• Η ταινία θα ξαναπροβληθεί για τους 200 που εκτελέστηκαν στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944 • Οι φωτογραφίες από εκείνη την ημέρα επανέφεραν στη συζήτηση όσα έγιναν
Η ταινία «Το Τελευταίο Σημείωμα», θα προβληθεί στο Δημοτικό Θέατρο Ρόδου, την Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου, στις 8 το βράδυ, με πρωτοβουλία της Τοπικής Οργάνωσης Νότιας Δωδεκανήσου του ΚΚΕ και της Τ.Σ. ΚΝΕ Ρόδου.
Η επιστροφή της ταινίας στη μεγάλη οθόνη και στην Ρόδο, όπως και σε άλλες περιοχές της χώρας, έχει διττή σημασία: αφενός να τιμηθεί η μνήμη των 200 αγωνιστών που εκτελέστηκαν την 1η Μαΐου 1944 στην Καισαριανή και αφετέρου να αγοραστούν και να διασωθούν οι φωτογραφίες των πεσόντων. Νέες διαστάσεις σε μία από τις πλέον τραγικές σελίδες της σύγχρονης ελληνικής Ιστορίας έδωσε η δημοσιοποίηση των φωτογραφιών από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, την Πρωτομαγιά του 1944.
Το «Τελευταίο Σημείωμα» είναι δραματική ταινία του 2017, σε σκηνοθεσία Παντελή Βούλγαρη και σενάριο του ίδιου και της Ιωάννας Καρυστιάνη. Ένα τραγικό, βαθιά πολιτικό ιστορικό δράμα, με πρωταγωνιστή τον Ανδρέα Κωνσταντίνου. Βασίζεται στην εκτέλεση των 200 Ελλήνων κομμουνιστών πολιτικών κρατουμένων στο Σκοπευτήριο Καισαριανής, ως αντίποινα για τον θάνατο του Γερμανού υποστρατήγου Κρεχ από Έλληνες αντάρτες του Ε.Λ.Α.Σ., την Πρωτομαγιά του 1944. Οι περισσότεροι από τους εκτελεσθέντες παραδόθηκαν στις δυνάμεις Κατοχής από το προηγούμενο φασιστικό καθεστώς της 4ης Αυγούστου, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία των 200 ήταν μέλη του ΚΚΕ και του ΕΑΜ.
Κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας είναι ο 34χρονος Ναπολέων Σουκατζίδης, Κρητικός μικρασιατικής καταγωγής, αγωνιστής του λαϊκού κινήματος και κρατούμενος σε εξορίες και φυλακές από το 1936. Την περίοδο της φυλακής του στο Στρατόπεδο συγκέντρωσης Χαϊδαρίου και λόγω γνώσης της γερμανικής γλώσσας, είναι υποχρεωμένος να εκτελεί χρέη διερμηνέα του Γερμανού διοικητή του στρατοπέδου, Καρλ Φίσερ. Μπροστά από τα μάτια του περνά όλο το δράμα της ναζιστικής γερμανικής αγριότητας στα Κατοχικά χρόνια, με τον ίδιο -συνεχώς- μάρτυρα βασανιστηρίων, τραγικών περιστατικών και βαριάς ατμόσφαιρας στους θαλάμους με το πλήθος των συγκρατούμενών του. Πολλές ζωές, πολλές μικρές ιστορίες φόβου, φιλίας, συντροφικότητας, ελπίδας, ονειροπόλησης. Έξω από το στρατόπεδο, η μνηστή του Ναπολέοντα, Χαρά Λιουδάκη, με σθένος, καρτερία και βαθιά αγάπη στέκεται δίπλα στον αρραβωνιαστικό της, έστω κι αν οι συναντήσεις τους είναι για ελάχιστες στιγμές στα επισκεπτήρια και, πάντα, υπό την επιτήρηση ενόπλων φρουρών. Η τύχη του Ναπολέοντα και άλλων 199 συγκρατούμενων του αποφασίζεται μετά την ενέδρα της ελληνικής αντίστασης στον Στρατιωτικό Διοικητή Λακωνίας, σε χαράδρα της περιοχής των Μολάων. Ο θάνατος του διοικητή Κρεχ και τριών Γερμανών της συνοδείας του επιφέρει ως αντίποινα την εκτέλεση 50 Ελλήνων για κάθε ένα Γερμανό. Ο Σουκατζίδης είναι στη λίστα των 200 μελλοθάνατων. Την ημέρα της εκτέλεσης βρίσκεται μπροστά σε ένα δίλημμα ζωής, όταν ο Φίσερ -που μέσα στα χρόνια ανέπτυξε σεβασμό για τον Έλληνα διερμηνέα- του δίνει τη δυνατότητα να εξαιρεθεί βάζοντας στη θέση του, ως διακοσιοστό, κάποιον άλλον κρατούμενο.
