Στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Ρόδου η μάχη για την κατάσχεση των 2.172.692,27 ευρώ μεταξύ ΔΕΥΑΡ και Περιφέρειας

• Η ΔΕΥΑΡ ζητεί αναστολή και προσωρινή διαταγή επικαλούμενη παύση πληρωμών και κίνδυνο για την υδροδότηση του νησιού, ενώ η Περιφέρεια απαντά ότι η επιχείρηση επιλέγει να μην πληρώνει το νερό που παραλαμβάνει και μεταπωλεί

Με την κατάθεση των απόψεων της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου Ρόδου άνοιξε στις 23 Σεπτεμβρίου 2026, το νέο κεφάλαιο της δικαστικής διαμάχης ανάμεσα στους 2 φορείς για την προγραμματική σύμβαση του Γαδουρά. Μία ημέρα νωρίτερα, στις 22 Σεπτεμβρίου, η ΔΕΥΑΡ είχε καταθέσει την υπ’ αριθμόν ΑΝ46/2026 αίτηση αναστολής, με σωρευόμενο αίτημα προσωρινής διαταγής, κατά του κατασχετηρίου της 16ης Σεπτεμβρίου 2026, με το οποίο η Περιφέρεια δέσμευσε λογαριασμούς της δημοτικής επιχείρησης για ποσό 2.172.692,27 ευρώ.
Τι ζητεί η ΔΕΥΑΡ
Η αίτηση, την οποία υπογράφει ο δικηγόρος κ. Βασίλειος Χατζηγιαννάκης, στρέφεται κατά της κατάσχεσης που επιβλήθηκε εις χείρας της Εθνικής Τράπεζας, της Alpha Bank, της Τράπεζας Πειραιώς και της Eurobank. Η ΔΕΥΑΡ ζητεί την αναστολή εκτέλεσης του κατασχετηρίου μέχρι την έκδοση απόφασης επί της ανακοπής της, την έκδοση προσωρινής διαταγής, την πλήρη αποδέσμευση των λογαριασμών της και τη μη απόδοση στην Περιφέρεια των ποσών που έχουν ήδη δεσμευθεί. Η επιχείρηση αναφέρει μάλιστα ότι έλαβε γνώση του κατασχετηρίου «τυχαία, με δική της επιμέλεια».
Ο κεντρικός νομικός ισχυρισμός της είναι ότι η κατάσχεση επιβλήθηκε μόλις 1 ημέρα μετά την πράξη βεβαίωσης της οφειλής, χωρίς να τηρηθεί η δίμηνη προθεσμία που προβλέπει ο νέος Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ν. 5314/2026) και χωρίς να προηγηθεί ατομική ειδοποίηση υπερημερίας. Η ΔΕΥΑΡ υποστηρίζει επίσης ότι η Περιφέρεια δεν είναι αρμόδια να εισπράττει η ίδια τα έσοδά της, καθώς η αρμοδιότητα αυτή έχει ανατεθεί στη ΔΟΥ με υπουργική απόφαση του 2011, ότι τα έσοδά της από τέλη ύδρευσης και αποχέτευσης είναι ακατάσχετα ως ταγμένα σε δημόσιο σκοπό και ότι ο λογαριασμός μισθοδοσίας προστατεύεται από τον νόμο.
