Ο Κουλιανός καταγγέλλει σκευωρία και ζητά απαλλαγή: «Με στοχοποίησαν – Τον φόνο του πατέρα μου τον έκανε μόνος του»

Ολό­κληρη η νέα απολογία του ενώπιον του Ανα­κριτή • Ο γιος του 75χρονου θύματος ξεσπά για δεύτερη φορά ενώπιον της Δικαιο­σύ­νης, αυτή τη φορά με βολές κατά της αξιο­πι­στίας του 41χρονου συγκα­τη­γο­ρού­με­νού του

Η ποινική υπόθεση της δολο­φο­νίας του 75χρονου Γιώργου Καριώτη στη Ρόδο το 2022 επα­νήλθε στο προ­σκή­νιο μετά την υποβολή νέας δικο­γρα­φίας και την απο­λο­γία του ισοβίτη Ευάγ­γε­λου Κου­λια­νού χθες, αυτή τη φορά για την πράξη της ληστείας. Σύμφωνα με τη δικο­γρα­φία, η κατη­γο­ρία στρέ­φε­ται κατά του ίδιου και του 41χρονου συγκα­τη­γο­ρού­με­νού του, με τον οποίο φέρο­νται να τέλεσαν από κοινού ληστεία και ανθρω­πο­κτο­νία.

Ο Κου­λια­νός, ήδη κατα­δι­κα­σμέ­νος πρω­το­δί­κως για τον φόνο, αρνεί­ται τη νέα κατη­γο­ρία και, μέσω πολυ­σέ­λι­δου υπο­μνή­μα­τος, υπο­στη­ρί­ζει ότι δεν υπάρχει κανένα νέο απο­δει­κτικό στοι­χείο εις βάρος του, πλην των κατα­θέ­σεων του συγκα­τη­γο­ρού­με­νου του.

Χθες με ομόφωνη απόφαση του τακτι­κού Ανα­κριτή και της Εισαγ­γε­λέως Υπη­ρε­σίας κρίθηκε και για τη ληστεία κατά συναυ­τουρ­γεία προ­σω­ρινά κρα­τού­με­νος.

Η απο­λο­γία του 41χρονου

Ο 41χρονος κατη­γο­ρού­με­νος, που δηλώνει εξαρ­τη­μέ­νος από ναρ­κω­τι­κές ουσίες, αρνεί­ται οποια­δή­ποτε εμπλοκή στη δολο­φο­νία, υπο­στη­ρί­ζο­ντας πως πήγε στο σπίτι αφού είχε ήδη δια­πρα­χθεί το έγκλημα. Παρα­δέ­χθηκε ότι εισέ­βαλε στο σπίτι με τον Κου­λιανό με σκοπό την κλοπή χρη­μά­των, ώστε να εξο­φλή­σουν χρέη προς εμπό­ρους ναρ­κω­τι­κών από παλαιό­τε­ρες υπο­θέ­σεις. Ισχυ­ρί­ζε­ται πως δεν προ­κά­λεσε ο ίδιος τον θάνατο του Καριώτη, αλλά συμ­με­τείχε στη σκη­νο­θε­σία ληστείας, ενώ το DNA του βρέθηκε στη σκηνή επειδή είχε αγγίξει αντι­κεί­μενα ενώ βρι­σκό­ταν υπό την επήρεια ουσιών.

Πέρα από τα όσα είχε ήδη κατα­θέ­σει στις ανα­κρι­τι­κές αρχές και με υπό­μνημα μέσω του συνη­γό­ρου του, Δημήτρη Δημη­τριάδη, ιδιαί­τερο ενδια­φέ­ρον παρου­σιά­ζει η προ­φο­ρική του απο­λο­γία ενώπιον του Ανα­κριτή.

