Η σκοτεινή πλευρά του διαδικτύου και η τρομοκρατία

Το «Σκο­τεινό Δια­δί­κτυο», η Συνω­μο­σία Πυρήνων της Φωτιάς, το μανι­φέ­στο του Χρι­στό­δου­λου Ξηρού και η δολο­φο­νία του ειδικού φρουρού Χαρά­λα­μπου Αμα­να­τίδη.

Έλληνες τρο­μο­κρά­τες, εγχώ­ριοι «βαρώνοι» του οργα­νω­μέ­νου εγκλή­μα­τος και παι­δό­φι­λοι χρη­σι­μο­ποιούν το «Σκο­τεινό Δια­δί­κτυο» (Darknet), για τις παρά­νο­μες δρα­στη­ριό­τη­τές τους, του­λά­χι­στον από το 2004, όπως απο­κα­λύ­πτουν υψη­λό­βαθ­μοι αξιω­μα­τι­κοί της ΕΛ.ΑΣ..

Περίπου, 20 ελλη­νι­κοί κόμβοι του «αθέατου» δια­δι­κτύου, χρη­σι­μο­ποιού­νται από μέλη τρο­μο­κρα­τι­κών ομάδων, εγκλη­μα­τι­κών οργα­νώ­σεων και κυκλω­μά­των κατοχής και δια­κί­νη­σης σκλη­ρό­τα­του υλικού παι­δι­κής πορ­νο­γρα­φίας. Η χρη­σι­μο­ποί­ηση των δικτύων σέρβερ με τεχνο­λο­γίες κρυ­πτο­γρά­φη­σης Tor (The onion router) και Tor Browser Bundle, έχει δια­πι­στω­θεί στη χώρα μας σε του­λά­χι­στον τρεις περι­πτώ­σεις που έχουν τρο­μο­κρα­τική διά­σταση.

Η πρώτη αφο­ρούσε τη δολο­φο­νία του 33χρονου ειδικού φρουρού Χαρά­λα­μπου Αμα­να­τίδη στην Κηφισιά, το 2004, η δεύτερη κατά τη σύλληψη μελών της Συνω­μο­σίας Πυρήνων της Φωτιάς στη Ν. Φιλα­δέλ­φεια, το 2013 και τον Ιανουά­ριο του 2014 στο αιμο­στα­γές δια­δι­κτυακό «διάγ­γελμα» του «Μανώλη της 17Ν», Χρι­στό­δου­λου Ξηρού, μετά την από­δρασή του.

Τα …στι­κά­κια TOR και το αθέατο δια­δί­κτυο

«Μόλις το 15% του δια­δι­κτύου λει­τουρ­γεί στο φως, το υπό­λοιπο 85% κινεί­ται στο σκοτάδι», υπο­στη­ρί­ζουν εξει­δι­κευ­μέ­νοι αξιω­μα­τι­κοί της ΕΛ.ΑΣ., προ­σθέ­το­ντας ότι το «εγκλη­μα­τικό μέλλον» απο­τυ­πώ­νε­ται πλέον στο Darknet, σε τρο­μο­κρα­τι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες, οργα­νω­μένο έγκλημα, αγο­ρα­πω­λη­σίες όπλων, ναρ­κω­τι­κών, υλικού παι­δι­κής πορ­νο­γρα­φίας και άλλων εγκλη­μα­τι­κών δρα­στη­ριο­τή­των όπως… σύναψη «συμ­βο­λαίων θανάτου». «Τρο­μο­κρά­τες κυκλο­φο­ρούν με… στι­κά­κια TOR, το ίδιο και σκληροί κακο­ποιοί. Έχουν φτιάξει κλει­στούς κωδι­κο­ποι­η­μέ­νους κόμβους, μέσα από τους οποίους μιλούν, συνεν­νο­ού­νται, σχε­διά­ζουν και ανταλ­λάσ­σουν. Έχουν τους δικούς τους ‘μαύρους’ δια­δι­κτυα­κούς χώρους, που προς το παρόν δύσκολα εντο­πί­ζο­νται» ισχυ­ρί­ζο­νται υψη­λό­βαθ­μοι αξιω­μα­τι­κοί της ΕΛ.ΑΣ.

