Οι απόψεις της Αγωνιστικής Συσπείρωσης Εκπαιδευτικών για σχέδιο νόμου περί αναμόρφωσης του πειθαρχικού δικαίου των δημοσίων υπαλλήλων

Από την Αγω­νι­στική Συσπεί­ρωση Εκπαι­δευ­τι­κών ανα­κοι­νώ­θη­καν τα εξής:

Δόθηκε στην ΑΔΕΔΥ για «δια­βού­λευση» το σχέδιο νόμου του Υπουρ­γείου Εσω­τε­ρι­κών με τίτλο: «Ανα­μόρ­φωση του πει­θαρ­χι­κού δικαίου των δημό­σιων πολι­τι­κών διοι­κη­τι­κών υπαλ­λή­λων, των υπαλ­λή­λων των νομικών προ­σώ­πων δημο­σίου δικαίου και των δημο­τι­κών και κοι­νο­τι­κών υπαλ­λή­λων». Όπως ανα­με­νό­ταν, το περιε­χό­μενο του νομο­σχε­δίου κινεί­ται στο πνεύμα όσων είχε ενη­με­ρώ­σει το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε., η Υφυ­πουρ­γός Εσω­τε­ρι­κών στην συνά­ντηση της Ομο­σπον­δίας στις 27/5/2025.

Δεν πρό­κει­ται για μια απλή αυστη­ρο­ποί­ηση των πει­θαρ­χι­κών ποινών των δημο­σίων Υπαλ­λή­λων αλλά για ένα απα­ρά­δε­κτο, κυνικό και αντερ­γα­τικό σχέδιο, που στόχο έχει να ενι­σχύ­σει το κλίμα φόβου και τρο­μο­κρα­τίας μέσα στους χώρους δου­λειάς, να ποι­νι­κο­ποι­ή­σει την συν­δι­κα­λι­στική και πολι­τική δράση, με στόχο να προ­χω­ράει η αντι­λαϊκή πολι­τική «άνευ αντιρ­ρή­σεως». Σε αυτό στο­χεύει και η αυστη­ρο­ποί­ηση των ποινών αλλά και η δημιουρ­γία πει­θαρ­χι­κών συμ­βου­λίων απο­κλει­στικά με μέλη του Νομικού Συμ­βου­λίου του Κράτους (δηλαδή συμ­βού­λους και διο­ρι­σμέ­νους του δημο­σίου) σαν ένα άλλο σώμα πραι­το­ρια­νών που θα κάνει γρήγορα και απο­τε­λε­σμα­τικά τη δουλειά. Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό πως απο­κλεί­ο­νται ακόμα και οι δικα­στές (πρω­το­δί­κες), όπως ίσχυε μέχρι τώρα, από τους οποίους προ­ερ­χό­ταν και ο Πρό­ε­δρος του Πει­θαρ­χι­κού Συμ­βου­λίου.

Το σχέδιο νόμου έρχεται να ενι­σχύ­σει και να θωρα­κί­σει τον αντι­δρα­στικό Δημο­σιο­ϋ­παλ­λη­λικό Κώδικα 3528/2007 που δια­τή­ρη­σαν σε ισχύ όλες οι κυβερ­νή­σεις μέχρι σήμερα.

Η Κυβέρ­νηση και το κράτος συνο­λικά, σε μια περίοδο σοβαρών και επι­κίν­δυ­νων εξε­λί­ξεων σε διεθνές επίπεδο, σε ένα περι­βάλ­λον οικο­νο­μι­κής και κοι­νω­νι­κής αστά­θειας, εξαι­τίας της πολι­τι­κής που τα δίνει όλα στους λίγους αλλά και στο φόντο σφοδρών αντα­γω­νι­σμών, επι­διώ­κει να δια­μορ­φώ­σει ένα ακόμα πιο ασφυ­κτικό και εκφο­βι­στικό πλαίσιο λει­τουρ­γίας και εργα­σίας των Δημο­σίων Υπαλ­λή­λων. Υπεν­θυ­μί­ζουμε ότι και το 2012 η τότε συγκυ­βέρ­νηση ΠΑΣΟΚ- ΝΔ – ΛΑΟΣ είχε προ­ω­θή­σει αντί­στοι­χες ανα­τρο­πές στο πει­θαρ­χικό με βασική αιχμή και τότε την ακύρωση της παρου­σίας των αιρετών στα πει­θαρ­χικά, όπως τελικά έπραξε η κυβέρ­νηση της ΝΔ, με την σχετική υπουρ­γική απόφαση του πρώην Υπουρ­γού Παι­δείας στις 27 Φλεβάρη (Αριθμ. Φ277/ 91/19483/Ε2).

