Ο Ευάγγελος Κουλιανός ισχυρίζεται ότι καταδικάστηκε… άδικα για την δολοφονία του πατέρα του

«Κραυγή» από τον ισοβίτη • Τι υπο­στη­ρί­ζει με δηλώ­σεις του στην «δημο­κρα­τική»

Ο Ευάγ­γε­λος Κου­λια­νός, μέσα από την φυλακή προ­σπα­θεί να δώσει την δική του άποψη για την δολο­φο­νία του πατέρα του, Γεώρ­γιου Καριώτη. Ήδη το Μικτό Ορκωτό Δικα­στή­ριο της Κω τον κατα­δί­κασε σε ποινή ισόβιας κάθειρ­ξης. Ο ίδιος όμως εμμένει ότι είναι αθώος και ότι κατα­δι­κά­στηκε άδικα.

Επι­κοι­νώ­νησε με την «δημο­κρα­τική» και ζήτησε να μιλήσει για την υπόθεση:

• Κύριε Κου­λιανέ, μας ζητή­σατε μόνο ένα πράγμα, να ακου­στείτε. Τι έχετε να πείτε;

Αυτό που φωνάζω μέσα από την φυλακή είναι ότι είμαι αθώος. Δεν έχω σκο­τώ­σει εγώ τον πατέρα μου, και ούτε που θα σκε­φτό­μουν εγώ να τον βλάψω. Εγώ τον πατέρα μου τον αγα­πούσα, τον λάτρευα. Τι λόγο είχα να του κάνω κακό;

• Ναι, αλλά παρά τα όσα λέτε σας συνέ­λα­βαν, προ­φυ­λα­κι­στή­κατε και ήδη έχετε κατα­δι­κα­στεί σε πρώτο βαθμό.

Όλα τα στοι­χεία που λένε ότι υπάρ­χουν ενα­ντίον μου είναι μετέωρα. Με κατη­γο­ρούν για την δολο­φο­νία του πατέρα μου, τη στιγμή που εγώ δεν είχα κανένα απο­λύ­τως κίνητρο για να τον βλάψω. Τα ίδια δε τα στοι­χεία που με δεί­χνουν σαν ένοχο, αναι­ρού­νται από μόνα τους.

• Ναι, αλλά βρέ­θη­καν δακτυ­λικά σας απο­τυ­πώ­ματα, DNA; Αυτά πώς εξη­γού­νται;

Σπίτι του πατέρα μου ήταν και πήγαινα κάθε μέρα. Αν δεν είχε μέσα δικά μου δακτυ­λικά απο­τυ­πώ­ματα, ποιανού θα είχε. Εξάλλου βρέ­θη­καν δακτυ­λικά απο­τυ­πώ­ματα άγνω­στου προ­σώ­που και καθώς και DNA άγνω­στου προ­σώ­που. Το τελευ­ταίο δε βρέθηκε πάνω στο σχοινί. Μετά από όλα αυτά, είναι δυνατόν να είμαι εγώ ο δολο­φό­νος;

• Και οι κεραίες του κινητού που σας έπιασαν στην περιοχή;

Οι ίδιες αυτές κεραίες την ίδια ακριβώς ώρα, με πιάνουν να βρί­σκο­μαι στο Ροδίνι, στο Πανε­πι­στή­μιο Αιγαίου και στην Παλιά Πόλη. Και δεν το λέω εγώ αυτό, το λέει η ανάλυση της αστυ­νο­μίας. Τελικά πού ακριβώς βρι­σκό­μουν; Είναι ξεκά­θαρο ότι οι κεραίες αυτές δεν απο­δει­κνύ­ουν τίποτα. Οι κάμερες που λένε ότι δεν με έγραψαν, ήταν ρυθ­μι­σμέ­νες 20 χρόνια πίσω. Τι στοι­χεία είναι αυτά για να απο­δεί­ξουν ένα έγκλημα;

• Υπο­πτεύ­ε­στε κάποιον άλλο ως δολο­φόνο του πατέρα σας;

Φυσικά και υπο­πτεύ­ο­μαι κάποιον άλλο. Τον έχω εντο­πί­σει, θεωρώ ότι υπάρ­χουν αρκετά στοι­χεία και κίνητρο που δεί­χνουν ποιος πραγ­μα­τικά το έκανε. Αλλά δυστυ­χώς δεν με ακούει κανείς.

