Η απαγόρευση της βουτιάς, το πολύπαθο Τραμπολίνο της Ρόδου και οι λαγοκέφαλοι εν μέσω καύσωνα

Μέσα σε επο­χές όπου ο δη­μό­σιος διά­λο­γος γί­νε­ται έντο­νος σχε­τι­κά με την απο­κα­τά­στα­ση και τη δια­τή­ρη­ση των ιστο­ρι­κών μνη­μεί­ων του νη­σιού της Ρόδου, την εγκα­τά­λει­ψη των Ιτα­λι­κών Κτι­ρί­ων της πε­ριό­δου της Ιτα­λο­κρα­τί­ας στο νησί της Ρόδου και της ει­κό­νας της βε­βή­λω­σής τους από τους απα­ντα­χού πε­ρι­η­γη­τές έρ­χε­ται η ανα­με­νό­με­νη απα­γό­ρευ­ση χρή­σης του ιστο­ρι­κού βα­τή­ρα του Τρα­μπο­λί­νου της Ρόδου.  Από συ­νο­μι­λί­ες με του­ρί­στες έχουν ανα­φερ­θεί πολ­λές φορές τραυ­μα­τι­σμοί από επι­κίν­δυ­νες βου­τιές και ατυ­χή­μα­τα.

Εί­μα­στε εκεί και ζούμε κα­θη­με­ρι­νά τα προ­βλή­μα­τα που προ­κύ­πτουν από τη χρήση του ιστο­ρι­κού βα­τή­ρα και συ­ζη­τά­με με τους του­ρί­στες ή τους πο­λί­τες ή ακόμα και αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε τα κακώς κεί­με­να που υπάρ­χουν.  Κι επει­δή επι­σκε­πτό­μα­στε κα­θη­με­ρι­νά τον ιστο­ρι­κό βα­τή­ρα εδώ και οκτώ (8) χρό­νια χει­μώ­να κα­λο­καί­ρι γνω­ρί­ζου­με ότι κά­ποια θέ­μα­τα ίσως να μην είναι αυτά που φαί­νο­νται από ερα­σι­τε­χνι­κές φω­το­γρα­φή­σεις άλλων φο­ρέ­ων που όμως δεν τους έχου­με δει ποτέ να κά­νουν έστω και μια βου­τιά από κει.

Η αλή­θεια είναι ότι στη βάση του ιστο­ρι­κού βα­τή­ρα έχουν φύγει κά­ποιες πέ­τρες που όμως φαί­νο­νται σαν σακιά από τσι­μέ­ντο τα οποία έχουν το­πο­θε­τη­θεί τε­χνηέ­ντως προ­κει­μέ­νου να γε­μί­σει η θε­με­λί­ω­σή του για προ­φα­νείς λό­γους που όντως έχουν φύγει από τη θέση τους.  Αυτές τις με­γά­λες πέ­τρες έχου­με γίνει μάρ­τυ­ρες κά­ποιων δήθεν δυτών να τις με­τα­κι­νούν ψά­χνο­ντας στη θά­λασ­σα.  Στα­τι­κοί μη­χα­νι­κοί ή γε­ω­λό­γοι δεν εί­μα­στε αλλά κι εμείς προ­σέ­χου­με τη ζωή μας αφού πη­γαί­νου­με κα­θη­με­ρι­νά.  Όσον αφορά τη βάση του βα­τή­ρα φαί­νε­ται πως είναι ένα ενιαίο κομ­μά­τι με τους βρά­χους της πε­ριο­χής ή την εν γένει πλάκα της θά­λασ­σας.  Η γε­ω­λο­γία της ευ­ρύ­τε­ρης θα­λάσ­σιας πε­ριο­χής μοιά­ζει να είναι ένα κομ­μά­τι από πλά­κες που έχουν κοπεί κομ­μά­τια.  Αυτό φαί­νε­ται και από τη χρήση drones που κατά και­ρούς κυ­κλο­φο­ρούν στο δια­δί­κτυο ή ακόμα και από δικές μας πρω­το­βου­λί­ες και βί­ντεο που σκοπό έχουν να δεί­ξουν ότι πόσο αθλη­τι­κοί εί­μα­στε αλλά την ανά­γκη της δια­τή­ρη­σης της χρή­σης και τη δια­χρο­νι­κό­τη­τά της στα μνη­μεία αυτά όπως του ιστο­ρι­κού βα­τή­ρα.

