Σχεδόν όλες οι Κυκλάδες εκτός σχεδιασμού για νέα αιολικά πάρκα – Περιορίζονται δραστικά στα Δωδεκάνησα

Σχε­δόν όλες οι Κυ­κλά­δες, με εξαί­ρε­ση την Άνδρο και τη Νάξο, τί­θε­νται εκτός σχε­δια­σμού για νέα αιο­λι­κά πάρκα με το νέο ει­δι­κό χω­ρο­τα­ξι­κό πλαί­σιο για τις ΑΠΕ που έθεσε χθες σε δια­βού­λευ­ση το υπουρ­γείο Πε­ρι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας, ει­σά­γο­ντας για πρώτη φορά σα­φείς γε­ω­γρα­φι­κούς απο­κλει­σμούς και αυ­στη­ρό­τε­ρα κρι­τή­ρια χω­ρο­θέ­τη­σης για αιο­λι­κά και φω­το­βολ­ταϊ­κά έργα.

Αντί­στοι­χα, στα Δω­δε­κά­νη­σα οι δυ­να­τό­τη­τες ανά­πτυ­ξης νέων αιο­λι­κών πε­ριο­ρί­ζο­νται δρα­στι­κά, καθώς από το σύ­νο­λο των νη­σιών πα­ρα­μέ­νουν επι­λέ­ξι­μες ου­σια­στι­κά μόνο η Ρόδος και η Κάρ­πα­θος, ενώ το νέο πλαί­σιο ανα­δια­μορ­φώ­νει συ­νο­λι­κά τον ενερ­γεια­κό χάρτη των νη­σιω­τι­κών πε­ριο­χών.

Η κε­ντρι­κή πρό­βλε­ψη του νέου χω­ρο­τα­ξι­κού είναι η κα­θο­λι­κή απα­γό­ρευ­ση χω­ρο­θέ­τη­σης νέων αιο­λι­κών πάρ­κων σε νησιά μι­κρό­τε­ρα των 300 τε­τρα­γω­νι­κών χι­λιο­μέ­τρων. Η ρύθ­μι­ση αυτή αφή­νει εκτός σχε­δια­σμού σχε­δόν το σύ­νο­λο του νη­σιω­τι­κού συ­μπλέγ­μα­τος του Αι­γαί­ου, δια­τη­ρώ­ντας δυ­να­τό­τη­τα ανά­πτυ­ξης μόνο στα 15 με­γα­λύ­τε­ρα νησιά της χώρας: Κρήτη, Εύ­βοια, Λέ­σβος, Χίος, Λή­μνος, Σάμος, Κέρ­κυ­ρα, Κε­φα­λο­νιά, Ζά­κυν­θος, Λευ­κά­δα, Θάσος, Κάρ­πα­θος, Ρόδος, Άν­δρος και Νάξος.

Η πρό­βλε­ψη αυτή θε­ω­ρεί­ται από τις πιο ισχυ­ρές πα­ρεμ­βά­σεις του νέου πλαι­σί­ου, καθώς απα­ντά σε πο­λυ­ε­τείς αντι­δρά­σεις το­πι­κών κοι­νω­νιών για την εκτε­τα­μέ­νη εγκα­τά­στα­ση ανε­μο­γεν­νη­τριών σε μικρά νησιά με έντο­νο του­ρι­στι­κό, πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κό και πο­λι­τι­στι­κό απο­τύ­πω­μα όπως για πα­ρά­δειγ­μα η Τήνος και η Σκύ­ρος.

Μο­να­δι­κές εξαι­ρέ­σεις για τα νησιά κάτω από 300 τε­τρα­γω­νι­κά χι­λιό­με­τρα, προ­βλέ­πε­ται να υπάρ­ξουν για ει­δι­κές ανά­γκες δη­μο­σί­ου συμ­φέ­ρο­ντος, όπως η κα­τα­σκευή μιας αφα­λά­τω­σης, η ασφά­λεια δι­κτύ­ου ή ανά­γκες ενερ­γεια­κής επάρ­κειας σε μη δια­συν­δε­δε­μέ­να ή ευά­λω­τα νησιά.