• Σε αυτήν την προ­σπά­θειά σας είστε μόνος σας;

Όχι βέβαια. Η οικο­γέ­νειά μου, η μητέρα μου, η αδελφή μου και ο γαμπρός μου είναι από την πρώτη στιγμή δίπλα μου, με αγαπούν και με στη­ρί­ζουν. Ξέρουν ότι δεν σκότωσα εγώ τον πατέρα μου και δεν θα ήμουν ικανός να κάνω κάτι τέτοιο, πιστεύ­ουν στην αθω­ό­τητά μου και προ­σπα­θούν με κάθε τρόπο να με βοη­θή­σουν. Το ίδιο και ο δικη­γό­ρος μου ο Δήμος Μου­τά­φης που στο Δικα­στή­ριο έδωσε μάχη για να με υπο­στη­ρί­ξει.

Το κατη­γο­ρη­τή­ριο

Οπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», ο 40χρονος κατη­γο­ρεί­ται ότι αιφ­νι­δί­ασε τον πατέρα του εκ των όπισθεν, φρά­ζο­ντάς του την μύτη και το στόμα με μία πετσέτα, τον έριξε εν συνε­χεία πρη­νη­δόν στο πάτωμα της οικίας του και αφού ανέβηκε πάνω του, πιέ­ζο­ντας τον κορμό του στο έδαφος με το βάρος του σώματός του για να τον ακι­νη­το­ποι­ή­σει, χτύπησε με δύναμη επα­νει­λημ­μένα το πρόσωπό του στο πάτωμα, επι­φέ­ρο­ντάς του κακώ­σεις σε αυτό και κάμ­πτο­ντας έτι περαι­τέρω την αντί­στασή του, του έδεσε πισθά­γκωνα τα χέρια και περιέ­σφιξε σχοινί γύρω από το λαιμό του τρα­βώ­ντας και πιέ­ζο­ντάς το από πίσω, έως ότου επέφερε διά στραγ­γα­λι­σμού τον ασφυ­κτικό του θάνατο.

Προ­έ­κυψε ότι η τσάντα του (κίτρι­νου χρώ­μα­τος, μάρκας POLO) βρέθηκε πάνω στον κατα­ψύ­κτη και δίπλα της μία πετσέτα ποτι­σμένη με το αίμα του θύματος.

Ένα που­κά­μισο με ίχνη αίματος του θύματος βρέθηκε μπροστά από τον κατα­ψύ­κτη, ενώ ο γιακάς του που­κα­μί­σου είχε σχιστεί και βρι­σκό­ταν σφη­νω­μέ­νος στο σημείο που έκλεινε ο κατα­ψύ­κτης στην πάνω επι­φά­νεια του οποίου βρέ­θη­καν επίσης ερυθρά ίχνη.

Κρίθηκε παρα­πέρα ότι την παρου­σία του κατη­γο­ρου­μέ­νου, ως τελευ­ταίου ατόμου που επι­σκέ­φθηκε την οικία του θανό­ντος, επι­βε­βαιώ­νουν εκτός από μάρτυρα και κεραίες κινητής τηλε­φω­νίας και οι εξής επι­πλέον ενδεί­ξεις:

-Δύο τμήματα δακτυ­λι­κών απο­τυ­πω­μά­των που βρέ­θη­καν στην επι­φά­νεια γυά­λι­νου ποτη­ριού με την ένδειξη “HAVANA CLUB”, που βρι­σκό­ταν πάνω σε ξύλινο τρα­πε­ζάκι εντός της οικίας του θανό­ντος που ανήκουν στον δεξιό δείκτη και τον δεξιό μεσαίο του κατη­γο­ρου­μέ­νου,

-Αποτύπωμα του αρι­στε­ρού παρά­με­σου του κατη­γο­ρου­μέ­νου στο ποδα­ρικό του κρε­βα­τιού δίπλα στο οποίο ανευ­ρέθη νεκρό το θύμα, ήτοι σε σημείο που δεν δικαιο­λο­γεί­ται από μία συνήθη επί­σκεψη του κατη­γο­ρου­μέ­νου στην οικία του πατρός του και που ο ίδιος ανα­ξιό­πι­στα αιτιο­λό­γησε άλλοτε σε παλιό­τερη προ­σπά­θειά του να καθα­ρί­σει, άλλοτε να μετα­κι­νή­σει το κρεβάτι.

Επι­πλέον, κανείς από τους μάρ­τυ­ρες δεν κατέ­θεσε ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος βοη­θούσε τον πατέρα του στην καθα­ριό­τητα, ενώ ο τόπος του εγκλή­μα­τος βρέθηκε ακά­θαρ­τος.