Ερωτήματα Καμπούρη για τον διαγωνισμό επιτήρησης της Μεσαιωνικής Πόλης με drones και αιχμές κατά Βάγιανου

Ο δημο­τι­κός σύμ­βου­λος Τηλέ­μα­χος Καμπού­ρης εγείρει σειρά νομικών και θεσμι­κών ζητη­μά­των για έργο ύψους άνω του 1,25 εκα­τομ­μυ­ρίου ευρώ, ζητώ­ντας να διευ­κρι­νι­στεί αν εξα­σφα­λί­στηκε η σύμφωνη γνώμη της Αρχής Προ­στα­σίας Δεδο­μέ­νων προτού το θέμα οδη­γη­θεί προς ψήφιση.

Νέα διά­σταση παίρνει η συζή­τηση γύρω από τον δια­γω­νι­σμό του Δήμου Ρόδου για την επι­τή­ρηση της Μεσαιω­νι­κής Πόλης με μη επαν­δρω­μένα αερο­σκάφη, καθώς ο δημο­τι­κός σύμ­βου­λος Τηλέ­μα­χος Καμπού­ρης θέτει με δελτίο τύπου του μια σειρά ζητη­μά­των που, όπως υπο­στη­ρί­ζει, όφειλαν να έχουν απα­ντη­θεί πριν το θέμα φτάσει στη Δημο­τική Επι­τροπή. Στο επί­κε­ντρο της παρέμ­βα­σής του βρί­σκε­ται το κατά πόσον το έργο έχει ελεγ­χθεί νομικά ως προς τη συμ­βα­τό­τητά του με τη νομο­θε­σία για την προ­στα­σία προ­σω­πι­κών δεδο­μέ­νων, αλλά και η στάση του κ. Βάγια­νου στο Δημο­τικό Συμ­βού­λιο. Ακο­λου­θεί αυτού­σιο το δελτίο τύπου:

Ο δια­γω­νι­σμός του Δήμου Ρόδου για την επι­τή­ρηση της Μεσαιω­νι­κής Πόλης με drones δημιουρ­γεί σοβαρά νομικά και θεσμικά ερω­τή­ματα, τα οποία όφειλαν να έχουν απα­ντη­θεί πριν ακόμη το θέμα οδη­γη­θεί στη Δημο­τική Επι­τροπή προς ψήφιση.

Εδώ δεν μιλάμε για μια απλή προ­μή­θεια εξο­πλι­σμού. Μιλάμε για συστη­μα­τική παρα­κο­λού­θηση δημό­σιου χώρου, κατοί­κων και επι­σκε­πτών, μέσω drones και μέσων επι­τή­ρη­σης, κάτι που αγγίζει άμεσα το δίκαιο προ­στα­σίας προ­σω­πι­κών δεδο­μέ­νων και τον GDPR.

Το αυτο­νό­ητο ερώτημα λοιπόν είναι: πριν δεσμευ­τεί ποσό άνω του 1,25 εκα­τομ­μυ­ρίου ευρώ, εξα­σφά­λισε ο Δήμος τη σύμφωνη γνώμη ή έστω καθο­δή­γηση από την Αρχή Προ­στα­σίας Δεδο­μέ­νων Προ­σω­πι­κού Χαρα­κτήρα; Γιατί αν τελικά η Αρχή απορ­ρί­ψει ή μπλο­κά­ρει το έργο, τότε θα μιλάμε για δέσμευση τερά­στιων δημο­τι­κών πόρων για ένα σχέδιο που ίσως δεν μπορεί καν να εφαρ­μο­στεί νόμιμα, στε­ρώ­ντας χρήματα από άλλες κρί­σι­μες ανάγκες του Δήμου.

Και εδώ προ­κύ­πτει το σημα­ντι­κό­τερο ίσως ζήτημα.

Ο Δήμος Ρόδου δια­θέ­τει ήδη DPO (Data Protection Officer), δηλαδή Υπεύ­θυνο Προ­στα­σίας Δεδο­μέ­νων, όπως υπο­χρε­ώ­νει ο ευρω­παϊ­κός κανο­νι­σμός GDPR. Ο ρόλος του DPO δεν είναι δια­κο­σμη­τι­κός. Είναι ο άνθρω­πος που έχει την ευθύνη να ελέγχει αν οι υπη­ρε­σίες και οι απο­φά­σεις του Δήμου συμ­μορ­φώ­νο­νται με τη νομο­θε­σία για τα προ­σω­πικά δεδο­μένα. Είναι αυτός που οφείλει να προει­δο­ποιεί όταν ένα έργο μπορεί να δημιουρ­γή­σει νομικό πρό­βλημα ή να παρα­βιά­ζει δικαιώ­ματα πολιτών.

Άρα τα ερω­τή­ματα είναι απο­λύ­τως συγκε­κρι­μένα:

Ενη­με­ρώ­θηκε ο DPO του Δήμου για το συγκε­κρι­μένο έργο;

Ζητή­θηκε η γνώμη του πριν τη δια­κή­ρυξη του δια­γω­νι­σμού;

Έδωσε θετική εισή­γηση;

Συντά­χθηκε η απαι­τού­μενη μελέτη αντι­κτύ­που για την προ­στα­σία προ­σω­πι­κών δεδο­μέ­νων, όπως προ­βλέ­πει ο GDPR σε περι­πτώ­σεις μαζικής επι­τή­ρη­σης δημό­σιων χώρων;

Ιδιαί­τερη ενό­χληση προ­κα­λεί και το χθεσινό παρα­λή­ρημα του κ. Βάγια­νου στο Δημο­τικό Συμ­βού­λιο, ο οποίος επέλεξε να χαρα­κτη­ρί­σει ως «αδιά­βα­στους» όσους τόλ­μη­σαν να εκφρά­σουν επι­φυ­λά­ξεις και ανη­συ­χίες για τη νομι­μό­τητα του έργου και τους κιν­δύ­νους που μπορεί να προ­κύ­ψουν από τη μη αδειο­δό­τηση ή μη έγκριση της Αρχής Προ­στα­σίας Δεδο­μέ­νων Προ­σω­πι­κού Χαρα­κτήρα.

Σε ένα κράτος δικαίου, η επί­κληση της νομι­μό­τη­τας και του GDPR δεν απο­τε­λεί ένδειξη “αδια­βα­σίας”, αλλά στοι­χειώδη υπο­χρέ­ωση σοβα­ρό­τη­τας και θεσμι­κής ευθύνης. Η νομο­θε­σία για τα προ­σω­πικά δεδο­μένα είναι εξαι­ρε­τικά αυστηρή και δεν μπορεί να αντι­με­τω­πί­ζε­ται ούτε με ειρω­νείες ούτε με επι­κοι­νω­νια­κές υπερ­βο­λές.

Οι πολίτες έχουν κάθε δικαί­ωμα να γνω­ρί­ζουν αν ένα τόσο παρεμ­βα­τικό σύστημα επι­τή­ρη­σης έχει ελεγ­χθεί νομικά πριν δεσμευ­τούν εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ δημο­σίου χρή­μα­τος.