Νέοι απο­κλει­σμοί για αιο­λι­κά και φω­το­βολ­ταϊ­κά

Πέρα από τα νησιά, αυ­στη­ρό­τε­ρος γί­νε­ται ο χάρ­της απο­κλει­σμών και στην ηπει­ρω­τι­κή χώρα. Για πρώτη φορά απα­γο­ρεύ­ε­ται η εγκα­τά­στα­ση αιο­λι­κών σταθ­μών σε πε­ριο­χές με υψό­με­τρο άνω των 1.200 μέ­τρων, ενώ εκτός σχε­δια­σμού τί­θε­νται και τα λε­γό­με­να «απά­τη­τα βουνά», δη­λα­δή ορει­νοί όγκοι ή τμή­μα­τά τους χωρίς οδική διά­νοι­ξη, όπως τα Λευκά Όρη, ο Σμό­λι­κας, η Τύμφη, ο Τα­ΰ­γε­τος, τα Άγρα­φα, ο Πάρ­νω­νας, η Δίκτη και άλλες προ­στα­τευ­μέ­νες ορει­νές ενό­τη­τες.

Ει­δι­κά για τα αιο­λι­κά ει­σά­γο­νται τρεις βα­σι­κοί πε­ριο­ρι­σμοί. Πρώ­τος πε­ριο­ρι­σμός: ο άνε­μος. Δεν επι­τρέ­πο­νται αιο­λι­κά σε Δη­μο­τι­κές Ενό­τη­τες όπου το αιο­λι­κό δυ­να­μι­κό είναι χα­μη­λό, δη­λα­δή κάτω από 4 μέτρα ανά δευ­τε­ρό­λε­πτο. Η λο­γι­κή είναι ότι αν δεν υπάρ­χει καλός άνε­μος, δεν έχει νόημα να επι­βα­ρύ­νε­ται μια πε­ριο­χή. Αυτός ο πε­ριο­ρι­σμός όπως ανέ­φε­ρε χθες υφυ­πουρ­γός ενέρ­γειας Νίκος Τσά­φος, απο­κλεί­ει πε­ρί­που τη μισή χώρα ως έκτα­ση, αν και σε με­γά­λο μέρος αυτών των πε­ριο­χών ούτως ή άλλως δεν υπήρ­χε σο­βα­ρό επεν­δυ­τι­κό εν­δια­φέ­ρον για αιο­λι­κά.

Δεύ­τε­ρος πε­ριο­ρι­σμός: το υψό­με­τρο. Προ­βλέ­πε­ται ορι­ζό­ντια απα­γό­ρευ­ση πάνω από τα 1.200 μέτρα. Το όριο αυτό συν­δέ­ε­ται με τη φυ­σι­κή δια­φο­ρο­ποί­η­ση που πα­ρα­τη­ρεί­ται στα με­γά­λα υψό­με­τρα, ιδίως με τη ζώνη όπου αρ­χί­ζει το αλ­πι­κό τοπίο. Η επι­λο­γή του ορίου δεν έγινε αυ­θαί­ρε­τα, αλλά με βάση επι­στη­μο­νι­κά και διοι­κη­τι­κά κρι­τή­ρια.

Τρί­τος πε­ριο­ρι­σμός: οι Ζώνες Ει­δι­κής Προ­στα­σί­ας, δη­λα­δή οι πε­ριο­χές Natura που αφο­ρούν κυ­ρί­ως την προ­στα­σία που­λιών. Στις ΖΕΠ προ­βλέ­πε­ται κατ’ αρχήν απα­γό­ρευ­ση αιο­λι­κών. Ήδη στην πράξη, όπως ανα­φέρ­θη­κε, πε­ρί­που δύο στα τρία έργα σε τέ­τοιες πε­ριο­χές απορ­ρί­πτο­νταν μέσω της πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κής αξιο­λό­γη­σης.

