Στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Ρόδου κρίνεται σήμερα το αίτημα προσωρινής διαταγής της ΔΕΥΑΡ για την κατάσχεση των 2.172.692,27 ευρώ

• Ενώ­πιον του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου εκ­δι­κά­ζε­ται σή­με­ρα το αί­τη­μα της δη­μο­τι­κής επι­χεί­ρη­σης για την άρση της δέ­σμευ­σης των λο­γα­ρια­σμών της, με τους δι­κη­γό­ρους των δύο πλευ­ρών να έχουν ήδη κα­τα­θέ­σει τα υπο­μνή­μα­τά τους

Σή­με­ρα το Διοι­κη­τι­κό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου θα επι­λη­φθεί του αι­τή­μα­τος έκ­δο­σης προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής που έχει υπο­βά­λει η ΔΕΥΑΡ κατά του κα­τα­σχε­τη­ρί­ου της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, με το οποίο δε­σμεύ­θη­καν τρα­πε­ζι­κοί λο­γα­ρια­σμοί της επι­χεί­ρη­σης για ποσό 2.172.692,27 ευρώ. Πρό­κει­ται για το πρώτο δι­κα­στι­κό στά­διο της νέας αντι­πα­ρά­θε­σης ανά­με­σα στους 2 φο­ρείς για την προ­γραμ­μα­τι­κή σύμ­βα­ση του Γα­δου­ρά, μιας δια­μά­χης που ξα­να­ζω­ντά­νε­ψε λίγες ημέ­ρες μετά τη βε­βαί­ω­ση του έκτου λο­γα­ρια­σμού.

Στην αί­τη­ση ανα­στο­λής, στην οποία σω­ρεύ­ε­ται και το αί­τη­μα προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής, υπο­γρά­φει για λο­γα­ρια­σμό της ΔΕΥΑΡ ο δι­κη­γό­ρος κ. Βα­σί­λειος Χα­τζη­γιαν­νά­κης. Η αί­τη­ση κα­τα­τέ­θη­κε στις 22 Σε­πτεμ­βρί­ου 2026 και στρέ­φε­ται κατά της κα­τά­σχε­σης της 16ης Σε­πτεμ­βρί­ου 2026, η οποία επι­βλή­θη­κε στα χέρια της Εθνι­κής Τρά­πε­ζας, της Alpha Bank, της Τρά­πε­ζας Πει­ραιώς και της Eurobank.

Από την πλευ­ρά της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου τις από­ψεις που κα­τα­τέ­θη­καν στο δι­κα­στή­ριο στις 23 Σε­πτεμ­βρί­ου 2026 υπο­γρά­φουν οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Ευάγ­γε­λος Πε­τρό­που­λος, Γιώρ­γος Μαυ­ρομ­μά­της και Έλλη Βε­λιά­δη, οι οποί­οι ζη­τούν την απόρ­ρι­ψη τόσο της αί­τη­σης ανα­στο­λής όσο και του αι­τή­μα­τος για προ­σω­ρι­νή δια­τα­γή.

Το αντι­κεί­με­νο της ση­με­ρι­νής δια­δι­κα­σί­ας είναι πε­ριο­ρι­σμέ­νο αλλά κρί­σι­μο. Το δι­κα­στή­ριο δεν θα κρί­νει την ουσία της οφει­λής, αλλά αν συ­ντρέ­χει λόγος να πα­γώ­σει προ­σω­ρι­νά η εκτέ­λε­ση του κα­τα­σχε­τη­ρί­ου μέχρι να συ­ζη­τη­θεί η κύρια αί­τη­ση ανα­στο­λής.

Η ΔΕΥΑΡ ζητεί την πλήρη απο­δέ­σμευ­ση των λο­γα­ρια­σμών της και τη μη από­δο­ση στην Πε­ρι­φέ­ρεια των ποσών που έχουν ήδη δε­σμευ­θεί, επι­κα­λού­με­νη, σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες της «δη­μο­κρα­τι­κής», ότι έχει πε­ριέλ­θει σε ανα­γκα­στι­κή παύση πλη­ρω­μών και ότι αδυ­να­τεί να κα­τα­βά­λει τη μι­σθο­δο­σία των 236 ερ­γα­ζο­μέ­νων της, η οποία ανέρ­χε­ται σε 437.100 ευρώ μη­νιαί­ως. Προ­βάλ­λει επί­σης ότι η κα­τά­σχε­ση επι­βλή­θη­κε μόλις 1 ημέρα μετά τη βε­βαί­ω­ση της οφει­λής, χωρίς να τη­ρη­θεί η δί­μη­νη προ­θε­σμία του νέου Κώ­δι­κα Το­πι­κής Αυ­το­διοί­κη­σης και χωρίς προη­γού­με­νη ει­δο­ποί­η­ση.