Όσον αφορά την πρό­σφα­τη απα­γό­ρευ­ση αφού επήλ­θε προ­φα­νώς από πολ­λές κα­ταγ­γε­λί­ες η τω­ρι­νή ει­κό­να είναι ένας βα­τή­ρας πε­ρι­τρι­γυ­ρι­σμέ­νος με σχοι­νιά με ση­μα­δού­ρες οι οποί­ες όμως επει­δή η τα­μπέ­λα απα­γό­ρευ­σης έχει αρθεί φαί­νε­ται να προ­στα­τεύ­ουν αυ­τούς που πέ­φτουν από τον βα­τή­ρα από τους υπό­λοι­πους που κο­λυ­μπούν εκτός αυτού.  Οι του­ρί­στες και επι­σκέ­πτες του νη­σιού μας δεν μπο­ρούν να γνω­ρί­ζουν γιατί μπή­καν αυτά τα σχοι­νιά και συ­νε­χί­ζουν να πη­γαί­νουν αφού με τις υψη­λές θερ­μο­κρα­σί­ες προ­σφέ­ρε­ται μια ανάσα δρο­σιάς και δια­σκέ­δα­σης η πτώση στη θά­λασ­σα αντι­κρί­ζο­ντας γύρω τα όμορ­φα κτί­ρια και τον κόσμο που δια­σκε­δά­ζει.  Η αλή­θεια είναι ότι τα σχοι­νιά που έχουν το­πο­θε­τη­θεί είναι κάπως επι­κίν­δυ­να χωρίς την ενη­με­ρω­τι­κή πι­να­κί­δα διότι σε πε­ρί­πτω­ση που κά­ποιος βου­τή­ξει από τα επτά­μι­συ (7,5) μέτρα που έχει ύψος το Τρα­μπο­λί­νο μπο­ρεί να μπλέ­ξει εκεί με ή χωρίς κυ­μα­τι­σμό των νερών και να απαγ­χο­νι­στεί στο νερό.   Ίσως θα έπρε­πε να υπάρ­χει στα­θε­ρά ναυα­γο­σω­στι­κή βο­ή­θεια στην πε­ριο­χή.

Ο βα­τή­ρας χρειά­ζε­ται συ­στη­μα­τι­κή συ­ντή­ρη­ση διότι οι συν­θή­κες της θά­λασ­σας και τα βρύα που φυ­τρώ­νουν κά­νουν τα σκα­λο­πά­τια ολι­σθη­ρά και επι­κίν­δυ­να, επί­σης δεν υπάρ­χει επι­τή­ρη­ση με βαρ­κά­κι και ναυα­γο­σώ­στη που έχου­με ανα­φέ­ρει πολ­λές φορές ότι θα έπρε­πε να υπάρ­χει.  Πολλά παι­δά­κια φέ­ρουν ση­μά­δια υπο­θερ­μί­ας γιατί συ­νή­θως είναι ασυ­νό­δευ­τα  και υπάρ­χει κίν­δυ­νος από κάθε λογής ενή­λι­κα που τα προ­σεγ­γί­ζει δί­νο­ντας τάχα συμ­βου­λές για τη σωστή βου­τιά.

Πρό­σφα­τα ακού­σα­με παι­διά να φω­νά­ζουν «πρό­σε­χε λα­γο­κέ­φα­λο!», λοι­πόν τέ­τοιου εί­δους ψάρια εκεί δεν έχου­με δει, έχου­με δει όμως λε­ο­ντό­ψα­ρα, σμύρ­νες, χτα­πό­δια, σα­λά­χια, σκά­ρους, τρο­μπέ­τες, τσι­πού­ρες, κα­βού­ρια, χά­νους κ.ά..

Ελένη Ν. Κα­ρα­γιάν­νη

Αθλή­τρια  Τριά­θλου

Απόφ.Τμ.Μεσογ.Σπου­δών ΠΑ

Msc Προηγ­μέ­να Συ­στή­μα­τα Διοί­κη­σης ΠΑΔΑ