Πλέον η απα­γό­ρευ­ση γί­νε­ται πιο κα­θα­ρή. Εξαί­ρε­ση μπο­ρεί να υπάρ­ξει μόνο αν συ­ντρέ­χουν δύο προ­ϋ­πο­θέ­σεις: πρώ­τον, να το επι­τρέ­πει η ει­δι­κή πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή με­λέ­τη μιας πε­ριο­χής και δεύ­τε­ρον, να υπάρ­χει πολύ καλό αιο­λι­κό δυ­να­μι­κό, δη­λα­δή πε­ρί­που 7,5 μέτρα ανά δευ­τε­ρό­λε­πτο.

Την ίδια στιγ­μή, το σχέ­διο ενι­σχύ­ει τους πε­ριο­ρι­σμούς σε προ­στα­τευό­με­νες πε­ριο­χές. Εκτός από τις ζώνες απο­λύ­του προ­στα­σί­ας, όπου η απα­γό­ρευ­ση ίσχυε ήδη, το νέο πλαί­σιο επε­κτεί­νει τους απο­κλει­σμούς στις ζώνες προ­στα­σί­ας της φύσης, σε οι­κο­τό­πους προ­τε­ραιό­τη­τας και σε με­γά­λο μέρος πε­ριο­χών ει­δι­κής προ­στα­σί­ας για την ορ­νι­θο­πα­νί­δα.

Στα φω­το­βολ­ταϊ­κά, το νέο χω­ρο­τα­ξι­κό με­τα­βάλ­λει επί­σης ση­μα­ντι­κά το πλαί­σιο ανά­πτυ­ξης. Για πρώτη φορά τί­θε­ται πλή­ρης απα­γό­ρευ­ση εγκα­τά­στα­σης φω­το­βολ­ταϊ­κών σε πε­ριο­χές Natura 2000, σε δάση και δα­σι­κές εκτά­σεις, στα «απά­τη­τα βουνά», αλλά και σε πε­ριο­χές με ανα­βαθ­μί­δες. Αντί­θε­τα, εξα­κο­λου­θεί να επι­τρέ­πε­ται η ανά­πτυ­ξή τους σε γη υψη­λής πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τας.

Για τα φω­το­βολ­ταϊ­κά τί­θε­νται επί­σης νέα κρι­τή­ρια οπτι­κής και χω­ρι­κής έντα­ξης. Προ­βλέ­πε­ται υπο­χρέ­ω­ση ει­δι­κής με­λέ­της θέ­α­σης όταν τα έργα χω­ρο­θε­τού­νται κοντά σε αρ­χαιο­λο­γι­κούς χώ­ρους, μνη­μεία ή ιστο­ρι­κούς τό­πους, ενώ ει­σά­γο­νται απο­στά­σεις ασφα­λεί­ας από οι­κι­σμούς και πε­ριο­ρι­σμοί στην κά­λυ­ψη του οπτι­κού ορί­ζο­ντα, ώστε να πε­ριο­ρί­ζε­ται η οπτι­κή όχλη­ση.

Αυ­στη­ρό­τε­ρο πλαί­σιο, αλλά εκτός οι ώρι­μες επεν­δύ­σεις

Το νέο πλαί­σιο δια­τη­ρεί όρια κά­λυ­ψης τόσο για αιο­λι­κά όσο και για φω­το­βολ­ταϊ­κά. Για τα αιο­λι­κά επα­να­λαμ­βά­νο­νται τα ανώ­τα­τα πο­σο­στά ανά δη­μο­τι­κή ενό­τη­τα που είναι έως στο 8% ενώ για τα φω­το­βολ­ταϊ­κά ορί­ζε­ται μέ­γι­στο πο­σο­στό εδα­φι­κής κά­λυ­ψης 1,5% σε επί­πε­δο πε­ρι­φε­ρεια­κής ενό­τη­τας.

