«Διορθώσεις» στη φορολογία των μισθωτών – Ποιες αλλαγές σχεδιάζονται

O φορο­λο­γι­κός πλη­θω­ρι­σμός καλά κρατεί στην Ελλάδα και απο­τυ­πώ­νε­ται ξεκά­θαρα με δύο ποσοστά. Από το 2020 μέχρι το 2024, ο μέσος μισθός στην Ελλάδα –όπως απο­τυ­πώ­θηκε στις στα­τι­στι­κές του συστή­μα­τος «Εργάνη»– αυξή­θηκε κατά 28%. Στο ίδιο διά­στημα, ο φόρος εισο­δή­μα­τος όμως εκτο­ξεύ­τηκε κατά 118%. Το πρό­βλημα δεν έχει να κάνει μόνο με το τι συνέβη σε αυτή την 5ετία, αλλά και το τι θα συμβεί από εδώ και στο εξής. Χωρίς τρο­πο­ποι­ή­σεις και τιμα­ριθ­μο­ποι­ή­σεις της φορο­λο­γι­κής κλί­μα­κας, ο φόρος εισο­δή­μα­τος θα εξα­κο­λου­θή­σει να «ροκα­νί­ζει» τις ονο­μα­στι­κές αυξή­σεις και μάλιστα με ταχύ­τερο ρυθμό συγκρι­τικά με την προη­γού­μενη 5ετία.

Όπως σημειώ­νει ρεπορ­τάζ της Καθη­με­ρι­νής, οι ασκή­σεις επί χάρτου όσον αφορά τις απαι­τού­με­νες τρο­πο­ποι­ή­σεις που πρέπει να γίνουν στην κλίμακα φορο­λο­γίας εισο­δή­μα­τος φυσικών προ­σώ­πων, έχουν ήδη ξεκι­νή­σει στο υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών καθώς το πρό­βλημα έχει ήδη εντο­πι­στεί. Στο τραπέζι έχει πέσει ακόμη και το σενάριο της αυτό­μα­της τιμα­ριθ­μι­κής ανα­προ­σαρ­μο­γής των κλι­μα­κίων ώστε να δια­σφα­λί­ζε­ται ότι η όποια αύξηση στον ονο­μα­στικό μισθό ή στην ονο­μα­στική σύνταξη δεν θα οδηγεί σε πολ­λα­πλά­σια αύξηση του φόρου εισο­δή­μα­τος.

Τιμα­ριθ­μο­ποί­ηση σημαί­νει ότι κάθε χρόνο θα προ­κύ­πτει και μια τρο­πο­ποι­η­μένη κλίμακα φορο­λο­γίας εισο­δή­μα­τος –στην Ελλάδα εφαρ­μό­ζουμε την ίδια κλίμακα από το 2019 και μετά– ώστε να απο­φεύ­γε­ται ο κίν­δυ­νος μια αύξηση της τάξεως των 1.000 ευρώ να φορο­λο­γεί­ται ακόμη και με 13 ποσο­στιαίες μονάδες επι­πλέον (σ.σ. στην καλύ­τερη περί­πτωση η επι­βά­ρυνση αντι­στοι­χεί σε έξι ποσο­στιαίες μονάδες επι­πλέον επί της όποιας αύξησης και στη χει­ρό­τερη στις 13 μονάδες). Με μια διαφορά: ότι τις 13 μονάδες επι­πλέον, τις… φορ­τώ­νο­νται οι περισ­σό­τε­ροι καθώς αφορούν όσους σπάνε για πρώτη φορά το όριο του ετήσιου εισο­δή­μα­τος των 10.000 ευρώ.

To πώς έχει λει­τουρ­γή­σει μέχρι σήμερα ο φορο­λο­γι­κός πλη­θω­ρι­σμός προ­κύ­πτει από τους ακό­λου­θους υπο­λο­γι­σμούς. Το 2020, το μέσο ετήσιο εισό­δημα στην Ελλάδα υπο­λο­γι­ζό­ταν (με βάση τα στοι­χεία του συστή­μα­τος «Εργάνη») στα 14.704 ευρώ για τον ιδιω­τικό τομέα (σ.σ. τη συγκε­κρι­μένη χρονιά, ο μέσος μισθός στον ιδιω­τικό τομέα υπο­λο­γι­ζό­ταν στα 1.050,3 ευρώ.) Σε αυτό το ποσό αντι­στοι­χούσε ετήσιος φόρος εισο­δή­μα­τος 727 ευρώ. Το 2024, η έκθεση του συστή­μα­τος «Εργάνη» έδειξε αύξηση του μέσου μισθού στα 1.342 ευρώ με το ετήσιο εισό­δημα να υπο­λο­γί­ζε­ται στα 18.790 ευρώ. Με δεδο­μένο το «πάγωμα» της φορο­λο­γι­κής κλί­μα­κας, ο φόρος εισο­δή­μα­τος υπο­λο­γί­ζε­ται πλέον στα 1.585 ευρώ. Ετσι, προ­κύ­πτει και η ποσο­στιαία αύξηση του 118%, δηλαδή τέσ­σε­ρις φορές μεγα­λύ­τερη σε σχέση με την αντί­στοιχη μέση αύξηση του εισο­δή­μα­τος η οποία υπο­λο­γί­στηκε στο 28%.

