Αρνείται τα πάντα ο 53χρονος φερόμενος ως λογιστής και μιλά για σκευωρία γνωστών μεταξύ τους καταγγελλόντων

Την εκδοχή του για το πλήθος των καταγ­γε­λιών που έχουν συγκε­ντρω­θεί εις βάρος του έδωσε χθες ο 53χρονος ημε­δα­πός, φερό­με­νος ως λογι­στής και σύμ­βου­λος ρυθ­μί­σεων χρεών, σε βάρος του οποίου διε­νερ­γεί­ται προ­κα­ταρ­κτική εξέταση κατόπιν παραγ­γε­λίας της Εισαγ­γε­λίας Πρω­το­δι­κών Ρόδου για τη διε­ρεύ­νηση τέλεσης απατών κατ’ εξα­κο­λού­θηση. Ο 53χρονος αρνή­θηκε στο σύνολό τους τις κατη­γο­ρίες και υπο­στή­ριξε ότι όσα του απο­δί­δο­νται δεν συνι­στούν εξα­πά­τηση αλλά νόμιμη επαγ­γελ­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα, η οποία σε ορι­σμέ­νες περι­πτώ­σεις απλώς δεν είχε το επι­θυ­μητό για τους εντο­λείς του απο­τέ­λε­σμα.

Η γραμμή υπε­ρά­σπι­σης: νόμιμη έναρξη και πραγ­μα­τι­κές υπη­ρε­σίες

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής», ο 53χρονος υπο­στή­ριξε ότι είχε προβεί κανο­νικά σε έναρξη εργα­σιών στην ΑΑΔΕ με την ιδιό­τητα του οικο­νο­μι­κού συμ­βού­λου και ότι, υπό αυτή την ιδιό­τητα, παρείχε στους εντο­λείς του τις υπη­ρε­σίες που ο καθένας του ζήτησε. Όπως δια­τεί­νε­ται, η δρα­στη­ριό­τητά του δεν είχε τίποτε το παρά­νομο ή το συγκε­κα­λυμ­μένο, δεν παρέ­στησε ψευδώς καμία ιδιό­τητα και δεν υπο­σχέ­θηκε απο­τε­λέ­σματα που γνώριζε ότι δεν μπο­ρού­σαν να επι­τευ­χθούν. Αντι­θέ­τως, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς του, ανέλαβε συγκε­κρι­μέ­νες εντολές διεκ­πε­ραί­ω­σης οικο­νο­μι­κών υπο­θέ­σεων, για τις οποίες οι εντο­λείς του είχαν πλήρη γνώση, και τις εκτέ­λεσε στο πλαίσιο των δυνα­το­τή­των που παρέχει η κείμενη νομο­θε­σία. Κεντρικό σημείο των εξη­γή­σεών του απο­τε­λεί ο ισχυ­ρι­σμός ότι για καθέναν από τους καταγ­γέλ­λο­ντες υπέβαλε αίτηση υπα­γω­γής στον εξω­δι­κα­στικό μηχα­νι­σμό ρύθ­μι­σης οφειλών. Κατά τους ισχυ­ρι­σμούς του 53χρονου, οι αιτή­σεις που υπέβαλε για λογα­ρια­σμό των εντο­λέων του είχαν δια­φο­ρε­τική τύχη, καθώς άλλες ευδο­κί­μη­σαν και ολο­κλη­ρώ­θη­καν με επι­τυ­χία, ενώ άλλες απορ­ρί­φθη­καν ή δεν προ­χώ­ρη­σαν. Η εξέλιξη αυτή, όπως υπο­στη­ρί­ζει, είναι εγγενής στη φύση της συγκε­κρι­μέ­νης δια­δι­κα­σίας, η έκβαση της οποίας εξαρ­τά­ται από πλήθος παρα­γό­ντων που δεν ελέγχει ο σύμ­βου­λος, όπως τα εισο­δη­μα­τικά και περιου­σιακά δεδο­μένα του αιτού­ντος, η στάση των πιστω­τών και τα κρι­τή­ρια επι­λε­ξι­μό­τη­τας κάθε περιό­δου, και σε καμία περί­πτωση δεν οφεί­λε­ται σε δική του υπαι­τιό­τητα, πολλώ δε μάλλον σε πρόθεση εξα­πά­τη­σης. Με άλλα λόγια, η υπε­ρά­σπιση επι­χει­ρεί να μετα­θέ­σει το κέντρο βάρους της υπό­θε­σης από το πεδίο της απάτης στο πεδίο της επαγ­γελ­μα­τι­κής παροχής υπη­ρε­σιών με αβέβαιη έκβαση.