Βλέ­πουμε την προ­σπά­θεια ακόμα μεγα­λύ­τε­ρης δια­σφά­λι­σης και δημιουρ­γίας ενός αντι­δρα­στι­κού και εχθρι­κού Κράτους για τις ανάγκες και τις εργα­σια­κές συν­θή­κες των εργα­ζο­μέ­νων, ώστε να είναι πιο «απο­τε­λε­σμα­τικό», για να προωθεί τις στρα­τη­γι­κές επι­λο­γές των Κυβερ­νή­σεων.

Το νέο σχέδιο νόμου εισάγει ένα αυστη­ρό­τερο πει­θαρ­χικό πλαίσιο σε σχέση με τον ισχύ­ο­ντα Κώδικα Δημο­σίων Υπαλ­λή­λων. Όχι μόνο δια­τη­ρεί τις υφι­στά­με­νες πει­θαρ­χι­κές ποινές, αλλά τις επε­κτεί­νει με νέες μορφές κυρώ­σεων, κυρίως σε μισθο­λο­γικό και οργα­νω­τικό επίπεδο, όπως η αφαί­ρεση έως τεσ­σά­ρων μισθο­λο­γι­κών κλι­μα­κίων, η στέρηση μισθο­λο­γι­κής εξέ­λι­ξης έως και 5 έτη, καθώς και η απα­γό­ρευση άσκησης καθη­κό­ντων προϊ­στα­μέ­νου με οποιον­δή­ποτε τρόπο.

Επι­πλέον, ενι­σχύ­ο­νται σημα­ντικά οι πρό­σθε­τες ποινές με οικο­νο­μικά πρό­στιμα που μπορούν να φτάσουν έως και 30.000 € ή ακόμη και 100.000 € σε σοβαρές περι­πτώ­σεις οικο­νο­μι­κής φύσης.

Το πεδίο των πει­θαρ­χι­κών παρα­πτω­μά­των διευ­ρύ­νε­ται και περι­λαμ­βά­νει πλέον ρητές προ­βλέ­ψεις για τη «χαρα­κτη­ρι­στι­κώς ανα­ξιο­πρεπή ή ανάξια διαγωγή εντός ή εκτός υπη­ρε­σίας», «την άρνηση συμ­με­το­χής ή διευ­κό­λυν­σης της δια­δι­κα­σίας αξιο­λό­γη­σης για δύο συνε­χό­με­νες περιό­δους», «τη δημόσια, γραπτή ή προ­φο­ρική κακό­βουλη άσκηση κρι­τι­κής προς την προϊ­στα­μένη αρχή». Εισά­γε­ται παράλ­ληλα για πρώτη φορά η υπο­χρέ­ωση επι­βο­λής ελά­χι­στης ποινής ανάλογα με τη βαρύ­τητα του παρα­πτώ­μα­τος, ενι­σχύ­ο­ντας τη λογική της τυπο­ποι­η­μέ­νης πει­θαρ­χι­κής αυστη­ρό­τη­τας.

Τέλος, οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την επιβολή της ορι­στι­κής παύσης όχι μόνο δια­τη­ρού­νται, αλλά επε­κτεί­νο­νται, με τρόπο που καθιστά την απόλυση πιο άμεση και πιο εύκολη. Προ­στί­θε­νται νέοι λόγοι παύσης, ενώ αρκεί πλέον και μόνο το «πει­θαρ­χικό ιστο­ρικό» των τελευ­ταίων ετών για να ανοίξει ο δρόμος της εκδί­ω­ξης. Η επα­να­λαμ­βα­νό­μενη άρνηση συμ­με­το­χής στην αξιο­λό­γηση, η δημόσια κριτική προς την προϊ­στα­μένη αρχή, ακόμη και η «ανάξια» ή «ανα­ξιο­πρε­πής» συμπε­ρι­φορά εντός ή εκτός υπη­ρε­σίας, ανα­γο­ρεύ­ο­νται σε λόγους ορι­στι­κής παύσης.

Η πραγ­μα­τι­κό­τητα όμως είναι δια­φο­ρε­τική. Τα πραγ­μα­τικά σοβαρά παρα­πτώ­ματα – πλα­στο­γρα­φίες, δια­φθορά, εγκλή­ματα κατά της γενε­τή­σιας ελευ­θε­ρίας κ.ά. – και με το υπάρχον νομικό πλαίσιο μπο­ρού­σαν να τιμω­ρη­θούν αυστηρά, ακόμη και με απόλυση. Το νέο στοι­χείο είναι ότι το κράτος δεν στο­χεύει στους επί­ορ­κους. Θωρα­κί­ζει έναν πει­θαρ­χικό μηχα­νι­σμό που θα λει­τουρ­γεί ως φόβητρο για όσους τολμούν να σηκώ­νουν κεφάλι, να διεκ­δι­κούν, να αντι­στέ­κο­νται, να μη σιωπούν.

