Αγωγή κατά του Δικηγορικού Συλλόγου Ρόδου από δικαστική λειτουργό και δικηγόρο σύζυγό της!

• Διεκ­δι­κεί­ται απο­ζη­μί­ωση 10.000 ευρώ για ηθική βλάβη • Συμ­βο­λικό το ποσό, στόχος η ανα­γνώ­ριση της θεσμι­κής και προ­σω­πι­κής προ­σβο­λής

Αγωγή κατά του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου ασκή­θηκε από δικα­στική λει­τουργό και τον σύζυγό της, δικη­γόρο, με αντι­κεί­μενο την απο­κα­τά­σταση της ηθικής βλάβης που υπο­στη­ρί­ζουν ότι υπέ­στη­σαν από συνε­δρί­αση και λήψη από­φα­σης που έλαβε χώρα εντός του Συλ­λό­γου χωρίς την κλήση ή ακρόασή τους και με αμφι­σβη­τού­μενη θεσμική αρμο­διό­τητα.

Σύμφωνα με το περιε­χό­μενο της αγωγής, ο Δικη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος Ρόδου προ­χώ­ρησε στην έκδοση από­φα­σης κατά της δικα­στι­κής λει­τουρ­γού και η απόφαση αυτή, όπως ανα­φέ­ρε­ται, δια­τυ­πώ­θηκε με αρνη­τι­κές κρίσεις και χαρα­κτη­ρι­σμούς, χωρίς να έχει προη­γη­θεί οποια­δή­ποτε ενη­μέ­ρωση, πρό­σκληση σε ακρόαση ή δυνα­τό­τητα υπε­ρά­σπι­σης της ίδιας.

Η αγωγή θέτει στο επί­κε­ντρο το ερώτημα της αρμο­διό­τη­τας του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου να γνω­μο­δο­τεί ή να απο­φα­σί­ζει επί θεμάτων που στρέ­φο­νται κατά δικα­στι­κών λει­τουρ­γών, πρόσωπα δηλαδή που δεν είναι μέλη του Συλ­λό­γου και δεν υπά­γο­νται στην πει­θαρ­χική του εξουσία.

Παράλ­ληλα, στην αγωγή περι­γρά­φε­ται λεπτο­με­ρώς η μετά­θεση της πρώτης ενά­γου­σας από το Πρω­το­δι­κείο Κω στο Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, η οποία απο­φα­σί­στηκε με την από 12.7.2024 απόφαση του Ανώ­τα­του Δικα­στι­κού Συμ­βου­λίου κατόπιν αίτησής της. Η μετά­θεση ολο­κλη­ρώ­θηκε με την έκδοση του σχε­τι­κού Προ­ε­δρι­κού Δια­τάγ­μα­τος στις 26.7.2024, κατόπιν πρό­τα­σης του υπουρ­γού Δικαιο­σύ­νης και δημο­σί­ευ­σης στο ΦΕΚ.

Όπως ανα­φέ­ρε­ται στην αγωγή, τα καθή­κο­ντά της ως διευ­θύ­νου­σας του Πρω­το­δι­κείου Ρόδου είναι κυρίως οργα­νω­τικά και διοι­κη­τικά, χωρίς ουσια­στική εμπλοκή σε μεγάλο όγκο υπο­θέ­σεων. Υπο­γραμ­μί­ζε­ται δε ότι, σύμφωνα με το άρθρο 49 του ν. 4938/2022, η υπη­ρε­σία δικα­στι­κού λει­τουρ­γού σε δικα­στή­ριο στο οποίο υπη­ρε­τεί ως δικη­γό­ρος ο/η σύζυγος εξαι­ρεί­ται ρητά για πόλεις όπως η Ρόδος.

