Δολοφονία Καριώτη: Δις ισόβια για τον 41χρονο και ισόβια με πλειοψηφία 4 προς 3 για τον γιο του θύματος

Το Μικτό Ορκωτό Δικα­στή­ριο έκρινε ένοχο τον 41χρονο κατά πλειο­ψη­φία 6 προς 1 για την ανθρω­πο­κτο­νία και τη ληστεία του ηλι­κιω­μέ­νου. Με την ορια­κό­τερη δυνατή πλειο­ψη­φία κατα­δί­κασε για τη ληστεία τον 42χρονο γιο του, που ήδη εκτίει ισόβια κάθειρξη για τον φόνο, παρά τη δημόσια δήλωση του πρώτου ότι ενήρ­γησε μόνος του.

Ένοχοι κρί­θη­καν και οι 2 κατη­γο­ρού­με­νοι για τη δολο­φο­νία του 75χρονου Γιώργου Καριώτη. Ο ηλι­κιω­μέ­νος βρέθηκε νεκρός, δεμένος πισθά­γκωνα, στο σπίτι του τον Ιούνιο του 2022.

Το Μικτό Ορκωτό Δικα­στή­ριο επέβαλε στον 41χρονο ποινή κάθειρ­ξης δις ισόβια, με απόφαση που ελήφθη κατά πλειο­ψη­φία 6 προς 1. Ο 42χρονος γιος του θύματος κρίθηκε ένοχος κατά πλειο­ψη­φία 4 προς 3 και κατα­δι­κά­στηκε σε ισόβια κάθειρξη.

Δια­φο­ρε­τικό αντι­κεί­μενο δίκης για τον καθένα

Οι 2 κατη­γο­ρού­με­νοι δεν δικά­στη­καν για τις ίδιες πράξεις. Ο 41χρονος είχε παρα­πεμ­φθεί για ανθρω­πο­κτο­νία από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατά­σταση κατά συναυ­τουρ­γία και για ληστεία κατά συναυ­τουρ­γία με ιδιαί­τερη σκλη­ρό­τητα. Ο 42χρονος δικά­στηκε στη συγκε­κρι­μένη δια­δι­κα­σία μόνο για τη ληστεία.

Ο λόγος είναι ότι για την ανθρω­πο­κτο­νία του πατέρα του είχε ήδη δικα­στεί. Το 2024 κατα­δι­κά­στηκε πρω­το­δί­κως σε ισόβια κάθειρξη και η έκτιση της ποινής του ξεκί­νησε στις 13 Μαΐου 2024. Η έφεσή του είχε μείνει σε αναμονή, εν όψει νεό­τε­ρων στοι­χείων και συνο­λι­κής επα­νε­κτί­μη­σης της υπό­θε­σης.

Η υπόθεση εξε­λί­χθηκε έτσι σε 2 παράλ­λη­λες δικα­στι­κές δια­δρο­μές. Η μία αφορά την ήδη εκδι­κα­σμένη ανθρω­πο­κτο­νία σε πρώτο βαθμό, με εκκρεμή την έφεση. Η άλλη ολο­κλη­ρώ­θηκε τώρα και αφορά τη ληστεία, καθώς και τη συμ­με­τοχή του 41χρονου στο σύνολο των πράξεων.

Η ανάληψη ευθύνης που δεν άλλαξε την κρίση για τον γιο

Ένα από τα πιο φορ­τι­σμένα σημεία της υπό­θε­σης ήταν η δήλωση του 41χρονου στις 2 Δεκεμ­βρίου 2025. Την έκανε ενώπιον άλλου δικα­στη­ρίου, σε δίκη άσχετη με τη δολο­φο­νία. Εκεί υπο­στή­ριξε ότι ο ίδιος διέ­πραξε τον φόνο του κ. Καριώτη και ότι ο 42χρονος δεν είχε καμία σχέση.

Νομικοί κύκλοι εκτι­μού­σαν ήδη τότε ότι τα δικα­στή­ρια θα αξιο­λο­γού­σαν ελεύ­θερα τη δήλωση. Εκτι­μού­σαν επίσης ότι η δήλωση δεν επη­ρέ­αζε ούτε τις απο­φά­σεις για την παρα­πο­μπή των 2 κατη­γο­ρου­μέ­νων σε δίκη ούτε την πρω­τό­δικη κατα­δίκη του 42χρονου για την ανθρω­πο­κτο­νία. Η απόφαση που εκδό­θηκε τώρα δεν συμπί­πτει με την εκδοχή εκείνης της δήλωσης, αφού η πλειο­ψη­φία έκρινε ένοχο και τον γιο.

