Νέα δικαστική αντιπαράθεση Περιφέρειας και ΔΕΥΑΡ με φόντο το φράγμα Γαδουρά στο Διοικητικό Πρωτοδικείο

• Η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου υπε­ρα­σπί­ζε­ται τη νο­μι­μό­τη­τα των πρά­ξε­ών της απέ­να­ντι σε μία επι­χεί­ρη­ση που αγνο­εί τις υπο­χρε­ώ­σεις της και ανα­ζη­τεί σω­τη­ρία στα δι­κα­στή­ρια, παρά τις επα­νει­λημ­μέ­νες απορ­ρί­ψεις • Η Πρό­ε­δρος του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου εξε­τά­ζει αν πλη­ρού­νται οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις για να πα­γώ­σει προ­σω­ρι­νά η εκτέ­λε­ση κα­τά­σχε­σης 6,3 εκατ. ευρώ κατά της ΔΕΥΑΡ

Σε τρο­χιά νέας δι­κα­στι­κής κρί­σης έχει ει­σέλ­θει η πο­λύ­κρο­τη υπό­θε­ση της επι­βο­λής κα­τά­σχε­σης από την Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου εις βάρος της ΔΕΥΑΡ για το ποσό των 6.384.094,10 ευρώ. Χθες, στο Διοι­κη­τι­κό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, κα­τα­τέ­θη­καν από­ψεις από τις δύο πλευ­ρές, ενώ­πιον του Προ­έ­δρου του Δι­κα­στη­ρί­ου, ο οποί­ος κα­λεί­ται να απο­φαν­θεί για το εάν συ­ντρέ­χουν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις έκ­δο­σης προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής ανα­στο­λής της εκτέ­λε­σης. Η από­φα­ση ανα­μέ­νε­ται να λη­φθεί άμεσα.

Ανά­λο­γη δια­δι­κα­σία δεν έγινε χθες ενώ­πιον του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τεί­ου Πει­ραιώς.

Από τις 18 Ιου­νί­ου 2025, η Δη­μο­τι­κή Επι­χεί­ρη­ση Ύδρευ­σης Απο­χέ­τευ­σης Ρόδου (ΔΕΥΑΡ) βρί­σκε­ται αντι­μέ­τω­πη με πρά­ξεις ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης. Η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, ενερ­γώ­ντας βάσει της ισχύ­ου­σας νο­μο­θε­σί­ας και των συμ­βα­τι­κών υπο­χρε­ώ­σε­ων της ΔΕΥΑΡ, προ­χώ­ρη­σε στην έκ­δο­ση κα­τα­σχε­τη­ρί­ων εγ­γρά­φων για το συ­νο­λι­κό ποσό των 6.384.094,10 ευρώ. Το ποσό αφορά λη­ξι­πρό­θε­σμες οφει­λές που απορ­ρέ­ουν ευ­θέ­ως από την προ­γραμ­μα­τι­κή σύμ­βα­ση της 6ης Ιου­νί­ου 2022, σύμ­βα­ση την οποία είχε συ­νυ­πο­γρά­ψει και ανα­γνω­ρί­σει η ίδια η ΔΕΥΑΡ.

Αντί να προ­σέλ­θει στο τρα­πέ­ζι του δια­λό­γου, όπως κα­λού­σε η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου από την πρώτη στιγ­μή, η διοί­κη­ση της ΔΕΥΑΡ επέ­λε­ξε να ακο­λου­θή­σει μια τα­κτι­κή διαρ­κών εν­δί­κων βοη­θη­μά­των. Κα­τέ­θε­σε δια­δο­χι­κές αι­τή­σεις προ­σω­ρι­νών δια­τα­γών και ανα­κο­πές, σε διά­φο­ρες βαθ­μί­δες της δι­καιο­σύ­νης: πρώτα στο Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, έπει­τα στο Διοι­κη­τι­κό Εφε­τείο Πει­ραιά, για να κα­τα­λή­ξει, τε­λι­κά και εκ των υστέ­ρων, στο Διοι­κη­τι­κό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, το αρ­μό­διο κατά νόμον όρ­γα­νο.

