Οι κατώτατοι μισθοί στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Το κυριό­τερο μακρο­οι­κο­νο­μικό μέγεθος μιας χώρας, που απο­τε­λεί παγκο­σμίως το δείκτη μέτρη­σης της οικο­νο­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας, είναι το  Ακα­θά­ρι­στο Εγχώριο  Προϊόν .

Το Ακα­θά­ρι­στο Εγχώριο Προϊόν είναι το ποσό της συνο­λι­κής αξίας της παρα­γω­γής μιας  Οικο­νο­μίας  και ορί­ζε­ται ως η συνο­λική αξία σε χρη­μα­τι­κές μονάδες όλων των τελικών αγαθών και υπη­ρε­σιών που παρά­γο­νται, εντός της επι­κρά­τειας της χώρας, σε μια ορι­σμένη χρονική περίοδο, συνήθως σε ένα χρόνο.

Κατά συνέ­πεια το Ακα­θά­ρι­στο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ)  είναι η συχνό­τερη χρη­σι­μο­ποιού­μενη, παγκο­σμίως, μονάδα μέτρη­σης του συνο­λι­κού μεγέ­θους μιας οικο­νο­μίας, ενώ το ΑΕΠ ανά κάτοικο, δηλαδή το κατά κεφαλήν ΑΕΠ χρη­σι­μο­ποιεί­ται για τη σύγκριση των συν­θη­κών δια­βί­ω­σης, ή ακόμη για την παρα­κο­λού­θηση της οικο­νο­μι­κής σύγκλι­σης ή απο­κλι­μά­κω­σης στις χώρες της ΕΕ.

Επο­μέ­νως, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ προ­κύ­πτει αν διαι­ρέ­σουμε το ΑΕΠ ενός έτους με τον πλη­θυ­σμό της χώρας του ίδιου έτους, και θεω­ρεί­ται το καλύ­τερο μέτρο επί­δο­σης ανά κάτοικο, από τη μία χρονική περίοδο στην άλλη.

Όσον αφορά τον κατώ­τατο μισθό, δεν είναι εύκολο να καθο­ρι­στεί ένας επαρκής κατώ­τα­τος μισθός. Η οδηγία της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης περι­λαμ­βά­νει την εξής δήλωση:

«Για τον σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη μπορούν να χρη­σι­μο­ποιούν ενδει­κτι­κές τιμές ανα­φο­ράς που χρη­σι­μο­ποιού­νται συνήθως σε διεθνές επίπεδο, όπως το 60% του μικτού διά­με­σου μισθού και το 50% του μικτού μέσου μισθού, ή/και ενδει­κτι­κές τιμές ανα­φο­ράς που χρη­σι­μο­ποιού­νται σε εθνικό επίπεδο».

Άλλος τρόπος υπο­λο­γι­σμού του κατώ­τα­του μισθού, είναι αυτός της μονάδας αγο­ρα­στι­κής δύναμης (ΜΑΔ) που χρη­σι­μο­ποιεί­ται για τη σύγκριση των συν­θη­κών δια­βί­ω­σης, ή ακόμη για την παρα­κο­λού­θηση της οικο­νο­μι­κής σύγκλι­σης ή απο­κλι­μά­κω­σης στις χώρες της ΕΕ.

Ωστόσο, σε ονο­μα­στι­κούς μισθούς, οι χώρες του ανα­φε­ρό­με­νου πίνακα κατα­τάσ­σο­νται, σύμφωνα με το ύψος του κατώ­τα­του μισθού, σε τρεις κατη­γο­ρίες : η πρώτη μέχρι του ποσού των 1000 ευρώ, η δεύτερη μεταξύ των 1000 και  των 1.500 ευρώ, και η τρίτη άνω των 1.500 ευρώ.

Στον πίνακα των χωρών, παρα­τη­ρούμε ότι δεν συμπε­ρι­λαμ­βά­νο­νται όλες οι χώρες της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης. Και αυτό γιατί  η Δανία, η Ιταλία, η Αυστρία, η Φιν­λαν­δία και η Σουηδία, δεν έχουν θεσμο­θε­τη­μένο κατώ­τατο μισθό.

Παρα­τη­ρώ­ντας τον πίνακα, βλέ­πουμε  ότι  οι κατώ­τα­τοι μισθοί στις χώρες της Ευρω­παϊ­κής ‘Ένωσης  ποι­κί­λουν  σε μεγάλο βαθμό, με τους μικτούς μηνιαί­ους κατώ­τα­τους μισθούς να κυμαί­νο­νται από 551 ευρώ στη Βουλ­γα­ρία έως 2638 ευρώ στο Λου­ξεμ­βούργο.

Παρα­τη­ρώ­ντας τη στήλη του κατώ­τα­του μισθού της χώρας μας, βλέ­πουμε ότι τα ποσά σε ευρώ  απει­κο­νί­ζουν δύο νούμερα. Το πρώτο 1027 ευρώ, απει­κο­νί­ζει τον μικτό κατώ­τατο μισθό  σε 12μηνη βάση.  Το δεύτερο το εντός παρεν­θέ­σεως ποσό των 880 ευρώ απει­κο­νί­ζει τον κατώ­τατο μισθό σε δεκα­τε­τρα­μηνη βάση (880Χ14:12).

Με το ποσό αυτό των 1027 ευρώ  παρα­τη­ρούμε ότι η Ελλάδα βρί­σκε­ται στο μέσο όρο περίπου των κατώ­τα­των  μισθών των χωρών της Ευρω­ζώ­νης  και, επο­μέ­νως, συμπε­ρι­λαμ­βά­νε­ται στη δεύτερη (την μεσαία) κατη­γο­ρία κατά­τα­ξης των χωρών, μεταξύ των 1000 και 1500 ευρώ.

Κατά τα λοιπά, παρα­τη­ρούμε ότι η χώρα μας, μετά από μία δεκαετή οικο­νο­μική κρίση  όπου απώλεσε το 25% του εθνικού  εισο­δή­μα­τος και μία  παν­δη­μία, όπου απώλεσε το 10% περίπου του Εθνικού εισο­δή­μα­τος παρα­μέ­νει ανθε­κτική, παρου­σιά­ζο­ντας θετικά στοι­χεία στα βασικά οικο­νο­μικά της μεγέθη, με στόχο τη στα­διακή σύγκλιση προς τον ευρω­παϊκό μέσο όρο των χωρων  της Ευρω­ζώ­νης.