Λίγες ημέρες αργό­τερα, στις 6 Δεκεμ­βρίου 2025, δημο­σιο­ποι­ή­θηκε ηχητική συνο­μι­λία από τη φυλακή. Σε αυτήν ο 41χρονος ακού­γε­ται να μιλά για χρήματα που φέρεται να του προ­σφέρ­θη­καν ώστε να ομο­λο­γή­σει. Το υλικό προ­κά­λεσε νέα ανα­τα­ραχή. Γέννησε υποψίες για δωρο­δο­κία και εκφο­βι­σμό και περι­λάμ­βανε ανα­φο­ρές σε απειλές. Η γνη­σιό­τητα και το περιε­χό­μενό του ανα­με­νό­ταν να απα­σχο­λή­σουν το δικα­στή­ριο, σε συν­δυα­σμό με τα εργα­στη­ριακά ευρή­ματα και με τις δια­δο­χι­κές μετα­βο­λές στις θέσεις του κατη­γο­ρου­μέ­νου. Πώς αξιο­λο­γή­θηκε τελικά δεν είναι ακόμη γνωστό.

Η εικόνα στο δωμάτιο όπου εντο­πί­στηκε ο κ. Καριώ­της

Ο ηλι­κιω­μέ­νος βρέθηκε νεκρός στις 14 Ιουνίου 2022. Το σώμα του ήταν πρη­νη­δόν, στο κέντρο του δωμα­τίου, με τα χέρια δεμένα πισθά­γκωνα με μαύρο κορδόνι. Στον τράχηλο δια­κρι­νό­ταν εντύ­πωμα περί­δε­σης σε μορφή περ­γα­μη­νοει­δών λωρίδων, εντο­νό­τερο στο πίσω μέρος. Υπήρχαν και εκχυ­μώ­σεις, εικόνα συμβατή με περί­σφιγξη. Κάτω από το πρόσωπο είχε τοπο­θε­τη­θεί πετσέτα νοτι­σμένη με αίμα.

Το πλήρωμα του ασθε­νο­φό­ρου κατέ­γραψε στις 12:29 κυάνωση και απουσία σφυγμού. Οι αστυ­νο­μι­κοί απέ­κλει­σαν τον χώρο, μέχρι να φτάσουν το συνερ­γείο εξε­ρεύ­νη­σης και ο ιατρο­δι­κα­στής. Από την πρώτη στιγμή, η εικόνα παρέ­πε­μπε σε σκληρή ακι­νη­το­ποί­ηση και σε θάνατο από ασφυξία.

Ο χρόνος τέλεσης τοπο­θε­τή­θηκε από το μεση­μέρι της 12 Ιουνίου 2022 έως τα μεσά­νυ­χτα της 13 Ιουνίου 2022. Από το σπίτι λείπουν περίπου 34.000 ευρώ και ένα πουγκί με χρυσές λίρες.

Ο τρόπος τέλεσης όπως περι­γρά­φε­ται στο κατη­γο­ρη­τή­ριο

Σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο, οι δράστες αιφ­νι­δί­α­σαν τον ηλι­κιω­μένο και τον ακι­νη­το­ποί­η­σαν μπρού­μυτα. Του έφραξαν το στόμα και τη μύτη με ύφασμα, του έδεσαν τα χέρια πίσω από την πλάτη και του έσφιξαν τον λαιμό με σχοινί, προ­κα­λώ­ντας του ασφυ­κτικό θάνατο. Αμέσως μετά φέρο­νται να πήραν τα χρήματα και τις λίρες και να διέ­φυ­γαν. Η πράξη, όπως ανα­φέ­ρε­ται, του προ­κά­λεσε έντονο σωμα­τικό πόνο και τρόμο, ενώ λόγω της ηλικίας του ήταν ιδιαί­τερα ευά­λω­τος. Η εισαγ­γε­λική θεώρηση έκανε λόγο για βασα­νι­στικό θάνατο.

Ορι­σμένα στοι­χεία του χώρου εκτι­μή­θη­καν ως ίχνη σκη­νο­θε­σίας. Τα δεσμά με κορδόνι αρβύλας ήταν πρό­χειρα, ενώ ο βρόχος είχε περα­στεί χαλαρά 3 έως 4 φορές. Η εικόνα αυτή αξιο­λο­γή­θηκε ως κακο­στη­μένη σκηνή ληστείας, χωρίς όμως να αναιρεί τα ιατρο­δι­κα­στικά σημεία της ασφυ­ξίας.

Στον χώρο εντο­πί­στηκε επίσης κίτρινη τσάντα, που απο­δί­δε­ται στον γιο του θύματος. Ήταν τοπο­θε­τη­μένη πάνω σε κατα­ψύ­κτη, δίπλα σε πετσέτα με αίμα. Κατα­γρά­φηκε ακόμη τεχνητή παρε­μπό­διση της πόρτας με ένα κοντάρι που ακου­μπούσε στον κατα­ψύ­κτη, λεπτο­μέ­ρεια που εντά­χθηκε στη συνο­λική αξιο­λό­γηση της σκηνής.

