Πρόταση για ενιαίο δικαστικό συγκρότημα στη Ρόδο με αξιοποίηση του όμορου ακινήτου που στεγάζει τη Λέσχη Αξιωματικών

Το χρονίζον ζήτημα του Δικαστικού Μεγάρου Ρόδου – Με δημόσια επιστολή προς τον Πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου Ρόδου επανέρχεται το αίτημα για ριζική ανακαίνιση του υφιστάμενου Δικαστικού Μεγάρου και επέκτασή του στο γειτονικό δημοτικό ακίνητο, ώστε να προκύψει ένα ενιαίο και σύγχρονο δικαστικό συγκρότημα.

Το ζήτημα της κτιριακής στέγασης της Δικαιοσύνης στη Ρόδο επανέρχεται στο προσκήνιο, αυτή τη φορά μέσα από δημόσια επιστολή που απευθύνει ο κ. Θεόδωρος Παπαγεωργίου προς τον Πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου Ρόδου κ. Β. Καταβενάκη. Αφορμή στάθηκε νέα προβολή του θέματος από την πλευρά του Συλλόγου, η οποία επανέφερε στη συζήτηση ένα πρόβλημα που, όπως επισημαίνεται, παραμένει επί σειρά ετών σε εκκρεμότητα, παρά τις αλλεπάλληλες συσκέψεις και τις κατά καιρούς φαινομενικά ειλημμένες αποφάσεις.

Στο επίκεντρο της παρέμβασης βρίσκεται μια συγκεκριμένη πρόταση που, όπως αναφέρεται, είχε διατυπωθεί και στο παρελθόν. Πρόκειται για την αξιοποίηση ακινήτου 1.305 τ.μ. που βρίσκεται ακριβώς πίσω από το σημερινό Δικαστικό Μέγαρο και στο οποίο σήμερα στεγάζεται η Λέσχη Αξιωματικών. Το ακίνητο, το πρώην ξενοδοχείο «Λίνδος Ρόδου», φέρεται να περιήλθε από το 2012, δυνάμει του Ν. 4049/2012, στην κυριότητα του Δήμου Ρόδου, μαζί με άλλα 7 ακίνητα φερόμενης κτηματολογικά κυριότητας του Ε.Ο.Τ.

Η πρόταση συνδυάζει την επισκευή και ριζική ανακαίνιση του υφιστάμενου κτιρίου με την επέκταση στο όμορο δημοτικό ακίνητο, ενώ προτείνονται και εναλλακτικές λύσεις για τη μεταστέγαση της Λέσχης Αξιωματικών. Στόχος, όπως περιγράφεται, είναι η δημιουργία ενός χωροταξικά ενιαίου και κεντρικού δικαστικού συγκροτήματος, υπό ευρωπαϊκά πρότυπα, με χαμηλότερο κόστος για το Δημόσιο. Ακολουθεί αυτούσιο το κείμενο της επιστολής.

Δημόσια Επιστολή προς τον Πρόεδρο του Δ.Σ.Ρ. κ. Β. Καταβενάκη:

Αγαπητέ κ. Πρόεδρε,

Για άλλη μια φορά, με προβολή εκ μέρους του Δ.Σ.Ρ., έχει έλθει στην επικαιρότητα το απαραδέκτως για το θεσμό της Δικαιοσύνης σε αποκαλούμενο Κράτος Δικαίου, απαξιωμένο από τους σε κάθε επίπεδο πολιτικούς ταγούς, θέμα του Δικαστικού Μεγάρου Ρόδου.

Σε αντίθεση με άλλες περιοχές της Χώρας που κοσμούνται από σύγχρονα Δικαστικά Μέγαρα, στα κέντρα των πόλεών τους, η Ρόδος και μαζί η Δωδεκάνησος διατηρούν, χρόνια τώρα, σε υποβάθμιση το θέμα, με επιφανειακές χρονίζουσες συζητήσεις, συσκέψεις επί συσκέψεων, αλλά και φαινομενικά ειλημμένες αποφάσεις του παρελθόντος επίλυσης του ζητήματος, είτε δια επέκτασής, είτε δια μεταστέγασης του σημερινού Δικαστικού Μεγάρου.

Όπως λ.χ. άλλοτε στις εγκαταστάσεις του παλαιού Κτηματολογίου και της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Ρόδου, με μεταστέγαση της τελευταίας εκτός κέντρου για προφανείς λειτουργικούς λόγους, που άπτονται της δημόσιας ασφάλειας, άλλοτε του εγκαταλειμμένου Παλαιού Νοσοκομείου Ρόδου, για το οποίο με επίμονες ενέργειες του αείμνηστου Προέδρου του Δ.Σ.Ρ. Κ. Σαρρή, έχουν μάλιστα εκδοθεί και σχετικές πράξεις του αρμοδίου επί της κυριότητας του κτιρίου Υπουργού Υγείας, που σήμερα περιέργως παραβλέπονται και τίθενται άλλες αντικειμενικά δευτερεύουσες «προτεραιότητες».

