Υπηρέτες και αφέντες

Στα πρώτα χρόνια της Οικο­νο­μι­κής κρίσης και στα μετέ­πειτα χρόνια της κρίσης της «παν­δη­μίας», δοκι­μά­στη­καν σκληρά οι σχέσεις κοι­νω­νιών και πολι­τι­κών εξου­σιών.

Με στόχους δήθεν, την περίοδο της οικο­νο­μι­κής κρίσης, την «εξυ­πη­ρέ­τηση του χρέους και την δημο­σιο­νο­μική προ­σαρ­μογή», πάρ­θη­καν μέτρα τα οποία έπληξαν κυρίως εκείνα τα κοι­νω­νικά στρώ­ματα που είχαν και έχουν ανάγκη, την προ­στα­σία της «πολι­τι­κής εξου­σίας».

Μειώ­σεις μισθών, συντά­ξεων, περι­κο­πές βοη­θη­μά­των, απα­ξί­ωση θεσμών και συλ­λο­γι­κο­τή­των, συρ­ρί­κνωση του Κράτους Πρό­νοιας και άσκηση εξου­σίας με στόχο την εξυ­πη­ρέ­τηση του Διε­θνούς και ντόπιου χρη­μα­το­πι­στω­τι­κού κατε­στη­μέ­νου.

Με αφορμή την παν­δη­μική κρίση, σε όλες της τις μορφές και πάλι η πολι­τική εξουσία βρέθηκε αντι­μέ­τωπη με τις κοι­νω­νίες, με τον τρόπο και τα είδη των μέτρων που απο­φα­σί­στη­καν για την προ­στα­σία της ΥΓΕΙΑΣ των πολιτών.

Οι παλι­νω­δίες των «πολι­τι­κών εξου­σιών», οδή­γη­σαν στην μη κοινή χάραξη Ευρω­παϊ­κής πολι­τι­κής για την αγορά, την διάθεση και τον υπο­χρε­ω­τικό εμβο­λια­σμό των πολιτών.

Αφέ­θη­καν ή συνει­δητά το επέ­λε­ξαν, να γίνουν μέρος των επι­χει­ρη­μα­τι­κών συμ­φε­ρό­ντων, αντί κατα­λύ­τες και δια­μορ­φω­τές της πολι­τι­κής, με στόχο την προ­στα­σία της ΥΓΕΙΑΣ όλων των πολιτών.

Κοινός παρο­νο­μα­στής της στάσης και των λει­τουρ­γιών των πολι­τι­κών εξου­σιών και στις δύο «κρίσεις», της οικο­νο­μι­κής και της Παν­δη­μι­κής, ήταν και είναι η διάθεση και απόφαση τους της:

«εξυ­πη­ρέ­τη­σης των ισχυρών οικο­νο­μι­κών παρα­γό­ντων, των εκφρα­στών του Καπι­τα­λι­σμού»

(Δις τα κέρδη των εται­ρειών παρα­γω­γής εμβο­λίων, τέστ, μεσα­ζό­ντων μέχρι σήμερα, χωρίς τον υπο­λο­γι­σμό των μελ­λο­ντι­κών κερδών)

Δεν είναι ούτε περί­εργο ούτε παρά­ξενο, είναι ένα φαι­νό­μενο το οποίο το βιώ­νουμε εδώ και πολλά χρόνια και δυστυ­χώς μετά την πολύ­χρονη πλύση εγκε­φά­λων, έχουμε σχεδόν όλοι μας πειστεί, ότι καμιά πολι­τική εξουσία δεν μπορεί να αντι­στρα­τευ­τεί το:

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ.

Η αίσθηση και η άποψη αυτή δεν παγιώ­θηκε με μόνο υπεύ­θυ­νους το ΚΕΦΑΛΑΙΟ και τις ΑΓΟΡΕΣ, αλλά έγινε κατορ­θωτή με την πλήρη συνερ­γα­σία των πολι­τι­κών εξου­σιών.