Αυτό ση­μαί­νει για πα­ρά­δειγ­μα ότι αν μια Πε­ρι­φε­ρεια­κή Ενό­τη­τα έχει ήδη 3% κά­λυ­ψη, αυτό θε­ω­ρεί­ται η βάση. Από εκεί και πέρα μπο­ρεί να προ­στε­θεί άλλο 1,5%, άρα να φτά­σει στο 4,5%. Όταν αυτό το πρό­σθε­το 1,5% γε­μί­σει, τότε δεν θα μπο­ρεί να προ­χω­ρή­σει άλλο έργο.

Ωστό­σο, παρά τις αυ­στη­ρό­τε­ρες προ­βλέ­ψεις, το νέο χω­ρο­τα­ξι­κό φαί­νε­ται να έχει πε­ριο­ρι­σμέ­νη άμεση επιρ­ροή στον ήδη δια­μορ­φω­μέ­νο επεν­δυ­τι­κό χάρτη. Κι αυτό διότι από την εφαρ­μο­γή των νέων πε­ριο­ρι­σμών εξαι­ρού­νται ου­σια­στι­κά τα έργα που έχουν ήδη ει­σέλ­θει στη δια­δι­κα­σία αδειο­δό­τη­σης, ακόμη και εκεί­να για τα οποία είχε υπο­βλη­θεί πλή­ρης φά­κε­λος έως τις 20 Μαΐου.

Εκτός πε­ριο­ρι­σμών περί τα 50 GW

Ει­δι­κό­τε­ρα, εκτός των νέων πε­ριο­ρι­σμών υπο­λο­γί­ζε­ται ότι μέ­νουν επεν­δύ­σεις συ­νο­λι­κής ισχύ­ος άνω των 50 GW, ενώ πε­ρί­που 18 GW έχουν ήδη εγκα­τα­στα­θεί και βρί­σκο­νται σε λει­τουρ­γία. Πρό­κει­ται για ένα ενερ­γεια­κό χαρ­το­φυ­λά­κιο που υπερ­βαί­νει πολ­λα­πλά­σια τη ση­με­ρι­νή ζή­τη­ση ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας της χώρας και κα­λεί­ται να εξυ­πη­ρε­τη­θεί από ένα σύ­στη­μα με­τα­φο­ράς και δια­νο­μής που αντι­με­τω­πί­ζει ση­μα­ντι­κά πε­ρι­θώ­ρια κο­ρε­σμού.

Ο υφυ­πουρ­γός Πε­ρι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας Νίκος Τσά­φος πε­ριέ­γρα­ψε χθες τη φι­λο­σο­φία του νέου σχε­δια­σμού ως μια προ­σπά­θεια αυ­στη­ρο­ποί­η­σης των κα­νό­νων χω­ρο­θέ­τη­σης, χωρίς όμως να τεθεί σε κίν­δυ­νο η ενερ­γεια­κή επάρ­κεια της χώρας ή να ανα­τρα­πούν ώρι­μες επεν­δύ­σεις. Όπως εξή­γη­σε, το πλαί­σιο υιο­θε­τεί πιο πε­ριο­ρι­στι­κή προ­σέγ­γι­ση κυ­ρί­ως στα αιο­λι­κά έργα, όπου –όπως ανέ­φε­ρε– έχουν κα­τα­γρα­φεί οι εντο­νό­τε­ρες κοι­νω­νι­κές αντι­δρά­σεις και πα­ρά­πο­να για πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή και οπτι­κή όχλη­ση.

Ξε­κα­θά­ρι­σε, πά­ντως, ότι ο νέος σχε­δια­σμός δεν αγ­γί­ζει άδειες που έχουν ήδη χο­ρη­γη­θεί από το κρά­τος, ούτε έργα που έχουν ει­σέλ­θει ου­σια­στι­κά στην αδειο­δο­τι­κή δια­δι­κα­σία.

