Τι αλλάζει το χωροταξικό στις τουριστικές επενδύσεις

Ένα εντελώς νέο μοντέλο χωρικής οργάνωσης του ελληνικού τουρισμού εισάγει το Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό, που εγκρίθηκε με κοινή απόφαση των υπουργείων Περιβάλλοντος και Ενέργειας και Τουρισμού. Η χώρα παύει να αντιμετωπίζεται ενιαία: κάθε μία από τις 1.031 δημοτικές ενότητες της επικράτειας κατατάσσεται σε μία από πέντε κατηγορίες, ενώ για τα νησιά προστίθεται ένα δεύτερο, παράλληλο σύστημα κανόνων με κριτήριο την έκτασή τους.

Η κατάταξη γίνεται με βάση τρία κριτήρια: την ένταση του τουριστικού φαινομένου, με βασικό δείκτη τις κλίνες των τουριστικών καταλυμάτων ανά στρέμμα σε συνδυασμό με τον μόνιμο πληθυσμό, τα ειδικά γεωγραφικά χαρακτηριστικά κάθε περιοχής και τα καθεστώτα προστασίας. Το κείμενο τονίζει δύο φορές ότι η κατηγοριοποίηση αποτυπώνει πιέσεις και «σε καμία περίπτωση» δεν αποτελεί αξιολόγηση των αναπτυξιακών δυνατοτήτων κάθε περιοχής.

Το αποτέλεσμα, όπως προκύπτει από το Παράρτημα Α της απόφασης, είναι μια πυραμίδα: 18 δημοτικές ενότητες στην κατηγορία Α, 84 στη Β, 140 στη Γ, 265 στη Δ και 524 -περισσότερες από τις μισές- στην Ε.

Σε σχέση με το σχέδιο που είχε τεθεί σε δημόσια διαβούλευση, το τελικό χωροταξικό περιλαμβάνει σειρά ουσιαστικών διαφοροποιήσεων, με σημαντικότερη την απόσυρση της πρόβλεψης για την επιβολή ειδικού τέλους υπέρ του Πράσινου Ταμείου στις τουριστικές δραστηριότητες.

Το τέλος επρόκειτο να επιβάλλεται στις τουριστικές επιχειρήσεις, συμπεριλαμβανομένων των καταλυμάτων βραχυχρόνιας μίσθωσης και των ενοικιαζόμενων δωματίων, προκειμένου να χρηματοδοτούνται έργα αναπλάσεων και υποδομών στους ώριμους τουριστικούς προορισμούς. Η σχετική διάταξη, ωστόσο, δεν περιλαμβάνεται στην τελική απόφαση.

Ποιες είναι οι 18 «κορεσμένες» περιοχές
Στην κατηγορία Α, τις Περιοχές Ελεγχόμενης Ανάπτυξης, εντάσσονται ονομαστικά οι δημοτικές ενότητες Μυκόνου, Θήρας, Οίας, Τήνου, Ερμουπόλεως, Σκιάθου, Κω, Κερκυραίων, Ζακυνθίων, Αρκαδίων και Λαγανά Ζακύνθου, Αφάντου, Ιαλυσού και Καλλιθέας στη Ρόδο, Μαλίων, Χερσονήσου και Νέας Κυδωνίας στην Κρήτη, καθώς και Παραλίας Πιερίας -η μοναδική ηπειρωτική περιοχή του καταλόγου.

Η επιλογή του επιπέδου της δημοτικής ενότητας ως μονάδας ανάλυσης σημαίνει ότι το ίδιο νησί μπορεί να έχει δύο ή τρεις ταχύτητες. Στη Ρόδο, τα Αφάντου, ο Ιαλυσός και η Καλλιθέα είναι κατηγορίας Α, ενώ η ίδια η ΔΕ Ρόδου, οι Λινδίοι και οι Πεταλούδες κατατάσσονται στη Β. Στην Κέρκυρα, μόνο η ΔΕ Κερκυραίων είναι Α — οι Φαίακες, ο Άγιος Γεώργιος, οι Παλαιοκαστρίτες και οι υπόλοιπες παραμένουν Β.

Τι αλλάζει στη δόμηση
Η πιο άμεση ρύθμιση αφορά την αρτιότητα. Μέχρι να καθοριστούν χρήσεις γης από πολεοδομικά σχέδια πρώτου επιπέδου, το ελάχιστο απαιτούμενο γήπεδο για ανέγερση νέου ξενοδοχείου εκτός σχεδίου διαμορφώνεται ως εξής: 16 στρέμματα στην κατηγορία Α, 12 στη Β και 8 στις Γ και Δ. Για την κατηγορία Ε δεν τίθεται αντίστοιχη ρύθμιση.

Στα όρια δυναμικότητας το πλαίσιο είναι πιο σύνθετο απ’ όσο έχει παρουσιαστεί, γιατί τα πλαφόν κλινών ισχύουν αποκλειστικά για τα νησιά και όχι για την ηπειρωτική χώρα, την Κρήτη ή την Εύβοια.

Στην κατηγορία Α εισάγεται κλιμακωτό σύστημα: μέχρι 100 κλίνες για τα πρώτα 16 στρέμματα του γηπέδου και, για το τμήμα πάνω από αυτά, έξι επιπλέον κλίνες ανά στρέμμα, έως το ανώτατο όριο της κατηγορίας Β. Το όριο αυτό είναι οι 350 κλίνες. Πρακτικά, μια μονάδα 350 κλινών απαιτεί γήπεδο περίπου 58 στρεμμάτων.

Η συγκεκριμένη ρύθμιση αποτελεί επίσης διαφοροποίηση σε σχέση με το σχέδιο της διαβούλευσης. Εκεί προβλεπόταν απλώς ότι στα νησιά των Περιοχών Ελεγχόμενης Ανάπτυξης επιτρέπονται τουριστικά καταλύματα έως 100 κλινών. Στο τελικό κείμενο, αντίθετα, το όριο εξειδικεύεται, καθώς οι 100 κλίνες αντιστοιχούν στα πρώτα 16 στρέμματα του γηπέδου, ενώ για την επιπλέον έκταση επιτρέπονται έξι κλίνες ανά στρέμμα, έως το ανώτατο όριο των 350 κλινών που ισχύει για την κατηγορία Β.

Πηγή: euro2day.gr