Η αρχαία Ρόδος μέσα από τα μάτια των μαθητών: Ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα του Καζουλλείου – 2ου ΓΕΛ Ρόδου

Η αρχαία Ρόδος υπήρξε ένα από τα σημα­ντι­κό­τερα καλ­λι­τε­χνικά κέντρα του ελλη­νι­στι­κού κόσμου. Από τον 3ο έως τον 1ο αιώνα π.Χ. ανα­πτύ­χθηκε στο νησί μια σπου­δαία σχολή γλυ­πτι­κής, η οποία δια­κρί­θηκε για τον δυνα­μι­σμό, τη θεα­τρι­κό­τητα και την έντονη έκφραση των συναι­σθη­μά­των. Οι Ρόδιοι γλύπτες κατόρ­θω­σαν να απο­δώ­σουν με μονα­δικό τρόπο την κίνηση, την ένταση και το ανθρώ­πινο πάθος, επη­ρε­ά­ζο­ντας βαθιά την τέχνη της αρχαιό­τη­τας και της Ανα­γέν­νη­σης.

Κορυ­φαίο έργο της Ροδια­κής Σχολής θεω­ρεί­ται το σύμπλεγμα του Λαο­κό­ο­ντα, έργο των Ροδίων γλυπτών Αγή­σαν­δρου, Αθη­νό­δω­ρου και Πολύ­δω­ρου. Το μνη­μειώ­δες αυτό γλυπτό απει­κο­νί­ζει τον Τρώα ιερέα Λαο­κό­ο­ντα και τους γιους του τη στιγμή που παλεύ­ουν με τα φίδια που έστει­λαν οι θεοί, απο­δί­δο­ντας με συγκλο­νι­στικό ρεα­λι­σμό την αγωνία και τον πόνο. Αντί­γραφό του βρί­σκε­ται στο Παλάτι του Μεγάλου Μαγί­στρου, ενώ το πρω­τό­τυπο εκτί­θε­ται στην υπαί­θρια γλυ­πτο­θήκη του Belvedere, στο Βατι­κανό.

Στο ίδιο καλ­λι­τε­χνικό περι­βάλ­λον εντάσ­σε­ται και ο περί­φη­μος Φαρ­νέ­σιος Ταύρος, το μεγα­λύ­τερο σωζό­μενο γλυπτό σύμπλεγμα της αρχαιό­τη­τας, έργο των Ροδίων αδελφών Απολ­λω­νίου και Ταυ­ρί­σκου. Η σύνθεσή του που απει­κο­νί­ζει το μαρ­τύ­ριο της Δίρκης εντυ­πω­σιά­ζει για την πολυ­πλο­κό­τητα και τη δρα­μα­τική της ένταση και εκτί­θε­ται στο Εθνικό Αρχαιο­λο­γικό Μουσείο της Νάπολης.

Παράλ­ληλα, η περί­φημη Νίκη της Σαμο­θρά­κης, αν και δεν είναι απο­λύ­τως βέβαιο ότι δημιουρ­γή­θηκε στη Ρόδο, εκφρά­ζει ιδανικά τα χαρα­κτη­ρι­στικά της ελλη­νι­στι­κής τέχνης που άνθησε και στο νησί: κίνηση, μεγα­λο­πρέ­πεια και αίσθηση θριάμ­βου. Πιθανώς είναι έργο του Πυθό­κρι­του (2ος αιώνας π.Χ.) και απο­τε­λεί αφιέ­ρωμα της Ρόδου, μετά από μεγάλη ναυτική νίκη. Πρό­σφατα σχετικό καλ­λι­τέ­χνημα τοπο­θε­τή­θηκε στον κυκλικό κόμβο του αερο­δρο­μίου του νησιού,

Τα έργα αυτά απο­τε­λούν δια­χρο­νι­κές μαρ­τυ­ρίες της καλ­λι­τε­χνι­κής ακμής της Ρόδου και ανα­δει­κνύ­ουν τη συμβολή του νησιού στην παγκό­σμια πολι­τι­στική κλη­ρο­νο­μιά.

Ενδει­κτική βιβλιο­γρα­φία

Παπα­χρι­στο­δού­λου, Χ. 1994. Ιστορία της Ρόδου, από τους προϊ­στο­ρι­κούς χρόνους έως την ενσω­μά­τωση της Δωδε­κα­νή­σου (1948). Αθήνα.

Μαχαίρα, Β. 2011. Ελλη­νι­στικά γλυπτά της Ρόδου. Αθήνα: Ακα­δη­μία Αθηνών. Κέντρον Ερεύνης της Αρχαιό­τη­τος.

Η αρχαία Ρόδος μέσα από τα μάτια των μαθητών: όταν η ιστορία συναντά τα σύγ­χρονα μέσα επι­κοι­νω­νίας. Ένα εκπαι­δευ­τικό πρό­γραμμα του Καζουλ­λείου – 2ου ΓΕΛ Ρόδου. Υπεύ­θυ­νοι καθη­γη­τές: Αθα­να­σό­που­λος Πανα­γιώ­της, Κου­ντού­ρης Ανα­στά­σιος.