Η κα­τη­γο­ριο­ποί­η­ση

Με βάση το σχε­δια­σμό υπάρ­χουν τέσ­σε­ρις βα­σι­κές κα­τη­γο­ρί­ες έργων:

1. Έργα σε λει­τουρ­γία.

2. Έργα με όρους σύν­δε­σης.

3. Έργα με ΑΕΠΟ, δη­λα­δή με Από­φα­ση Έγκρι­σης Πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κών Όρων.

4. Έργα με βε­βαί­ω­ση πα­ρα­γω­γού ή σε πρώ­ι­μο στά­διο, χωρίς ΑΕΠΟ.

Για τα έργα που έχουν ήδη ΑΕΠΟ, η φι­λο­σο­φία είναι ότι δεν ανα­τρέ­πε­ται μια διοι­κη­τι­κή πράξη που έχει ήδη δοθεί. Οπως τό­νι­σε ο υφυ­πουρ­γός, «αν το κρά­τος έχει πει επί σειρά ετών ότι ένα έργο μπο­ρεί να προ­χω­ρή­σει και έχει δώσει πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή αδειο­δό­τη­ση, δεν έρ­χε­ται σή­με­ρα να το βγά­λει πα­ρά­νο­μο»

Για τα έργα που δεν έχουν ΑΕΠΟ, ισχύ­ουν οι νέοι πε­ριο­ρι­σμοί. Ωστό­σο, γί­νε­ται διά­κρι­ση ανά­με­σα σε κά­ποιον που απλώς πήγε και «τρά­βη­ξε ένα πο­λύ­γω­νο» στο χάρτη της ΡΑΑΕΥ και σε κά­ποιον που δου­λεύ­ει τέσ­σε­ρα ή πέντε χρό­νια, έχει ξο­δέ­ψει χρή­μα­τα, έχει κάνει με­λέ­τες και έχει κα­τα­θέ­σει πλήρη φά­κε­λο.

«Η λο­γι­κή είναι να υπάρ­ξει μια ισορ­ρο­πία. Δεν μπο­ρεί να θε­ω­ρεί­ται κα­το­χυ­ρω­μέ­νο ένα επεν­δυ­τι­κό σχέ­διο απλώς επει­δή κά­ποιος δή­λω­σε εν­δια­φέ­ρον. Από την άλλη, δεν μπο­ρεί να αγνοη­θεί ένα έργο που βρί­σκε­ται σε πολύ ώριμο στά­διο και έχει ήδη κα­τα­θέ­σει πλήρη φά­κε­λο» ανέ­φε­ρε ο κ. Τσά­φος.

Σύμ­φω­να με τα στοι­χεία που πα­ρου­σί­α­σε, οι νέοι πε­ριο­ρι­σμοί επη­ρε­ά­ζουν έργα συ­νο­λι­κής ισχύ­ος πε­ρί­που 37 GW, εκ των οποί­ων 21 GW αφο­ρούν φω­το­βολ­ταϊ­κά και 16 GW αιο­λι­κά έργα.

Νέοι κα­νό­νες

Το βα­σι­κό ερώ­τη­μα που θέτει η αγορά είναι κατά πόσο το νέο χω­ρο­τα­ξι­κό μπο­ρεί να αλ­λά­ξει ου­σια­στι­κά τον ενερ­γεια­κό σχε­δια­σμό όταν εξαι­ρεί σχε­δόν όλα τα ώριμα έργα. Το σχέ­διο δεν επη­ρε­ά­ζει μόνο έργα που έχουν ήδη λάβει Από­φα­ση Έγκρι­σης Πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κών Όρων (ΑΕΠΟ), αλλά και επεν­δύ­σεις που είχαν απλώς κα­τα­θέ­σει πλήρη φά­κε­λο αδειο­δό­τη­σης έως τις 20 Μαΐου.