Σειρά απο­τυ­χιών

Οι πρώ­τες ενέρ­γειες της ΔΕΥΑΡ κα­τέ­λη­ξαν σε πλήρη απο­τυ­χία. Μία ανα­κο­πή κρί­θη­κε απα­ρά­δε­κτη λόγω μη νό­μι­μης επί­δο­σης, ενώ η δεύ­τε­ρη απορ­ρί­φθη­κε για λό­γους αναρ­μο­διό­τη­τας. Η ίδια η τα­κτι­κή που ακο­λου­θεί η ΔΕΥΑΡ κα­τα­δει­κνύ­ει, όπως το­νί­ζει η Πε­ρι­φέ­ρεια στα υπο­μνή­μα­τά της, ότι δεν υπάρ­χει πραγ­μα­τι­κή νο­μι­κή βάση στους ισχυ­ρι­σμούς της, αλλά μια απέλ­πι­δα προ­σπά­θεια κα­θυ­στέ­ρη­σης της ανα­πό­φευ­κτης εκτέ­λε­σης.

Παρά τις ξε­κά­θα­ρες απορ­ρί­ψεις, η ΔΕΥΑΡ επι­μέ­νει να επα­να­φέ­ρει τα ίδια επι­χει­ρή­μα­τα, σε νέα αί­τη­ση ενώ­πιον της Προ­έ­δρου του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, από την οποία ζητά την έκ­δο­ση προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής. Η από­φα­ση ανα­μέ­νε­ται, πι­θα­νό­τα­τα, εντός της ημέ­ρας.

Η θέση της ΔΕΥΑΡ

Η ΔΕΥΑΡ, μέσω των νο­μί­μων εκ­προ­σώ­πων της, ζητά με την αί­τη­ση ανα­στο­λής την παύση εκτέ­λε­σης του επί­μα­χου κα­τα­σχε­τη­ρί­ου της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, το οποίο επι­βλή­θη­κε στις 18 Ιου­νί­ου 2025. Η κα­τά­σχε­ση αφορά όλους τους τρα­πε­ζι­κούς λο­γα­ρια­σμούς της επι­χεί­ρη­σης και, σύμ­φω­να με τη διοί­κη­ση της ΔΕΥΑΡ, έχει φέρει την υπη­ρε­σία σε συν­θή­κες ασφυ­κτι­κής οι­κο­νο­μι­κής αστά­θειας.

Όπως ανα­φέ­ρε­ται στα δι­κό­γρα­φα, έχει ήδη επέλ­θει πλή­ρης δέ­σμευ­ση των λο­γα­ρια­σμών, αδυ­να­μία πλη­ρω­μής μι­σθών και ερ­γο­λά­βων, καθώς και κιν­δύ­νου παύ­σης κρί­σι­μων έργων ύδρευ­σης και απο­χέ­τευ­σης. Η ΔΕΥΑΡ υπο­στη­ρί­ζει πως χωρίς τη χο­ρή­γη­ση προ­σω­ρι­νής δι­κα­στι­κής προ­στα­σί­ας θα κα­ταρ­ρεύ­σει η λει­τουρ­γία της, με ανυ­πο­λό­γι­στες συ­νέ­πειες για το νησί.

Η επι­χεί­ρη­ση ανα­φέ­ρει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά πως η μη­νιαία μι­σθο­δο­σία ξε­περ­νά τα 430.000 ευρώ, ενώ οι συ­νο­λι­κές της ανά­γκες (λει­τουρ­γι­κά, ρύθ­μι­ση χρεών, μι­σθο­δο­σία) ξε­περ­νούν τα 17,3 εκατ. ευρώ ετη­σί­ως. Όλα αυτά σε συν­θή­κες δρα­μα­τι­κής οι­κο­νο­μι­κής επι­βά­ρυν­σης, από­το­κο τόσο της παν­δη­μί­ας όσο και της θε­ο­μη­νί­ας «Bora» του Νο­εμ­βρί­ου 2024, που προ­κά­λε­σε τε­ρά­στιες κα­τα­στρο­φές στο δί­κτυο ύδρευ­σης.

Η θέση της Πε­ρι­φέ­ρειας

Η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου επι­ση­μαί­νει κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά ότι η δια­δι­κα­σία εί­σπρα­ξης έγινε απο­λύ­τως σύμ­φω­να με τον νόμο και σε εκτέ­λε­ση προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης, η οποία κα­θι­στά τη ΔΕΥΑΡ συμ­βα­τι­κά υπεύ­θυ­νη για την κά­λυ­ψη του κό­στους λει­τουρ­γί­ας και συ­ντή­ρη­σης των υπο­δο­μών ύδρευ­σης από το φράγ­μα Γα­δου­ρά.