Κατά την απο­λο­γία του, περιέ­γραψε τη σχέση του με τον συγκα­τη­γο­ρού­μενο Κου­λιανό, απο­κα­λύ­πτο­ντας πως είναι ξαδέλ­φια και είχαν κοινή δράση στη δια­κί­νηση ναρ­κω­τι­κών για περίπου δύο χρόνια. Κάποια στιγμή, σύμφωνα με τον ίδιο, ο Κου­λια­νός του είπε ότι είχε χάσει ποσό­τητα κοκα­ΐ­νης και όφειλαν 7.500 ευρώ στους εμπό­ρους. Τότε του ανέφερε ότι ο πατέρας του, Καριώ­της, είχε χρήματα στο σπίτι από κέρδη στα ζάρια, και τον προ­έ­τρεψε να τα πάρουν για να απο­πλη­ρώ­σουν το χρέος.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος υπο­στή­ριξε πως περί­μενε τον Κου­λιανό στους Μύλους στο Μαν­δράκι, ενώ εκείνος πήγε στο πατρικό του. Λίγο αργό­τερα τον κάλεσε έντρο­μος και του ζήτησε να πάει στο σπίτι. Όταν έφτασε, βρήκε τον Καριώτη νεκρό, πεσμένο ανά­σκελα με αίμα στη μύτη και τα χέρια δεμένα πίσω. Όπως ανέφερε, δια­πί­στωσε αμέσως ότι ήταν νεκρός, καθώς το πρόσωπό του είχε μελα­νιά­σει.

Όταν τον ρώτησε τι είχε συμβεί, ο Κου­λια­νός δεν έδωσε σαφή απά­ντηση, αλλά του πρό­τεινε να σκη­νο­θε­τή­σουν ληστεία. Του έδωσε ένα σχοινί για να το δέσει γύρω από τον λαιμό του νεκρού και μια πετσέτα για να καλύψει το πρόσωπο. Ο κατη­γο­ρού­με­νος ισχυ­ρί­ζε­ται πως ήταν υπό την επήρεια ναρ­κω­τι­κών και δεν είχε επί­γνωση των πράξεών του. Τόνισε επίσης ότι δεν φορούσε γάντια, σε αντί­θεση με τον Κου­λιανό, εξη­γώ­ντας έτσι την παρου­σία του δικού του DNA στο σχοινί.

Μετά το συμβάν, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, ο Κου­λια­νός του έδωσε 7.500 με 8.000 ευρώ, τα οποία παρέ­δωσε στους ναρ­κέ­μπο­ρους για να καλύ­ψουν το χρέος. Από τότε δεν τον ξανα­είδε ούτε είχε καμία επι­κοι­νω­νία μαζί του. Δύο ημέρες αργό­τερα συνε­λή­φθη από την Αστυ­νο­μία για άλλη υπόθεση και οδη­γή­θηκε στις φυλακές.

Σχετικά με την πρώην σύντροφό του, ανέφερε ότι είχαν σχέση αλλά υπο­στή­ριξε πως όσα είπε στην Αστυ­νο­μία είναι ψέματα, υπο­κι­νού­μενα από εκδί­κηση επειδή δεν της έδινε χρήματα. Είπε επίσης ότι την είχε ακούσει να απειλεί τη μητέρα του, λέγο­ντας ότι θα τον στείλει στη φυλακή.

Όσον αφορά μία κοι­νω­νική λει­τουργό, παρα­δέ­χθηκε πως της είχε πει ότι είχε δια­πρά­ξει φόνο, ισχυ­ρι­ζό­με­νος ωστόσο ότι το είπε «για πλάκα» ώστε να εισα­χθεί σε ψυχια­τρική κλινική λόγω προ­σω­πι­κών προ­βλη­μά­των.

Κεντρικά επι­χει­ρή­ματα της υπε­ρά­σπι­σης  Κου­λια­νού

Απουσία απο­δει­κτι­κών στοι­χείων πλην της απο­λο­γίας του 41χρονου

Ο κατη­γο­ρού­με­νος, συνο­δευό­με­νος από τον συνή­γορό του κ. Δήμο Μουτάφη, ανέφερε ότι δεν έχει προ­στε­θεί κανένα νέο απο­δει­κτικό μέσο πέραν των απο­λο­γιών του συγκα­τη­γο­ρού­με­νου, παρά το ό,τι η υπόθεση επα­νε­ξε­τά­ζε­ται. Δεν υπάρ­χουν, σύμφωνα με τον Κου­λιανό, νέες κατα­θέ­σεις, πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νες, απο­τυ­πώ­ματα ή ευρή­ματα που να στοι­χειο­θε­τούν συναυ­τουρ­γία σε ληστεία.

