Τι αλλάζει το χωροταξικό στις τουριστικές επενδύσεις

Ένα εντελώς νέο μοντέλο χωρικής οργά­νω­σης του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού εισάγει το Ειδικό Χωρο­τα­ξικό Πλαίσιο για τον Του­ρι­σμό, που εγκρί­θηκε με κοινή απόφαση των υπουρ­γείων Περι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας και Του­ρι­σμού. Η χώρα παύει να αντι­με­τω­πί­ζε­ται ενιαία: κάθε μία από τις 1.031 δημο­τι­κές ενό­τη­τες της επι­κρά­τειας κατα­τάσ­σε­ται σε μία από πέντε κατη­γο­ρίες, ενώ για τα νησιά προ­στί­θε­ται ένα δεύτερο, παράλ­ληλο σύστημα κανόνων με κρι­τή­ριο την έκτασή τους.

Η κατά­ταξη γίνεται με βάση τρία κρι­τή­ρια: την ένταση του του­ρι­στι­κού φαι­νο­μέ­νου, με βασικό δείκτη τις κλίνες των του­ρι­στι­κών κατα­λυ­μά­των ανά στρέμμα σε συν­δυα­σμό με τον μόνιμο πλη­θυ­σμό, τα ειδικά γεω­γρα­φικά χαρα­κτη­ρι­στικά κάθε περιο­χής και τα καθε­στώτα προ­στα­σίας. Το κείμενο τονίζει δύο φορές ότι η κατη­γο­ριο­ποί­ηση απο­τυ­πώ­νει πιέσεις και «σε καμία περί­πτωση» δεν απο­τε­λεί αξιο­λό­γηση των ανα­πτυ­ξια­κών δυνα­το­τή­των κάθε περιο­χής.

Το απο­τέ­λε­σμα, όπως προ­κύ­πτει από το Παράρ­τημα Α της από­φα­σης, είναι μια πυρα­μίδα: 18 δημο­τι­κές ενό­τη­τες στην κατη­γο­ρία Α, 84 στη Β, 140 στη Γ, 265 στη Δ και 524 -περισσότερες από τις μισές- στην Ε.

Σε σχέση με το σχέδιο που είχε τεθεί σε δημόσια δια­βού­λευση, το τελικό χωρο­τα­ξικό περι­λαμ­βά­νει σειρά ουσια­στι­κών δια­φο­ρο­ποι­ή­σεων, με σημα­ντι­κό­τερη την από­συρση της πρό­βλε­ψης για την επιβολή ειδικού τέλους υπέρ του Πρά­σι­νου Ταμείου στις του­ρι­στι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες.

Το τέλος επρό­κειτο να επι­βάλ­λε­ται στις του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των κατα­λυ­μά­των βρα­χυ­χρό­νιας μίσθω­σης και των ενοι­κια­ζό­με­νων δωμα­τίων, προ­κει­μέ­νου να χρη­μα­το­δο­τού­νται έργα ανα­πλά­σεων και υπο­δο­μών στους ώριμους του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς. Η σχετική διάταξη, ωστόσο, δεν περι­λαμ­βά­νε­ται στην τελική απόφαση.

Ποιες είναι οι 18 «κορε­σμέ­νες» περιο­χές

Στην κατη­γο­ρία Α, τις Περιο­χές Ελεγ­χό­με­νης Ανά­πτυ­ξης, εντάσ­σο­νται ονο­μα­στικά οι δημο­τι­κές ενό­τη­τες Μυκόνου, Θήρας, Οίας, Τήνου, Ερμου­πό­λεως, Σκιάθου, Κω, Κερ­κυ­ραίων, Ζακυν­θίων, Αρκα­δίων και Λαγανά Ζακύν­θου, Αφάντου, Ιαλυσού και Καλ­λι­θέας στη Ρόδο, Μαλίων, Χερ­σο­νή­σου και Νέας Κυδω­νίας στην Κρήτη, καθώς και Παρα­λίας Πιερίας -η μονα­δική ηπει­ρω­τική περιοχή του κατα­λό­γου.

Η επιλογή του επι­πέ­δου της δημο­τι­κής ενό­τη­τας ως μονάδας ανά­λυ­σης σημαί­νει ότι το ίδιο νησί μπορεί να έχει δύο ή τρεις ταχύ­τη­τες. Στη Ρόδο, τα Αφάντου, ο Ιαλυσός και η Καλ­λι­θέα είναι κατη­γο­ρίας Α, ενώ η ίδια η ΔΕ Ρόδου, οι Λινδίοι και οι Πετα­λού­δες κατα­τάσ­σο­νται στη Β. Στην Κέρκυρα, μόνο η ΔΕ Κερ­κυ­ραίων είναι Α — οι Φαίακες, ο Άγιος Γεώρ­γιος, οι Παλαιο­κα­στρί­τες και οι υπό­λοι­πες παρα­μέ­νουν Β.

Τι αλλάζει στη δόμηση

Η πιο άμεση ρύθμιση αφορά την αρτιό­τητα. Μέχρι να καθο­ρι­στούν χρήσεις γης από πολε­ο­δο­μικά σχέδια πρώτου επι­πέ­δου, το ελά­χι­στο απαι­τού­μενο γήπεδο για ανέ­γερση νέου ξενο­δο­χείου εκτός σχεδίου δια­μορ­φώ­νε­ται ως εξής: 16 στρέμ­ματα στην κατη­γο­ρία Α, 12 στη Β και 8 στις Γ και Δ. Για την κατη­γο­ρία Ε δεν τίθεται αντί­στοιχη ρύθμιση.

Στα όρια δυνα­μι­κό­τη­τας το πλαίσιο είναι πιο σύνθετο απ’ όσο έχει παρου­σια­στεί, γιατί τα πλαφόν κλινών ισχύουν απο­κλει­στικά για τα νησιά και όχι για την ηπει­ρω­τική χώρα, την Κρήτη ή την Εύβοια.

Στην κατη­γο­ρία Α εισά­γε­ται κλι­μα­κωτό σύστημα: μέχρι 100 κλίνες για τα πρώτα 16 στρέμ­ματα του γηπέδου και, για το τμήμα πάνω από αυτά, έξι επι­πλέον κλίνες ανά στρέμμα, έως το ανώτατο όριο της κατη­γο­ρίας Β. Το όριο αυτό είναι οι 350 κλίνες. Πρα­κτικά, μια μονάδα 350 κλινών απαιτεί γήπεδο περίπου 58 στρεμ­μά­των.

Η συγκε­κρι­μένη ρύθμιση απο­τε­λεί επίσης δια­φο­ρο­ποί­ηση σε σχέση με το σχέδιο της δια­βού­λευ­σης. Εκεί προ­βλε­πό­ταν απλώς ότι στα νησιά των Περιο­χών Ελεγ­χό­με­νης Ανά­πτυ­ξης επι­τρέ­πο­νται του­ρι­στικά κατα­λύ­ματα έως 100 κλινών. Στο τελικό κείμενο, αντί­θετα, το όριο εξει­δι­κεύ­ε­ται, καθώς οι 100 κλίνες αντι­στοι­χούν στα πρώτα 16 στρέμ­ματα του γηπέδου, ενώ για την επι­πλέον έκταση επι­τρέ­πο­νται έξι κλίνες ανά στρέμμα, έως το ανώτατο όριο των 350 κλινών που ισχύει για την κατη­γο­ρία Β.

Πηγή: euro2day.gr