Η Πε­ρι­φέ­ρεια είχε επα­νει­λημ­μέ­νως προει­δο­ποι­ή­σει τη ΔΕΥΑΡ για τις υπο­χρε­ώ­σεις της, προ­σφέ­ρο­ντας ακόμα και δυ­να­τό­τη­τα δια­κα­νο­νι­σμού. Η αδια­φο­ρία και η μη αντα­πό­κρι­ση της ΔΕΥΑΡ κα­θι­στούν πλέον επι­βε­βλη­μέ­νη την προ­σφυ­γή σε μέτρα ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης. Όπως το­νί­ζε­ται στο δι­κό­γρα­φο της Πε­ρι­φέ­ρειας, η υπο­χρέ­ω­ση πλη­ρω­μής της ΔΕΥΑΡ είναι σαφής, από­λυ­τη και θε­με­λιω­μέ­νη τόσο σε συμ­βα­τι­κές όσο και σε νό­μι­μες βά­σεις.

Καμία επεί­γου­σα ανά­γκη, καμία ανε­πα­νόρ­θω­τη βλάβη

Το επι­χεί­ρη­μα της ΔΕΥΑΡ περί «ανε­πα­νόρ­θω­της βλά­βης» κα­ταρ­ρί­πτε­ται πλή­ρως, σύμ­φω­να με την Πε­ρι­φέ­ρεια. Όπως τεκ­μη­ριώ­νε­ται από τα οι­κο­νο­μι­κά στοι­χεία που η ίδια η ΔΕΥΑΡ δη­μο­σί­ευ­σε, η επι­χεί­ρη­ση δια­θέ­τει επαρ­κές τα­μεια­κό από­θε­μα, έχει ήδη προ­χω­ρή­σει σε ρύθ­μι­ση των χρεών της και συ­νε­χί­ζει να ει­σπράτ­τει εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ από τέλη και λο­γα­ρια­σμούς κα­τα­να­λω­τών.

Η ίδια η επι­χεί­ρη­ση έχει δη­λώ­σει δη­μό­σια ότι το 2024 έκλει­σε με κέρδη άνω των 6 εκατ. ευρώ. Επο­μέ­νως, οι αι­τιά­σεις περί επι­κεί­με­νης κα­τάρ­ρευ­σης της λει­τουρ­γί­ας της, μη κα­τα­βο­λής μι­σθών και απει­λής για τη δη­μό­σια υγεία δεν αντέ­χουν σε έλεγ­χο και προ­βάλ­λο­νται προ­σχη­μα­τι­κά.

Η Πε­ρι­φέ­ρεια, σε αντί­θε­ση, έχει ήδη εξα­σφα­λί­σει τη συ­νέ­χεια της λει­τουρ­γί­ας του έργου ύδρευ­σης μέσω νέου δια­γω­νι­σμού και δεν δια­κιν­δυ­νεύ­ει την πα­ρο­χή νερού στη Ρόδο. Αντί­θε­τα, ο μόνος κίν­δυ­νος προ­κύ­πτει από τη συ­νε­χι­ζό­με­νη απρο­θυ­μία της ΔΕΥΑΡ να αντα­πο­κρι­θεί στις υπο­χρε­ώ­σεις της.

Κομ­βι­κή ημέρα για το κύρος των θε­σμών

Σή­με­ρα, ο Πρό­ε­δρος του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου κα­λεί­ται να απο­φα­σί­σει αν θα χο­ρη­γή­σει προ­σω­ρι­νή δια­τα­γή ανα­στο­λής ή αν θα απορ­ρί­ψει και αυτή το αί­τη­μα της ΔΕΥΑΡ, εδραιώ­νο­ντας την εφαρ­μο­γή του νόμου και την προ­στα­σία του δη­μο­σί­ου συμ­φέ­ρο­ντος.