Αμφισβητεί ακόμη τη νομιμότητα του ίδιου του τίτλου. Επικαλείται κακή σύνθεση της Επιτροπής Παρακολούθησης, στην οποία οι 3 εκπρόσωποι της ΔΕΥΑΡ και του Δήμου Ρόδου καταψηφίζουν σταθερά τους λογαριασμούς από το 2024, καθώς και το γεγονός ότι η σύμβαση της Περιφέρειας με τον ανάδοχο ΑΚΤΩΡ ΑΤΕ αναφέρει ως πηγή χρηματοδότησης το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, γεγονός που κατά την επιχείρηση σημαίνει ότι η Περιφέρεια δεν επιβαρύνεται με καμία δαπάνη την οποία να μπορεί να μετακυλίσει. Προβάλλει επιπλέον ότι χρεώνεται για τα έργα της Β’ Φάσης, δηλαδή το νότιο υδραγωγείο και τα υδραγωγεία Αφάντου και Αρχαγγέλου, τα οποία ουδέποτε λειτούργησαν και των οποίων η εργολαβία διαλύθηκε οριστικά τον Ιούνιο του 2026. Τέλος προβάλλει ένσταση εξόφλησης για ποσό που ξεπερνά το 1 εκατ. ευρώ, το οποίο διατείνεται ότι κατέβαλε επιπλέον στους προηγούμενους λογαριασμούς και ζητεί να συμψηφιστεί.

Στο κεφάλαιο της βλάβης η εικόνα που παρουσιάζει η επιχείρηση είναι δραματική. Υποστηρίζει ότι με την κατάσχεση δεσμεύθηκαν όλοι οι τραπεζικοί της λογαριασμοί, ότι έχει περιέλθει σε αναγκαστική παύση πληρωμών και ότι αδυνατεί να καταβάλει τη μισθοδοσία των 236 εργαζομένων της, η οποία ανέρχεται σε 437.100 ευρώ μηνιαίως. Σύμφωνα με την αίτηση, οι ανελαστικές μηνιαίες δαπάνες της ΔΕΥΑΡ ανέρχονται σε 1.972.340,16 ευρώ, τα ταμειακά διαθέσιμα είναι μηδενικά, ενώ από το 2024 στο 2025 η επιχείρηση είχε μεταφέρει διαθέσιμα 2,6 εκατ. ευρώ. Οι οφειλές προς τη ΔΕΗ ξεπερνούν τα 15 εκατ. ευρώ και η σχετική ρύθμιση χάθηκε, τα χρέη προς προμηθευτές υπερβαίνουν τα 6,2 εκατ. ευρώ και προς την εφορία και τον ΕΦΚΑ τα 3 εκατ. ευρώ. Για τις ζημιές της θεομηνίας Bora έχουν δαπανηθεί από ίδιους πόρους πάνω από 17 εκατ. ευρώ, έχουν δημοπρατηθεί έργα αποκατάστασης 32.362.500,29 ευρώ και το συνολικό κόστος υπερβαίνει τα 50 εκατ. ευρώ, ενώ από την κρατική χρηματοδότηση των 3 εκατ. ευρώ που εξαγγέλθηκε δεν έχει εκταμιευθεί ακόμη τίποτα.
Η επιχείρηση επισημαίνει ότι εξυπηρετεί ήδη ρύθμιση 48 δόσεων στη ΔΟΥ Ρόδου, με μηνιαία δόση 151.968,04 ευρώ, για την προηγούμενη κατάσχεση του Ιουνίου 2025, από την οποία η Περιφέρεια εισέπραξε 1.478.292,67 ευρώ. Επικαλείται επίσης την κατάσταση ειδικής κινητοποίησης στην οποία κηρύχθηκε ο Δήμος Ρόδου τον Ιανουάριο του 2026 λόγω της φραγής του υποθαλάσσιου αγωγού του βιολογικού στο Βόδι, για τον οποίο έχει προκηρύξει έργο 46 εκατ. ευρώ με ίδιους πόρους, δεσμεύοντας 1 εκατ. ευρώ για το 2026, 25 εκατ. ευρώ για το 2027 και 20 εκατ. ευρώ για το 2028. Προειδοποιεί ότι, αν παραμείνει η δέσμευση, θα χαθεί η φορολογική ενημερότητα, θα σταματήσουν τα έργα, θα υπάρξει κίνδυνος διακοπής ηλεκτροδότησης και θα παραλύσει η επιχείρηση, με συνέπειες για τη δημόσια υγεία, το περιβάλλον και την τουριστική εικόνα του νησιού. Υποστηρίζει μάλιστα ότι τόσο το Διοικητικό Πρωτοδικείο Ρόδου με προσωρινή διαταγή του Ιουλίου 2025 όσο και το Διοικητικό Εφετείο Πειραιά έχουν ήδη αναγνωρίσει ότι η δέσμευση των λογαριασμών της προκαλεί ανεπανόρθωτη βλάβη.