Για με­γά­λο μέρος της αγο­ράς, αυτό ση­μαί­νει ότι η ανα­διά­τα­ξη του χάρτη των ΑΠΕ με­τα­φέ­ρε­ται κυ­ρί­ως στο μέλ­λον, αφού οι ση­μα­ντι­κό­τε­ρες επεν­δύ­σεις που έχουν ήδη σχε­δια­στεί ή βρί­σκο­νται σε προ­χω­ρη­μέ­νο στά­διο πα­ρα­μέ­νουν ενερ­γές.

Η κυ­βερ­νη­τι­κή λο­γι­κή πίσω από τον σχε­δια­σμό φαί­νε­ται να κι­νεί­ται σε μια λεπτή ισορ­ρο­πία: από τη μία να δοθεί απά­ντη­ση στις εντει­νό­με­νες αντι­δρά­σεις το­πι­κών κοι­νω­νιών απέ­να­ντι στην υπερ­συ­γκέ­ντρω­ση έργων ΑΠΕ και από την άλλη να μη δια­τα­ρα­χθεί το επεν­δυ­τι­κό πε­ρι­βάλ­λον με ανα­τρο­πές σε έργα που έχουν ήδη ωρι­μά­σει.

Το «αγκά­θι» στα αιο­λι­κά

Αιφ­νι­δια­σμέ­νοι από το σχέ­διο για το χω­ρο­τα­ξι­κό των ΑΠΕ παρά την πο­λύ­μη­νη δια­βού­λευ­ση δή­λω­ναν χθες πα­ρά­γο­ντες τόσο της αιο­λι­κής όσο και της ηλια­κής ενέρ­γειας με τις ση­μα­ντι­κό­τε­ρες εν­στά­σεις από την αγορά των αιο­λι­κών πάρ­κων να επι­κε­ντρώ­νο­νται στις ορι­ζό­ντιες απα­γο­ρεύ­σεις που ει­σά­γει το νέο πλαί­σιο. Ξε­χω­ρί­ζει η από­φα­ση να απο­κλει­στεί η εγκα­τά­στα­ση ανε­μο­γεν­νη­τριών σε υψό­με­τρο άνω των 1.200 μέ­τρων, χωρίς δια­φο­ρο­ποί­η­ση για πε­ριο­χές με ιδιαί­τε­ρα υψηλό αιο­λι­κό δυ­να­μι­κό.

Εκ­πρό­σω­ποι του κλά­δου θε­ω­ρούν ότι το όριο είναι χα­μη­λό και πιο αυ­στη­ρό από ό,τι ανα­με­νό­ταν, καθώς η αγορά πρ­ρί­με­νε είτε υψη­λό­τε­ρο υψό­με­τρο είτε ει­δι­κές εξαι­ρέ­σεις σε πε­ριο­χές όπου η από­δο­ση των έργων είναι αυ­ξη­μέ­νη.

Αντί­στοι­χα, προ­βλη­μα­τι­σμό προ­κα­λεί και η ορι­ζό­ντια απα­γό­ρευ­ση εγκα­τά­στα­σης αιο­λι­κών σε νησιά κάτω των 300 τε­τρα­γω­νι­κών χι­λιο­μέ­τρων. Η ρύθ­μι­ση αυτή ανα­τρέ­πει σχε­δια­σμούς σε πολ­λές νη­σιω­τι­κές πε­ριο­χές, πε­ριο­ρί­ζο­ντας ση­μα­ντι­κά την ανά­πτυ­ξη νέων έργων στο Αι­γαίο.

