Αιωρούμενη επί έξι μήνες η δικογραφία για το σχέδιο «Πυθία»

Αιω­ρού­μενη ανάμεσα στην Ευελ­πί­δων και το Εφετείο παρα­μέ­νει επί έξι μήνες η δικο­γρα­φία για μία από τις πλέον σημα­ντι­κές υπο­θέ­σεις που έχουν απα­σχο­λή­σει την Δικαιο­σύνη τα τελευ­ταία χρόνια: Η υπόθεση των υπο­κλο­πών του 2004 και του σχεδίου εξό­ντω­σης του πρώην πρω­θυ­πουρ­γού Κώστα Καρα­μανλή το 2008 αναζητά από τον περα­σμένο Οκτώ­βριο δικα­στικό συμ­βού­λιο να την κρίνει.

Η ογκώδης δικο­γρα­φία που αφορά κυρίως το απο­κα­λού­μενο «σχέδιο Πυθία» παρα­μέ­νει προς το παρόν χωρίς κρίση, καθώς «πηγαι­νο­έρ­χε­ται» από την Ευελ­πί­δων στο Εφετείο με το ερώτημα «ποιο Συμ­βού­λιο είναι αρμόδιο να την κρίνει».

Για την υπόθεση, που έχει τρία σκέλη, υπέβαλε πρόταση τον περα­σμένο Οκτώ­βριο η Εισαγ­γε­λέας Μαρία-Σοφία Βαϊτση η οποία ζήτησε την παρα­πο­μπή τεσ­σά­ρων κατη­γο­ρου­μέ­νων μεταξύ των οποίων και ενός αμε­ρι­κα­νού υπηκόου, πρώην στε­λέ­χους μυστι­κών υπη­ρε­σιών για αδι­κή­ματα που αφορούν κατα­σκο­πεία μέσω τηλε­φω­νι­κών υπο­κλο­πών «που αφο­ρού­σαν τα συμ­φέ­ρο­ντα του κράτους» το διά­στημα 2004-2005. Έκρινε επίσης ότι πρέπει να δικα­στούν δύο υπάλ­λη­λοι της ΕΥΠ για παρα­βί­αση μυστι­κών της Πολι­τείας με ηθικό αυτουργό στην πράξη τους τον πρώην υπουργό Μιχάλη Καρ­χι­μάκη.

Η υπόθεση πήγε ακο­λού­θως, στο Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών το οποίο έκρινε πως είναι αναρ­μό­διο να κρίνει την υπόθεση, λόγω των αδι­κη­μά­των και του δικα­στη­ρίου που θα πρέπει να τα δικάσει, δια­βι­βά­ζο­ντας τα στοι­χεία στο Συμ­βού­λιο Εφετών. Μετά από λίγο καιρό ο Εισαγ­γε­λέας Εφετών Κ. Πούλιος υπέβαλε πρόταση με την οποία ζητά να επι­στρα­φεί η δικο­γρα­φία στην Ευελ­πί­δων με σκε­πτικό ότι είναι αναρ­μό­διο το Συμ­βού­λιο Εφετών καθώς τα αδι­κή­ματα πρέπει να δικα­στούν σε Μικτό Ορκωτό Δικα­στή­ριο και όχι σε Τρι­με­λές Εφετείο Κακουρ­γη­μά­των και επο­μέ­νως την υπόθεση θα πρέπει να κρίνει το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών. Πλέον η χιλιά­δων εγγρά­φων δικο­γρα­φία με στοι­χεία που δεν έχουν ποτέ ξανά απα­σχο­λή­σει τις δικα­στι­κές αρχές τα χρόνια της μετα­πο­λί­τευ­σης, ανα­μέ­νει την κρίση του Συμ­βου­λίου Εφετών περί του ποιο δικα­στικό σχήμα θα απο­φαν­θεί για την ποινική εξέλιξη της σημα­ντι­κής υπό­θε­σης.

Η υπόθεση του σχεδίου δολο­φο­νίας του Κώστα Καρα­μανλή απα­σχο­λεί τη Δικαιο­σύνη από το 2011, ενώ ένα χρόνο μετά, το 2012, ασκή­θηκε ποινική δίωξη κατά αγνώ­στων δραστών για αδι­κή­ματα που αφορούν προ­πα­ρα­σκευα­στι­κές ενέρ­γειες εσχάτης προ­δο­σίας, δια­τά­ρα­ξης της ομαλής λει­τουρ­γίας του πολι­τεύ­μα­τος και της απο­στέ­ρη­σης πρω­θυ­πουρ­γού από την ενά­σκηση της εξου­σίας που του παρέχει το Σύνταγμα.