«Παρέα γνωστών μεταξύ τους» οι καταγ­γέλ­λο­ντες, κατά τον ύποπτο

Ιδιαί­τερο ενδια­φέ­ρον παρου­σιά­ζει ο τρόπος με τον οποίο ο 53χρονος επι­χει­ρεί να ερμη­νεύ­σει τη συσ­σώ­ρευση των καταγ­γε­λιών ενα­ντίον του, η οποία απο­τε­λεί και το πλέον επι­βα­ρυ­ντικό, από δικο­νο­μική άποψη, χαρα­κτη­ρι­στικό της υπό­θε­σης. Όπως δια­τεί­νε­ται, τα πρόσωπα που τον έχουν καταγ­γεί­λει δεν είναι άσχετα μεταξύ τους θύματα που εντό­πι­σαν ανε­ξάρ­τητα το ίδιο μοτίβο εξα­πά­τη­σης, αλλά ουσια­στικά μια παρέα ανθρώ­πων που γνω­ρί­ζο­νται όλοι μεταξύ τους και που, κατά την εκτί­μησή του, επι­διώ­κουν συντο­νι­σμένα να τον κατα­στή­σουν κατη­γο­ρού­μενο. Η δια­δο­χική υποβολή των μηνύ­σεων, η οποία εκ πρώτης όψεως συν­θέ­τει εικόνα διαρκώς διευ­ρυ­νό­με­νου κύκλου φερό­με­νων θυμάτων, απο­δί­δε­ται από τον ίδιο σε συνεν­νό­ηση και όχι σε αυθόρ­μητη προ­σέ­λευση πολιτών που αντι­λή­φθη­καν, ο καθένας χωριστά, ότι ζημιώ­θη­καν. Σημειώ­νε­ται ότι οι καταγ­γε­λίες έγιναν από πρόσωπα με εντελώς δια­φο­ρε­τικά επαγ­γελ­μα­τικά και κοι­νω­νικά χαρα­κτη­ρι­στικά, από νοση­λεύ­τρια δημό­σιου νοσο­κο­μείου και ηλε­κτρο­λόγο του Δήμου έως επι­χει­ρη­μα­τία του του­ρι­στι­κού κλάδου, ιδιω­τική υπάλ­ληλο, ηλι­κιω­μένη κάτοικο του νησιού, νεαρό ιδιο­κτήτη ακι­νή­του και κάτοικο χωριού της Ρόδου, ενώ η πλέον πρό­σφατη καταγ­γε­λία προ­έρ­χε­ται από πρόσωπο που γνώριζε τον ύποπτο από παλαιό­τερη περίοδο της ζωής του και επα­να­συν­δέ­θηκε μαζί του τυχαία μετά από χρόνια.

