ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Στο ίδιο έργο θεατές: Η Άγκυρα ανακυκλώνει την προπαγάνδα της σε Ρόδο και Κω περί «μειονοτήτων»

Μαίρη Φώτη 4 λεπτά ανάγνωση
ΕΛΛΑΔΑ - ΤΟΥΡΚΙΑ
✦ Σύνοψη ⌄
  • Συλ­λο­γι­κό­τη­τες με έδρα την Τουρκία προ­σπα­θούν να παρου­σιά­σουν τη μου­σουλ­μα­νική κοι­νό­τητα Ρόδου και Κω ως «εθνική μειο­νό­τητα», εκμε­ταλ­λευό­με­νες την 19η Μαΐου, ημέρα μνήμης για την Ελλάδα.
  • Ο σύλ­λο­γος ROISDER, αν και έχει περιο­ρι­σμένη εμβέ­λεια, εκδίδει ανα­κοι­νώ­σεις που ανα­πα­ρά­γο­νται από τουρ­κικά ΜΜΕ, στο­χεύ­ο­ντας στη διεκ­δί­κηση «δικαιω­μά­των» στην ελλη­νική επι­κρά­τεια.
  • Η Άγκυρα προ­σπα­θεί να μετα­τρέ­ψει μια εσω­τε­ρική εθνική γιορτή σε εργα­λείο πολι­τι­κής επιρ­ροής, δημιουρ­γώ­ντας συναι­σθη­μα­τική ταύτιση των μου­σουλ­μά­νων Δωδε­κα­νή­σου με τα εθνικά αφη­γή­ματα της Τουρ­κίας.
  • Η νομική κατά­σταση των μου­σουλ­μά­νων Δωδε­κα­νή­σου είναι δια­φο­ρε­τική από αυτήν των μου­σουλ­μά­νων Θράκης, καθώς δεν ανα­γνω­ρί­ζο­νται ως μειο­νό­τητα και είναι πλήρως ενταγ­μέ­νοι στην ελλη­νική κοι­νω­νία.

• Για ακόμα μία φορά, επι­στρα­τεύ­ο­νται «σύλ­λο­γοι» και τουρ­κικά ΜΜΕ για να στήσουν σκηνικό περί δήθεν «μειο­νό­τη­τας» στα Δωδε­κά­νησα

Συντο­νι­σμένη εκστρα­τεία φαί­νε­ται πως επι­χει­ρούν συλ­λο­γι­κό­τη­τες με έδρα στην Τουρκία για να παρου­σιά­σουν τη μου­σουλ­μα­νική κοι­νό­τητα Ρόδου και Κω ως «εθνική μειο­νό­τητα», και η ημε­ρο­μη­νία που επέ­λε­ξαν δεν είναι τυχαία. Η 19η Μαΐου, για την Ελλάδα Ημέρα Μνήμης της Γενο­κτο­νίας των Ποντίων, για την Τουρκία είναι «εθνική γιορτή νεο­λαίας και αθλη­τι­σμού», επέ­τειος της έναρξης του πολέμου ανε­ξαρ­τη­σίας το 1919.

Ο σύλ­λο­γος ROISDER εξέδωσε ανα­κοι­νώ­σεις τις οποίες τα τουρ­κικά μέσα ανα­πα­ρή­γα­γαν, απευ­θυ­νό­με­νες στους «ομο­γε­νείς» των νησιών και ανα­δει­κνύ­ο­ντας την «οθω­μα­νική κλη­ρο­νο­μιά» τους. Ωστόσο, η επιλογή της ημέρας που η Ελλάδα τιμά τα θύματα της Γενο­κτο­νίας για να επα­νέλ­θει η διεκ­δί­κηση «δικαιω­μά­των» από την Τουρκία σε ελλη­νικό έδαφος, μόνο τυχαία δεν φαί­νε­ται.

Ο ROISDER (Rodos İstanköy ve Onikiada Türkleri Kültür ve Dayanışμα Derneği – Πολι­τι­στι­κός και Αλλη­λέγ­γυος Σύλ­λο­γος Τούρκων Ρόδου, Κω και Δωδε­κα­νή­σου) είναι ένας σύλ­λο­γος με έδρα την Τουρκία, του οποίου η εμβέ­λεια στη Ρόδο και την Κω παρα­μέ­νει περιο­ρι­σμένη. Εκδίδει σε τακτά χρονικά δια­στή­ματα ανα­κοι­νώ­σεις τις οποίες ανα­λαμ­βά­νουν να ανα­δεί­ξουν και να «αξιο­ποι­ή­σουν» τουρ­κικά μέσα ενη­μέ­ρω­σης, με την ισχύ του να μην πηγάζει από τη βάση των μελών του, αλλά από τη χρη­σι­μό­τητά του ως μέσου άσκησης πολι­τι­κής και διπλω­μα­τι­κής πίεσης.

