Η προθεσμία που λήγει μέχρι την επόμενη προθεσμία

Στις 30 Ιουνίου 2026 εκπνέει η μετα­βα­τική περί­ο­δος για τις κατε­δα­φί­σεις των αυθαι­ρέ­των στις παρα­λίες, και η διοί­κηση καλεί­ται να δια­λέ­ξει ανάμεσα σε δύο εξίσου γνώ­ρι­μες επι­λο­γές, να εκτε­λέ­σει επι­τέ­λους τα τελε­σί­δικα πρω­τό­κολλα ή να ανα­κα­λύ­ψει ότι χρειά­ζε­ται κι άλλη παρά­ταση. Το ότι η ίδια η ρύθμιση μπαίνει στον κόπο να ορίσει σειρά προ­τε­ραιό­τη­τας με βάση την παλαιό­τητα της αυθαι­ρε­σίας είναι από μόνο του ομο­λο­γία, αφού όταν βάζεις τα αυθαί­ρετα σε λίστα ανα­μο­νής παρα­δέ­χε­σαι ότι η ουρά είναι μεγάλη και κινεί­ται αργά.

Η Ρόδος προ­σφέ­ρει το ιδανικό προη­γού­μενο, με 219 τελε­σί­δικα πρω­τό­κολλα, εκ των οποίων 135 σε αιγιαλό, που κατά­φε­ραν να κινη­θούν με μόνιμο χει­ρό­φρενο. Πρώτα ήρθαν οι τρο­πο­λο­γίες, μετά το θερινό πάγωμα στο όνομα της προ­στα­σίας του του­ρι­σμού, και ανάμεσα παρεμ­βλή­θηκε η γνω­μο­δό­τηση 60/2024 του Νομικού Συμ­βου­λίου του Κράτους που ζήτησε νέες αυτο­ψίες, ώστε ένα τελε­σί­δικο πρω­τό­κολλο να μην είναι ποτέ τελικός σταθμός αλλά αφε­τη­ρία για την επόμενη δια­δι­κα­σία. Έτσι, το μόνο πράγμα που φαί­νε­ται πραγ­μα­τικά κατε­δα­φι­σμένο μέχρι στιγμής είναι η εμπι­στο­σύνη ότι η ημε­ρο­μη­νία λήξης σημαί­νει και λήξη.