Το βάρος του φακέλου που καλεί­ται να αντι­κρού­σει

Οι εξη­γή­σεις του 53χρονου έρχο­νται να απα­ντή­σουν σε έναν διαρκώς διο­γκού­μενο όγκο καταγ­γε­λιών, ο οποίος εμπλου­τι­ζό­ταν μέχρι και τις τελευ­ταίες ημέρες πριν από την εκπνοή της προ­θε­σμίας. Η πλέον πρό­σφατη, που υπο­βλή­θηκε στην Υπο­διεύ­θυνση Δίωξης και Εξι­χνί­α­σης Εγκλη­μά­των Ρόδου στις 27 Ιουλίου 2026, προ­έρ­χε­ται από 46χρονο ημεδαπό, ο οποίος υπο­στη­ρί­ζει ότι κατέ­βαλε στον ύποπτο συνο­λικά 10.000 ευρώ προσ­δο­κώ­ντας επι­δό­τηση ΕΣΠΑ για επι­χεί­ρηση που σχε­δί­αζε να ανοίξει στη Ρόδο μετά από 13 χρόνια εργα­σίας στο εξω­τε­ρικό, επι­δό­τηση που ουδέ­ποτε υπήρξε. Ο ίδιος κατήγ­γειλε ότι, στη­ρι­ζό­με­νος στην προσ­δο­κία της ένταξης στο πρό­γραμμα, κατέ­βαλλε επί 16 μήνες ενοίκια συνο­λι­κού ύψους 19.200 ευρώ για κατά­στημα που παρέ­μενε κλειστό, το οποίο άνοιξε τελικά με απο­κλει­στικά δικά του μέσα και χωρίς καμία κρατική ενί­σχυση. Ο 46χρονος δια­τεί­νε­ται επίσης ότι ο ύποπτος του απέ­στελλε κατά δια­στή­ματα πλαστά έγγραφα εμφα­νι­ζό­μενα ως προ­ερ­χό­μενα από το ΕΣΠΑ για να δικαιο­λο­γεί τις συνε­χείς καθυ­στε­ρή­σεις και ότι κατέ­θεσε ακόμη και 1.200 ευρώ από προ­σω­πικό του λογα­ρια­σμό στον επαγ­γελ­μα­τικό λογα­ρια­σμό της επι­χεί­ρη­σης, παρου­σιά­ζο­ντάς τα ως πρώτη δόση επι­δό­τη­σης ενοι­κίου, στοι­χείο που ο καταγ­γέλ­λων αντι­λή­φθηκε, όπως υπο­στη­ρί­ζει, μόνο εκ των υστέρων. Τα χρήματα που είχε κατα­βά­λει απευ­θείας στον ύποπτο του επε­στρά­φη­σαν τελικά κατόπιν επί­μο­νων οχλή­σεων, γεγονός που ωστόσο, κατά τον ίδιο, δεν αναιρεί τη ζημία που υπέστη από τα ενοίκια και τη χαμένη προσ­δο­κία. Υφί­στα­νται επίσης καταγ­γε­λίες για προ­κα­τα­βο­λές που φέρεται να εισπρά­χθη­καν για παρά­βολα και γρα­φειο­κρα­τι­κές δαπάνες, για υπο­σχό­μενα «κου­ρέ­ματα» οφειλών έως και 80%, για ρυθ­μί­σεις στε­γα­στι­κών δανείων που ουδέ­ποτε προ­χώ­ρη­σαν, καθώς και για κατα­βο­λές μηνιαίων δόσεων σε λογα­ρια­σμό που απο­δεί­χθηκε, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς καταγ­γέλ­λου­σας, ανε­νερ­γός λογα­ρια­σμός παλαιού δανείου της. Η ίδια υπο­στη­ρί­ζει ότι μετά την απο­κά­λυψη τής επε­στρά­φη­σαν 3.000 ευρώ με τον όρο να υπο­γρά­ψει ότι δεν θα κινηθεί νομικά ενα­ντίον του. Επι­χει­ρη­μα­τίας του του­ρι­στι­κού κλάδου δια­τεί­νε­ται ότι κατέ­βαλε 14.000 ευρώ σε μετρητά για υπο­σχό­μενη δια­γραφή οφειλών, ότι ο γιος του κατέ­βαλε επι­πλέον 5.000 ευρώ ως δάνειο που ουδέ­ποτε επε­στράφη και ότι η οικο­γέ­νεια, ακο­λου­θώ­ντας τη συμ­βουλή του υπόπτου να δια­κό­ψει κάθε κατα­βολή προς τις τρά­πε­ζες, κιν­δυ­νεύει σήμερα με πλει­στη­ρια­σμούς.Δημο­τι­κός υπάλ­λη­λος κατέ­βαλε, κατά την καταγ­γε­λία του, συνο­λικά 4.500 ευρώ για ρυθ­μί­σεις που δεν προ­χώ­ρη­σαν, έχοντας παρα­δώ­σει και τους προ­σω­πι­κούς του κωδι­κούς πρό­σβα­σης στην κρατική ηλε­κτρο­νική πύλη. Τα καταγ­γελ­λό­μενα ποσά κυμαί­νο­νται συνο­λικά από μερικές εκα­το­ντά­δες ευρώ έως και 19.000 ευρώ στην περί­πτωση της οικο­γέ­νειας του επι­χει­ρη­μα­τία.