Η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, με στα­θε­ρό­τη­τα και νο­μι­κή πλη­ρό­τη­τα, ζητά να μη γίνει δεκτή η νέα αί­τη­ση, το­νί­ζο­ντας ότι η απο­δο­χή της θα συ­νι­στού­σε ου­σια­στι­κή επι­βρά­βευ­ση της αθέ­τη­σης συμ­βα­τι­κών και οι­κο­νο­μι­κών υπο­χρε­ώ­σε­ων. Στην αντί­πε­ρα όχθη, η ΔΕΥΑΡ φαί­νε­ται να επι­λέ­γει τη στρα­τη­γι­κή της ανα­βο­λής, με­τα­φέ­ρο­ντας το βάρος των συ­νε­πειών στους πο­λί­τες της Ρόδου.

Το ση­με­ρι­νό δι­κα­στή­ριο δεν κρί­νει απλώς μια χρη­μα­τι­κή δια­φο­ρά, αλλά το εάν ο θε­σμός της το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης μπο­ρεί να λει­τουρ­γεί υπεύ­θυ­να, με δια­φά­νεια, λο­γο­δο­σία και σε­βα­σμό στις υπο­γρα­φές του.

Ο πε­ρι­φε­ρειάρ­χης τή­ρη­σε τη δέ­σμευ­σή του: Απο­δε­σμεύ­τη­καν οι πόροι για τη μι­σθο­δο­σία των υπαλ­λή­λων της ΔΕΥΑΡ

Σε μια κρί­σι­μη συ­γκυ­ρία για τη λει­τουρ­γία της Δη­μο­τι­κής Επι­χεί­ρη­σης Ύδρευ­σης και Απο­χέ­τευ­σης Ρόδου (ΔΕΥΑΡ) και κυ­ρί­ως για τους ερ­γα­ζό­με­νους που βρέ­θη­καν σε ανα­σφά­λεια ως προς την κα­τα­βο­λή των δε­δου­λευ­μέ­νων τους, ο πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Νο­τί­ου Αι­γαί­ου κ. Γιώρ­γος Χα­τζη­μάρ­κος απέ­δει­ξε έμπρα­κτα την αφο­σί­ω­σή του στις δε­σμεύ­σεις του και τον σε­βα­σμό του στους ερ­γα­ζό­με­νους, δια­σφα­λί­ζο­ντας τη μι­σθο­δο­σία τους μέσω της στο­χευ­μέ­νης απο­δέ­σμευ­σης των απα­ραί­τη­των κον­δυ­λί­ων.

Οπως είναι γνω­στό, ο πε­ρι­φε­ρειάρ­χης δέ­χθη­κε στο γρα­φείο του τον πρό­ε­δρο του Σω­μα­τεί­ου Ερ­γα­ζο­μέ­νων και μέλος της Διοί­κη­σης της ΔΕΥΑΡ κ. Λευ­τέ­ρη Κα­ρα­νι­κό­λα, αντα­πο­κρι­νό­με­νος στην ανά­γκη συ­νεν­νό­η­σης και ανα­ζή­τη­σης λύσης για το σο­βα­ρό πρό­βλη­μα που προ­έ­κυ­ψε από την άρ­νη­ση της ΔΕΥΑΡ να εξο­φλή­σει την πο­λυ­ε­τή οφει­λή της προς την Πε­ρι­φέ­ρεια.

Η απαί­τη­ση των 6,38 εκατ. ευρώ και το αδιέ­ξο­δο

Η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, εκ­πλη­ρώ­νο­ντας το θε­σμι­κό της κα­θή­κον, προ­χώ­ρη­σε σε ανα­γκα­στι­κή κα­τά­σχε­ση χρη­μά­των από τρα­πε­ζι­κούς λο­γα­ρια­σμούς της ΔΕΥΑΡ, ύψους 6.384.094,10 ευρώ, όπως προ­βλε­πό­ταν από τη σχε­τι­κή βε­βαί­ω­ση της οφει­λής προς την ΑΑΔΕ, από τις 8 Μαΐου 2025. Η κί­νη­ση αυτή ήταν απο­τέ­λε­σμα της πα­ρα­τε­τα­μέ­νης άρ­νη­σης της ΔΕΥΑΡ να ανα­γνω­ρί­σει ή να δια­χει­ρι­στεί την εν λόγω οφει­λή, που σχε­τί­ζε­ται με τη λει­τουρ­γία και συ­ντή­ρη­ση του φράγ­μα­τος Γα­δου­ρά – ενός κρί­σι­μου έργου για την υδρο­δό­τη­ση της Ρόδου.

