Η εγκατάληψη της εθνικής στρατηγικής του 1999 θα οδηγήσει την Ελλάδα σε αδιέξοδο

Αυτή την εποχή, βιώ­νου­με τις ανα­θε­ω­ρη­τι­κές πο­λι­τι­κές ορι­σμέ­νων χωρών. Με­τα­ξύ αυτών είναι η Ρωσία, το Ισ­ρα­ήλ, οι Η.Π.Α και η Τουρ­κία.

Η ανα­θε­ω­ρη­τι­κή πο­λι­τι­κή της Τουρ­κί­ας, εκ­φρά­ζε­ται : με εξαγ­γε­λία της επέ­κτα­σης της στην δήθεν «γα­λά­ζια πα­τρί­δα», με τε­χνη­τή «δη­μιουρ­γία» ανύ­παρ­κτων συ­νό­ρων με την Λιβύη (πα­ρά­νο­μες πο­λι­τι­κές, ωμής κα­τα­πά­τη­σης του Διε­θνούς Δι­καί­ου της Θά­λασ­σας), με αμ­φι­σβή­τη­ση της ελ­λη­νι­κής κυ­ριαρ­χί­ας επί ελ­λη­νι­κών νη­σιών του Αι­γαί­ου κ.λ.π.

Η Τουρ­κία πο­λι­τεύ­ε­ται με γνώ­μο­να το «δί­καιο» του ισχυ­ρού και πε­ρι­φρο­νεί το Διε­θνές Δί­καιο, όπως κάνει και με τον στρα­τό κα­το­χής στο 38% της Κύ­πρου.

Και δυ­στυ­χώς για την Ελ­λά­δα, η γει­το­νι­κή χώρα είναι ισχυ­ρό­τε­ρη, του­λά­χι­στον στον πλη­θυ­σμια­κό τομέα. Ο τουρ­κι­κός πλη­θυ­σμός σή­με­ρα είναι  8πλά­σιος του  ελ­λη­νι­κού (όταν το 1950 δεν ήταν ούτε 3πλά­σιος) και το 2050 προ­βλέ­πε­ται να είναι υπερ10πλά­σιος. Σή­με­ρα, οι κα­τάλ­λη­λοι προς στρά­τευ­ση: στην χώρα μας είναι 4 εκα­τομ­μύ­ρια, ενώ στην Τουρ­κία είναι 35 εκα­τομ­μύ­ρια. Κάθε χρόνο οι στρα­τευό­με­νοι είναι : στην Ελ­λά­δα 105.000 άν­δρες, ενώ στην Τουρ­κία 1.360.000 !

Σε ότι αφορά στις πο­λε­μι­κές βιο­μη­χα­νί­ες των δυο χωρών, η Τουρ­κία συ­νε­χώς ανα­πτύσ­σει την πα­ρα­γω­γή πο­λε­μι­κών : πλοί­ων, υπο­βρυ­χί­ων, αερο- πλά­νων και μη επαν­δρω­μέ­νων (drones), με προηγ­μέ­νους κι­νη­τή­ρες και με εξα­γω­γές πάνω από 7,5 δις $. Και είναι ήδη μέσα στην ευ­ρω­παϊ­κή αγορά, αφού η τουρ­κι­κή Baykar έχει εξα­γο­ρά­σει την ιτα­λι­κή Piaggio Aviation. Ενώ οι ελ­λη­νι­κές πο­λε­μι­κές βιο­μη­χα­νί­ες έχουν ελά­χι­στες πα­ρα­γω­γές – «φυ­το­ζω­ούν».

Σε πο­λι­τι­κό επί­πε­δο, βιώ­νου­με σή­με­ρα μια Τουρ­κία να ελίσ­σε­ται με­τα­ξύ των υπερ­δυ­νά­με­ων και των συ­σχε­τι­σμών τους και μά­λι­στα με δια­με­σο­λά­βη­ση σε ει­ρη­νευ­τι­κές συ­νο­μι­λί­ες, ως με­γά­λη πε­ρι­φε­ρεια­κή χώρα. Ενώ δυ­στυ­χώς, η Ελ­λά­δα δεν δια­δρα­μα­τί­ζει τέ­τοιο ρόλο. Για ποιο λόγο ;  πο­λι­τι­κής αδυ­να­μί­ας ;

Μπρο­στά σ’ αυτή την κα­τά­στα­ση, η χώρα μας καλά πράτ­τει και συ­νά­πτει συμ­μα­χί­ες και πα­ράλ­λη­λα επι­κα­λεί­ται το Διε­θνές Δί­καιο, συ­νε­πής σ’ αυτό.