Ειδικά στην ΕΥΡΩΠΗ όπου κυρί­αρχο πολι­τικό Σύστημα είναι η:

ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΤΙΚΗ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

με συνεχή και σταθερό βημα­τι­σμό εκχώ­ρησε στο Κεφά­λαιο, τους Χρη­μα­το­πι­στω­τι­κούς θεσμούς, στις Αγορές κατά το «κοινώς λεγό­μενο», την εξουσία χάραξης πολι­τι­κών και επι­λο­γών και συνει­δητά ανέλαβε τον ρόλο του:

«εντε­ταλ­μέ­νου υπηρέτη εξυ­πη­ρέ­τη­σης του Κεφα­λαίου»

Οι περισ­σό­τε­ροι προ­βε­βλη­μέ­νοι πολι­τι­κοί σε Ευρω­παϊκό επίπεδο, είναι παιδιά και εντε­ταλ­μέ­νοι υλο­ποι­η­τές των εντολών του Διε­θνούς Χρη­μα­τω­πι­στω­τι­κού Συστή­μα­τος, παιδιά των ΤΡΑΠΕΖΩΝ.

Η υιο­θέ­τηση της άποψης «πρώτα παρα­γωγή πλούτου και μετα ανα­δια­νε­μη­τική πολι­τική», δεν είναι παρά η άποψη και θέση του Κεφα­λαίου, του Καπι­τα­λι­στι­κού Συστή­μα­τος, πρώτα το κέρδος καιι μετά οι Κοι­νω­νίες.

Αντι­θε­τική με την άποψη αυτή και θέση είναι η αρχή:

«η παρα­γωγή αγαθών και πλούτου σχε­διά­ζε­ται και λει­τουρ­γεί προς όφελος της Κοι­νω­νίας και όχι μόνο προς όφελος των κατε­χό­ντων τον πλούτο»

Η ανα­δια­νε­μι­τική πολι­τική και η προ­στα­σία των ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΑΓΑΘΩΝ θα πρέπει να είναι η μέριμνα και ο στόχος των ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΞΟΥΣΙΩΝ.

Κατα­νοητή η σύμπλευση και συμπό­ρευση των ΣΥΝΤΗΡΙΤΙΚΩΝ, ΔΕΞΙΩΝ, ΦΑΣΙΣΤΙΚΩΝ πολι­τι­κών Σχη­μα­τι­σμών με το ΚΕΦΑΛΑΙΟ και τις ΑΓΟΡΕΣ.

Γεν­νή­θη­καν και ανδρώ­θη­καν για την υπη­ρε­σία του Κεφα­λαίου και των ισχυρών οικο­νο­μι­κών παρα­γό­ντων.

Ακα­τα­νό­ητη η λει­τουρ­γία των ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΩΝ και ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ πολι­τι­κών σχη­μα­τι­σμών, εμβο­λιά­στη­καν και απο­δέ­χθη­καν την ρήση «πρώτα η οικο­νο­μία και μετά η πολι­τική» και κατά­φε­ραν να γίνουν ΣΙΑΜΑΙΟΙ με τα Συντη­ρη­τικά και Δεξιά κόμματα.

Ο λόγος τους παρα­μέ­νει χωρίς ακρο­α­τή­ριο και χωρίς πει­στι­κό­τητα, οι «ποσο­τι­κές δια­φο­ρο­ποι­ή­σεις των προ­τά­σεων τους» δεν νοού­νται ως «ποιο­τι­κές δια­φο­ρο­ποι­ή­σεις», και δεν δια­μορ­φώ­νουν το ανα­γκαίο στίγμα.

Διάχυτη είναι η αγωνία των σκε­πτο­μέ­νων πολιτών για το πότε γενικώς η ΑΡΙΣΤΕΡΑ θα δια­τυ­πώ­σει το δικό της ξεχω­ρι­στό και πράγ­ματι Δημο­κρα­τικό και Αρι­στερό ΑΦΗΓΗΜΑ.

Η κατιούσα των Αρι­στε­ρών πολι­τι­κών Σχη­μα­τι­σμών και ειδικά του Νότου της Ευρώπης έχει την αρχή της στην εποχή όπου κάποιοι δήθεν εκσυγ­χρο­νι­στές Αρι­στε­ροί υιο­θέ­τη­σαν τις αρχές και λει­τουρ­γίες της

«εξω­νη­μέ­νης κεντρο­ευ­ρω­παι­κής Σολαλ­δη­μο­κρα­τίας».

Δεν κατά­λα­βαν ή δεν ήθελαν να κατα­λά­βουν, το άλλο ΒΟΡΑΣ και άλλο ΝΟΤΟΣ, άλλο να είσαι αποικία και άλλο αποι­κιο­κρά­της, άλλο ΥΠΗΡΕΤΗΣ και άλλο ΑΦΕΝΤΗΣ.

Παρα­σκευάς Γιάννης

Ρόδος, 9/1/2022