Ειδι­κό­τερα, επι­ση­μαί­νε­ται ότι με το βού­λευμα 63/2023 του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, είχε παρα­πεμ­φθεί για ανθρω­πο­κτο­νία μόνο, χωρίς καμία μνεία ή υπόνοια τέλεσης ληστείας. Η μετα­γε­νέ­στερη δίωξη στη­ρί­ζε­ται –κατά τον Κου­λιανό– απο­κλει­στικά στην απο­λο­γία ενός προ­σώ­που με ποινικό μητρώο και ιστο­ρικό ψυχια­τρι­κών δια­τα­ρα­χών.

Χρονικό περι­θώ­ριο κατα­σκευής απο­λο­γίας

Ο συγκα­τη­γο­ρού­με­νος κλήθηκε σε απο­λο­γία τον Μάρτιο του 2025, τρεις μήνες μετά τη δημο­σιο­ποί­ηση κατά­θε­σης τρίτης μάρτυρα (Δεκέμ­βριος 2024), κατά την οποία κατο­νο­μά­στηκε ως ο πραγ­μα­τι­κός αυτουρ­γός. Κατά τον Κου­λιανό, το διά­στημα αυτό επέ­τρεψε στον συγκα­τη­γο­ρού­μενο να προ­σαρ­μό­σει το αφήγημά του και να παρου­σιά­σει μία απο­λο­γία που απο­δί­δει τον φόνο σε ήδη κατα­δι­κα­σμένο πρόσωπο, δια­τη­ρώ­ντας για τον εαυτό του δευ­τε­ρεύ­ο­ντα ρόλο.

Προη­γού­μενη στο­χο­ποί­ηση του συγκα­τη­γο­ρού­με­νου από την οικο­γέ­νεια

Το υπό­μνημα περι­λαμ­βά­νει κατα­θέ­σεις συγ­γε­νών του Κου­λια­νού (της αδελφής και των ανιψιών του), οι οποίοι κατέ­θε­σαν από την πρώτη ημέρα ότι ο 41χρονος είχε προη­γου­μέ­νως δια­πρά­ξει κλοπή σε βάρος του πατέρα τους. Ο Κου­λια­νός υπο­στη­ρί­ζει ότι η οικο­γέ­νεια τον θεώρησε ύποπτο εξ αρχής.

Ανά­πτυξη υπε­ρα­σπι­στι­κών  θέσεων ανά σημείο

Άρνηση φιλο­ξε­νίας

Ο Κου­λια­νός δια­ψεύ­δει τον ισχυ­ρι­σμό ότι ο συγκα­τη­γο­ρού­με­νος φιλο­ξε­νή­θηκε στην κατοι­κία της μητέρας του, με αναφορά σε κατα­θέ­σεις της ίδιας και του ανιψιού του που συγκα­τοι­κούσε μαζί τους.

Καμία εμπλοκή με ναρ­κω­τικά

Δεν υπάρχει –σύμφωνα με το υπό­μνημα– κανένα στοι­χείο για εμπλοκή του Κου­λια­νού σε δια­κί­νηση ή χρήση ναρ­κω­τι­κών. Δεν υπάρ­χουν συλ­λή­ψεις, προ­σα­γω­γές ή δικο­γρα­φίες σχε­τι­κές με τέτοια αδι­κή­ματα. Ο ισχυ­ρι­σμός περί συνερ­γα­σίας με τον συγκα­τη­γο­ρού­μενο σε εμπορία ναρ­κω­τι­κών χαρα­κτη­ρί­ζε­ται ως αυθαί­ρε­τος και ανα­πό­δει­κτος.

Απουσία τηλε­φω­νι­κής επι­κοι­νω­νίας

Τα στοι­χεία τηλε­φω­νίας, σύμφωνα με το υπό­μνημα, δεν δεί­χνουν καμία επι­κοι­νω­νία μεταξύ Κου­λια­νού και συγκα­τη­γο­ρού­με­νου κατά το κρίσιμο χρονικό διά­στημα (00:00 – 07:00). Ο Κου­λια­νός ανα­φέ­ρει ότι η συγκε­κρι­μένη αναφορά στην απο­λο­γία του συγκα­τη­γο­ρού­με­νου δεν υπο­στη­ρί­ζε­ται από τεχνικά δεδο­μένα.