Αφορμή για τη δίωξη απο­τέ­λεσε η δημο­σιο­ποί­ηση στοι­χείων που φαι­νό­ταν να προ­έρ­χο­νται από ρωσικές μυστι­κές υπη­ρε­σίες, τα οποία ανα­φέ­ρο­νταν σε σχέδιο εξό­ντω­σης του πρώην πρω­θυ­πουρ­γού και προ­σπά­θεια απο­στα­θε­ρο­ποί­η­σης της χώρας, στην οποία είχαν συμπε­ρι­λά­βει και τα γεγο­νότα μετά τη δολο­φο­νία Γρη­γο­ρό­που­λου, με στόχο να εμπο­δι­στεί η ενερ­γειακή πολι­τική της κυβέρ­νη­σης.

Η υπόθεση ανα­τέ­θηκε στον ανα­κριτή Δημήτρη Φούκα ο οποίος συνέ­νωσε τη δικο­γρα­φία για το «σχέδιο Πυθία» με αυτές για τις υπο­κλο­πές και την παρα­βί­αση μυστι­κών της πολι­τείας από υπαλ­λή­λους της ΕΥΠ και τρία χρόνια μετά εξέδωσε πολυ­σέ­λιδο πόρισμα στο οποίο κατέ­γραψε τα στοι­χεία που συνέ­λεξε από τη μεθο­δική έρευνα του. Ο ανα­κρι­τής κατέ­γραφε στο πόρισμα του κρίσιμα στοι­χεία για το σχέδιο δολο­φο­νίας του πρώην πρω­θυ­πουρ­γού συν­δέ­ο­ντας άμεσα το «σχέδιο Πυθία» σε προ­σπά­θεια άσκησης πίεσης και εξα­να­γκα­σμού της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης να αλλάξει πολι­τική σε θέματα που αφο­ρού­σαν τις διε­θνείς σχέσεις της χώρας:

«Σκοπός των δραστών φαί­νε­ται ότι ήταν η διακοπή της πολι­τι­κής και οικο­νο­μι­κής προ­σέγ­γι­σης της Ελλάδας με τη Ρωσία που τότε είχε αρχίσει να δια­μορ­φώ­νε­ται σε κρί­σι­μους τομείς ειδι­κό­τερα της ενέρ­γειας, των εξο­πλι­σμών και των κρα­τι­κών προ­μη­θειών» ανέφερε ο κ. Φούκας. Ο ανα­κρι­τής κατέ­γραφε στο πόρισμα του την ενερ­γειακή πολι­τική της κυβέρ­νη­σης Καρα­μανλή με μνεία στις συμ­φω­νίες για τον αγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη και τον αγωγό South stream.

Επι­κα­λού­με­νος ο κ. Φούκας στοι­χεία της ανά­κρι­σης αλλά και δημο­σιευ­μένα στο Wikileaks στοι­χεία, ανέφερε πως η προ­σέγ­γιση της Ελλάδας με τη Ρωσία προ­κά­λεσε ενέρ­γειες εκ μέρους των ΗΠΑ ώστε να ανα­τρα­πούν οι εν λόγω συμ­φω­νίες για τους ρωσι­κούς αγωγούς. Ανα­φέ­ρε­ται επίσης στο πόρισμα ότι: «Το γεγονός της στή­ρι­ξης της αμε­ρι­κα­νι­κής πλευράς προς τον αγωγό ΤΑΡ εκτι­μά­ται ότι μετα­φέρ­θηκε στις ελλη­νι­κές κυβερ­νή­σεις μετά το 2009, επι­βε­βαιώ­θηκε δε από την κατά­θεση του μάρτυρα Β.Ρ (σσ ανα­φέ­ρε­ται το όνομα γνωστού επι­χει­ρη­μα­τία), ο οποίος μετά από συνά­ντηση του με τον πρόεδρο των ΗΠΑ τον Μάιο του 2012 μετέ­φερε στην ελλη­νική πολι­τική ηγεσία την αμε­ρι­κα­νική θέση. Απο­τέ­λε­σμα ήταν η στα­διακή εγκα­τά­λειψη των σχεδίων των αγωγών και η δέσμευση της ελλη­νι­κής πλευράς στο σχέδιο του αγωγού ΤΑΡ. Επίσης εγκα­τα­λεί­φθηκε το σχέδιο προ­μή­θειας στρα­τιω­τι­κού υλικού από τη Ρωσία.”.

Για την υπόθεση αυτή ωστόσο η έρευνα δεν οδήγησε σε πρόσωπα και έτσι το σκέλος αυτό της δικο­γρα­φίας παρα­μέ­νει χωρίς κατη­γο­ρού­με­νους.