Η επιλογή της 19ης Μαΐου εξυ­πη­ρε­τεί έναν βαθύ­τερο ιδε­ο­λο­γικό μετα­βο­λι­σμό. Η Άγκυρα επι­χει­ρεί να μετα­τρέ­ψει μια καθαρά εσω­τε­ρική εθνική γιορτή, συν­δε­δε­μένη με τον πυρήνα του Κεμα­λι­σμού, σε προϊόν πολι­τι­κής επιρ­ροής. Στο­χεύει στη δημιουρ­γία μιας τεχνη­τής συναι­σθη­μα­τι­κής ταύ­τι­σης των μου­σουλ­μά­νων της Δωδε­κα­νή­σου με τα εθνικά αφη­γή­ματα της γεί­το­νος. Μια επέ­τειος που για την Αθήνα απο­τε­λεί ημέρα πένθους, μετα­τρέ­πε­ται έτσι σε όχημα προ­βο­λής ισχύος μέσα στην ελλη­νική επι­κρά­τεια.

Η στό­χευση είναι ευα­νά­γνω­στη για όποιον γνω­ρί­ζει το διεθνές νομικό πλαίσιο. Η Συνθήκη της Λωζάνης του 1923 ανα­γνω­ρί­ζει ως μειο­νό­τητα στην Ελλάδα απο­κλει­στικά τους μου­σουλ­μά­νους της Θράκης. Οι μου­σουλ­μά­νοι των Δωδε­κα­νή­σων, που εντά­χθη­καν στην Ελλάδα το 1947 με τη Συνθήκη των Παρι­σίων, δεν φέρουν κανένα αντί­στοιχο νομικό καθε­στώς. Είναι Έλληνες πολίτες, πλήρως ενταγ­μέ­νοι στην τοπική κοι­νω­νία, χωρίς καμία εκκρε­μό­τητα έναντι οποιου­δή­ποτε διε­θνούς κει­μέ­νου.

Η νομική αυτή δια­φο­ρο­ποί­ηση έχει τερά­στια σημασία. Όταν υπο­γρά­φηκε η Συνθήκη της Λωζάνης, τα Δωδε­κά­νησα τελού­σαν υπό ιταλική κυριαρ­χία και εξαι­ρέ­θη­καν πλήρως από τις ρυθ­μί­σεις για τις ανταλ­λα­γές πλη­θυ­σμών και τα μειο­νο­τικά καθε­στώτα μεταξύ Ελλάδας και Τουρ­κίας. Η ενσω­μά­τωσή τους στον εθνικό κορμό το 1947 έγινε με τη Συνθήκη των Παρι­σίων, η οποία μετα­βί­βασε την κυριαρ­χία από την Ιταλία στην Ελλάδα, καθι­στώ­ντας όλους τους μόνι­μους κατοί­κους, ανε­ξαρ­τή­τως θρη­σκεύ­μα­τος, ισό­τι­μους Έλληνες πολίτες.

Η Άγκυρα γνω­ρί­ζει ακριβώς αυτή την πραγ­μα­τι­κό­τητα. Για τον λόγο αυτό δεν την αμφι­σβη­τεί ανοιχτά, αλλά επι­χει­ρεί να τη δια­βρώ­σει αθόρυβα, μετα­φρά­ζο­ντας την «πολι­τι­στική κλη­ρο­νο­μιά» σε συγκε­κρι­μένη διεκ­δι­κη­τική πλατ­φόρμα. Στις ανα­κοι­νώ­σεις των συλ­λό­γων εγεί­ρο­νται συστη­μα­τικά ζητή­ματα γύρω από τη δια­χεί­ριση της μου­σουλ­μα­νι­κής περιου­σίας (Βακού­φια) σε Ρόδο και Κω, ενώ προ­βάλ­λε­ται το πάγιο αίτημα για ίδρυση αυτό­νο­μων τουρ­κό­φω­νων σχο­λείων.

Μέσα από τη ρητο­ρική περί δήθεν «κατα­πί­ε­σης» θρη­σκευ­τι­κών και εκπαι­δευ­τι­κών δικαιω­μά­των, η Τουρκία επι­χει­ρεί να κατα­σκευά­σει ένα «κεφά­λαιο» τύπου Θράκης στο Νότιο Αιγαίο. Η αναφορά των τουρ­κι­κών δημο­σιευ­μά­των στην επέτειο της ιτα­λι­κής κατά­λη­ψης της Ρόδου τον Μάιο του 1912 και στους τάφους Οθω­μα­νών στρα­τιω­τών υπη­ρε­τεί ακριβώς αυτό το αφήγημα ιστο­ρι­κής συνέ­χειας και δήθεν «λησμο­νη­μέ­νων» δικαιω­μά­των.