Στην 5ετία από το 2020 μέχρι το 2024, η κυβέρ­νηση μετρί­ασε την επί­πτωση από την κατα­κό­ρυφη αύξηση του φόρου εισο­δή­μα­τος προ­χω­ρώ­ντας αρχικά στην κατάρ­γηση της εισφο­ράς αλλη­λεγ­γύης και στη συνέ­χεια στη μείωση του συντε­λε­στή υπο­λο­γι­σμού των ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών, μέρος της οποίας αφο­ρούσε και το εισό­δημα του εργα­ζο­μέ­νου. Το ερώτημα είναι τι γίνεται από εδώ και πέρα.

H κυβέρ­νηση έχει υπο­σχε­θεί αύξηση του μέσου μισθού στα 1.500 ευρώ έως το τέλος του 2027. Αυτό σημαί­νει ότι ο μέσος μισθός θα αυξηθεί έως τότε κατά περίπου 11,77%. Αν όμως στο ίδιο διά­στημα δεν υπάρξει αλλαγή στη φορο­λο­γική κλίμακα, ο φόρος εισο­δή­μα­τος θα «φου­σκώ­σει» κατά 29%. Χωρίς περαι­τέρω μείωση των ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών και χωρίς παρέμ­βαση στη φορο­λο­γική κλίμακα, η αύξηση του καθαρού μισθού θα είναι μετά βίας μεγα­λύ­τερη του ανα­με­νό­με­νου πλη­θω­ρι­σμού, με απο­τέ­λε­σμα να «φρε­νά­ρει» η προ­σπά­θεια βελ­τί­ω­σης του πραγ­μα­τι­κού εισο­δή­μα­τος.

Το «όπλο» που θα επι­διώ­ξει να χρη­σι­μο­ποι­ή­σει το υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών για να περιο­ρί­σει τις συνέ­πειες του «φορο­λο­γι­κού πλη­θω­ρι­σμού» θα είναι ο δια­θέ­σι­μος δημο­σιο­νο­μι­κός χώρος για τη χρη­μα­το­δό­τηση των φορο­λο­γι­κών ελα­φρύν­σεων όχι μόνο του 2026 αλλά και του 2027. Με παρεμ­βά­σεις στη φορο­λο­γική κλίμακα (είτε στους συντε­λε­στές είτε στα κλι­μά­κια) θα επι­χει­ρη­θεί να μετρια­στεί αυτή η διαφορά ανάμεσα στην αύξηση του μέσου εισο­δή­μα­τος και στην αύξηση του φόρου που θα ανα­λο­γεί. Οσο πιο κοντά έρθουν αυτά τα δύο ποσοστά, τότε μεγα­λώ­νει το ποσοστό αύξησης των καθαρών απο­δο­χών, δηλαδή αυτών που απο­μέ­νουν μετά την αύξηση της παρα­κρά­τη­σης φόρου αλλά και των ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών. Το ζητού­μενο είναι το ποσοστό που θα απο­μεί­νει να είναι μεγα­λύ­τερο από τον ετήσιο πλη­θω­ρι­σμό ο οποίος ανα­μέ­νε­ται να κινηθεί στην περιοχή του 2%-2,5% για την περίοδο μέχρι το 2027, του­λά­χι­στον με βάση τις προ­βλέ­ψεις που έχει ενσω­μα­τώ­σει η κυβέρ­νηση στο μεσο­πρό­θε­σμο σχέδιο.

Η τιμα­ριθ­μο­ποί­ηση της φορο­λο­γι­κής κλί­μα­κας έχει αυξη­μένο δημο­σιο­νο­μικό κόστος καθώς «χτυπά» κατευ­θείαν στις εισπρά­ξεις από την παρα­κρά­τηση του φόρου εισο­δή­μα­τος φυσικών προ­σώ­πων. Δεδο­μέ­νου ότι η κυβέρ­νηση θα έχει τη δυνα­τό­τητα να χρη­μα­το­δο­τή­σει μειώ­σεις φόρων και το 2027, είναι ανοικτό το ενδε­χό­μενο οι «διορ­θώ­σεις» στη φορο­λο­γική κλίμακα να υλο­ποι­η­θούν σε δύο φάσεις.

Πηγή: moneyreview.gr