Στην πρώτη παγκό­σμια αστυ­νο­μική επι­χεί­ρηση στο «Σκο­τεινό Δια­δί­κτυο» για τον εντο­πι­σμό κωδι­κο­ποι­η­μέ­νων κόμβων δια­κί­νη­σης παι­δι­κής πορ­νο­γρα­φίας, από τους 80 που συνε­λή­φθη­σαν, οι δύο ήταν Έλληνες. Πρό­κει­ται για έναν 35χρονο και έναν 33χρονο, ιδιο­κτή­τες εται­ρείας πλη­ρο­φο­ρι­κής, που στον «αθέατο» κόμβο, κατεί­χαν και δια­κί­νη­σαν του­λά­χι­στον 2 terabyte, υλικού παι­δι­κής πορ­νο­γρα­φίας με βια­σμούς και κακο­ποι­ή­σεις βρεφών και ανη­λί­κων. «Μέχρι σήμερα καμία διω­κτική αρχή στον Πλανήτη δεν είχε ακου­μπή­σει αυτή τη “σκο­τεινή” και εγκλη­μα­τική πλευρά του δια­δι­κτύου. Μάλλον όμως ήρθε και η ώρα του Darknet», επι­ση­μαί­νει υψη­λό­βαθ­μος αξιω­μα­τι­κός της αστυ­νο­μίας.

«Σκο­τεινή» δολο­φο­νία

Όπως απο­κα­λύ­πτουν ανώ­τα­τοι αξιω­μα­τι­κοί της ΕΛ.ΑΣ., στον «Ελεύ­θερο Τύπο της Κυρια­κής», η πρώτη φορά που εντο­πί­στη­καν «σκο­τεινά» ηλε­κτρο­νικά ίχνη επι­κοι­νω­νίας ήταν κατά τη διάρ­κεια των ερευνών της δολο­φο­νίας του 33χρονου ειδικού φρουρού Χαρά­λα­μπου Αμα­να­τίδη, στις 31 Δεκεμ­βρίου 2004, έξω από την οικία του βρε­τα­νού στρα­τιω­τι­κού ακο­λού­θου συνταγ­μα­τάρχη Μark Βlatherwick.

Η συγκε­κρι­μένη ενέρ­γεια δεν έχει απο­δο­θεί σε κάποια τρο­μο­κρα­τική επω­νυ­μία, ωστόσο η διε­ρεύ­νησή της απα­σχο­λεί ακόμη την Αντι­τρο­μο­κρα­τική Υπη­ρε­σία, αξιω­μα­τι­κοί της οποίας εκτι­μούν ότι κάποιοι θια­σώ­τες της εγχώ­ριας τρο­μο­κρα­τίας, ελεύ­θε­ροι και έγκλει­στοι φυλακών, επι­χεί­ρη­σαν τη δημιουρ­γία μιας νέας τρο­μο­κρα­τι­κής οργά­νω­σης από εκεί που είχε στα­μα­τή­σει η «17 Νοέμβρη», όταν σκότωσε τον βρετανό στρα­τιω­τικό ακό­λουθο Στίβεν Σόντερς. Στόχος των τρο­μο­κρα­τών, όπως υπο­στη­ρί­ζουν αξιω­μα­τι­κοί της ΕΛ.ΑΣ., ήταν ο αφο­πλι­σμός του φρουρού και ίσως όχι η δολο­φο­νία του, εκείνος όμως αντέ­δρασε και δέχθηκε τα πυρά τους, γι αυτό, όπως εξηγούν οι ίδιοι αξιω­μα­τι­κοί, δεν υπήρχε και ανάληψη ευθύνης από κάποια τρο­μο­κρα­τική επω­νυ­μία.

Κατά την εξέλιξη των μετέ­πειτα ερευνών είχαν δια­πι­στω­θεί προσυνεννοήσεις-προεργασίες, πιθα­νό­τητα μεταξύ εκείνων που σχε­δί­α­ζαν και υλο­ποί­η­σαν την επίθεση, σε «σκο­τει­νούς» διαύ­λους του δια­δι­κτύου, ωστόσο είχε χαθεί πολύ­τι­μος χρόνος που δυσχέ­ραινε την πιθα­νό­τητα ανεύ­ρε­σης στα­θε­ρών τόπων επι­κοι­νω­νίας και γεω­γρα­φι­κών σημείων από τον εντο­πι­σμό των ηλε­κτρο­νι­κών ιχνών. Κάποια από αυτά που ελέγ­χθη­καν σε μετα­γε­νέ­στερο χρόνο δια­πι­στώ­θηκε ότι είχαν εγκα­τα­λει­φθεί πολύ καιρό πριν.

Tor… για Ξηρό και Πυρήνες

Από server χώρας της… Βόρειας Ευρώπης ανέβηκε στο δια­δί­κτυο το «διάγ­γελμα» του Χρι­στό­δου­λου Ξηρού, όπως δια­πι­στώ­θηκε στα εγκλη­μα­το­λο­γικά εργα­στή­ρια, μέσω προ­γράμ­μα­τος κρυφής περι­ή­γη­σης.