Παρά τα ανωτέρω, όπως σημειώ­νε­ται, η μετά­θεσή της αμφι­σβη­τή­θηκε δημόσια και σθεναρά από τον Δικη­γο­ρικό Σύλλογο Ρόδου, με απο­τέ­λε­σμα να συγκλη­θεί έκτακτο Διοι­κη­τικό Συμ­βού­λιο του Συλ­λό­γου στις 17 Ιουλίου 2024 με μονα­δικό θέμα την τοπο­θέ­τηση των νέων δικα­στών. Σύμφωνα με τους ισχυ­ρι­σμούς της αγωγής, ενώ το θέμα ήταν δια­τυ­πω­μένο γενικά, η συζή­τηση επι­κε­ντρώ­θηκε απο­κλει­στικά στη μετά­θεση της πρώτης ενά­γου­σας.

Κατά τη συνε­δρί­αση, ο δεύ­τε­ρος ενάγων, ο οποίος ήταν μέλος του ΔΣ έως την παραί­τησή του στις 7 Ιανουα­ρίου 2025, υπε­ρα­σπί­στηκε τη νομι­μό­τητα της μετά­θε­σης και παρου­σί­ασε στοι­χεία για τις ελά­χι­στες παρα­στά­σεις του ίδιου και του γρα­φείου του στις συν­θέ­σεις στις οποίες ενδέ­χε­ται να συμ­με­τά­σχει η σύζυγός του. Παρου­σιά­στηκε πλήρης πίνακας προει­σπρά­ξεων για τα έτη 2023 και 2024, από τον οποίο τεκ­μη­ριώ­νε­ται η περιο­ρι­σμένη πιθα­νό­τητα επαγ­γελ­μα­τι­κής δια­σταύ­ρω­σης εντός του Πρω­το­δι­κείου.

Παρά τις εξη­γή­σεις, στις 26.7.2024 ο Σύλ­λο­γος απέ­στειλε επι­στολή στην Πρόεδρο του Αρείου Πάγου, ζητώ­ντας την ανά­κληση της μετά­θε­σης. Η επι­στολή, όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται στην αγωγή, περιέ­χει βολές τόσο προς τη δικα­στική λει­τουργό όσο και προς τον σύζυγό της, τις οποίες οι ενά­γο­ντες χαρα­κτη­ρί­ζουν ατεκ­μη­ρί­ω­τες, επι­θε­τι­κές και δυσφη­μι­στι­κές.

Οι ενά­γο­ντες υπο­στη­ρί­ζουν ότι η πράξη αυτή απο­τε­λεί προ­σβολή της προ­σω­πι­κό­τη­τάς τους και της επαγ­γελ­μα­τι­κής τους υπό­στα­σης, καθώς και θεσμική εκτροπή, η οποία συνιστά διοι­κη­τική πράξη με εξω­τε­ρικά απο­τε­λέ­σματα, εφόσον δια­βι­βά­στηκε και σε τρίτους (μεταξύ αυτών, σε προϊ­στά­μενη δικα­στική αρχή).

Ιδιαί­τερη έμφαση δίνεται στον ισχυ­ρι­σμό ότι ουδέ­ποτε ζητή­θη­καν εξη­γή­σεις από τη δικα­στική λει­τουργό ή τον σύζυγό της, παρά το γεγονός ότι κρί­θη­καν και ανα­φέρ­θη­καν ονο­μα­στικά στο σκε­πτικό της από­φα­σης.

Κατά τους ισχυ­ρι­σμούς των ενα­γό­ντων, αυτό συνιστά κατά­φωρη παρα­βί­αση του άρθρου 20 του Συντάγ­μα­τος, του άρθρου 6 της ΕΣΔΑ, καθώς και βασικών αρχών του διοι­κη­τι­κού δικαίου περί προη­γού­με­νης ακρό­α­σης και δικαιώ­μα­τος υπε­ρά­σπι­σης.

Οι ενά­γο­ντες ζητούν από το Μονο­με­λές Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου την κατα­βολή απο­ζη­μί­ω­σης ύψους 10.000 ευρώ, ποσό που όπως ρητά ανα­φέ­ρουν έχει συμ­βο­λικό χαρα­κτήρα, καθώς ο πραγ­μα­τι­κός στόχος είναι η ηθική και θεσμική ανα­γνώ­ριση της αδικίας που θεωρούν ότι υπέ­στη­σαν.