Η Πε­ρι­φέ­ρεια αντι­τεί­νει ότι η προ­γραμ­μα­τι­κή σύμ­βα­ση προ­βλέ­πει ρητά την από­δο­ση των ποσών εντός 30 ημε­ρών από κάθε λο­γα­ρια­σμό, ότι ο έκτος λο­γα­ρια­σμός κοι­νο­ποι­ή­θη­κε στις 13 Ιου­λί­ου 2026 και ότι η ΔΕΥΑΡ δεν έχει κα­τα­βά­λει ούτε το ποσό των 1.216.632,62 ευρώ που η ίδια απο­δέ­χε­ται ως ορθή χρέ­ω­ση.

Χα­ρα­κτη­ρί­ζει την ει­κό­να οι­κο­νο­μι­κής κα­τάρ­ρευ­σης ανα­πό­δει­κτη, ση­μειώ­νο­ντας ότι η επι­χεί­ρη­ση δεν προ­σκό­μι­σε οι­κο­νο­μι­κές κα­τα­στά­σεις ή κι­νή­σεις λο­γα­ρια­σμών, και υπο­στη­ρί­ζει ότι ο πραγ­μα­τι­κός κίν­δυ­νος για την υδρο­δό­τη­ση του νη­σιού δεν προ­έρ­χε­ται από την κα­τά­σχε­ση αλλά από την άρ­νη­ση της ΔΕΥΑΡ να πλη­ρώ­σει το νερό που πα­ρα­λαμ­βά­νει. Επι­κου­ρι­κώς, αν το δι­κα­στή­ριο δια­τά­ξει κά­ποιο μέτρο, ζητεί να αφορά μόνο μελ­λο­ντι­κές κα­τα­θέ­σεις και να τεθεί ως όρος η κα­τα­βο­λή του­λά­χι­στον του 50% της οφει­λής.

Η ση­με­ρι­νή εκ­δί­κα­ση δεν είναι η πρώτη φορά που οι 2 φο­ρείς βρί­σκο­νται αντι­μέ­τω­ποι στο ίδιο δι­κα­στή­ριο για τον Γα­δου­ρά. Τον Ιού­νιο του 2025 είχε προη­γη­θεί άλλη κα­τά­σχε­ση, από την οποία η Πε­ρι­φέ­ρεια ει­σέ­πρα­ξε 1.478.292,67 ευρώ, ενώ η ΔΕΥΑΡ εξυ­πη­ρε­τεί έκτο­τε ρύθ­μι­ση 48 δό­σε­ων στη ΔΟΥ Ρόδου με μη­νιαία δόση 151.968,04 ευρώ. Τότε το Διοι­κη­τι­κό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου είχε εκ­δώ­σει προ­σω­ρι­νή δια­τα­γή τον Ιού­λιο του 2025, ενώ το Διοι­κη­τι­κό Εφε­τείο Πει­ραιά, με την από­φα­ση Ν35/2025, απέρ­ρι­ψε την αί­τη­ση ανα­στο­λής και διέ­τα­ξε μόνο την ελεύ­θε­ρη δια­κί­νη­ση των μελ­λο­ντι­κών κα­τα­θέ­σε­ων υπό τον όρο της τή­ρη­σης της ρύθ­μι­σης.

Οι δύο πλευ­ρές ερ­μη­νεύ­ουν δια­φο­ρε­τι­κά ακόμη και το πε­ριε­χό­με­νο εκεί­νων των απο­φά­σε­ων, με τη ΔΕΥΑΡ να υπο­στη­ρί­ζει ότι τα δι­κα­στή­ρια είχαν ανα­γνω­ρί­σει ανε­πα­νόρ­θω­τη βλάβη και την Πε­ρι­φέ­ρεια να το χα­ρα­κτη­ρί­ζει ανα­κρι­βές.