Το γενε­τικό υλικό που άλλαξε την πορεία της έρευνας

Τα εργα­στη­ριακά ευρή­ματα έγειραν την πλά­στιγγα σε βάρος του 41χρονου. Δείγ­ματα πάρ­θη­καν από τον βρόχο στον τράχηλο του θύματος και από την αιμα­το­βαμ­μένη πετσέτα. Γενε­τικό υλικό του 41χρονου ταυ­το­ποι­ή­θηκε σε 3 από αυτά. Το εύρημα τον συνέ­δεσε φυσικά με τον μηχα­νι­σμό του θανάτου και με τα αντι­κεί­μενα που χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­καν.

Ο 41χρονος προ­έ­βαλε αργό­τερα την εκδοχή ότι είχε δήθεν παρέμ­βει όταν ο θάνατος είχε ήδη επέλθει. Όπως κρίθηκε αρμο­δίως, η εκδοχή αυτή δια­τυ­πώ­θηκε μετά την ταυ­το­ποί­ηση των δειγ­μά­των. Η Εισαγ­γε­λία τη χαρα­κτή­ρισε ανα­κριβή και ασύμ­βατη με το υπό­λοιπο απο­δει­κτικό υλικό.

Τα στοι­χεία για την παρου­σία του γιου στο σπίτι

Η συμ­με­τοχή του 42χρονου στη ληστεία στη­ρί­χθηκε σε σειρά ενδεί­ξεων. Ο γεω­γρα­φι­κός εντο­πι­σμός του κινητού του τηλε­φώ­νου τον έφερνε επα­νει­λημ­μένα κοντά στο σπίτι του πατέρα του, αλλά και μέσα στην αυλή και στην οικία, σε ώρες που η παρου­σία του δεν δικαιο­λο­γού­νταν. Αυτό αφο­ρούσε ιδίως τα ξημε­ρώ­ματα από 12 προς 13 Ιουνίου και από 13 προς 14 Ιουνίου, ενώ εκείνος εργα­ζό­ταν νωρίς το πρωί.

Συνά­δελ­φοί του κατέ­θε­σαν ότι το πρωί της 14 Ιουνίου 2022, μέσα στην καμπίνα του απορ­ριμ­μα­το­φό­ρου, εκείνος είχε συνο­μι­λία με το θύμα. Η συνο­μι­λία αυτή δεν εντο­πί­στηκε κατά την άρση του απορ­ρή­του των επι­κοι­νω­νιών. Εκτι­μή­θηκε ως απο­τυ­χη­μένη από­πειρα να δημιουρ­γη­θεί ψευδές ίχνος.

Στο ίδιο πλαίσιο, ο 42χρονος φέρεται να επι­χεί­ρησε να επη­ρε­ά­σει μάρ­τυ­ρες. Κατα­γρά­φη­καν επίσης αντι­φά­σεις του για το πότε και πώς βρέθηκε στο σπίτι. Τα στοι­χεία αυτά, μαζί με την ιατρο­δι­κα­στική τοπο­θέ­τηση του χρόνου θανάτου, συγκρό­τη­σαν την κατη­γο­ρία για τη ληστεία. Τρία μέλη του δικα­στη­ρίου, όπως έδειξε η ψηφο­φο­ρία, δεν πεί­στη­καν για την ενοχή του.

Από τον Ιούνιο του 2022 έως την απόφαση

Η δια­δρομή της υπό­θε­σης ξεκινά στις 14 Ιουνίου 2022, με τον εντο­πι­σμό του κ. Καριώτη νεκρού στο σπίτι του. Ο 42χρονος συνε­λή­φθη το 2023 και κατα­δι­κά­στηκε πρω­το­δί­κως σε ισόβια κάθειρξη το 2024. Στις 7 Ιουνίου 2025 συνε­λή­φθη για την ίδια υπόθεση ο 41χρονος, έπειτα από την ταυ­το­ποί­ηση του γενε­τι­κού του υλικού.

Ακο­λού­θη­σαν το παρα­πεμ­πτικό βού­λευμα τον Νοέμ­βριο του 2025, η δημόσια ανάληψη ευθύνης στις αρχές Δεκεμ­βρίου και, λίγες ημέρες αργό­τερα, το ηχητικό από τη φυλακή. Τον Μάρτιο του 2026 η Εισαγ­γε­λία Εφετών όρισε τη δικά­σιμο για τις 2 Νοεμ­βρίου 2026. Η δίκη ολο­κλη­ρώ­θηκε με την κατα­δίκη και των 2 κατη­γο­ρου­μέ­νων.

Τον 42χρονο υπε­ρα­σπί­στηκε ο δικη­γό­ρος κ. Δήμος Μου­τά­φης.