Σύλληψη κοινωνικής λειτουργού και παραπομπή της στο αυτόφωρο με την κατηγορία της… υπόθαλψης εγκληματία!

Υπόθεση χωρίς προη­γού­μενο • Παρα­πέμ­φθηκε στο Αυτό­φωρο Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο, ζήτησε προ­θε­σμία και η ίδια εξήγησε πως η σιωπή της απέ­βλεπε στην προ­στα­σία του παιδιού από νέα τραυ­μα­τική εμπει­ρία

Μια υπόθεση με αρκετές ιδιαι­τε­ρό­τη­τες, που ξεκί­νησε από μια αυτο­πρό­σωπη επί­σκεψη στην Εισαγ­γε­λία και κατέ­ληξε σε σύλληψη μέσα στον εργα­σιακό χώρο της κατη­γο­ρου­μέ­νης, έφτασε ενώπιον της Δικαιο­σύ­νης στη Ρόδο.

Πρό­κει­ται για μία ημεδαπή ηλικίας 41 ετών, κοι­νω­νική λει­τουργό στο επάγ­γελμα, η οποία συνε­λή­φθη το βράδυ της 7ης Μαΐου 2026. Η απευ­θείας κλήση στο ακρο­α­τή­ριο του Αυτο­φώ­ρου Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κείου Ρόδου ορί­στηκε για την 8 Μαΐου 2026 και η κατη­γο­ρού­μενη ζήτησε προ­θε­σμία.

Η αρχική επί­σκεψη στην Εισαγ­γε­λία και το αίτημα που δεν δια­τυ­πώ­θηκε ποτέ

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής», η αλλη­λου­χία των γεγο­νό­των ξεκί­νησε την Τρίτη, 5 Μαΐου 2026. Εκείνη την ημέρα, η κοι­νω­νική λει­τουρ­γός εμφα­νί­στηκε από μόνη της στο γραφείο της Εισαγ­γε­λέως Πρω­το­δι­κών Ρόδου, με σκοπό, όπως υπο­στη­ρί­ζει η ίδια στην απο­λο­γία της, να ενη­με­ρώ­σει τη δικα­στική αρχή για ένα περι­στα­τικό κακο­ποί­η­σης ανη­λί­κου και ειδι­κό­τερα για υποψία σεξουα­λι­κής κακο­ποί­η­σης ενός παιδιού μικρής ηλικίας, εντός του στενού οικο­γε­νεια­κού του περι­βάλ­λο­ντος.

Η ίδια δια­τεί­νε­ται ότι ο πραγ­μα­τι­κός λόγος της επί­σκε­ψής της δεν ήταν απλώς η καταγ­γε­λία, αλλά η υποβολή ενός πολύ συγκε­κρι­μέ­νου αιτή­μα­τος, το οποίο, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, τελικά δεν πρόλαβε να δια­τυ­πώ­σει.

Γνώριζε ειδι­κό­τερα από την επαγ­γελ­μα­τική της εμπει­ρία ότι η ιατρο­δι­κα­στική εξέταση σε παιδιά τέτοιας ηλικίας δεν πραγ­μα­το­ποιεί­ται υπό νάρκωση, παρά μόνο κατόπιν εισαγ­γε­λι­κής εντολής, καθώς η αναι­σθη­σία θεω­ρεί­ται χει­ρουρ­γική πράξη. Ο φόβος της ήταν ότι η εξέταση χωρίς νάρκωση θα συνι­στούσε για το παιδί μια νέα, βίαιη και τραυ­μα­τική εμπει­ρία.

Η επί­κληση του απορ­ρή­του και τα όσα ακο­λού­θη­σαν

Κατά τη συνά­ντηση εκείνη, η Εισαγ­γε­λέας ζήτησε από την κοι­νω­νική λει­τουργό τα στοι­χεία του ανη­λί­κου. Η ίδια αρνή­θηκε, επι­κα­λού­μενη το επαγ­γελ­μα­τικό απόρ­ρητο, και συγκε­κρι­μένα τη διάταξη του άρθρου 23 του Ν. 3500/2006. Όπως υπο­στη­ρί­ζει, απο­χώ­ρησε από την Εισαγ­γε­λία ανα­στα­τω­μένη και προ­βλη­μα­τι­σμένη, ανα­ζη­τώ­ντας τις επό­με­νες ημέρες τον τρόπο με τον οποίο θα μπο­ρούσε να προβεί στην καταγ­γε­λία χωρίς να εκθέσει το παιδί σε νέα ψυχικά τραύ­ματα.

Η εισαγ­γε­λική παραγ­γε­λία, ωστόσο, είχε ήδη δρο­μο­λο­γη­θεί. Στις 6 Μαΐου 2026 εκδό­θηκε η σχετική παραγ­γε­λία προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης, με την οποία ζητείτο από την Αστυ­νο­μία να λάβει ένορκη κατά­θεση από την κοι­νω­νική λει­τουργό, ώστε να κατα­θέ­σει στοι­χεία, πρόσωπα και περι­στά­σεις για το συμβάν που είχε ανα­φέ­ρει προ­φο­ρικά. Η παραγ­γε­λία προ­έ­βλεπε ρητά πως, σε περί­πτωση εκ νέου άρνησης, οι αστυ­νο­μι­κοί θα ενερ­γού­σαν κατά την αυτό­φωρη δια­δι­κα­σία.

