Αγωγή αποζημίωσης για την επιστροφή χρημάτων που κατατέθηκαν σε προθεσμιακό λογαριασμό στην… Αυστραλία

Ενώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου με αγωγή απο­ζη­μί­ω­σης από αδι­κο­πρα­ξία κατά ημε­δα­πού πρώην συζύγου της και της αδελφής του προ­σέ­φυγε μια αλλο­δαπή κάτοι­κος της Ρόδου, διεκ­δι­κώ­ντας την επι­στροφή χρη­μά­των που δάνεισε αλλά κι άλλων που επέν­δυσε.

Ο σύζυγός της, όπως εξέθεσε, γνώριζε την οικο­νο­μική της κατά­σταση και ότι από την εργασία της είχε απο­τα­μιεύ­σει σημα­ντικά ποσά και δια­τη­ρούσε σε μετρητά στην οικία τους.

Περί τα μέσα του έτους 2009 της ζήτησε όπως δια­τεί­νε­ται για πρώτη φορά να του δανεί­σει το ποσό των 15.000 ευρώ προ­κει­μέ­νου να απο­πλη­ρώ­σει, διά­φο­ρες οφειλές του.

Δεν της επέ­στρεψε τα χρήματα και την ενη­μέ­ρωσε ότι η αδελφή του, δια­τη­ρούσε στην Αυστρα­λία προ­θε­σμιακό τρα­πε­ζικό λογα­ρια­σμό, στον οποίο κατέ­θε­ταν χρήματα από τις οικο­νο­μίες τους, τα οποία δεσμεύ­ο­νταν από την τράπεζα για χρονικό διά­στημα πέραν του έτους και ο οποίος λογα­ρια­σμός απέδιδε επι­τό­κιο επί του κεφα­λαίου πολύ μεγα­λύ­τερο από το σύνηθες των άλλων τρα­πε­ζών, περίπου 20% επί του κεφα­λαίου και ότι σε λίγα χρόνια θα είχαν απο­κτή­σει μεγάλο κέρδος από την τοκο­φο­ρία του λογα­ρια­σμού αυτού και την παρό­τρυνε να κατα­θέ­σει κι εκείνη τις οικο­νο­μίες της στον λογα­ρια­σμό αυτό, προ­κει­μέ­νου να λάβει αντί­στοιχο και μεγάλο κέρδος.

Του είχε, όπως περιέ­γραψε, απόλυτη εμπι­στο­σύνη αφού είχαν πάρα πολύ καλή σχέση και πεί­σθηκε να μην της επι­στρέ­φει τα χρήματα που του είχε δανεί­σει έως τότε και να τα κατα­θέ­σει στον παρα­πάνω λογα­ρια­σμό η ίδια η αδελφή του. Επίσης της πρό­τεινε να κατα­θέ­σει στον λογα­ρια­σμό αυτό και όσα άλλα χρήματα είχε, τα οποία θα του τα έδινε στα­διακά κι αυτός και πάλι σε συνεν­νό­ηση με την αδελφή του, θα κατέ­θε­ταν το αντί­στοιχο ποσό στον παρα­πάνω λογα­ρια­σμό και θα της επέ­στρε­φαν τα χρήματα με τους τόκους κατά τη λήξη της προ­θε­σμια­κής κατά­θε­σης και το άνοιγμα του λογα­ρια­σμού.

Επίσης, ο πρώτος ενα­γό­με­νος, όπως προ­α­νέ­φερρε, λίγο μετά τη γνω­ρι­μία τους, εγκα­τα­στά­θηκε στην οικία της στην Ρόδο, την οποία ήδη μίσθωνε και συμ­φω­νή­σανε τα έξοδα της συγκα­τοί­κη­σής τους να πλη­ρώ­νο­νται από κοινού.

Στα­διακά ανά έτος παρέ­διδε από τις οικο­νο­μίες της, όπως δια­τεί­νε­ται, στον πρώτο ενα­γό­μενο σε μετρητά του­λά­χι­στον το ποσό των 10.000 ευρώ, στο οποίο προ­στί­θε­ντο τα ετήσια και ανα­λο­γού­ντα έξοδα της συγκα­τοί­κη­σής τους.