Κατόπιν αυτών στο βήμα ήδη κατατεθέντων και άλλων σοβαρών προτάσεων και απόψεων εναλλακτικών λύσεων, επιθυμώ να σας θέσω υπόψη και την εξής πρόταση, η οποία εξ άλλου είχε τεθεί και στο παρελθόν:

Από το έτος 2012 δυνάμει της διάταξης του άρθρου 36 του Ν. 4049/2012 (ΦΕΚ Α΄32/23-02-2012) παραχωρήθηκαν στον Δήμο Ρόδου οκτώ ακίνητα φερόμενης κτηματολογικά κυριότητας του Ε.Ο.Τ. και συγκεκριμένα, όπως ακριβώς περιγράφονται στον νόμο, το Πάρκο «Θέρμαι», το Γήπεδο Αντισφαίρισης Ρόδου, το Τουριστικό Περίπτερο Φιλερήμου, οι Πεταλούδες Ρόδου, οι Ιαματικές Πηγές Καλλιθέας, το Ακταίον Ρόδου, το Αθλητικό Κέντρο Καναμάτι και το πρώην ξενοδοχείο «Λίνδος Ρόδου».

Από τα παραπάνω ακίνητά, τα οποία από το έτος 2012, κατά αυτοδίκαιη περιέλευση, όπως ο νόμος ορίζει, είναι ιδιοκτησίας του Δήμου Ρόδου, το πρώην ξενοδοχείο «Λίνδος Ρόδου», που δεν είναι άλλο, παρά το ακριβώς πίσω νοτιοδυτικά του σημερινού Δικαστικού Μεγάρου, εμβαδού 1.305 τ.μ. ακίνητο, στο οποίο, όπως είναι γνωστό, στεγάζεται η «Λέσχη Αξιωματικών» Ρόδου.

Όπως είναι πρόδηλο και κοινός τόπος για τη κοινή λογική, εμπρός στην άμεση και κατεπείγουσα ανάγκη επίτευξης της επιτέλους οριστικής επίλυσης του κρίσιμου κτιριακού ζητήματος του Δικαστικού Μεγάρου Ρόδου, που επέρχεται ταχύτατα και πληρέστατα με την επισκευή-ριζική ανακαίνιση του υφιστάμενου και επέκταση και εργασίες μετασκευής στο παραπάνω όμορο ακίνητό του, δεν δικαιολογείται επουδενί κάθε ισχυρισμός ότι η «Λέσχη Αξιωματικών», έχει προτεραιότητα και πρέπει να παραμείνει στο κέντρο της πόλης, δεσμεύοντας δημοτικό ακίνητο. Πιο συγκεκριμένα, εφόσον υπάρχει η κρατική θέληση, είναι προφανές ότι θα υπάρχει και η αντίστοιχη του Δήμου Ρόδου, ώστε με μια απλή απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, ανακαλώντας κάθε τυχόν άλλη, όπως ο Δημοτικός και Κοινοτικός Κώδικας ακριβώς προβλέπει, με παραχώρηση στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, να επιλυθεί άμεσα και καταφανώς λιγότερα κοστοβόρα, η παραπάνω ζωτική και εξυπηρετούσα λόγους δημοσίου συμφέροντος, δημόσια ανάγκη (παρ. 1 άρθρου 185 Ν. 3463/2006 Δ.Κ.Κ.).

Άλλωστε, η εξυπηρέτηση των αναγκών της «Λέσχης Αξιωματικών», ικανοποιείται, αν όχι σε καλύτερο, σε εξ ίσου ίδιο βαθμό, με τη μεταστέγαση αυτής σε άλλα δημόσια ακίνητά, όπως π.χ. είτε στις υπεραρκούσες για την στέγαση και της Λέσχης Αξιωματικών της 95 Α.Δ.Τ.Ε.Α εγκαταστάσεις στέγασης των ολιγάριθμων αξιωματικών της Πολεμικής Αεροπορίας (πρώην Κ.Α.Β.Α) στον Άγιο Φραγκίσκο, με συστέγαση ή παραχώρηση αυτοτελούς τμήματος του κτιρίου, είτε ακόμη και στα παραπλήσια πρώην ξενοδοχεία «Θέρμαι» ή «Ηλιος» (Soleil) του Ε.Ο.Τ. με παραχώρηση αρκούντων πτερύγων αυτών, που αφήνουν ανεπηρέαστες τις λειτουργίες των Σχολών του Ε.Ο.Τ. στις άλλες πτέρυγες, ενώ βεβαίως η κοινή λειτουργία των ξενοδοχειακών/εστιατορικών παροχών, αντικειμενικά συμβάλει και στα προγράμματα σπουδών (εκτός αν θεωρείται ότι αυτές πρέπει να τις παρέχουν αποκλειστικά στρατιώτες που υπηρετούν τη θητεία τους, εκπαιδευόμενοι έτσι καλύτερα στην άμυνα της χώρας…).

Τέλος, με τη παραπάνω πρόταση, επιτυγχάνεται άμεσα και άκρως αποτελεσματικά και για τις δημοσιονομικές προκλήσεις του Κράτους, ένα χωροταξικά ενιαίο και κεντρικό συγκρότημα Δικαστικού Μεγάρου, υπό τα ευρωπαϊκά πρότυπα ενός σύγχρονου “Campus of Justice” στην μεγαλύτερη πόλη και Δήμο της Περιφέρειας του Νότιου Αιγαίου.

Αισθανόμενος την Υποχρέωση κατάθεσης της Πρότασης, πλην χωρίς ιδιαίτερη αισιοδοξία σοβαρής αντιμετώπισης του θέματος από τους «αρμοδίους», γνωρίζοντάς, δυστυχώς εμπειρικά, ότι η Δικαιοσύνη δεν είναι στις πρώτες προτεραιότητες και θα επικρατήσουν όπως πάντα, αντιρρήσεις πιο «ειδικών» και πιο «πατριωτών» και άλλες βαρύγδουπες, πλην επιφανειακές και αλυσιτελείς ανεφάρμοστες προτάσεις.

Θεόδωρος Παπαγεωργίου