Η σύλληψη στον εργα­σιακό χώρο και το χρονικό της προ­α­νά­κρι­σης

Το από­γευμα της Πέμπτης, 7 Μαΐου 2026, αστυ­νο­μι­κοί του Αστυ­νο­μι­κού Τμή­μα­τος Ρόδου μετέ­βη­σαν στον εργα­σιακό χώρο της ημε­δα­πής. Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής», η απο­στολή είχε ως σκοπό τη λήψη κατά­θε­σης σχετικά με το περι­στα­τικό που η ίδια είχε ανα­φέ­ρει προ­φο­ρικά δύο ημέρες νωρί­τερα. Η κατη­γο­ρού­μενη, κατά την προ­σέ­λευση των αρχών, αρνή­θηκε εκ νέου να παρά­σχει τα στοι­χεία που της ζητού­νταν και ακο­λού­θησε η σύλληψή της.

Η ίδια φέρεται να ανέφερε πως είχε επι­κοι­νω­νή­σει με νομικό σύμ­βουλο και με μέλη επαγ­γελ­μα­τι­κού συλ­λό­γου κοι­νω­νι­κών λει­τουρ­γών, προ­κει­μέ­νου να ενη­με­ρω­θεί για τις υπο­χρε­ώ­σεις που απορ­ρέ­ουν από τον κώδικα δεο­ντο­λο­γίας του επαγ­γέλ­μα­τός της. Όπως κατέ­θεσε, αφού πλη­ρο­φο­ρή­θηκε για το νομικό πλαίσιο που ισχύει, απο­φά­σισε τελικά να κατα­θέ­σει τα στοι­χεία του παιδιού, παρα­κα­λώ­ντας ωστόσο τους αρμο­δί­ους για τη δια­φύ­λαξη της ψυχικής του υγείας σε ενδε­χό­μενη ιατρο­δι­κα­στική εξέταση μέσω χορή­γη­σης αναι­σθη­σίας.

Οι ποι­νι­κές διώξεις που ασκή­θη­καν

Η Εισαγ­γε­λία Πρω­το­δι­κών Ρόδου άσκησε σε βάρος της ημε­δα­πής τρεις ποι­νι­κές διώξεις. Η πρώτη αφορά υπό­θαλψη εγκλη­μα­τία κατ’ εξα­κο­λού­θηση, με χρόνο τέλεσης από τις 5 Μαΐου 2026 έως τις 7 Μαΐου 2026. Η δεύτερη αφορά ψευδή αναφορά στην αρχή δια της από­κρυ­ψης κατ’ εξα­κο­λού­θηση. Η τρίτη αφορά απεί­θεια με χρόνο τέλεσης την 7η Μαΐου 2026.

Η ημεδαπή εκπρο­σω­πεί­ται από τον δικη­γόρο κ. Φώτη Ρωμαίο, ο οποίος χθες, ενώπιον του Αυτο­φώ­ρου, ζήτησε προ­θε­σμία προ­κει­μέ­νου να μελε­τή­σει επαρκώς τον φάκελο της δικο­γρα­φίας και να προ­ε­τοι­μά­σει την υπε­ρά­σπιση.

Η ιδιό­μορφη πτυχή της υπό­θε­σης

Η υπόθεση εμφα­νί­ζει στοι­χεία που τη δια­φο­ρο­ποιούν από τη συνη­θι­σμένη ροή των δικο­γρα­φιών που φτάνουν στο Αυτό­φωρο. Η κατη­γο­ρού­μενη, ως κοι­νω­νική λει­τουρ­γός, υπά­γε­ται κατά την άσκηση των καθη­κό­ντων της σε κανόνες επαγ­γελ­μα­τι­κής δεο­ντο­λο­γίας και απορ­ρή­του, στοι­χεία τα οποία επι­κα­λέ­στηκε από την πρώτη στιγμή. Παράλ­ληλα, η ίδια εμφα­νί­ζε­ται να ήταν εκείνη που πρώτη έθεσε υπόψη της δικα­στι­κής αρχής το περι­στα­τικό, χωρίς να της έχει ζητηθεί, αλλά χωρίς εν τέλει, όπως φέρεται, να ολο­κλη­ρώ­σει το αίτημα που είχε στο μυαλό της. Η αγωνία της, όπως απο­τυ­πώ­νε­ται στην απο­λο­γία της, εστιά­ζει στο ίδιο το παιδί, στην ηλικία του και στη βαρύ­τητα μιας ιατρο­δι­κα­στι­κής εξέ­τα­σης χωρίς νάρκωση, την οποία η ίδια θεω­ρούσε αδύνατο να απο­δε­χθεί χωρίς εξα­σφα­λί­σεις.

Στην δίκη ανα­μέ­νε­ται να απο­σα­φη­νι­στεί το πλαίσιο των κατη­γο­ριών και να φωτι­στούν τα όρια ανάμεσα στο επαγ­γελ­μα­τικό απόρ­ρητο και στην υπο­χρέ­ωση ανα­φο­ράς, σε μια υπόθεση όπου τα δικο­νο­μικά ζητή­ματα συνα­ντούν την προ­σπά­θεια δια­φύ­λα­ξης ενός ανη­λί­κου από νέες, ενδε­χο­μέ­νως, τραυ­μα­τι­κές εμπει­ρίες.