Για την ανάρ­τηση χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε το Tor Browser Bundle. Πρό­κει­ται για ένα πρό­γραμμα ασφα­λούς περι­ή­γη­σης στο «Σκο­τεινό Δια­δί­κτυο», που ανα­κα­τεύει τις I.P. (ηλε­κτρο­νι­κές ταυ­τό­τη­τες) του παγκό­σμιου δικτύου των χρηστών του. Καθιστά την περι­ή­γηση πιο «ελεύ­θερη», αφού σαν I.P. -που είναι και το στοι­χείο που προ­δί­δει τη γεω­γρα­φική θέση του περιηγητή- εμφα­νί­ζε­ται μία άλλη από ένα άλλο τυχαίο μέρος του πλανήτη. Ασύλ­λη­πτοι «πυρήνες» που βρί­σκο­νται στο δίκτυο υπο­στή­ρι­ξης του «Μανώλη της 17Ν», χρη­σι­μο­ποί­η­σαν και πάλι αυτόν τον κρυ­πτο­γρα­φη­μένο τρόπο δημο­σιο­ποί­η­σης του «μανι­φέ­στου» του Χρι­στό­δου­λου Ξηρού, προ­κει­μέ­νου να μην προ­δο­θούν τα γεω­γρα­φικά σημεία κίνησής τους.

Αυτός είναι ο ρόλος του Darknet, που εξα­σφα­λί­ζει ένα δίκτυο από σέρβερ, οι οποίοι βασί­ζο­νται σε τεχνο­λο­γίες κρυ­πτο­γρά­φη­σης για να ανταλ­λάσ­σουν δεδο­μένα. Η πιο δια­δε­δο­μένη τεχνο­λο­γία γι’ αυτό τον σκοπό είναι το Tor (The onion router), το οποίο ανα­πτύ­χθηκε αρχικά από το Ερευ­νη­τικό Εργα­στή­ριο του αμε­ρι­κα­νι­κού πολε­μι­κού ναυ­τι­κού, για την προ­στα­σία των στρα­τιω­τι­κών επι­κοι­νω­νιών. Εξαι­τίας του Tor, ένα σάιτ μπορεί να απο­κρύ­πτει τα ψηφιακά του ίχνη, «καμου­φλά­ρο­ντας» τον σέρβερ που το φιλο­ξε­νεί. Παράλ­ληλα, η τεχνο­λο­γία εξα­σφα­λί­ζει πως πρό­σβαση στο Σκο­τεινό Δια­δί­κτυο έχουν μόνον χρήστες που έχουν εγκα­τα­στή­σει το ανάλογο λογι­σμικό στο μηχά­νημά τους, το οποίο εγγυά­ται και τη δική τους ανω­νυ­μία. Το λογι­σμικό του χρήστη, δια­πραγ­μα­τεύ­ε­ται ένα ξεχω­ρι­στό σετ κλει­διών κρυ­πτο­γρά­φη­σης για κάθε βήμα στο κύκλωμα που επέλεξε, για να δια­σφα­λί­ζει ότι κάθε κόμβος δεν θα μπορεί να ανι­χνεύ­σει την κίνηση την οποία δρο­μο­λο­γεί.

Ο χρήστης μπορεί να μετα­φέ­ρει δεδο­μένα δια­φό­ρων ειδών, όπως επίσης να λει­τουρ­γή­σει δια­φο­ρε­τι­κές εφαρ­μο­γές με βάση το Tor δίκτυο (για παρά­δειγμα instant messaging πάνω από το Tor, εφαρ­μο­γές email κλπ), ενώ ο κάθε κόμβος του κυκλώ­μα­τος, είναι γνώστης μόνο ενός βήματος του μονο­πα­τιού, επο­μέ­νως ένας κακό­βου­λος ή ακόμα και μολυ­σμέ­νος κόμβος, δεν μπορεί να προσ­διο­ρί­σει τη ροή των δεδο­μέ­νων από άκρη σε άκρη.

Το Tor Browser Bundle, απο­τε­λεί το λογι­σμικό επι­κοι­νω­νία εξε­λιγ­μέ­νων παρα­νό­μων και τρο­μο­κρα­τών. Στη δίκη της «Συνο­μω­σίας Πυρήνων της Φωτιάς», απο­κα­λύ­φθηκε πλήρως η χρη­σι­μο­ποί­ηση του συγκε­κρι­μέ­νου λογι­σμι­κού με τα ηγετικά μέλη της οργά­νωση να επι­κοι­νω­νούν μεταξύ τους έχοντας το λογι­σμικό σε usb, που τοπο­θε­τού­σαν σε υπο­λο­γι­στές κυρίως ίντερ­νετ καφέ.

