Καινοτόμος ιδέα το «αλάτι της Σύμης» κέρδισε μια θέση σε όλες τις μεγάλες κουζίνες

Μια εξαι­ρε­τική και και­νο­τόμο ιδέα κατά­φερε να κάνει πράξη ένας Συμια­κός, που προ­κει­μέ­νου να αντι­με­τω­πί­σει την οικο­νο­μική κρίση σκέ­φτηκε δημιουρ­γικά και επέν­δυσε στην παρα­γωγή γνήσιου, καθαρού, θαλασ­σι­νού αλατιού. Το εγχεί­ρημα πέτυχε, το «Αλάτι της Σύμης» ξεχώ­ρισε αμέσως για την ποιό­τητά του και τώρα είναι περι­ζή­τητο από όλα τα καλά εστια­τό­ρια, όπως και από τις νοι­κο­κυ­ρές που ανα­κα­λύ­πτουν τα ιδιαί­τερά του χαρα­κτη­ρι­στικά.

Ολες οι ποιο­τι­κές ανα­λύ­σεις έχουν δείξει ότι το αλάτι της Σύμης είναι πλούσιο σε ιχνο­στοι­χεία και μέταλλα, ένα από τα οποία είναι και το καθαρό χρυσάφι!! Οι ίδιες μετρή­σεις έδειξαν ότι είναι μηδε­νι­κοί όλοι οι δείκτες τεχνη­τών, χημικών στοι­χείων, γεγονός που μπορεί να το κατα­τά­ξει στον κατά­λογο των τροφών που βοηθούν στη δια­τή­ρηση της χολη­στε­ρί­νης σε χαμηλά επίπεδα.

Το πρόσωπο πίσω από την ιδέα είναι ο κ. Χρήστος Βόλας, που βαδίζει την τέταρτη δεκα­ε­τία της ζωής του. «Την ιδέα για το αλάτι την έφερε η κρίση. Ηθελα να επεν­δύσω σε κάτι δια­φο­ρε­τικό από εκείνα που κάνουν όλοι στο νησί, δεν ήθελα να πάρω ένα κομμάτι από την πίτα των συντο­πι­τών μου, αλλά να δημιουρ­γήσω τη δική μου πίτα» εξήγησε ο ίδιος στη «Δημο­κρα­τική» και περιέ­γραψε τον τρόπο παρα­γω­γής: «Η ιδέα ήταν να βρούμε το σημείο με την καθα­ρό­τερη θάλασσα κι από εκεί, από μεγάλο βάθος νερού, να παίρ­νουμε την πρώτη μας ύλη».

Η περιοχή βρέθηκε στη νότια πλευρά της Σύμης, κοντά στο Σεσκλί, σ’ ένα σημείο αδύνατο να προ­σεγ­γι­στεί από ξηράς. Εκεί, ο κ. Βόλας δημιούρ­γησε την πρώτη του αλυκή. «Στην αρχή όλα ήταν πολύ δύσκολα. Η Νομο­θε­σία ήταν δαι­δα­λώ­δης και τόσο εξει­δι­κευ­μένη ώστε χρειά­στηκε πολύ­μηνη έρευνα και δουλειά μέχρι να φτά­σουμε στην πολυ­πό­θητη έκδοση της άδειας παρα­γω­γής και μετά στη λήψη όλων των πιστο­ποι­η­τι­κών. Ευτυχώς, σε όλο αυτό μας βοή­θη­σαν τα στελέχη του Επι­με­λη­τη­ρίου Δωδε­κα­νή­σου, τα οποία στη συνέ­χεια μας υπο­στή­ρι­ξαν ώστε να έχουμε παρου­σία στις μεγάλες εκθέ­σεις τρο­φί­μων».

Το αλάτι της Σύμης έχει ένα χαρα­κτη­ρι­στικό γνώ­ρι­σμα: Είναι ολό­λευκο. «Η καθα­ρό­τητά του είναι το μεγάλο μας βάσανο. Από τη συγκέ­ντρωσή του, μέχρι την τυπο­ποί­ηση, είμαστε ιδιαί­τερα προ­σε­κτι­κοί. Ακόμα κι ένας κόκκος σκόνης από την ατμό­σφαιρα, μπορεί να ξεχω­ρί­σει μέσα σε ολό­κληρη την αλυκή».

Προς το παρόν η συνο­λική παρα­γωγή «Αλάτι της Σύμης» είναι μικρή και δεν υπερ­βαί­νει τον ενάμιση τόνο ανά καλο­καίρι. Για να γίνει αντι­λη­πτό το πόσο μικρή παρα­γωγή είναι, αρκεί να γίνει σύγκριση με τις αλυκές του Μεσο­λογ­γίου, όπου η μέση ημε­ρή­σια παρα­γωγή άλατος είναι πολ­λα­πλά­σια από την ετήσια της Σύμης. Πρέπει να σημειω­θεί ότι το αλάτι στο νησί του Νηρέα παρά­γε­ται μόνο κατά τη διάρ­κεια του καλο­και­ριού, όταν ο ήλιος είναι δυνατός και μπορεί να εξα­τμί­σει το θαλασ­σινό νερό. Από τον Οκτώβρη κι έπειτα είναι αδύ­να­τον να παρα­χθεί αλάτι με φυσικό τρόπο.

«Το μεγάλο μας ζητού­μενο είναι η ποιό­τητα και η καθα­ρό­τητα. Αυτό κάνουμε στη δουλειά μας και αυτό θα συνε­χί­σουμε να κάνουμε».

Ο νέος τους στόχος είναι να δημιουρ­γή­σουν ακόμα μία αλυκή, έτσι ώστε να αυξηθεί η παρα­γωγή τους. «Η μικρή παρα­γωγή δεν αφήνει περι­θώ­ρια κέρδους και αυτό το γνω­ρί­ζαμε από την αρχή. Τώρα, που οι κατα­να­λω­τές έχουν κατα­λά­βει το πόσο σπου­δαίο τρόφιμο είναι αυτό το αλάτι, μπο­ρούμε κι εμείς να δημιουρ­γή­σουμε μια και­νού­ρια αλυκή, με τις ίδιες προ­δια­γρα­φές».

Σήμερα, το «Αλάτι της Σύμης» ήδη είναι μια ανα­γνω­ρι­σμένη ετικέτα, χαίρει της εκτί­μη­σης όλων των παρα­γω­γών άλατος της Ελλάδας και συγκα­τα­λέ­γε­ται μεταξύ των υλικών που κάνουν μια κουζίνα να ξεχω­ρί­ζει. Σαν συμ­βουλή, ο κ. Βόλας προ­τεί­νει το «αλάτι της Σύμης» να κατα­να­λώ­νε­ται αμα­γεί­ρευτο, διότι έτσι δια­τη­ρεί όλα του τα ευερ­γε­τικά συστα­τικά.