Οι φο­ρείς του κλά­δου υπο­στη­ρί­ζουν ότι τα νησιά δια­θέ­τουν από τα ισχυ­ρό­τε­ρα αιο­λι­κά πεδία της χώρας και θα έπρε­πε να πα­ρα­μέ­νουν στρα­τη­γι­κός χώρος ανά­πτυ­ξης, ιδιαί­τε­ρα με δε­δο­μέ­νες τις νέες ηλε­κτρι­κές δια­συν­δέ­σεις.

Το ΥΠΕΝ, ωστό­σο, συν­δέ­ει τις συ­γκε­κρι­μέ­νες επι­λο­γές με πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή προ­στα­σία αλλά και ανά­γκη απο­συμ­φό­ρη­σης πε­ριο­χών που ήδη δέ­χο­νται ισχυ­ρές πιέ­σεις από του­ρι­στι­κές, οι­κι­στι­κές και ενερ­γεια­κές δρα­στη­ριό­τη­τες.

Νέες γραμ­μές άμυ­νας και στα φω­το­βολ­ταϊ­κά

Ανα­τρο­πές φέρ­νει το σχέ­διο και στα φω­το­βολ­ταϊ­κά που δεν ανέ­με­ναν ανα­τα­ρά­ξεις από το νέο σχε­δια­σμό. Οι απα­γο­ρεύ­σεις επε­κτεί­νο­νται πλέον πέρα από τα δάση και στις δα­σι­κές εκτά­σεις, ενώ πε­ριο­ρι­σμοί τί­θε­νται και σε άλλες κα­τη­γο­ρί­ες γης, γε­γο­νός που προ­κα­λεί ανη­συ­χία στον κλάδο για το δια­θέ­σι­μο χω­ρο­τα­ξι­κό από­θε­μα.

Ιδιαί­τε­ρη αβε­βαιό­τη­τα προ­κα­λεί η πρό­βλε­ψη για πε­ριο­χές όπου ασκεί­ται βό­σκη­ση, καθώς η αγορά ζητά πιο ξε­κά­θα­ρες τε­χνι­κές προ­δια­γρα­φές και σα­φείς ορι­σμούς, ώστε να μην προ­κύ­ψουν νέες ερ­μη­νευ­τι­κές εμπλο­κές στην αδειο­δό­τη­ση.

Πιο θε­τι­κή θε­ω­ρεί­ται η ρύθ­μι­ση για απο­στά­σεις από οι­κι­σμούς, που ορί­ζε­ται στα 500 μέτρα καθώς δη­μιουρ­γεί πιο κα­θα­ρό πλαί­σιο εγκα­τά­στα­σης. Αντί­θε­τα, ερω­τή­μα­τα προ­κα­λεί η απαί­τη­ση για «ει­δι­κή με­λέ­τη θέ­α­σης», καθώς δεν έχει ακόμη απο­σα­φη­νι­στεί πώς θα εφαρ­μό­ζε­ται και ποια κρι­τή­ρια θα κα­θο­ρί­ζουν την πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή και αι­σθη­τι­κή απο­δο­χή ενός έργου.

Το νέο χω­ρο­τα­ξι­κό επι­χει­ρεί ου­σια­στι­κά να επα­να­σχε­διά­σει κα­νό­νες για μια αγορά που από το 2008 μέχρι σή­με­ρα έχει με­τα­μορ­φω­θεί πλή­ρως. Το κρί­σι­μο ερώ­τη­μα, ωστό­σο, πα­ρα­μέ­νει αν οι νέοι πε­ριο­ρι­σμοί θα αλ­λά­ξουν πραγ­μα­τι­κά τη χω­ρο­θέ­τη­ση των ΑΠΕ ή αν θα λει­τουρ­γή­σουν κυ­ρί­ως ως πλαί­σιο για τις επό­με­νες γε­νιές επεν­δύ­σε­ων, αφή­νο­ντας ανε­πη­ρέ­α­στο το με­γα­λύ­τε­ρο κύμα έργων που έχει ήδη δρο­μο­λο­γη­θεί.

 

Πηγή: protothema.gr