Πριν από τις συλ­λή­ψεις μελών της οργά­νω­σης στις 30 Απρι­λίου 2013 σε γνωστή μπυ­ρα­ρία της Ν. Φιλα­δέλ­φειας, οι έξι συλ­λη­φθέ­ντες και η κοπέλα που διέφυγε, πριν συνα­ντη­θούν στο συγκε­κρι­μένο σημείο είχαν κινηθεί μεμο­νω­μένα σε του­λά­χι­στον τέσσερα ίντερ­νετ καφέ στα Εξάρ­χεια, Άνω Πατήσια, Μαρούσι και Ν. Φιλα­δέλ­φεια όπου χρη­σι­μο­ποιώ­ντας το συγκε­κρι­μένο λογι­σμικό προ­έ­βη­σαν στις τελευ­ταίες συνεν­νο­ή­σεις για την ασφά­λεια της συνά­ντη­σής τους.

Οι αρμό­διοι αξιω­μα­τι­κοί του αντι­τρο­μο­κρα­τι­κού επι­τε­λείου γνώ­ρι­ζαν αυτή την ηλε­κτρο­νική «λεπτο­μέ­ρεια». Κάποια στελέχη φαί­νε­ται πως βρί­σκο­νταν ως «πελάτες» σε ένα από τα ίντερ­νετ καφέ, των Εξαρ­χείων, και εντό­πι­σαν έναν από τους υπό­πτους. Δια­πί­στω­σαν ότι κατέ­βασε με usb το συγκε­κρι­μένο λογι­σμικό και τον έθεσαν υπό παρα­κο­λού­θηση. Ακο­λού­θη­σαν το «ντόμινο» των δια­δο­χι­κών συνα­ντή­σεών του με κατά­ληξη την μπυ­ρα­ρία της Ν. Φιλα­δέλ­φειας και την αστυ­νο­μική επι­χεί­ρηση συλ­λή­ψεων.

«Μπλέκει» τα ίχνη στον ιστό

Ο Tor Project ανα­πτύσ­σει και δια­νέ­μει μια σειρά από λογι­σμικά, που προ­στα­τεύ­ουν τον χρήστη διο­χε­τεύ­ο­ντας την επι­κοι­νω­νία του σε ένα κατα­νε­μη­μένο δίκτυο κόμβων ανά τον κόσμο. Απο­τρέ­πουν κάποιον που παρα­κο­λου­θεί την δικτυακή κίνηση του χρήστη από το να γνω­ρί­ζει τα site που επι­σκέ­πτε­ται και ταυ­τό­χρονα απο­τρέ­πει τα site αυτά από το να γνω­ρί­ζουν την ταυ­τό­τητα του χρήστη. Το λογι­σμικό αυτό προ­σφέ­ρει ένα καλό επίπεδο ανω­νυ­μίας (ή καλύ­τερα ψευ­δω­νυ­μίας) στον χρήστη.

Το μεγάλο πλε­ο­νέ­κτημα του Tor Browser Bundle, είναι ότι δεν χρειά­ζε­ται εγκα­τά­σταση στο λει­τουρ­γικό σύστημα και επο­μέ­νως είναι αρκετά εύκολο στη χρήση ακόμα κι από μη έμπει­ρους χρήστες, ενώ μπορεί να εκτε­λε­στεί ακόμα κι από usb stick.

Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα το Tor Browser Bundle δεν απαιτεί καμιά εγκα­τά­σταση. Το μόνο που χρειά­ζε­ται είναι να κατε­βά­σει ο χρήστης το συμπιε­σμένο αρχείο του bundle, να το απο­συ­μπιέ­σει εξά­γο­ντας τον φάκελο “Tor Browser” του bundleόπου αυτός θέλει, είτε σε κάποιο φάκελο στο PC είτε σε ένα usbstick.

Το Tor (The onion router) είναι ένα σύστημα που προ­σφέ­ρει ανω­νυ­μία στο δια­δί­κτυο. Το λογι­σμικό του Tor δρο­μο­λο­γεί τη δια­δι­κτυακή κίνηση των χρηστών δια­μέ­σου ενός δικτύου από servers σε όλο τον κόσμο, με σκοπό να απο­κρύ­ψει την ταυ­τό­τητα των χρηστών από οποιον­δή­ποτε μπορεί να παρα­κο­λου­θεί την δια­δι­κτυακή κίνηση. Tο Tor ανα­πτύσ­σε­ται από τον μη κερ­δο­σκο­πικό οργα­νι­σμό Tor Project και χρη­σι­μο­ποιεί­ται από ένα ευρύ φάσμα ανθρώ­πων για πολλούς και δια­φο­ρε­τι­κούς σκοπούς.

