Γ. Kεφαλογιάννης: «Ο κ. Τσίπρας ζει δυστυχώς, σε μια εικονική πραγματικότητα»

Κύριε Κεφα­λο­γιάννη, να ξεκι­νή­σουμε από τις εξαγ­γε­λίες της κυβέρ­νη­σης που πανη­γυ­ρί­ζει ότι «έσωσε» τις συντά­ξεις, ότι η χώρα βγήκε από τα μνη­μό­νια και ότι ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός είναι ο πρώτος στην μετα-μνημονιακή εποχή. Είναι όμως αυτό μια πραγ­μα­τι­κό­τητα;

Ο κ. Τσίπρας ζει δυστυ­χώς σε μια εικο­νική πραγ­μα­τι­κό­τητα. Σε ένα φαντα­σιακό κόσμο που συγκρού­ε­ται με τη σκληρή πραγ­μα­τι­κό­τητα την οποία βιώνουν κάθε μέρα οι Έλληνες πολίτες. Μιλά για μια Ελλάδα που πολύ απλά δεν υπάρχει. Ο πρώτος “μετα­μνη­μο­νια­κός” προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός, τον οποίον κατέ­θεσε η κυβέρ­νησή του, προ­βλέ­πει δύο δισε­κα­τομ­μύ­ρια πρό­σθε­τους φόρους. Ακόμη περισ­σό­τερο, ο κ. Τσίπρας πρέπει να εξη­γή­σει γιατί, ενώ ο ίδιος δια­βε­βαί­ωνε για «καθαρή έξοδο στις αγορές» από τον Αύγου­στο, η χώρα βρί­σκε­ται σταθερά σε αδυ­να­μία να δανει­στεί. Και αυτό είναι το πιο σοβαρό απ’ όλα, καθώς τα επι­τό­κια δανει­σμού υπερ­βαί­νουν το 4,6%, και είναι πολ­λα­πλά­σια σε σχέση με εκείνα άλλων χωρών που εξήλθαν από μνη­μό­νια. Ο στόχος του προ­γράμ­μα­τος δεν επε­τεύ­χθη και η χώρα δεν έχει επι­στρέ­ψει στην κανο­νι­κό­τητα. Άρα για πιο μετα­μνη­μο­νιακό πρου­πο­λο­γι­σμό μιλάει;

Σε ό,τι αφορά τις συντά­ξεις η κυβέρ­νηση ακύρωσε ένα μέρος των νόμων που η ίδια ψήφισε, νόμους που εμείς κατα­ψη­φί­σαμε. Ήδη έχει κάνει 21 μειώ­σεις συντά­ξεων και αυξή­σεις εισφο­ρών, ενώ με το νόμο Κατρού­γκα­λου έχει ήδη περι­κό­ψει κατά 35% τις κύριες και κατά 45% τις επι­κου­ρι­κές συντά­ξεις για όλους τους νέους συντα­ξιού­χους. Τώρα ακυ­ρώ­νει την περι­κοπή των παλαιών συντά­ξεων που η ίδια είχε ψηφίσει – και μάλιστα δύο φορές – και η ίδια είχε απο­φα­σί­σει να εφαρ­μο­στεί από 1.1.2019. Όλες οι άλλες περι­κο­πές και ιδίως οι δρα­μα­τι­κές περι­κο­πές συντά­ξεων για όλους τους νέους συντα­ξιού­χους που επι­βλή­θη­καν με το νόμο Κατρού­γκα­λου, παρα­μέ­νουν σε ισχύ.

Εκτι­μάτε ότι η Συμ­φω­νία των Πρεσπών θα προ­χω­ρή­σει τελικά; Είναι απα­ραί­τητο να βρεθεί λύση αλλά με ασφα­λι­στι­κές δικλεί­δες για την χώρα μας;