Είναι απο­κα­λυ­πτι­κές οι ήδη υπάρ­χου­σες περι­πτώ­σεις πει­θαρ­χι­κών διώξεων συνα­δέλ­φων, που απο­δει­κνύ­ουν πως ο στόχος δεν είναι οι «επί­ορ­κοι», αλλά όσοι δεν σιωπούν. Χαρα­κτη­ρι­στική είναι η υπόθεση εργα­ζό­με­νου στο Μουσείο Αλε­ξαν­δρού­πο­λης, ο οποίος διώ­χθηκε, επειδή εξέ­φρασε την αντί­θεσή του στην παρου­σία ΝΑΤΟϊκών δολο­φό­νων στον χώρο του μου­σείου, με την κατη­γο­ρία της «παρα­βί­α­σης υπο­χρέ­ω­σης εχε­μύ­θειας». Η συνα­δέλ­φισσα Καψα­λάκη παρα­πέμ­φθηκε, επειδή κατήγ­γειλε την απουσία σχο­λι­κού νοση­λευτή, με βάση την κατη­γο­ρία της «κακό­βου­λης άσκησης κρι­τι­κής προς την προϊ­στα­μένη αρχή». Η συνα­δέλ­φισσα Χοτζό­γλου παρα­πέμ­φθηκε για «ανα­ξιο­πρεπή συμπε­ρι­φορά», επειδή συμ­με­τείχε σε κινη­το­ποί­ηση.

Με το νέο πλαίσιο, όλα αυτά τα «αδι­κή­ματα» θα τιμω­ρού­νται πιο εύκολα, πιο άμεσα και πιο αυστηρά, δίνο­ντας πλήρη ελευ­θε­ρία στην αυθαι­ρε­σία της διοί­κη­σης. Την ίδια στιγμή, αστυ­νο­μι­κοί που κατη­γο­ρού­νται για μαστρο­πεία και σοβαρά ποινικά αδι­κή­ματα παρα­μέ­νουν απε­ρί­σπα­στοι στη θέση τους.

Σε σχέση με τα πει­θαρ­χικά συμ­βού­λια και τη σύνθεσή τους, στο άρθρο 20 του σχεδίου αντι­κα­θί­στα­νται τα υφι­στά­μενα πει­θαρ­χικά συμ­βού­λια, που έτσι και αλλιώς δεν έχουν πλέον στην σύνθεσή τους τους αιρε­τούς εκπρο­σώ­πους των εκπαι­δευ­τι­κών, με το νέο «Πει­θαρ­χικό Συμ­βού­λιο Ανθρώ­πι­νου Δυνα­μι­κού Δημό­σιου Τομέα», το οποίο θα απο­τε­λεί­ται απο­κλει­στικά από νομι­κούς του ΝΣΚ, χωρίς την εκπρο­σώ­πηση των αιρετών εκπρο­σώ­πων των εργα­ζο­μέ­νων.

Επίσης στις μετα­βα­τι­κές δια­τά­ξεις του νομο­σχε­δίου ξεκα­θα­ρί­ζε­ται ότι για τα «πει­θαρ­χικά παρα­πτώ­ματα που έγιναν έως και τις 31/12/2025 ισχύουν οι δια­τά­ξεις του παλιού πει­θαρ­χι­κού δικαίου».

Συναδέλφισσες-συνάδελφοι,

βρι­σκό­μα­στε μπροστά στην επι­χει­ρού­μενη ένταση της επι­θε­τι­κό­τη­τας της Κυβέρ­νη­σης, της στο­χο­ποί­η­σης όποιου εργα­ζό­με­νου αγω­νί­ζε­ται, στην προ­σπά­θεια παρε­μπό­δι­σης και φίμωσης της συν­δι­κα­λι­στι­κής δράσης, στην από­πειρα πλήρους υπο­τα­γής των εργα­ζό­με­νων στο Δημόσιο μέσα και από τις επι­χει­ρού­με­νες αλλαγές στο πει­θαρ­χικό δίκαιο. Θωρα­κί­ζουν το Κράτος, μπροστά στις επι­κίν­δυ­νες πολε­μι­κές εξε­λί­ξεις και τον κίνδυνο γενι­κευ­μέ­νης ανά­φλε­ξης.