Όπως τό­νι­σε ο πε­ρι­φε­ρειάρ­χης, η ΔΕΥΑΡ επέ­λε­ξε συ­νει­δη­τά να κλι­μα­κώ­σει την κρίση και να αγνο­ή­σει κάθε πε­ρι­θώ­ριο συ­νεν­νό­η­σης, επι­δει­κνύ­ο­ντας πλήρη αδια­φο­ρία όχι μόνο για τη θε­σμι­κή συ­νερ­γα­σία αλλά και για την ευ­η­με­ρία των υπαλ­λή­λων της.

Η από­φα­ση ευ­θύ­νης της Πε­ρι­φέ­ρειας

Παρά το γε­γο­νός ότι οι οι­κο­νο­μι­κές υπη­ρε­σί­ες της Πε­ρι­φέ­ρειας ήταν υπο­χρε­ω­μέ­νες να κι­νη­θούν νο­μι­κά για την εξα­σφά­λι­ση των δη­μο­σί­ων πόρων, ο κ. Γιώρ­γος Χα­τζη­μάρ­κος δεν αδια­φό­ρη­σε για την πίεση που αντι­με­τώ­πι­σαν οι ερ­γα­ζό­με­νοι. Μετά τη δη­μό­σια πα­ρέμ­βα­ση του προ­έ­δρου των Ερ­γα­ζο­μέ­νων, και με σαφή ανα­φο­ρά στην ανά­γκη προ­στα­σί­ας της μι­σθο­δο­σί­ας, η Πε­ρι­φέ­ρεια επέ­λε­ξε να πα­ραι­τη­θεί με­ρι­κώς από το κα­τα­σχε­τή­ριο και σε ύψος ποσού που του προσ­διό­ρι­σε ο κ. Κα­ρα­νι­κό­λας.

Με εξώ­δι­κη δή­λω­ση προς την Τρά­πε­ζα Πει­ραιώς (27 Ιου­νί­ου 2025), ζή­τη­σε να απο­δε­σμευ­τεί το ποσό των 295.000 ευρώ, το οποίο η ίδια η ΔΕΥΑΡ είχε ανα­φέ­ρει ως απα­ραί­τη­το για την πλη­ρω­μή μι­σθών. Η απο­δο­χή αυτής της δή­λω­σης, πα­ρό­τι ο σχε­τι­κός λο­γα­ρια­σμός δεν ήταν μι­σθο­δο­τι­κός, έγινε κα­λό­πι­στα και κα­θα­ρά προς όφε­λος των ερ­γα­ζο­μέ­νων – μια πράξη ευ­θύ­νης και θε­σμι­κής γεν­ναιο­δω­ρί­ας.

Στην εξώ­δι­κο προς την τρά­πε­ζα Πει­ραιώς ανα­φέ­ρο­νται τα εξής:

«Με το από 18/6/2025 κα­τα­σχε­τή­ριο έγ­γρα­φό μας που σας επι­δό­θη­κε στις 18/6/2025 προ­έ­βη­μεν με βάση τις δια­τά­ξεις του ΚΕΔΕ (αρθρ. 30 επόμ. ν. 4978/2022) σε ανα­γκα­στι­κή κα­τά­σχε­ση μέχρι του ποσού των ΕΥΡΩ έξι εκα­τομ­μυ­ρί­ων τρια­κο­σί­ων ογδό­ντα τεσ­σά­ρων χι­λιά­δων ενε­νή­ντα τεσ­σά­ρων και δέκα λε­πτών (€ 6.384.094,10) μετά των νό­μι­μων τόκων και εξό­δων μέ­χρις εξο­φλή­σε­ως, προς ικα­νο­ποί­η­ση της ανα­φε­ρό­με­νης στο παρόν απαί­τη­σης μας, προ­ερ­χο­μέ­νης από τον από 8/5/2025 εν­σω­μα­τω­μέ­νο στο ως άνω κα­τα­σχε­τή­ριό μας βε­βαιω­τι­κό κα­τά­λο­γο κατά της Δη­μο­τι­κής Επι­χεί­ρη­σης Ύδρευ­σης Απο­χέ­τευ­σης Δήμου Ρόδου (ΔΕΥΑΡ) η οποία εδρεύ­ει στο 2ο χλμ της Εθνι­κής οδού Ρόδου – Λίν­δου, στη Ρόδο με ΑΦΜ 997562265, εις χεί­ρας σας, για διά­φο­ρα ποσά προ­ερ­χό­με­να από διά­φο­ρες αι­τί­ες όπως κα­τα­θέ­σεις σε τρα­πε­ζι­κούς λο­γα­ρια­σμούς, όψεως, προ­θε­σμια­κούς–εμ­βά­σμα­τα, σε οποιο­δή­πο­τε νό­μι­σμα, ομο­λό­γων ή εντό­κων γραμ­μα­τί­ων του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου, αμοι­βαία κε­φά­λαια, πι­στο­ποι­η­τι­κά κα­τα­θέ­σε­ων, ποσά που δεν τε­λούν υπό αί­ρε­ση, ούτε υφί­στα­ται νό­μι­μο κώ­λυ­μα κα­τα­σχέ­σε­ώς τους.