Εφόσον η συμ­φω­νία έρθει προς κύρωση σε αυτή τη Βουλή θεωρώ πως υπάρχει σοβαρό ενδε­χό­μενο να ολο­κλη­ρω­θεί. Δυστυ­χώς σε αυτή την περί­πτωση δημιουρ­γού­νται τετε­λε­σμένα που είναι πολύ δύσκολα ανα­στρέ­ψιμα. Το ζητού­μενο για εμάς είναι να μη φτά­σουμε ως εκεί – και αυτό μπορεί να απο­τρα­πεί μόνο με εκλογές. Πρέπει εδώ να πούμε ότι η ανα­θε­ώ­ρηση του Συντάγ­μα­τος των Σκοπίων κάνει ακόμη χει­ρό­τερη την ήδη επι­ζή­μια συμ­φω­νία. Και αυτό γιατί την παρα­βιά­ζει με τρεις τρόπους. Πρώτον, δια­τη­ρεί πλήρως τις αλυ­τρω­τι­κές δια­θέ­σεις των Σλα­βο­μα­κε­δό­νων καθώς ακόμη και το προ­οί­μιο παρα­πέ­μπει σε κείμενα που μιλούν για έναν δήθεν μακε­δο­νικό λαό που βρί­σκε­ται και εκτός σκο­πια­νών συνόρων. Δεύ­τε­ρον, στο άρθρο 36 ανα­φέ­ρε­ται ρητά σε “μακε­δο­νικό Κράτος” και ούτε καν σε Βόρεια Μακε­δο­νία γεγονός που επι­τρέ­πει στους γεί­το­νές μας να χρη­σι­μο­ποιούν για τη χώρα τους και το “Μακε­δο­νία” σκέτο. Και τρίτον, απαιτεί πρώτα η Ελλάδα να κυρώσει τη Συμ­φω­νία και την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ και μετά να ισχύσει η ανα­θε­ώ­ρηση του Συντάγ­μα­τός τους. Προ­ϋ­πό­θεση που δεν υπάρχει καν στην ούτως ή άλλως απα­ρά­δε­κτη συμ­φω­νία των Πρεσπών. Πρό­κει­ται για απα­ρά­δε­κτες μεθο­δεύ­σεις που σημειώ­νουμε ότι ανα­γνώ­ρισε ακόμη και ο παραι­τη­θείς κ. Κοτζιάς σε μια από τις τελευ­ταίες συνε­ντεύ­ξεις του. Γι αυτό και απαι­τούμε από την Κυβέρ­νηση να τοπο­θε­τη­θεί με σαφή­νεια σε όλα αυτά, πριν ολο­κλη­ρω­θεί η προ­σχη­μα­τική συνταγ­μα­τική ανα­θε­ώ­ρηση στα Σκόπια. Καλούμε επίσης, μετ’ επι­τά­σεως και διαρκώς, τον κ. Καμμένο να αφήσει τις «τσάμπα μαγκιές» και να απο­δεί­ξει εμπρά­κτως ότι, αν όντως θεωρεί επι­βλαβή τη συμ­φω­νία των Πρεσπών, οφείλει να απο­σύ­ρει την εμπι­στο­σύνη του από την Κυβέρ­νηση.

Πώς σχο­λιά­ζετε τις προ­σπά­θειες της κυβέρ­νη­σης για συμ­φω­νία με την Εκκλη­σία; Ήταν εξ αρχής μια κυβέρ­νηση που δεν στήριξε ποτέ την Εκκλη­σία ή τον κλήρο.

Θα ήταν ευχής έργον ο κ. Τσίπρας να πάψει να δια­πραγ­μα­τεύ­ε­ται οτι­δή­ποτε. Διότι με ό,τι κατα­πιά­νε­ται, προ­κα­λεί ολο­κλη­ρω­τική κατα­στροφή. Κατά­φερε να διχάσει τους Μητρο­πο­λί­τες, να ξεση­κώ­σει χιλιά­δες ιερείς και να δυνα­μι­τί­σει τις σχέσεις του ελλη­νι­κού κράτους με το Πατριαρ­χείο. Με θράσος, προ­σπά­θησε να βαφτί­σει «ιδιω­τι­κούς υπαλ­λή­λους» για να υπο­κρι­θεί ότι δεν θα είναι, πλέον, δημό­σιοι υπάλ­λη­λοι. Και ότι έτσι τάχα ανοί­γουν θέσεις στο Δημόσιο για να διο­ρί­σει ο κ. Τσίπρας και άλλους πελάτες του. Στη χώρα μας η Εκκλη­σία είναι υπόθεση ενός ολό­κλη­ρου λαού. Και θέλω από αυτό το βήμα που μου δίνετε να δια­βε­βαιώσω τους κλη­ρι­κούς ότι όχι μόνον απο­λαμ­βά­νουν την αμέ­ρι­στη συμπα­ρά­στασή μας, αλλά και ότι η κοροϊ­δία της Κυβέρ­νη­σης δεν θα περάσει. Διότι κοροϊ­δία και απάτη είναι να υπο­στη­ρί­ζει ότι αδειά­ζουν 10.000 θέσεις στο Δημόσιο, όταν οι κλη­ρι­κοί θα εξα­κο­λου­θούν να μισθο­δο­τού­νται από το Κράτος.