Αμφι­σβή­τηση του προ­ϊ­ό­ντος της ληστείας

Ο Κου­λια­νός ισχυ­ρί­ζε­ται ότι δεν υπήρχαν χρήματα ή χρυσές λίρες στην κατοχή του πατέρα του. Το ποσό των 34.000 ευρώ ή ακόμη και των 7.500 ευρώ που περι­γρά­φο­νται στην απο­λο­γία του συγκα­τη­γο­ρού­με­νου, θεω­ρεί­ται μη ρεα­λι­στικό. Δεν επι­βε­βαιώ­νε­ται από κατα­θέ­σεις μελών της οικο­γέ­νειας ούτε από ερευ­νώ­μενα ευρή­ματα.

Έλλειψη απο­τυ­πω­μά­των και DNA

Καμία γενε­τική ταυ­το­ποί­ηση του Κου­λια­νού δεν εντο­πί­στηκε στον τόπο του εγκλή­μα­τος ή σε αντι­κεί­μενα που συν­δέ­ο­νται με τον θάνατο. Αντι­θέ­τως, το DNA του συγκα­τη­γο­ρού­με­νου εντο­πί­στηκε στο σχοινί, στην πετσέτα και σε επαφή με το σώμα του θύματος.

Ο Κου­λια­νός ανα­φέ­ρε­ται σε αντί­φαση της απο­λο­γίας: αρχικά ο συγκα­τη­γο­ρού­με­νος δηλώνει ότι δεν φορούσε γάντια, άρα θα έπρεπε να έχει αφήσει ίχνη, ενώ ο ίδιος –σύμφωνα με τα εργα­στη­ριακά απο­τε­λέ­σματα– δεν άφησε κανένα.

Ανα­κρί­βεια στον χρόνο σύλ­λη­ψης

Η απο­λο­γία του συγκα­τη­γο­ρού­με­νου ανα­φέ­ρει ότι φυλα­κί­στηκε δύο ημέρες μετά το έγκλημα. Ωστόσο, σύμφωνα με κατά­θεση αστυ­νο­μι­κού, συνε­λή­φθη τρεις μήνες αργό­τερα. Ο Κου­λια­νός υπο­στη­ρί­ζει ότι αυτό δείχνει πρόθεση κατα­σκευής σενα­ρίου και όχι αναφορά σε πραγ­μα­τικά γεγο­νότα.

Μαρ­τυ­ρι­κές ανα­φο­ρές τρίτων

Σύμφωνα με την κατά­θεση της 47χρονης, συντρό­φου του συγκα­τη­γο­ρου­μέ­νου, εκείνος της είχε ομο­λο­γή­σει ότι διέ­πραξε τον φόνο παρου­σία μίας γυναί­κας χρή­στριας ναρ­κω­τι­κών – χωρίς αναφορά σε συμ­με­τοχή τρίτου. Επι­πλέον, κοι­νω­νική λει­τουρ­γός κατέ­γραψε σε αναφορά της ότι ο ίδιος ομο­λό­γησε τέλεση ανθρω­πο­κτο­νίας χωρίς συνερ­γούς.

Παρα­τη­ρή­σεις επί της πρω­τό­δι­κης δια­δι­κα­σίας

Ο Κου­λια­νός σημειώ­νει ότι η πρω­τό­δικη απόφαση που τον κατα­δί­κασε σε ισόβια κάθειρξη ήταν, κατά την άποψή του, ελλιπώς αιτιο­λο­γη­μένη.

Ενώπιον του Ανα­κριτή υπέβαλε αίτημα πλήρους απαλ­λα­γής από την κατη­γο­ρία της ληστείας. Υπο­στη­ρί­ζε­ται ότι δεν υπάρχει επαρκής τεκ­μη­ρί­ωση για να στοι­χειο­θε­τη­θεί πράξη συναυ­τουρ­γίας και ότι η όλη νέα δικο­γρα­φία στη­ρί­ζε­ται σε μία μετα­γε­νέ­στερη απο­λο­γία χωρίς άλλα υπο­στη­ρι­κτικά δεδο­μένα.