Στον αντί­ποδα, οι μου­σουλ­μά­νοι κάτοι­κοι της Ρόδου απο­τε­λούν οργα­νικό τμήμα της τοπικής κοι­νω­νίας για δεκα­ε­τίες. Στην πλειο­νό­τητά τους απο­στρέ­φο­νται την κηδε­μο­νία της Άγκυρας και αντι­λαμ­βά­νο­νται ότι οι ενέρ­γειες συλ­λό­γων εδρευό­ντων στη Σμύρνη ή την Προύσα τούς χρη­σι­μο­ποιούν ως εργα­λείο για σκοπούς που δεν τους αφορούν.

Η εκστρα­τεία αυτή, ωστόσο, δεν εξα­ντλεί­ται στην ιστο­ριο­γρα­φία και στις ανα­κοι­νώ­σεις. Έμπει­ρες διπλω­μα­τι­κές πηγές στην Αθήνα επι­ση­μαί­νουν ότι η κινη­τι­κό­τητα αυτή συμπί­πτει χρονικά με δύο εξε­λί­ξεις ουσια­στι­κής σημα­σίας: Οι συζη­τή­σεις στην Άγκυρα για το νέο νομο­σχέ­διο Απο­κλει­στι­κής Οικο­νο­μι­κής Ζώνης επι­χει­ρούν να «κυκλώ­σουν» το θαλάσ­σιο σύμπλεγμα των Δωδε­κα­νή­σων, αμφι­σβη­τώ­ντας το δικαί­ωμά τους σε πλήρη υφα­λο­κρη­πίδα. Παράλ­ληλα, κατα­γρά­φο­νται συστη­μα­τι­κές κινή­σεις διο­χέ­τευ­σης τουρ­κι­κών κεφα­λαίων στην τοπική αγορά ακι­νή­των μέσω τρίτων χωρών με στόχο τη δημιουρ­γία ιδιο­κτη­σια­κού απο­τυ­πώ­μα­τος, την ώρα που οι του­ρι­στι­κές ροές και η «βίζα εξπρές» χρη­σι­μο­ποιού­νται για τη δημιουρ­γία σχέσεων οικο­νο­μι­κής αλλη­λε­ξάρ­τη­σης.

Η πολι­τι­στική διπλω­μα­τία, η νομική αμφι­σβή­τηση και η οικο­νο­μική διείσ­δυση δεν κινού­νται παράλ­ληλα τυχαία, αλλη­λο­τρο­φο­δο­τού­νται. Ανα­λυ­τές που παρα­κο­λου­θούν συστη­μα­τικά την τουρ­κική στρα­τη­γική εντάσ­σουν πλέον τη δρα­στη­ριό­τητα αυτή στο πλαίσιο των υβρι­δι­κών επι­χει­ρή­σεων επιρ­ροής και της στρα­τη­γι­κής των «γκρίζων ζωνών». Πρό­κει­ται για τη μεθο­δική προ­σπά­θεια συντή­ρη­σης εστιών πίεσης στο εσω­τε­ρικό της Ελλάδας, η οποία ευθυ­γραμ­μί­ζε­ται απόλυτα με την τρέ­χουσα κλι­μά­κωση από πλευράς Άγκυρας.

Δεν είναι τυχαίο ότι οι ενέρ­γειες αυτές συμπί­πτουν με την ορι­στι­κο­ποί­ηση του τουρ­κι­κού νομο­σχε­δίου για τη «Γαλάζια Πατρίδα» και τον «Νόμο περί Ναυ­τι­κής Δικαιο­δο­σίας», καθώς και με τα εμπρη­στικά σενάρια των τουρ­κι­κών μέσων ενη­μέ­ρω­σης που αμφι­σβη­τούν την κυριαρ­χία επί 152 νησίδων και βρα­χο­νη­σί­δων. Οι υπό­γειες αυτές διερ­γα­σίες απο­δει­κνύ­ουν περί­τρανα ότι η όποια κινη­τι­κό­τητα σε ανώτατο διπλω­μα­τικό επίπεδο δεν μετα­βάλ­λει τη σταθερή επι­δί­ωξη της Τουρ­κίας να δημιουρ­γεί τετε­λε­σμένα και να ασκεί διαρκή πολι­τική πίεση στα νησιά μας.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.