Στα εθνικά μας θέματα, οι γεί­το­νες μας στην Τουρκία επι­μέ­νουν στην παρα­δο­σιακή «συνταγή» των προ­κλή­σεων. Πώς εκτι­μάτε ότι πρέπει να δια­χει­ρι­στεί το θέμα η Ελλάδα;

Εδώ και δύο του­λά­χι­στον χρόνια η ένταση μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας τείνει να κατα­στεί το μόνιμο χαρα­κτη­ρι­στικό των διμερών μας σχέσεων. Δυστυ­χώς η ηγεσία του Υπουρ­γείου Εξω­τε­ρι­κών στε­ρεί­ται στοι­χειώ­δους στρα­τη­γι­κής αντί­λη­ψης αυτήν την εποχή. Η στό­χευση της Τουρ­κίας είναι πολύ συγκε­κρι­μένη. Θέλει να περάσει ένα μήνυμα δια της ισχύος πως ό,τι γίνεται στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο πρέπει να έχει τη σύμφωνη γνώμη της. Αυτό συμ­βαί­νει αυτή τη στιγμή με την εκτέ­λεση του ενερ­γεια­κού προ­γράμ­μα­τος της Κύπρου. Η χώρα μας δεν πρέπει να παρα­συρ­θεί σε στρα­τιω­τι­κές αντι­πα­ρα­θέ­σεις που θα οδη­γή­σουν σε αμοι­βαία απε­μπλοκή και κατ επέ­κταση στη μετα­τροπή της περιο­χής σε μία μεγάλη ζώνη αμφι­σβη­τή­σεων. Και βέβαια θα πρέπει να εμπλέ­ξει ενεργά την διεθνή κοι­νό­τητα καθώς στην ανα­το­λική Μεσό­γειο υπάρ­χουν διε­θνείς συμ­φω­νίες. Θα πρέπει να στείλει το δικό της μήνυμα στη διεθνή κοι­νό­τητα πως οι τουρ­κι­κές αμφι­σβη­τή­σεις υπο­νο­μεύ­ουν την στα­θε­ρό­τητα και την ασφά­λεια δικαίου.

Οι δημο­σκο­πή­σεις φέρνουν σταθερά μπροστά τη Ν.Δ. και μάλιστα με μεγάλη διαφορά. Εκτι­μάτε ότι θα κατα­φέ­ρει την αυτο­δυ­να­μία;

Η αυτο­δυ­να­μία μοιάζει αυτή τη στιγμή ένας εφικτός στόχος που πρέπει να επι­διω­χθεί αλλά δεν είναι αυτο­σκο­πός. Εργα­ζό­μα­στε προς την κατεύ­θυνση της συσπεί­ρω­σης μιας ευρύ­τε­ρης κοι­νω­νι­κής και πολι­τι­κής συμ­μα­χίας της οποίας τα μέλη μπορούν να δια­φω­νούν ιδε­ο­λο­γικά, αλλά συμ­φω­νούν γύρω από ένα πλαίσιο πολι­τι­κών θέσεων και προ­τά­σεων που ορί­ζο­νται από τις αξίες της Ευρώπης και τις αρχές της φιλε­λεύ­θε­ρης δημο­κρα­τίας. Αυτή είναι η δικιά μας «διαι­ρε­τική τομή» και ταυ­τό­χρονα ο πολι­τι­κός μας προ­σα­να­το­λι­σμός. Αυτή τη συμ­μα­χία επι­θυ­μούμε να δια­μορ­φώ­σουμε και να εκφρά­σουμε τόσο εκλο­γικά όσο και με την κυβερ­νη­τική πολι­τική μας. Και πάνω σε αυτή τη βάση ξεκί­νησε η προ­γραμ­μα­τική, οργα­νω­τική και στε­λε­χιακή μας ανα­νέ­ωση. Η Νέα Δημο­κρα­τία έχει απευ­θύ­νει μια ειλι­κρινή πρό­σκληση για συνεν­νό­ηση και συνερ­γα­σία με όλες τις δυνά­μεις που ανα­γνω­ρί­ζουν τον εαυτό τους εντός αυτού του πλαι­σίου. Χωρίς ηγε­μο­νι­σμούς, χωρίς ιδε­ο­λο­γι­κές παρω­πί­δες, χωρίς εκβια­στικά διλήμ­ματα.

