ­ντων δόσεων των 158,69 ευρώ.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε η δικη­γό­ρος κ. Ασημένη Βεργή.

– Η δεύτερη απόφαση αφορά ημεδαπό, ηλικίας σήμερα 58 ετών. Είναι παντρε­μέ­νος από το έτος 2001 και έχει απο­κτή­σει δύο τέκνα, ένα ενήλικο και ένα ανήλικο, ενώ από προη­γού­μενο γάμο του έχει άλλο ένα ενήλικο τέκνο.

Εργά­ζε­ται ως επο­χι­κός υπάλ­λη­λος και έχει ανα­λά­βει οφειλή ύψους 20.209,16 ευρώ, απορ­ρέ­ουσα από σύμβαση κατα­να­λω­τι­κού δανείου, οφειλή ύψους 169.751,67 ευρώ, απορ­ρέ­ουσα από χορή­γηση επι­χει­ρη­μα­τι­κής πίστω­σης, στην οποία ενέ­χε­ται ως εγγυ­η­τής, οφειλή ύψους 1.456,34 ευρώ, απορ­ρέ­ουσα από σύμβαση κατα­να­λω­τι­κού δανείου, στην οποία ενέ­χε­ται ως οφει­λέ­της, οφειλή ύψους 71.327,69 ευρώ απορ­ρέ­ουσα από σύμβαση στε­γα­στι­κού δανείου, στην οποία ενέ­χε­ται ως οφει­λέ­της, συνο­λική οφειλή ύψους 115.727,29 ευρώ από σύμβαση στε­γα­στι­κού δανείου, στην οποία ενέ­χε­ται ως οφει­λέ­της, οφειλή ύψους 5.543,63 ευρώ, απορ­ρέ­ουσα από σύμβαση χορή­γη­σης πιστω­τι­κής κάρτας, στην οποία ενέ­χε­ται ως οφει­λέ­της και οφειλή ύψους 3.246,72 ευρώ, απορ­ρέ­ουσα από σύμβαση χορή­γη­σης πιστω­τι­κής κάρτας, στην οποία ενέ­χε­ται ως οφει­λέ­της.

Το δικα­στή­ριο ρύθμισε ορι­στικά τα χρέη του υπο­χρε­ώ­νο­ντας αυτόν σε μηδε­νι­κές κατα­βο­λές προς τους δικαιού­χους των απαι­τή­σεων για χρονικό διά­στημα τριών ετών.

Εξαιρεί της εκποί­η­σης την κύρια κατοι­κία του και του επι­βάλ­λει την υπο­χρέ­ωση να κατα­βά­λει για τη διάσωση της κύριας κατοι­κίας του το συνο­λικό ποσό των 88.661,30 €, με μηνιαίες δόσεις ποσού 369,42 €, για χρονικό διά­στημα 240 μηνών.

Οι μηνιαίες αυτές δόσεις θα πραγ­μα­το­ποιού­νται εντός του πρώτου δεκαη­μέ­ρου (10/ημέρου) εκάστου μηνός, αρχής γενο­μέ­νης τον επόμενο μήνα της δημο­σί­ευ­σης της παρού­σας από­φα­σης, με την προ­νο­μιακή ικα­νο­ποί­ηση των απαι­τή­σεων των πιστω­τών με εμπράγ­ματη ασφά­λεια επί του ακι­νή­του αυτού κατά την υπο­θη­κική τάξη των προ­ση­μειώ­σεών τους και έπειτα των λοιπών ανέγ­γυων απαι­τή­σεων.

Θα κατα­βάλ­λο­νται δε εντόκως, χωρίς ανα­το­κι­σμό, με σταθερό επι­τό­κιο το μέσο επι­τό­κιο στε­γα­στι­κού δανείου, όπως προ­κύ­πτει από το στα­τι­στικό δελτίο της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος, του τόκου υπο­λο­γι­ζο­μέ­νου επί του ποσού της ανωτέρω ορι­σθεί­σας δόσης των 369,42 ευρώ.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε ο δικη­γό­ρος κ. Ιωάννης Καρα­μι­χά­λης.