Όμως, με λύπη μου επι­ση­μαί­νω, ότι η κυ­βέρ­νη­ση της Ν.Δ έχει εγκα­τα­λεί­ψει πάλι την στρα­τη­γι­κή του 1999, της διε­θνο­ποί­η­σης του προ­βλή­μα­τος που, δυ­στυ­χώς, «διαιω­νί­ζε­ται» στην αντι­με­τώ­πι­ση των αξιώ­σε­ων της Τουρ­κί­ας. Και πε­ριο­ρί­ζε­ται μόνο σε δι­με­ρείς συ­νο­μι­λί­ες – δια­πραγ­μα­τεύ­σεις.

Και εξηγώ αμέ­σως τι εννοώ : Το 1999 – γνώ­ρι­ζε πολύ καλά τον προ­α­να­φερ­θέ­ντα δυ­σμε­νή, για την χώρα μας, συ­σχε­τι­σμό η τότε κυ­βέρ­νη­ση του ΠΑ.ΣΟ.Κ – και την οριο­θέ­τη­ση της υφα­λο­κρη­πί­δας (και γε­νι­κά των θα­λασ­σί­ων ζωνών) με­τα­ξύ Ελ­λά­δας – Τουρ­κί­ας και την κα­το­χή του 38% της Κύ­πρου, τα είχε οδη­γή­σει σε ευ­ρω­τουρ­κι­κό διά­λο­γο (βλέπε Συμ­φω­νία του Ελ­σίν­κι), ακο­λου­θώ­ντας την στρα­τη­γι­κή διε­θνο­ποί­η­σης (ανα­γνώ­ρι­σης ως ευρω-τουρ­κι­κά προβλ/τα).               Πολύ  θε­τι­κή εξέ­λι­ξη αυτής της στρα­τη­γι­κής ήταν η έντα­ξη της ενιαί­ας Κύ­πρου στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση, το 2003.

Την συμ­φω­νία να οδη­γη­θεί η οριο­θέ­τη­ση στο Διε­θνές Δι­κα­στή­ριο της Χάγης, με σύ­να­ψη συ­νυ­πο­σχε­τι­κού μέχρι 31/12/2004, δυ­στυ­χώς την εγκα­τέ­λει­ψε η κυ­βέρ­νη­ση Κώστα Κα­ρα­μαν­λή (που είχε ανα­δει­χθεί τον Μάρτη του 2004), δη­λώ­νο­ντας στην Σύ­νο­δο Κο­ρυ­φής του Δε­κεμ­βρί­ου «οι πιε­στι­κές προ­θε­σμί­ες δεν βοη­θούν». Δεν πήρε νέα κα­τα­λη­κτι­κή ημε­ρο­μη­νία (!) και η Συμ­φω­νία του Ελ­σίν­κι οδη­γή­θη­κε «στις κα­λέν­δες !». Δυ­στυ­χώς και σή­με­ρα η κυ­βέρ­νη­ση της Ν.Δ πε­ριο­ρί­ζε­ται μόνο σε δι­με­ρή διά­λο­γο με την Τουρ­κία.

Τ0 1999 η Τουρ­κία ήθελε να πάρει την ιδιό­τη­τα της υπο­ψή­φιας χώρας. Τώρα, θέλει να πάρει ενερ­γό­τα­το ρόλο στον αμυ­ντι­κό σχε­δια­σμό της Ευ­ρώ­πης, αρ­χί­ζο­ντας με πα­ρα­γω­γή οπλι­κών συ­στη­μά­των 52,5 δις ευρώ. Και αφού ο πρω­θυ­πουρ­γός κ. Μη­τσο­τά­κης δεν άδρα­ξε την ευ­και­ρία και δεν επε­δί­ω­ξε το πρό­βλη­μα «Τουρ­κία», να ανα­χθεί σε ευρω-τουρ­κι­κό πρό­βλη­μα, δεν υπάρ­χει ευ­ρω­τουρ­κι­κός διά­λο­γος [για τον στρα­τό κα­το­χής στην Κύπρο (κρά­τους μέ­λους της Ε.Ε), για το συ­νυ­πο­σχε­τι­κό για το Δ.Δ. Χάγης (οριο­θέ­τη­ση θα­λασ­σί­ων ζωνών Ε.Ε – Τουρ­κί­ας), για την αμ­φι­σβή­τη­ση της κυ­ριαρ­χί­ας κρά­τους μέ­λους της επί νη­σιών του].         Και η Ε.Ε τα αγνό­η­σε όλ’ αυτά.