Τα ευρή­ματα της έρευνας στην οικία του

Κομβικό στοι­χείο της έρευνας παρα­μέ­νει ο έλεγχος της 15ης Απρι­λίου 2026 στην οικία του υπόπτου, παρου­σία εκπρο­σώ­που της Δικα­στι­κής Αρχής, κατά τον οποίο εντο­πί­στη­καν και κατα­σχέ­θη­καν 16 εξου­σιο­δο­τή­σεις πολιτών για τη διεκ­πε­ραί­ωση οικο­νο­μι­κών και λογι­στι­κών υπο­θέ­σεων, βεβαιώ­σεις της Γενικής Γραμ­μα­τείας Χρη­μα­το­πι­στω­τι­κού Τομέα και Δια­χεί­ρι­σης Ιδιω­τι­κού Χρέους, πρό­χειρα συμ­βά­σεων ανα­διάρ­θρω­σης οφειλών, εκτύ­πωση τρα­πε­ζι­κής συναλ­λα­γής και αντί­γραφο ποι­νι­κού μητρώου τρίτου προ­σώ­που. Από τη μία πλευρά, η ύπαρξη εξου­σιο­δο­τή­σεων και εγγρά­φων σχε­τι­ζό­με­νων με τον εξω­δι­κα­στικό μηχα­νι­σμό συνάδει, του­λά­χι­στον επι­φα­νειακά, με την εικόνα που επι­χει­ρεί να οικο­δο­μή­σει η υπε­ρά­σπιση, δηλαδή αυτή ενός προ­σώ­που που πράγ­ματι ανα­λάμ­βανε εντολές και διεκ­πε­ραί­ωνε υπο­θέ­σεις πολιτών, και όχι κάποιου που απλώς εισέ­πραττε χρήματα χωρίς κανένα αντί­κρι­σμα. Από την άλλη, η έρευνα καλεί­ται να δια­πι­στώ­σει αν πίσω από τα τυπικά αυτά έγγραφα υπήρξε πραγ­μα­τική και ουσια­στική δρα­στη­ριό­τητα, αν οι αιτή­σεις που ο ύποπτος ισχυ­ρί­ζε­ται ότι υπέβαλε κατα­τέ­θη­καν όντως και ποια ήταν η πορεία τους, καθώς και αν τα ποσά που εισέ­πραξε αντι­στοι­χού­σαν σε πραγ­μα­τι­κές δαπάνες και εύλογες αμοιβές ή απο­σπά­στη­καν με ψευδείς παρα­στά­σεις.