Όλα τα παρα­πάνω απο­τε­λούν αιτία πολέμου για τους εκπαι­δευ­τι­κούς και όλους τους εργα­ζό­με­νους στο Δημόσιο. Επι­χει­ρούν να εκφο­βί­σουν και να εκβιά­σουν ξανά, με ευθύνες και διά­φο­ρων «προ­θύ­μων» που σπεύ­δουν να ανα­πα­ρά­γουν τρο­μο­κρα­τικά τα κυβερ­νη­τικά σχέδια.

Δεν είναι η πρώτη φορά που επι­χει­ρούν να βάλουν φίμωτρο στους εργα­ζό­με­νους και να κατα­στεί­λουν τους αγώνες των Δημο­σίων Υπαλ­λή­λων και τη συν­δι­κα­λι­στική τους δράση. Κι άλλοι στο παρελ­θόν το δοκί­μα­σαν με ιδιώ­νυμα, με απειλές και ποινές — και απέ­τυ­χαν πατα­γω­δώς. Το ίδιο θα συμβεί και τώρα.

Οι απα­ρά­δε­κτες, αυταρ­χι­κές δια­τά­ξεις τους, που στην ουσία λένε «απα­γο­ρεύ­ε­ται να μιλάς και να διεκ­δι­κείς», απο­κα­λύ­πτουν τον φόβο τους. Φοβού­νται, γιατί ξέρουν πως ένα μεγάλο μέρος των δημο­σίων υπαλ­λή­λων δεν έχει συμ­βι­βα­στεί. Επι­λέ­γει να σταθεί δίπλα στους εργα­ζό­με­νους, στον λαό. Όπως κάνουν οι χιλιά­δες εκπαι­δευ­τι­κοί που δίνουν έναν δίκαιο αγώνα ενάντια στην αντιεκ­παι­δευ­τική «αξιο­λό­γηση» — έναν αγώνα που εδώ και πέντε χρόνια δεν μπορούν να στα­μα­τή­σουν. Που επι­λέ­γουν να διδά­σκουν την επι­στη­μο­νική και ιστο­ρική αλήθεια, να λένε τα πράγ­ματα με το όνομά τους, να αγω­νί­ζο­νται.

Γι’ αυτό και κατα­φεύ­γουν σε τέτοια νομο­θε­τή­ματα, πατώ­ντας πάνω στο αντι­δρα­στικό καθε­στώς του Δημο­σιο­ϋ­παλ­λη­λι­κού Κώδικα. Δεν τους φοβό­μα­στε. Έχουμε το δίκιο με το μέρος μας και τη δύναμη του συλ­λο­γι­κού μας αγώνα.

Δηλώ­νουμε ακόμα μια φορά με σαφή­νεια. Όλοι και όλες όσοι συμ­με­τέ­χουμε στην Απεργία-Αποχή της ΔΟΕ και της ΑΔΕΔΥ από την αντιεκ­παι­δευ­τική αξιο­λό­γηση, ασκούμε το συνταγ­μα­τικά κατο­χυ­ρω­μένο δικαί­ωμά μας στην Απεργία. Δεν δια­πράτ­τουμε πει­θαρ­χικό παρά­πτωμα, ούτε αρνού­μα­στε κάποιο υπη­ρε­σιακό καθήκον, είμαστε ΑΠΕΡΓΟΙ.

✔     Καλούμε όλους τους εκπαι­δευ­τι­κούς σε ετοι­μό­τητα, όλες τις Ομο­σπον­δίες του Δημο­σίου σε αγω­νι­στικό ξεση­κωμό και συμπό­ρευση.

✔     Να μην τολ­μή­σει η Κυβέρ­νηση της ΝΔ να κατα­θέ­σει αυτό το απα­ρά­δε­κτο σχέδιο νόμου.

✔     Όλοι στον αγώνα, όλοι στα σωμα­τεία μας, ενω­μέ­νοι θα τα κατα­φέ­ρουμε ακόμα μια φορά!

Η 94η Γενική Συνέ­λευση της Δ.Ο.Ε. που ξεκι­νάει την Τρίτη 24-6-2025 οφείλει να πάρει συγκε­κρι­μέ­νες απο­φά­σεις για άμεση αντι­με­τώ­πιση του κυβερ­νη­τι­κού σχε­δια­σμού, όπως αντί­στοιχα η ΟΛΜΕ, η ΠΟΣΕΕΠΕΑ και οι υπό­λοι­πες Ομο­σπον­δίες του Δημο­σίου.