Πιστεύ­ετε ότι είναι το σωστό timing για Συνταγ­μα­τική Ανα­θε­ώ­ρηση και τι σκοπούς εξυ­πη­ρε­τεί;

Η ανα­θε­ώ­ρηση του Συντάγ­μα­τος είναι μια δια­δι­κα­σία που έπρεπε να είχε ξεκι­νή­σει εδώ και καιρό. Παράλ­ληλα είναι μια δια­δι­κα­σία που απαιτεί εξ ορισμού ευρύ­τε­ρες συναι­νέ­σεις, χωρίς τις οποίες δεν μπορεί να ολο­κλη­ρω­θεί καμιά αλλαγή. Υπο­στη­ρί­ξαμε την εξής πολύ απλή θέση: Αν κάνει δεκτά ο ΣΥΡΙΖΑ τα άρθρα που προ­τεί­νει προς ανα­θε­ώ­ρηση η Ν.Δ., τότε και η Ν.Δ. θα κάνει δεκτά τα άρθρα που προ­τεί­νει προς ανα­θε­ώ­ρηση ο ΣΥΡΙΖΑ. Το λόγο μετά θα έχουν οι πολίτες οι οποίοι με την ψήφο τους στις εκλογές θα απο­φα­σί­σουν την κατεύ­θυνση των αλλαγών της ανα­θε­ώ­ρη­σης. Η χρονική στιγμή που επέλεξε να θέσει το ζήτημα, ο τρόπος που το έθεσε και τελικά η άρνηση του κ. Τσίπρα να δεχθεί τις προ­τά­σεις μας απο­δει­κνύει πως η πρω­το­βου­λία του για τη συνταγ­μα­τική ανα­θε­ώ­ρηση δεν ήταν παρά άλλο ένα επι­κοι­νω­νιακό πυρο­τέ­χνημα.

Πώς σχο­λιά­ζετε την επιλογή της κυβέρ­νη­σης να προ­χω­ρή­σει σε νομι­κούς «διωγ­μούς»;

Η Κυβέρ­νηση ξεχνά ότι στην Ελλάδα η διά­κριση των εξου­σιών είναι βασική αρχή του Συντάγ­μα­τος, Υπάρ­χουν δικα­στές οι οποίοι κάνουν τη δουλειά τους και έχουμε απόλυτη εμπι­στο­σύνη στη Δικαιο­σύνη όσο και αν η κυβέρ­νηση επι­χει­ρεί να ανα­μι­χθεί στο έργο της. Εμείς δύο πράγ­ματα έχουμε κατα­στή­σει σαφή. Το πρώτο και το βασικό είναι ότι σε καμία περί­πτωση δεν θα επι­τρέ­ψουμε να ρίξουν λάσπη στον ανε­μι­στήρα. Έχουμε ακόμη ζωντανή την εικόνα του κ. Παπαγ­γε­λό­που­λου να βγαίνει από το Μέγαρο Μαξίμου πριν από 8 μήνες και να μιλάει για το «μεγα­λύ­τερο σκάν­δαλο από συστά­σεως ελλη­νι­κού Κράτους», εννο­ώ­ντας το φιάσκο της Novartis. Έχουμε ακόμη πιο πρό­σφατη την φωνή του κ. Πολάκη να προ­τρέ­πει ανοιχτά τους συντρό­φους τους στο ΣΥΡΙΖΑ “να σπρώ­ξουν ακόμη περισ­σό­τερο τη Δικαιο­σύνη”, όπως είπε, με στόχο να κλεί­σουν κάποιους αντι­πά­λους τους στη φυλακή, ώστε να κερ­δί­σουν τις εκλογές. Όλα αυτά, μαζί με πάμπολ­λες άλλες δηλώ­σεις κυβερ­νη­τι­κών παρα­γό­ντων, -θυμίζω όσα έχει πει κατά καιρούς ο κ. Παππάς ή ακόμη και ο Τσίπρας όταν προ­ε­ξο­φλούσε απο­φά­σεις του ΣτΕ- είναι ωμές παρεμ­βά­σεις στη Δικαιο­σύνη που είναι αδια­νό­η­τες σε οποιο­δή­ποτε κράτος δικαίου. Σε κάθε περί­πτωση στη ΝΔ δεν έχουμε τίποτα να φοβη­θούμε ή να κρύ­ψουμε. Αντι­θέ­τως, οι πολίτες γνω­ρί­ζουν ότι με τον Κ. Μητσο­τάκη και με τη Ν.Δ. θα γυρί­σουμε σελίδα. Οι πολίτες ζητούν να τελειώ­σουμε με το λαϊ­κι­σμό και τα αφη­γή­ματα του παρελ­θό­ντος. Και αυτό ακριβώς θα πράξει η επόμενη κυβέρ­νηση.