Υπαγωγή μιας 53χρονης στο νόμο περί υπερχρεωμένων νοικοκυριών και ρύθμιση των οφειλών της με ευνοϊκούς όρους

Σε ρύθμιση των οφειλών μιας 53χρονης προ­χώ­ρησε με απόφαση που εξέδωσε το Ειρη­νο­δι­κείο Ρόδου μετά την υπαγωγή της στο νόμο περί υπερ­χρε­ω­μέ­νων νοι­κο­κυ­ριών.

Πιο συγκε­κρι­μένα, η αιτούσα, 53 ετών είναι έγγαμη και έχει δύο ενήλικα τέκνα από προη­γού­μενο γάμο. Εργά­ζε­ται με σύμβαση εξαρ­τη­μέ­νης εργα­σίας ορι­σμέ­νου χρόνου, και από την εργασία της αυτή λαμ­βά­νει μηνιαίως το καθαρό ποσό των 940,45 ευρώ.

Κατά το παρελ­θόν εργα­ζό­ταν ως επο­χιακή ιδιω­τική υπάλ­λη­λος και ο νυν σύζυγός της ομοίως ως επο­χια­κός. Αντι­με­τω­πί­ζει προ­βλή­ματα υγείας, για τα οποία απαι­τεί­ται η μετά­βασή της στην Αθήνα.

Εχει στην πλήρη κυριό­τητά της κατά ποσοστό 100%, ένα ακίνητο συνο­λι­κής επι­φά­νειας 150 τ.μ, με έτος κατα­σκευής το 2007. Ο σύζυγός της δεν δια­θέ­τει ακίνητη περιου­σία, παρά μόνο δύο αυτο­κί­νητα τα οποία απέ­κτησε σε χρόνο προ­γε­νέ­στερο της τέλεσης του γάμου τους.

Οι μηνιαίες δαπάνες που απαι­τού­νται για την κάλυψη των απο­λύ­τως βιο­τι­κών αναγκών της στις οποίες περι­λαμ­βά­νο­νται τα στοι­χειώδη έξοδα για δια­τροφή, ένδυση, υπόδηση, κατα­να­λω­τικά αγαθά, μετα­κι­νή­σεις, λει­τουρ­γικά έξοδα κατοι­κίας (ηλε­κτρι­σμός, ύδρευση, θέρ­μανση, επι­σκευές), για υπη­ρε­σίες τηλε­φω­νίας, για προ­μή­θεια ειδών και για υπη­ρε­σίες ατο­μι­κής φρο­ντί­δας καθώς και για ιατρο­φαρ­μα­κευ­τική περί­θαλψη, προσ­διο­ρί­ζο­νται από το Δικα­στή­ριο του­λά­χι­στον στο ποσό των 950 ευρώ κατά προ­σέγ­γιση, δοθέ­ντος άλλωστε ότι η εμφά­νιση της παν­δη­μίας του κορω­νοϊού, αλλά και η ραγδαία αύξηση του πλη­θω­ρι­σμού έχουν εκτι­νά­ξει, σύμφωνα με τα διδάγ­ματα της κοινής πείρας, το κόστος δια­βί­ω­σης σε πολύ υψη­λό­τερο επίπεδο σε σύγκριση με τα προη­γού­μενα έτη.

Σε χρόνο προ­γε­νέ­στερο του έτους από την κατά­θεση της αίτησής της η αιτούσα ανέλαβε προς δύο πιστω­τικά ιδρύ­ματα χρέη ύψους 43.026,78 ευρώ.

Προ­έ­κυψε ότι η αιτούσα, η οποία δεν έχει πτω­χευ­τική ικα­νό­τητα, έχει περιέλ­θει σε γενική και μόνιμη αδυ­να­μία πλη­ρω­μής των ληξι­πρό­θε­σμων χρη­μα­τι­κών οφειλών της καθώς δεν είναι σε θέση να καλύ­πτει τις βιο­τι­κές της ανάγκες και συγ­χρό­νως να εξυ­πη­ρε­τεί τις συμ­βα­τι­κές της υπο­χρε­ώ­σεις ύψους 43.026,78 ευρώ.

Επι­πλέον, δεν ανα­μέ­νε­ται άμεση βελ­τί­ωση της οικο­νο­μι­κής της κατά­στα­σης.

Το δικα­στή­ριο με την απόφασή του ρυθ­μί­ζει τα χρέη της προς τις πιστώ­τριές της με τον ορισμό μηδε­νι­κών μηνιαίων κατα­βο­λών για 36 μήνες, εξαιρεί της εκποί­η­σης την κύρια κατοι­κία της και την υπο­χρε­ώ­νει να κατα­βά­λει, για την διάσωση της κύριας κατοι­κίας της, εντός εικο­σα­ε­τίας (20ετίας), το συνο­λικό ποσό ύψους 43.000,30 €, που αντι­στοι­χεί στο 64,8% της αντι­κει­με­νι­κής της αξίας, σε βάθος 20 ετών, ήτοι 179,16 € ανά μήνα, εντόκως.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε ο δικη­γό­ρος κ. Μανώλης Βλάχος.