Ο Δικηγορικός Σύλλογος Ρόδου θέλει σαγιονάρες, φόρμες και ρούχα παραλίας μακριά από τις δικαστικές αίθουσες

Ενα κείμενο 5 άρθρων, με τίτλο «Πρω­τό­κολλο ενδυ­μα­σίας και συμπε­ρι­φο­ράς μελών και δια­δί­κων», έφτασε με ηλε­κτρο­νικό μήνυμα στους δικη­γό­ρους της Ρόδου. Απο­στο­λέας είναι ο Δικη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος Ρόδου, ο οποίος επι­χει­ρεί να δια­μορ­φώ­σει κοινούς κανόνες για την εμφά­νιση και τη συμπε­ρι­φορά όσων βρί­σκο­νται στα δικα­στή­ρια, από τους ίδιους τους δικη­γό­ρους μέχρι τους πολίτες που προ­σέρ­χο­νται ως διά­δι­κοι. Οι συστά­σεις καλύ­πτουν πολλά, από την επιλογή κου­στου­μιού και σακα­κιού έως τα «πηγα­δά­κια» και τα κινητά που χτυπούν την ώρα της συνε­δρί­α­σης.

Στο πρώτο άρθρο ο Σύλ­λο­γος εξηγεί ότι το πρω­τό­κολλο συντά­χθηκε για να προ­στα­τευ­θούν η ευπρέ­πεια, ο σεβα­σμός και η αξιο­πρε­πής παρου­σία στους χώρους των δικα­στη­ρίων. Αμέσως μετά σημειώ­νε­ται ότι το κείμενο έχει συμ­βου­λευ­τικό χαρα­κτήρα και απο­σκο­πεί στην καλ­λιέρ­γεια κοινών κανόνων ευπρέ­πειας.

Η επιλογή αυτή φαί­νε­ται και στη γλώσσα του εγγρά­φου. Σχεδόν όλες οι προ­βλέ­ψεις του είναι δια­τυ­πω­μέ­νες με ρήματα όπως «καλού­νται» και «συνι­στά­ται».

Τι προ­βλέ­πε­ται για το ντύσιμο  των δικη­γό­ρων

Το δεύτερο άρθρο αφορά στην ενδυ­μα­σία των μελών του Συλ­λό­γου. Όταν βρί­σκο­νται στο ακρο­α­τή­ριο, οι δικη­γό­ροι καλού­νται να επι­λέ­γουν ρούχα που ται­ριά­ζουν στη σοβα­ρό­τητα της δικα­στι­κής δια­δι­κα­σίας. Για τις γυναί­κες το πρω­τό­κολλο ανα­φέ­ρει ενδει­κτικά κοστούμι, ταγιέρ ή συν­δυα­σμό σακα­κιού με φούστα ή παντε­λόνι. Για τους άνδρες, επίσης ενδει­κτικά, κοστούμι ή συν­δυα­σμό σακα­κιού και παντε­λο­νιού, που­κά­μισο και, όπου αρμόζει, γραβάτα.

Ξεχω­ρι­στή αναφορά γίνεται στους καλο­και­ρι­νούς μήνες, για τους οποίους ο Σύλ­λο­γος ζητά ιδιαί­τερη προσοχή στις ενδυ­μα­το­λο­γι­κές επι­λο­γές.

Συνι­στά­ται να απο­φεύ­γο­νται τα ρούχα παρα­λίας, οι αθλη­τι­κές φόρμες, οι σαγιο­νά­ρες και γενι­κό­τερα η ιδιαί­τερα πρό­χειρη εμφά­νιση.

Το άρθρο κλείνει πάντως με μια διευ­κρί­νιση που αφήνει περι­θώ­ριο στον καθένα, αφού ορίζει ότι η επιλογή της ενδυ­μα­σίας παρα­μέ­νει προ­σω­πική υπόθεση κάθε δικη­γό­ρου.