Ενέ­κρι­νε το χρη­μα­το­δο­τι­κό πρό­γραμ­μα «Support to Arms Financing in Europe» (S.A.F.E) – πρώ­του συ­νο­λι­κού ύψος 150 δις ευρώ – με συμ­με­το­χή και της Τουρ­κί­ας στην πα­ρα­γω­γή πο­λε­μι­κών όπλι­κών συ­στη­μά­των, μέχρι το 35%.

Η τουρ­κι­κή κυ­βέρ­νη­ση πα­νη­γυ­ρί­ζει για αυτή την επι­τυ­χία της. Ενώ η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση εκ­φρά­ζει την ικα­νο­ποί­η­ση της (!), για την δή­λω­ση του επι­τρό­που της Ε.Ε Thomas Renie, ότι : «η συμ­με­το­χή μιας τρί­της χώρας ΜΠΟ­ΡΕΙ να απο­κλει­στεί, εάν η εν λόγω τρίτη χώρα θέτει σε ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΙ­ΛΗ την άμυνα ή την ασφά­λεια κρά­τους – μέ­λους της Ε.Ε» (άρθρο 16). Δη­λα­δή, «άλλα λόγια, ν’ αγα­πιό­μα­στε !». Το «μπο­ρεί να απο­κλει­στεί» δεν λή­φθη­κε υπ’ όψη και η Τουρ­κία μπήκε στο S.A.F.E. Η με­γά­λη απο­βα­τι­κή δύ­να­μη της τουρ­κι­κής 4ης στρα­τιάς απέ­να­ντι από τα νησιά μας, πότε θα γίνει «άμεση απει­λή», όταν αρ­χί­σει πο­λε­μι­κή επι­χεί­ρη­ση από­βα­σης σε κά­ποια νησιά ;

«Άλλα λόγια, ν’ αγα­πιό­μα­στε !», γιατί όχι μόνο το πρό­βλη­μα «Τουρ­κία» για την χώρα μας (κρά­τος – μέλος της ζώνης του ευρώ) δεν θε­ω­ρεί­ται πλέον πρό­βλη­μα και της Ε.Ε και δεν γί­νε­ται ευ­ρω­τουρ­κι­κή δια­πραγ­μά­τευ­ση γι’ αυτό (όπως το 1999), αλλά με­γά­λες χώρες της Ένω­σης πω­λούν όπλα στην Τουρ­κία (ή και τα συ­μπα­ρά­γουν), που θα χρη­σι­μο­ποι­η­θούν κατά κρά­τους μέ­λους – της Ελ­λά­δας (!) και στέλ­λο­νται στον στρα­τό κα­το­χής στην Κύπρο (κρά­τος μέλος). Μά­λι­στα δεν φθά­νουν αυτά, αλλά τώρα την βά­ζουν στην αμυ­ντι­κή δομή της Ε.Ε και της προ­σφέ­ρουν πρό­γραμ­μα πα­ρα­γω­γής όπλων πολ­λών δις ευρώ !

Άραγε, γιατί δη­λώ­νει η κυ­βέρ­νη­ση ικα­νο­ποι­η­μέ­νη ; Αρκεί η δή­λω­ση Renie ;

Πι­στεύω, πως η εγκα­τά­λει­ψη της ελ­λη­νι­κής εθνι­κής στρα­τη­γι­κής του 1999,  θα οδη­γή­σει την χώρα μας σε πλή­ρες αδιέ­ξο­δο, ένα­ντι της Τουρ­κί­ας.

Ρόδος  3 / 6 / 2025

Κο­σμάς Σφυ­ρί­ου.