Με την πα­ρού­σα μας σας ζη­τού­με όπως, εφό­σον έχει δε­σμευ­θεί στους λο­γα­ρια­σμούς της ΔΕΥΑΡ ποσό που υπερ­βαί­νει τις δια­κό­σιες ενε­νή­ντα πέντε χι­λιά­δες (295.000) ευρώ, να δε­σμευ­θούν οι λο­γα­ρια­σμοί μόνο ως προς το υπερ­βά­λον αυτού ποσό. Τούτο επει­δή, κατά δή­λω­ση της ΔΕΥΑΡ Ρόδου, την οποία και κα­λό­πι­στα απο­δε­χό­μα­στε, το ποσό των 295.000 ευρώ είναι απα­ραί­τη­το για τη μι­σθο­δο­σία των υπαλ­λή­λων της ΔΕΥΑΡ καί­τοι ο λο­γα­ρια­σμός δεν είναι μι­σθο­δο­τι­κός».

Η δέ­σμευ­ση του προ­έ­δρου  των Ερ­γα­ζο­μέ­νων

Κατά τη διάρ­κεια της συ­νά­ντη­σης, ο κ. Κα­ρα­νι­κό­λας δια­βε­βαί­ω­σε τον πε­ρι­φε­ρειάρ­χη ότι τα απο­δε­σμευ­μέ­να χρή­μα­τα θα χρη­σι­μο­ποι­η­θούν απο­κλει­στι­κά για τη μι­σθο­δο­σία των ερ­γα­ζο­μέ­νων. Ο πε­ρι­φε­ρειάρ­χης με τη σειρά του επα­νέ­λα­βε πως η Πε­ρι­φέ­ρεια Ν. Αι­γαί­ου σέ­βε­ται τους αν­θρώ­πους που ερ­γά­ζο­νται για την κοι­νω­νία και ποτέ δεν τους χρη­σι­μο­ποί­η­σε ως ερ­γα­λείο πί­ε­σης – αφή­νο­ντας εμ­μέ­σως πλην σαφώς αιχ­μές κατά της στά­σης της Διοί­κη­σης της ΔΕΥΑΡ.

Η αντί­θε­ση δεν θα μπο­ρού­σε να είναι πιο ξε­κά­θα­ρη: από τη μία πλευ­ρά, η Πε­ρι­φέ­ρεια που, με θε­σμι­κή ευ­θύ­νη και διά­θε­ση συ­νερ­γα­σί­ας, ανα­ζη­τά λύ­σεις – και από την άλλη, μία δη­μο­τι­κή επι­χεί­ρη­ση που επι­λέ­γει την όξυν­ση, ακόμα και σε βάρος των ίδιων της των υπαλ­λή­λων.

Η κί­νη­ση του πε­ρι­φε­ρειάρ­χη απο­γυ­μνώ­νει το επι­χεί­ρη­μα περί “επι­θε­τι­κής τα­κτι­κής της Πε­ρι­φέ­ρειας”. Αφού το μόνο πραγ­μα­τι­κό αί­τη­μα ήταν η μι­σθο­δο­σία, και αυτό κα­λύ­φθη­κε μέσω της νο­μι­κής απο­δέ­σμευ­σης, το αφή­γη­μα κα­τάρ­ρευ­σε – όπως εύ­στο­χα πα­ρα­τή­ρη­σε ο ίδιος.