Η απάντηση της Περιφέρειας
Στις απόψεις που υπογράφουν οι δικηγόροι κ.κ. Ευάγγελος Πετρόπουλος, Γιώργος Μαυρομμάτης και Ελλη Βελιάδη η Περιφέρεια ζητεί την απόρριψη τόσο της αίτησης αναστολής όσο και του αιτήματος προσωρινής διαταγής. Υπενθυμίζει ότι η προγραμματική σύμβαση της 6ης Ιουνίου 2022 ελέγχθηκε από το Ελεγκτικό Συνέδριο, εγκρίθηκε από το Διοικητικό Συμβούλιο της ΔΕΥΑΡ με την απόφαση 53/2022 και προβλέπει ρητά ότι η Περιφέρεια πληρώνει τον ανάδοχο από ίδια κεφάλαια και η ΔΕΥΑΡ της αποδίδει τα ποσά εντός 30 ημερών από κάθε λογαριασμό, καθιστάμενη υπερήμερη χωρίς όχληση. Ο έκτος λογαριασμός κοινοποιήθηκε στις 13 Ιουλίου 2026, η προθεσμία έληξε στις 12 Αυγούστου και, όπως αναφέρεται, η ΔΕΥΑΡ δεν έχει καταβάλει ούτε 1 ευρώ, ούτε καν το ποσό των 1.216.632,62 ευρώ που η ίδια, με τους δικούς της υπολογισμούς, αποδέχεται ως ορθή χρέωση.
Η Περιφέρεια απορρίπτει τον ισχυρισμό περί δίμηνης προθεσμίας, υποστηρίζοντας ότι ο ίδιος νόμος εξαιρεί ρητά τις οφειλές που στηρίζονται σε συμβάσεις με ορισμένο χρόνο πληρωμής και ότι για κατασχέσεις εις χείρας τρίτων δεν απαιτείται προηγούμενη ειδοποίηση, όπως έχει κρίνει το Συμβούλιο της Επικρατείας. Επικαλείται πρόσφατες αποφάσεις του Αρείου Πάγου, μεταξύ αυτών τις 203/2026 και 209/2026, σύμφωνα με τις οποίες οι ΔΕΥΑ είναι νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου με δική τους περιουσία και τα διαθέσιμά τους δεν είναι ακατάσχετα, ενώ σημειώνει ότι ο λογαριασμός μισθοδοσίας έχει, κατά την ίδια τη ΔΕΥΑΡ, μηδενικό υπόλοιπο. Ως προς τη χρηματοδότηση, παραπέμπει σε έγγραφο της Διεύθυνσης Δημοσίων Επενδύσεων του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών του Ιουλίου 2025, το οποίο βεβαιώνει ότι το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων δεν χρηματοδοτεί τη σύμβαση του αναδόχου, ύψους 18.344.717 ευρώ πλέον ΦΠΑ. Σημειώνει επίσης ότι η αμοιβή του αναδόχου έχει μειωθεί με 3 διαδοχικές αποφάσεις του Περιφερειακού Συμβουλίου λόγω της μη λειτουργίας των έργων της Β’ Φάσης και ότι ο έκτος λογαριασμός εκκαθαρίστηκε υπέρ της ΔΕΥΑΡ κατά 337.395,45 ευρώ, από 2.510.087,72 σε 2.172.692,27 ευρώ, ώστε να αντιστοιχεί ακριβώς σε όσα πληρώνει η Περιφέρεια στον ανάδοχο για το ίδιο διάστημα. Η Περιφέρεια έχει ήδη εγκρίνει την 33η πιστοποίηση, δηλαδή την πληρωμή των υπηρεσιών μέχρι και τις 31 Μαρτίου 2026.