Για την υπόθεση των τηλε­φω­νι­κών υπο­κλο­πών, στην οποία είναι κατη­γο­ρού­με­νος για κατα­σκο­πεία 65χρονος πρώην υπάλ­λη­λος της Αμε­ρι­κα­νι­κής Πρε­σβείας, ο κ. Φούκας ανα­φέ­ρει ότι: «Από τον Αύγου­στο του 2004 μέχρι και το Μάρτιο του 2005 ο William Bazil, Αμε­ρι­κα­νός πρά­κτο­ρας, επι­χεί­ρησε με πρόθεση να λάβει σε γνώση του απόρ­ρη­τες πλη­ρο­φο­ρίες που αφορούν στα συμ­φέ­ρο­ντα της ελλη­νι­κής δημο­κρα­τίας μέσω τηλε­φω­νι­κών υπο­κλο­πών».

Από τα στοι­χεία του ανα­κριτή προ­έ­κυψε πως η σύζυγος του συγκε­κρι­μέ­νου προ­σώ­που, ήταν εκείνη που είχε αγο­ρά­σει τα καρτοκινητά-σκιές από την Ακτή Μιαούλη με το ψευ­δώ­νυμο Πέτρος Μάρκου, τα οποία χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­καν για την παρα­κο­λού­θηση δεκάδων πολι­τι­κών, μελών της τότε κυβέρ­νη­σης αλλά και δεκάδων άλλων προ­σώ­πων. Από την άρση απορ­ρή­του μιας εκ των τεσ­σά­ρων τηλε­φω­νι­κών συν­δέ­σεων προ­έ­κυψε ότι η τηλε­φω­νική σύνδεση ενερ­γο­ποι­ή­θηκε και σε άλλη συσκευή με στοι­χεία συν­δρο­μητή American Embassy.

Μετά την απο­κά­λυψη των υπο­κλο­πών ο William Bazil εξα­φα­νί­στηκε από την Ελλάδα. Στο πόρισμα του ο κ. Φούκας ανα­φέ­ρει μεταξύ άλλων: «Στις 26/03/2014 επι­κοι­νώ­νησε με το ανα­κρι­τικό γραφείο πρώην στέ­λε­χος της ΕΥΠ, με τον οποίο υπήρξε προη­γού­μενη συνερ­γα­σία, ζητώ­ντας συνά­ντηση με τον ανα­κριτή. Η συνά­ντηση έγινε αυθη­με­ρόν και αυτός ανα­φέρ­θηκε σε τηλε­φω­νική επι­κοι­νω­νία του με στέ­λε­χος των μυστι­κών υπη­ρε­σιών των ΗΠΑ που είχε υπη­ρε­τή­σει παλαιό­τερα στην Ελλάδα, ο οποίος του ζήτησε να έρθει σε επαφή με τον ανα­κριτή και να μετα­φέ­ρει την άποψη ότι οι ελλη­νο­α­με­ρι­κα­νι­κές σχέσεις είναι πλέον φιλικές και ότι η έρευνα πρέπει να στα­μα­τή­σει διότι εμπο­δί­ζει την περαι­τέρω ανά­πτυξη τους».

Για το τρίτο σκέλος της υπό­θε­σης που αφορά παρά­νο­μες ενέρ­γειες στε­λε­χών της ΕΥΠ ο κ. Φούκας ανέ­νε­φερε ότι: «Τέλος κατά το ανα­κρι­τικό πόρισμα, που επι­κα­λεί­ται ανα­φο­ρές στο Wikileaks, προ­κύ­πτει ότι υπήρχαν υπάλ­λη­λοι της ΕΥΠ “επιρ­ρε­πείς σε διαρ­ροές οι οποίοι χαρα­κτη­ρί­ζο­νται ως δυσα­ρε­στη­μέ­νοι”. Ο ανα­κρι­τής ανα­φέ­ρει πως εντός του 2005, υπάλ­λη­λοι της ΕΥΠ που είχαν πρό­σβαση σε απόρ­ρητα στοι­χεία, τα παρέ­δι­δαν σε μη δικαιού­μενα πρόσωπα και συγκε­κρι­μένα στον τότε βου­λευτή Μιχάλη Καρ­χι­μάκη».

Να σημειω­θεί πως ο κ. Καρ­χι­μά­κης, που κατη­γο­ρεί­ται για ηθική αυτουρ­γία σε παρα­βί­αση μυστι­κών της Πολι­τείας, έχει απο­λο­γη­θεί για την υπόθεση και έχει αφεθεί ελεύ­θε­ρος. Ο πρώην υπουρ­γός αρνεί­ται την κατη­γο­ρία -της οποίας φυσικός αυτουρ­γός φέρεται μία υπάλ­λη­λος της ΕΥΠ- και απο­δί­δει την εμπλοκή του σε λόγους πολι­τι­κής σκο­πι­μό­τη­τας καθώς η καταγ­γέλ­λουσα την υπόθεση ανα­φέ­ρε­ται σε «διωγμό που υπέ­στη­σαν» συνά­δελ­φοι της συν­δι­κα­λι­στές στην ΕΥΠ επί κυβέρ­νη­σης Γ. Παπαν­δρέου.

Το ΒΗΜΑ