Ευγέ­νεια, ψυχραι­μία και κινητά στο αθόρυβο

Το πρω­τό­κολλο ασχο­λεί­ται και με τη στάση μέσα στις αίθου­σες. Στο τρίτο άρθρο η ευγέ­νεια, η ψυχραι­μία, η συνα­δελ­φι­κό­τητα και ο σεβα­σμός προς τους δικα­στι­κούς λει­τουρ­γούς, τους δικα­στι­κούς υπαλ­λή­λους, τους συνα­δέλ­φους και τους πολίτες περι­γρά­φο­νται ως βασικά στοι­χεία της επαγ­γελ­μα­τι­κής συμπε­ρι­φο­ράς του δικη­γό­ρου. Ο Σύλ­λο­γος προ­σθέ­τει ότι η δυνα­μική υπε­ρά­σπιση των συμ­φε­ρό­ντων του εντολέα είναι απο­λύ­τως συμβατή με την ευπρέ­πεια και τον μετρη­μένο λόγο.

Για όσο διαρκεί η παρου­σία τους στο ακρο­α­τή­ριο, οι δικη­γό­ροι καλού­νται να απο­φεύ­γουν συζη­τή­σεις και συμπε­ρι­φο­ρές που δια­τα­ράσ­σουν την ομαλή ροή της δια­δι­κα­σίας, με χαρα­κτη­ρι­στικό παρά­δειγμα τα θορυ­βώδη «πηγα­δά­κια». Στη διάρ­κεια των συνε­δριά­σεων συνι­στά­ται επίσης τα κινητά τηλέ­φωνα να βρί­σκο­νται στο αθόρυβο και να απο­φεύ­γε­ται η άσκοπη χρήση ηλε­κτρο­νι­κών συσκευών, ώστε η δια­δι­κα­σία να κυλά χωρίς δια­κο­πές.

Οι δικη­γό­ροι καλού­νται να ενη­με­ρώ­νουν τους πελάτες τους

Όπως δείχνει και ο τίτλος του, το κείμενο απευ­θύ­νε­ται έμμεσα και στους δια­δί­κους. Στο τέταρτο άρθρο οι δικη­γό­ροι καλού­νται να ενη­με­ρώ­νουν τους εντο­λείς τους για την ανάγκη ευπρε­πούς εμφά­νι­σης και κόσμιας συμπε­ρι­φο­ράς στο δικα­στή­ριο.

Και εδώ συνι­στά­ται να απο­φεύ­γο­νται τα ρούχα παρα­λίας, οι αθλη­τι­κές φόρμες και οι σαγιο­νά­ρες, ενώ στη λίστα προ­στί­θε­νται τα ενδύ­ματα με υβρι­στικά ή προ­κλη­τικά μηνύ­ματα. Την ενη­μέ­ρωση των πολιτών, δηλαδή, την ανα­λαμ­βά­νουν οι δικη­γό­ροι που τους εκπρο­σω­πούν.

Η εφαρ­μογή στη­ρί­ζε­ται στην ατομική ευθύνη

Το πέμπτο και τελευ­ταίο άρθρο ορίζει ότι η εφαρ­μογή του πρω­το­κόλ­λου βασί­ζε­ται στην προ­σω­πική ευθύνη, την επαγ­γελ­μα­τική συνεί­δηση και τον σεβασμό προς τον θεσμό της δικαιο­σύ­νης. Ο Δικη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος Ρόδου εκφρά­ζει την πεποί­θηση ότι οι αρχές της ευπρέ­πειας και του αμοι­βαίου σεβα­σμού είναι αυτο­νό­η­τες και μπορούν να τηρού­νται χωρίς πρό­σθε­τους γρα­φειο­κρα­τι­κούς περιο­ρι­σμούς.

Στο ίδιο σημείο ο Σύλ­λο­γος οριο­θε­τεί και τον δικό του ρόλο. Τυχόν δεσμευ­τι­κοί κανόνες για την είσοδο και την παρα­μονή του κοινού στα δικα­στή­ρια ανήκουν, όπως ανα­φέ­ρε­ται, στα αρμόδια όργανα, σύμφωνα με τον νόμο.

Οι παρεμ­βά­σεις του Συλ­λό­γου περιο­ρί­ζο­νται έτσι σε συστά­σεις προς τα μέλη του και, μέσω αυτών, προς τους δια­δί­κους που εκπρο­σω­πούν.