Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό: Σχέδιο με πραγματικά δεδομένα και όχι οριζόντιους περιορισμούς

Από τον επι­κε­φαλη της παρά­τα­ξης ” Νέα Εποχή στο Νότιο Αιγαίο” κ.Νικη­φόρο Παπα­νι­κόλα ανα­κοι­νώ­θη­καν τα εξής:

Το νέο Ειδικό Χωρο­τα­ξικό Πλαίσιο για τον Του­ρι­σμό εισά­γε­ται προς συζή­τηση στη σημε­ρινή συνε­δρί­αση του Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λίου Νοτίου Αιγαίου. Η συζή­τηση αυτή αφορά το μοντέλο ανά­πτυ­ξης των νησιών μας και τον τρόπο που θέλουμε να οργα­νώ­σουμε την ζωή μας τις επό­με­νες δεκα­ε­τίες.

Η χώρα χρειά­ζε­ται χωρο­τα­ξικό σχε­δια­σμό. Χρειά­ζε­ται κανόνες, στρα­τη­γική και ένα σαφές πλαίσιο που να συν­δυά­ζει την ανά­πτυξη με την προ­στα­σία του περι­βάλ­λο­ντος και την ποιό­τητα ζωής των κατοί­κων. Όμως, το σχέδιο που παρου­σιά­ζει η κυβέρ­νηση δημιουρ­γεί σοβα­ρούς προ­βλη­μα­τι­σμούς, διότι αντί για μια ολο­κλη­ρω­μένη στρα­τη­γική ανά­πτυ­ξης που θα επι­φέ­ρει τάξη και ασφά­λεια, εισάγει ορι­ζό­ντιους περιο­ρι­σμούς και παράγει αβε­βαιό­τητα.

Το πρώτο μεγάλο ζήτημα είναι ότι το προ­τει­νό­μενο πλαίσιο σχε­διά­στηκε χωρίς ουσια­στική συμ­με­τοχή της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης, των επαγ­γελ­μα­τι­κών φορέων, των ανθρώ­πων του του­ρι­σμού και των ίδιων των τοπικών κοι­νω­νιών. Τα νησιά, όμως, δεν είναι ομοιο­γε­νείς γεω­γρα­φι­κές ενό­τη­τες. Κάθε νησί έχει τις δικές του ιδιαι­τε­ρό­τη­τες, τις δικές του ανάγκες και επο­μέ­νως δια­φο­ρε­τι­κές δυνα­τό­τη­τες ανά­πτυ­ξης. Ακόμα και μέσα στο ίδιο νησί υπάρ­χουν δια­φο­ρε­τι­κές ταχύ­τη­τες και δια­φο­ρε­τι­κές συν­θή­κες.

Παράλ­ληλα, το νέο χωρο­τα­ξικό στη­ρί­ζε­ται σε ορι­ζό­ντιες προ­σεγ­γί­σεις και περιο­ρι­σμούς χωρίς επαρκή επι­στη­μο­νική τεκ­μη­ρί­ωση. Ιδιαί­τερη ανη­συ­χία προ­κα­λεί η λογική των «κλινών ανά τετρα­γω­νικό» ή των στα­τι­κών αριθ­μη­τι­κών δεικτών, που αδυ­να­τούν να απο­τυ­πώ­σουν την πραγ­μα­τική εικόνα. Παρα­γνω­ρί­ζει το γεγονός ότι δύο προ­ο­ρι­σμοί μπορεί να δια­θέ­τουν τον ίδιο αριθμό κλινών αλλά να έχουν τελείως δια­φο­ρε­τι­κές αντοχές στην ύδρευση, τα ενερ­γειακά δίκτυα, τις μετα­φο­ρι­κές υπο­δο­μές ή τη δυνα­τό­τητα δια­χεί­ρι­σης απορ­ριμ­μά­των.

Το πρό­βλημα δεν είναι η του­ρι­στική ανά­πτυξη, αλλά η έλλειψη υπο­δο­μών. Και η κυβέρ­νηση επι­λέ­γει να δια­κό­ψει την ανά­πτυξη επειδή αδυ­να­τεί να επεν­δύ­σει σε υπο­δο­μές.

Εμείς προ­τεί­νουμε ένα δια­φο­ρε­τικό μοντέλο. Ένα μοντέλο ισόρ­ρο­πης περι­φε­ρεια­κής ανά­πτυ­ξης που θα λει­τουρ­γεί προς όφελος των τοπικών κοι­νω­νιών και της μικρο­με­σαίας επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας. Ειδι­κό­τερα προ­τεί­νουμε:

Πλήρη κατα­γραφή των πραγ­μα­τι­κών του­ρι­στι­κών κλινών σε κάθε νησί, ώστε ο σχε­δια­σμός να βασί­ζε­ται σε πραγ­μα­τικά δεδο­μένα και όχι σε πλα­σμα­τική εικόνα της του­ρι­στι­κής επι­βά­ρυν­σης κάθε περιο­χής.

Θεσμικό ρόλο των Δήμων στη δια­χεί­ριση των βρα­χυ­χρό­νιων μισθώ­σεων, ώστε να μπορούν να παρεμ­βαί­νουν ανάλογα με τις πραγ­μα­τι­κές ανάγκες κάθε περιο­χής και να αντι­με­τω­πί­ζο­νται φαι­νό­μενα στε­γα­στι­κής πίεσης και κοι­νω­νι­κών ανι­σορ­ρο­πιών.

Δημιουρ­γία Παρα­τη­ρη­τη­ρίου Φέρου­σας Ικα­νό­τη­τας με τοπικές μελέτες για την ύδρευση, τα ενερ­γειακά δίκτυα, τη δια­χεί­ριση απορ­ριμ­μά­των και τις υπο­δο­μές, ώστε οι απο­φά­σεις να λαμ­βά­νο­νται με επι­στη­μο­νική τεκ­μη­ρί­ωση και συνεχή παρα­κο­λού­θηση των πραγ­μα­τι­κών αντοχών κάθε νησιού.

Κυρίως, μέρος των πόρων που παράγει ο του­ρι­σμός να επι­στρέ­φει στα ίδια τα νησιά μέσω του Τέλους Ανθε­κτι­κό­τη­τας για την ενί­σχυση των ανα­πτυ­ξια­κών έργων και των υπο­δο­μών.

Κάθε νησί είναι ξεχω­ρι­στό. Το ίδιο και οι δυνα­τό­τη­τές του.

Χρεια­ζό­μα­στε σχε­δια­σμό με πραγ­μα­τικά δεδο­μένα, συμ­με­τοχή των τοπικών κοι­νω­νιών και πολι­τι­κές που θα δια­σφα­λί­σουν ότι η ανά­πτυξη θα παρα­μεί­νει βιώσιμη και δίκαιη.