Το παρελ­θόν που σκιάζει την υπε­ρά­σπιση

Η αξιο­λό­γηση των ισχυ­ρι­σμών του 53χρονου δεν μπορεί να αγνο­ή­σει το ποινικό του παρελ­θόν, το οποίο προσ­δί­δει στην υπόθεση πρό­σθετη βαρύ­τητα. Ο ίδιος είχε κατα­δι­κα­στεί τον Ιανουά­ριο του 2019 από το Πεντα­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου σε κάθειρξη 8 ετών για απάτη κατ’ εξα­κο­λού­θηση, κατ’ επάγ­γελμα και κατά συνή­θεια, πλα­στο­γρα­φία μετά χρήσεως και πλημ­με­λη­μα­τική υπε­ξαί­ρεση, ενώ πρω­το­δί­κως του είχε επι­βλη­θεί ποινή κάθειρ­ξης 13 ετών, με 2 επι­μέ­ρους πράξεις να μετα­τρέ­πο­νται στον δεύτερο βαθμό σε πλημ­μέ­λημα. Η υπόθεση εκείνη είχε απο­κα­λυ­φθεί το 2017, όταν στην Υπο­διεύ­θυνση Ασφα­λείας Ρόδου περι­ήλ­θαν πλη­ρο­φο­ρίες για τη δράση άνδρα που συστη­νό­ταν άλλοτε ως αστυ­νο­μι­κός της Οικο­νο­μι­κής Αστυ­νο­μίας ή της Δίωξης Οικο­νο­μι­κού Εγκλή­μα­τος και άλλοτε ως ορκωτός λογι­στής, απο­σπώ­ντας χρη­μα­τικά ποσά από πολίτες με την παρά­σταση ψευδών γεγο­νό­των και την επίδοση πλαστών εγγρά­φων. Η τότε έρευνα είχε ανα­δεί­ξει του­λά­χι­στον 10 περι­πτώ­σεις εξα­πά­τη­σης από το 2013 έως το 2017, με ποσά που έφταναν έως και τις 32.000 ευρώ σε μία μόνο περί­πτωση, και με προ­σχή­ματα που περι­λάμ­βα­ναν τακτο­ποί­ηση φορο­λο­γι­κών οφειλών, μεσο­λά­βηση για προ­σλή­ψεις, κατα­θέ­σεις σε λογα­ρια­σμούς του εξω­τε­ρι­κού με δήθεν επι­τό­κιο 26%, ακόμη και ακύρωση δικα­στι­κών απο­φά­σεων μέσω δήθεν δια­συν­δέ­σεων με ανώ­τα­τους δικα­στές. Σε έλεγχο που είχε διε­νερ­γη­θεί τότε στην οικία του είχαν βρεθεί πλα­στο­γρα­φη­μένα έγγραφα που προ­σο­μοί­α­ζαν με γνήσια έγγραφα της Οικο­νο­μι­κής Αστυ­νο­μίας, μεταλ­λικό σήμα της Ελλη­νι­κής Αστυ­νο­μίας, ηλε­κτρο­νι­κός υπο­λο­γι­στής και συσκευές απο­θή­κευ­σης. Η κατα­δίκη εκείνη δεν προ­δι­κά­ζει ασφαλώς την έκβαση της τρέ­χου­σας έρευνας, καθώς κάθε υπόθεση κρί­νε­ται αυτο­τε­λώς επί των δικών της απο­δεί­ξεων. Συν­θέ­τει ωστόσο ένα δεδο­μένο που η υπε­ρά­σπιση καλεί­ται να δια­χει­ρι­στεί, στον βαθμό που η σημε­ρινή γραμμή περί νόμιμου επαγ­γελ­μα­τία με ατυχείς εκβά­σεις υπο­θέ­σεων θα αντι­πα­ρα­βλη­θεί ανα­πό­φευ­κτα με ένα παρελ­θόν αμε­τά­κλητα συν­δε­δε­μένο με πανο­μοιό­τυ­πες κατη­γο­ρίες.

Ως συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σής του παρί­στα­νται οι κ.κ. Σάββας Λυρι­στής και Μαρία Ευθυ­μιά­δου.