Υπο­στη­ρί­ζει πως οι ενα­γό­με­νοι περί τα τέλη του έτους 2018, αρχικά την ενη­μέ­ρω­σαν ότι τα χρήματα που τους είχε παρα­δώ­σει και κατέ­θε­σαν στον ανωτέρω λογα­ρια­σμό και τα οποία ανέρ­χο­νταν στο ποσό των 122.275 ευρώ, θα απο­δε­σμεύ­ο­νταν από την τράπεζα στην οποία είχαν κατα­τε­θεί και θα της επι­στρέ­φο­νταν με τους τόκους στις 5 Ιανουα­ρίου 2019.

Επειδή το ποσό το οποίο θα της επι­στρέ­φο­νταν ήταν μεγάλο, την 31η Δεκεμ­βρίου 2018 παραι­τή­θηκε από την εργασία της ως πωλή­τρια και στις αρχές Ιανουα­ρίου του έτους 2019 και ενώ βρι­σκό­ταν στην Αθήνα προ­κει­μέ­νου να συνεν­νοη­θεί με προ­μη­θευ­τές για το άνοιγμα επι­χεί­ρη­σής της, ο πρώτος ενα­γό­με­νος φέρεται να την ενη­μέ­ρωσε ότι τα χρήματά της δεν μπορούν να απο­δε­σμευ­θούν και να της επι­στρα­φούν και ότι τελικά θα απο­δε­σμεύ­ο­νταν μετά από ένα χρόνο, δηλαδή τον Ιανουά­ριο του έτους 2020 και ότι σε περί­πτωση πρόωρης ανά­λη­ψης οποιου­δή­ποτε ποσού από τον τρα­πε­ζικό λογα­ρια­σμό, θα έχαναν το 40% του ποσού του λογα­ρια­σμού και τούτο λόγω μη τήρησης όρου της σύμ­βα­σης που συμ­φώ­νη­σαν δήθεν με την Τράπεζα.

Ακο­λού­θως, στα μέσα του έτους 2019 κατόπιν προ­βλη­μά­των στις μεταξύ τους συζυ­γι­κές σχέσεις δια­σπά­στηκε ορι­στικά η έγγαμη συμ­βί­ωσή τους και όπως ισχυ­ρί­ζε­ται του ζήτησε να ενη­με­ρω­θεί σχετικά με το τι γίνεται με τα χρήματά της και φέρεται να της είπε ότι το ποσό που του είχε κατα­βά­λει κατά τον ανωτέρω τρόπο ήτοι το ποσό των 122.275,00 ευρώ, θα απο­δε­σμευό­ταν τον Ιανουά­ριο του έτους 2020 και συνέ­ταξε και υπέ­γραψε Υπεύ­θυνη Δήλωση του κατ’ αρ. 8 του Ν. 1599/1986, με την οποία ανα­γνω­ρίζε την οφειλή του ανωτέρω ποσού και την ημε­ρο­μη­νία κατα­βο­λής τούτου.

Εντού­τοις, δεν της κατέ­βαλε το ποσό τις πρώτες ημέρες του Ιανουα­ρίου του έτους 2020 και παρά τις μετέ­πειτα συνε­χείς δια­βε­βαιώ­σεις του, τόσο προ­φο­ρικά όσο και εγγρά­φως, δεν της κατέ­βαλε κανένα ποσό.

Στην πορεία όπως υπο­στη­ρί­ζει αμφι­σβή­τησε την γνη­σιό­τητα της υπεύ­θυ­νης δήλωσης ισχυ­ρι­ζό­με­νος ότι πλα­στο­γρα­φή­θηκε από την ίδια.

Με την αγωγή της διεκ­δι­κεί να υπο­χρε­ω­θούν οι ενα­γό­με­νοι και της κατα­βά­λουν αλλη­λεγ­γύως και εις ολό­κλη­ρον έκαστος, νόμιμα έντοκα το ποσό των 126.875 ευρώ για την ζημία που υπέστη και το ποσό των 20.000 ευρώ ως χρη­μα­τική ικα­νο­ποί­ηση για την απο­κα­τά­σταση της ηθικής της βλάβης.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται η δικη­γό­ρος κ. Στε­φα­νία Καρα­κα­τσάνη.