Δικάζεται 37χρονος για επίθεση στον 45χρονο εραστή της γυναίκας του!

• Σήμερα η εκδί­καση σε δεύτερο βαθμό της υπό­θε­σης με αντι­πα­ρά­θεση για ελα­φρυ­ντικά, βρασμό ψυχικής οργής και ανα­λο­γι­κό­τητα ποινής

Στο εδώλιο του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κείου Ρόδου θα καθίσει σήμερα ένας 37χρονος Ροδίτης που άσκησε έφεση κατά της πρω­τό­δι­κης αυτό­φω­ρης κατα­δί­κης του για επίθεση ενα­ντίον του 45χρονου εραστή της συζύγου του.

Η υπόθεση, που εκτυ­λί­χθηκε στο νησί τον Οκτώ­βριο του 2024, έχει όλα τα στοι­χεία ενός αστυ­νο­μι­κού θρίλερ: παρά­νομη είσοδος σε δια­μέ­ρι­σμα, ξαφνική έκρηξη οργής και τραυ­μα­τι­σμός με… γλα­στράκι βασι­λι­κού.

Την υπο­στή­ριξη της κατη­γο­ρίας εκπρο­σω­πεί ο δικη­γό­ρος κ. Στέλιος Κιουρ­τζής, και την υπε­ρά­σπιση ο κ. Τάσος Διάκος.

Στις 02:15 τα ξημε­ρώ­ματα της 13ης Οκτω­βρίου, γεί­το­νες άκουσαν κραυγές και σπάσιμο γλα­στρών στην πολυ­κα­τοι­κία. Ο 37χρονος, δια­πι­στώ­νο­ντας τη συνεύ­ρεση της συζύγου του με τον 45χρονο, ανέβηκε βιαίως από τον ημιώ­ροφο στο μπαλ­κόνι του δια­με­ρί­σμα­τος, φωνά­ζο­ντας το όνομα της γυναί­κας του. Αφού έσπρωξε τον 45χρονο και τον έβρισε, άρπαξε γλα­στράκι με βασι­λικό από το σκαλί, το εκσφεν­δό­νισε με δύναμη στο πρόσωπό του, προ­κα­λώ­ντας εκχύ­μωση και θλα­στικό τραύμα, σύμφωνα με την ιατρο­δι­κα­στική εξέταση.

Το Αυτό­φωρο Μονο­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου, με απόφαση της 16ης Οκτω­βρίου 2024, έκρινε τον 37χρονο ένοχο για απλή σωμα­τική βλάβη και από­πειρα δια­τά­ρα­ξης οικια­κής ειρήνης, απαλ­λάσ­σο­ντάς τον από την κατη­γο­ρία της απειλής.

Επι­βλή­θη­καν ποινές φυλά­κι­σης έξι μηνών για την απλή σωμα­τική βλάβη και τεσ­σά­ρων μηνών για την από­πειρα δια­τά­ρα­ξης, με ανα­στολή. Η έφεση ασκή­θηκε την επόμενη ημέρα με αίτημα την ανα­γνώ­ριση του ελα­φρυ­ντι­κού του βρασμού ψυχικής οργής και τη μείωση ή μετα­τροπή των ποινών.

Η υπε­ρά­σπιση, με επι­κε­φα­λής τον κ. Τάσο Διάκο, υπο­στη­ρί­ζει ότι ο 37χρονος βρι­σκό­ταν σε κατά­σταση ακραίας συναι­σθη­μα­τι­κής φόρ­τι­σης, καθώς δια­πί­στωσε «ιδίοις όμμασι» την παρά­νομη σχέση της συζύγου του. Διεκ­δι­κεί:

– Ανα­γνώ­ριση του βρασμού ψυχικής οργής ως ελα­φρυ­ντι­κού, που θα μείωνε τις ποινές.

– Νόμιμη άμυνα ή εξω­δι­καιο­λο­γη­μένη πράξη προ­στα­σίας προ­σω­πι­κής ζωής, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι η είσοδος στο δια­μέ­ρι­σμα ήταν σχεδόν… αυτο­ά­μυνα απέ­να­ντι σε «εισβο­λέα».

-Απουσία πρό­τε­ρου ποι­νι­κού παρελ­θό­ντος και η παρορ­μη­τική φύση της πράξης, που φέρεται να μην αντι­προ­σώ­πευε δια­χρο­νική απειλή.

Από την πλευρά του, ο κ. Στέλιος Κιουρ­τζής επι­μέ­νει στην πλήρη επι­βε­βαί­ωση της πρω­τό­δι­κης από­φα­σης, τονί­ζο­ντας:

• Τη σοβα­ρό­τητα του τραυ­μα­τι­σμού και τον χαρα­κτήρα της επί­θε­σης, που δεν περιο­ρί­στηκε σε μια απλή πράξη «οργής» αλλά έγινε με επι­θε­τικό τρόπο.

• Την ανάγκη απο­θάρ­ρυν­σης βίαιων ενερ­γειών σε οικο­γε­νειακό και ερωτικό περι­βάλ­λον.

• Το γεγονός ότι η βίαιη ρήψη αντι­κει­μέ­νου – έστω γλα­στράκι – θέτει σε κίνδυνο τη σωμα­τική ακε­ραιό­τητα τρίτων.

Η υπόθεση εγείρει ερω­τή­ματα για τα όρια της ιδιω­τι­κό­τη­τας και της «τιμής» στον στενό κύκλο της οικο­γέ­νειας, αλλά και για το κατά πόσο η «παρορ­μη­τική πράξη» πρέπει να αντι­με­τω­πί­ζε­ται με ίδια αυστη­ρό­τητα. Νομικοί κύκλοι επι­ση­μαί­νουν ότι η απόφαση του Εφε­τείου θα απο­τε­λέ­σει δεδι­κα­σμένο για μελ­λο­ντικά περι­στα­τικά όπου η βία γεν­νιέ­ται από ερω­τι­κές δια­μά­χες.

Η υπόθεση έχει προ­σελ­κύ­σει το ενδια­φέ­ρον τόσο λόγω του ερω­τι­κού τρι­γώ­νου όσο και λόγω της ρήξης συμ­βά­σεων συμ­βί­ω­σης και των ορίων αντί­δρα­σης του έννομου αγαθού της ζωής.