Καταδίκη για διακεκριμένη ρευματοκλοπή οδηγεί σε αίτηση αναίρεσης στον Άρειο Πάγο

• Μετά από πολύ­χρονη δικα­στική διαμάχη, ο κατα­δι­κα­σμέ­νος επι­χει­ρη­μα­τίας προ­σφεύ­γει στον Άρειο Πάγο με εκπρό­σωπο τον δικη­γόρο κ. Μανώλη Κου­τσούκο

Μία από τις πιο σύν­θε­τες υπο­θέ­σεις ποι­νι­κής δια­μά­χης για ρευ­μα­το­κλοπή ανα­βιώ­νει στο ανώτατο ακυ­ρω­τικό δικα­στή­ριο της χώρας. Πρό­κει­ται για υπόθεση γνωστού επι­χει­ρη­μα­τία, ο οποίος κατα­δι­κά­στηκε σε φυλά­κιση δύο ετών με τριετή ανα­στολή από το Τρι­με­λές Εφετείο Κακουρ­γη­μά­των Δωδε­κα­νή­σου για δια­κε­κρι­μένη ρευ­μα­το­κλοπή συνο­λι­κής αξίας άνω των 500.000 ευρώ.

Με εκπρό­σωπο τον δικη­γόρο κ. Μανώλη Κου­τσούκο, ο κατα­δι­κα­σθείς επι­χει­ρη­μα­τίας υπέβαλε αίτηση αναί­ρε­σης της από­φα­σης, επι­κα­λού­με­νος σωρεία ουσια­στι­κών και δικο­νο­μι­κών πλημ­με­λειών που καθι­στούν, όπως υπο­στη­ρί­ζει, την απόφαση αναι­ρέ­σιμη.

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης

Η υπόθεση αφορά πολυ­κα­τά­στημα που λει­τουρ­γούσε στη Ρόδο από το 2005 και είχε επε­κτα­θεί σε άλλα τέσσερα υπο­κα­τα­στή­ματα στο νησί, καθώς και ένα στη Λέρο. Το 2016, μετά από έλεγχο στον μετρητή του κεντρι­κού κατα­στή­μα­τος, η ΔΕΔΔΗΕ δια­πί­στωσε, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, παρέμ­βαση στη λει­τουρ­γία του μετρητή, που είχε ως απο­τέ­λε­σμα να μην κατα­γρά­φε­ται η κατα­νά­λωση ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας.

Η κοστο­λό­γηση της δια­φυ­γού­σας ενέρ­γειας ανήλθε αρχικά στα 534.077 ευρώ πλέον ΦΠΑ, συνο­λι­κού ποσού άνω των 590.000 ευρώ. Το πρω­το­βάθ­μιο δικα­στή­ριο έκρινε ένοχο τον επι­χει­ρη­μα­τία, επι­βάλ­λο­ντας ποινή φυλά­κι­σης τριών ετών με ανα­στολή. Το εφετείο επι­κύ­ρωσε εν μέρει την απόφαση, μειώ­νο­ντας την ποινή σε δύο έτη.

Το περιε­χό­μενο της αίτησης αναί­ρε­σης

Στην έκθεση αναί­ρε­σης, που κατα­τέ­θηκε στο Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου, δια­τυ­πώ­νο­νται εκτε­νείς νομικές αιτιά­σεις:

• Έλλειψη ακρό­α­σης και αιτιο­λο­γίας: Το δικα­στή­ριο δεν απά­ντησε στον αυτο­τελή ισχυ­ρι­σμό για την αορι­στία του κατη­γο­ρη­τη­ρίου και την παρά­λειψη ανα­γρα­φής του κρί­σι­μου χρόνου δια­πί­στω­σης της ρευ­μα­το­κλο­πής.

• Μη νόμιμη πολι­τική αγωγή: Κατά τον δικη­γόρο, η ΔΕΔΔΗΕ δεν είχε δικαί­ωμα να παρα­στα­θεί ως πολι­τική αγωγή, αφού δεν είναι δικαιού­χος της ενέρ­γειας αλλά δια­χει­ρί­στρια του δικτύου, και η ζημία της είναι έμμεση.

• Υπέρ­βαση χρο­νι­κού ορίου υπο­λο­γι­σμού ζημίας: Βάσει απο­φά­σεων της ΡΑΕ, ο υπο­λο­γι­σμός της ρευ­μα­το­κλο­πής δεν μπορεί να ξεπερνά τους 24 μήνες από τη δια­πί­στωση. Ωστόσο, η κοστο­λό­γηση εκτεί­νε­ται σε επτα­ε­τία (2008–2015).

• Ασά­φειες και αντι­φά­σεις: Κατά τον ισχυ­ρι­σμό της αναί­ρε­σης, η δικα­στική απόφαση περιέ­χει εσω­τε­ρι­κές αντι­φά­σεις ως προς τον χρόνο και την έκταση της πράξης.

• Υπέρ­βαση του κακουρ­γη­μα­τι­κού ορίου: Η αίτηση υπο­στη­ρί­ζει πως, ακόμη κι αν γινόταν δεκτή κάποια κατα­νά­λωση μη κατα­γε­γραμ­μέ­νης ενέρ­γειας, το ποσό δεν ξεπερ­νούσε τις 120.000 ευρώ, άρα το αδίκημα θα έπρεπε να έχει χαρα­κτη­ρι­στεί πλημ­μέ­λημα και να έχει υπο­πέ­σει σε παρα­γραφή.

Τι ζητεί­ται

Η αίτηση αναί­ρε­σης στρέ­φε­ται κατά της υπ’ αριθμ. 78-104-134/2024 από­φα­σης του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Κακουρ­γη­μά­των Δωδε­κα­νή­σου και ζητεί:

• Την αναί­ρεση της κατα­δι­κα­στι­κής από­φα­σης.

• Την παρα­πο­μπή της υπό­θε­σης σε άλλο δικα­στή­ριο για νέα κρίση.

Το ανώτατο δικα­στή­ριο καλεί­ται να απο­φαν­θεί όχι μόνο για τη νομική ορθό­τητα της προη­γού­με­νης από­φα­σης, αλλά και για την ευρύ­τερη ισορ­ρο­πία ανάμεσα σε τεχνι­κούς ελέγ­χους, κανο­νι­στι­κές ρυθ­μί­σεις και δικαιώ­ματα υπε­ρά­σπι­σης.