Στο ζήτημα της βλάβης η Περιφέρεια χαρακτηρίζει την εικόνα της ΔΕΥΑΡ αναξιόπιστη και αναπόδεικτη. Επισημαίνει ότι ο πίνακας ανελαστικών δαπανών των 1.972.340,16 ευρώ μηνιαίως αντιστοιχεί σε 23,7 εκατ. ευρώ ετησίως, ποσό που υπερβαίνει κατά 4 εκατ. ευρώ τα έσοδα των 19 έως 20 εκατ. ευρώ που δηλώνει η ίδια η επιχείρηση, και ότι η ΔΕΥΑΡ δεν προσκόμισε οικονομικές καταστάσεις, προϋπολογισμό ή κινήσεις λογαριασμών. Παρατηρεί ακόμη ότι ένας φορέας που προγραμματίζει να χρηματοδοτήσει με ίδιους πόρους έργο 46 εκατ. ευρώ μέσα σε 3 χρόνια δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι η είσπραξη 2,17 εκατ. ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί στο 11% περίπου των ετήσιων εσόδων του, θα τον οδηγήσει σε κατάρρευση. Το ζήτημα, όπως διατυπώνεται, δεν είναι ότι η ΔΕΥΑΡ δεν μπορεί να πληρώσει, αλλά ότι επιλέγει να μην πληρώσει την Περιφέρεια και να διαθέσει τα έσοδά της αλλού.
Η Περιφέρεια υποστηρίζει επίσης ότι η κατάσχεση δεν καταλαμβάνει όλους τους λογαριασμούς της ΔΕΥΑΡ, αλλά περιορίζεται στο συγκεκριμένο ποσό και σε 5 τράπεζες, με την επιχείρηση να μην προσβάλλει καν την κατάσχεση εις χείρας της CrediaBank. Χαρακτηρίζει ανακριβή τον ισχυρισμό ότι τα δικαστήρια είχαν αναγνωρίσει ανεπανόρθωτη βλάβη, καθώς το Διοικητικό Εφετείο Πειραιά με την απόφαση Ν35/2025 απέρριψε την τότε αίτηση αναστολής και διέταξε μόνο την ελεύθερη διακίνηση των μελλοντικών καταθέσεων υπό τον όρο της τήρησης της ρύθμισης. Υπογραμμίζει ότι τα ποσά που δεσμεύθηκαν στις 16 Σεπτεμβρίου έχουν ήδη εκχωρηθεί εκ του νόμου στην Περιφέρεια και ότι η αναστολή δεν έχει αναδρομική λειτουργία. Θέτει, τέλος, το ζήτημα του δημοσίου συμφέροντος από την αντίθετη σκοπιά, αναφέροντας ότι ο πραγματικός κίνδυνος για την υδροδότηση της Ρόδου δεν προέρχεται από την κατάσχεση αλλά από την άρνηση της ΔΕΥΑΡ να πληρώσει το νερό που παραλαμβάνει, αφού η Περιφέρεια συνεχίζει να πληρώνει τον ανάδοχο αφαιρώντας πόρους από άλλες ανάγκες των νησιών της και, αν αυτό καταστεί αδύνατο, ο ανάδοχος μπορεί να αναστείλει τις εργασίες. Επικουρικώς ζητεί, αν το δικαστήριο διατάξει κάποιο μέτρο, να αφορά μόνο μελλοντικές καταθέσεις και να τεθεί ως όρος η καταβολή τουλάχιστον του 50% της οφειλής, και πάντως όχι λιγότερο από τα 1.216.632,62 ευρώ που η ΔΕΥΑΡ αναγνωρίζει.