Εικο­νικά «τούνελ» ασφά­λειας

Το Tor είναι ένα δίκτυο από εικο­νικά τούνελ (virtual tunnels) που επι­τρέ­πει σε άτομα και ομάδες ατόμων να βελ­τιώ­σουν την ιδιω­τι­κό­τητα (privacy) και την ασφά­λειά (secutiry) τους στο δια­δί­κτυο. Το Tor απο­τε­λεί τη βάση για μια ποι­κι­λία εφαρ­μο­γών λογι­σμι­κού που χρη­σι­μο­ποιού­νται για τον δια­μοι­ρα­σμό πλη­ρο­φο­ριών σε δημόσια δίκτυα χωρίς να απει­λεί­ται η ιδιω­τι­κό­τητα των εμπλε­κο­μέ­νων.

Μέσω του Tor, άτομα απο­φεύ­γουν την κατα­γραφή της ταυ­τό­τη­τάς τους από τα websites που επι­σκέ­πτο­νται, αλλά και την κατα­γραφή της δια­δι­κτυα­κής τους κίνησης από τον τηλε­πι­κοι­νω­νιακό τους πάροχο (Internet Service Provider). Σε άλλες περι­πτώ­σεις, κατα­φέρ­νουν να παρα­κάμ­πτουν τους περιο­ρι­σμούς που επι­βάλ­λουν κυβερ­νή­σεις ή πάροχοι, οι οποίοι μπλο­κά­ρουν συγκε­κρι­μέ­νους ιστό­το­πους. Οι κρυφές υπη­ρε­σίες του Tor (Tor’s Hidden Services) επι­τρέ­πουν στους χρήστες του Tor να δημο­σιεύ­ουν τη δικιά τους ιστο­σε­λίδα ή άλλη υπη­ρε­σία, χωρίς να απο­κα­λύ­πτε­ται η τοπο­θε­σία ή η ταυ­τό­τητά τους. Σε άλλες περι­πτώ­σεις το Tor χρη­σι­μο­ποιεί­ται για την καταγ­γε­λία κοι­νω­νικά ευαί­σθη­των πλη­ρο­φο­ριών όπως βιασμοί ή κακο­ποι­ή­σεις, για εργο­δο­τι­κές αυθαι­ρε­σίες, διαρ­ροές κυβερ­νη­τι­κών εγγρά­φων προς τον Τύπο και άλλα.

Απο­κλείει τους «κατα­σκό­πους»

Η χρήση του Tor μειώνει την πιθα­νό­τητα επι­τυ­χίας κάποιου που κατα­σκο­πεύει/επι­τη­ρεί τη δια­δι­κτυακή κίνηση του χρήστη, με απλές ή περισ­σό­τερο πολύ­πλο­κες μεθό­δους. Για να γίνει αυτό, το Tor κατα­νέ­μει τη δικτυακή κίνηση μεταξύ δια­φό­ρων σημείων στο Δια­δί­κτυο, ούτως ώστε κανένα από τα σημεία αυτά να μην μπορεί να συσχε­τί­σει τον χρήστη με τον τελικό προ­ο­ρι­σμό του.

Η ιδέα προ­σο­μοιά­ζει στο να χρη­σι­μο­ποιείς μια μπερ­δε­μένη δια­δρομή, για να ξεφορ­τω­θείς κάποιον που σε ακο­λου­θεί – και όποτε μπορείς να σβήνεις και τα ίχνη σου. Αντί να πάρεις την πιο σύντομη και άμεση δια­δρομή από την αφε­τη­ρία στον προ­ο­ρι­σμό, τα πακέτα δεδο­μέ­νων στο δίκτυο του Tor παίρ­νουν ένα τυχαίο μονο­πάτι, μέσω ενδιά­με­σων κόμβων που καλύ­πτουν τα ίχνη του χρήστη. Έτσι, κανένας παρα­τη­ρη­τής σε συγκε­κρι­μένο σημείο της δια­δρο­μής στο Δια­δί­κτυο, δεν μπορεί να συμπε­ρά­νει από που πρό­ηλ­θαν τα δεδο­μένα και για που προ­ο­ρί­ζο­νται.

Mε πλη­ρο­φο­ρίες από τον Ελεύ­θερο Τύπο της Κυρια­κής και το Thetoc.gr