Σοφία Βούλτεψη: «Εχουμε αποδείξει ότι προστατεύουμε τα σύνορά μας και αντιμετωπίζουμε το παγκόσμιο μεταναστευτικό πρόβλημα σωστά, συστηματικά και καθημερινά»

Παρα­τη­ρούμε το τελευ­ταίο διά­στημα την αύξηση των μετα­να­στευ­τι­κών ροών προς τα νησιά σε σύγκριση με τα προη­γού­μενα χρόνια. Σε ποιους παρά­γο­ντες οφεί­λε­ται η αύξηση αυτή; Προ­βλέ­πε­ται περαι­τέρω …όξυνση του φαι­νο­μέ­νου;

Η Ελλάδα είναι η περισ­σό­τερο εκτε­θει­μένη χώρα όσον αφορά στο μετα­να­στευ­τικό. Από τα τέσσερα σημεία του ορί­ζο­ντα. Στον βορρά, στα χερσαία σύνορά μας, που φυλάσ­σο­νται και η κατά­σταση θα βελ­τιω­θεί ακόμη περισ­σό­τερο με την ολο­κλή­ρωση του φράχτη, ο οποίος, όπως ξεκα­θά­ρισε ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυριά­κος Μητσο­τά­κης, θα ολο­κλη­ρω­θεί είτε με κρατικά, είτε με ευρω­παϊκά κον­δύ­λια. Στο βορειο­α­να­το­λικό Αιγαίο, το Λιμε­νικό μας βρί­σκε­ται σε επι­φυ­λακή 24 ώρες το 24ωρο με απο­τρο­πές που δεν πρέπει να ταυ­τί­ζο­νται με τα push backs, για τα οποία αδίκως μας κατη­γο­ρούν. Έχουμε δικαί­ωμα να υπε­ρα­σπι­ζό­μα­στε τα σύνορά μας, διότι πρό­κει­ται για ζήτημα εθνικής ασφά­λειας και εθνικής κυριαρ­χίας. Στο νότο, στην ανοιχτή θάλασσα, η κατά­σταση είναι πιο δύσκολη, αλλά και εκεί γίνο­νται τα ανα­γκαία. Και βέβαια, υπάρχει ο κίν­δυ­νος στα δυτικά θαλάσ­σια σύνορά μας να ναυα­γή­σει κάποιο πλοίο που κατευ­θύ­νε­ται προς την Ιταλία. Η αλήθεια είναι πως οι ροές δεν έχουν αυξηθεί, αλλά η τελική απο­τί­μηση θα γίνει στο τέλος του χρόνου. Ωστόσο, τα τελευ­ταία χρόνια έχει δημιουρ­γη­θεί μια «κουλ­τούρα δια­κί­νη­σης», καθώς έχει αυξηθεί ο αριθμός των δια­κι­νη­τών. Παρ’ όλα αυτά οι ροές έχουν μειωθεί.

Πόσο έτοιμος είναι ο κρα­τι­κός μηχα­νι­σμός να αντι­με­τω­πί­σει και να δια­χει­ρι­στεί την ενδε­χό­μενη όξυνση του μετα­να­στευ­τι­κού; Υπάρχει συγκε­κρι­μένο σχέδιο;

Ασφαλώς και υπάρχει σχέδιο. Έχουμε απο­δεί­ξει στην πράξη ότι προ­στα­τεύ­ουμε τα σύνορά μας και αντι­με­τω­πί­ζουμε το παγκό­σμιο αυτό πρό­βλημα σωστά, συστη­μα­τικά και καθη­με­ρινά. Παρα­κο­λου­θούμε διαρκώς τις εξε­λί­ξεις και αντι­με­τω­πί­ζουμε αυτό το πολύ σοβαρό ζήτημα και σε επι­χει­ρη­σιακό και σε πολι­τικό επίπεδο. Τηρούμε τις Συν­θή­κες και ασφαλώς δια­φω­νούμε με μονο­με­ρείς ενέρ­γειες που ουσια­στικά απο­σκο­πούν στην μετα­τό­πιση του προ­βλή­μα­τος στις χώρες του νότου.

Στη Ρόδο όπως πολύ καλά γνω­ρί­ζετε, οι παρά­τυ­ποι μετα­νά­στες κατα­σκη­νώ­νουν στο κέντρο της πόλης, καθώς οι ροές είναι συχνές ενώ οι μετα­γω­γές τους προς τα κέντρα Υπο­δο­χής και Ταυ­το­ποί­η­σης καθυ­στε­ρούν. Με ποιο τρόπο μπορεί να λυθεί το πρό­βλημα αυτό; Θα επι­τα­χυν­θεί η δια­δι­κα­σία των μετα­γω­γών;

Πράγ­ματι η Ρόδος και πολλά νησιά όπου δεν υπάρ­χουν δομές παρα­τη­ρού­νται τα φαι­νό­μενα που περι­γρά­φετε. Ωστόσο μετα­γω­γές γίνο­νται και η δια­δι­κα­σία θα επι­τα­χυν­θεί, ώστε να μην επι­βα­ρύ­νε­ται ο τοπικός πλη­θυ­σμός. Προ­σπα­θούμε να φέρ­νουμε σε πέρας αυτό το δύσκολο έργο και ανα­ζη­τούμε συνεχώς νέες λύσεις.

Τα ΚΥΤ της Κω και της Λέρου έχουν φτάσει στα όρια της χωρη­τι­κό­τη­τάς τους. Υπάρ­χουν σκέψεις και συζη­τή­σεις για τη δημιουρ­γία νέας, έστω προ­σω­ρι­νής ή άτυπης δομής; Υπάρχει κατά την άποψή σας τέτοια ανάγκη;

Είναι γνωστό ότι τα νησιά αυτά επι­βα­ρύ­νο­νται από τις μετα­γω­γές από νησιά που δεν δια­θέ­τουν δομές. Με την ολο­κλή­ρωση των ανα­γκαίων δια­δι­κα­σιών πρώτης υπο­δο­χής, μετα­φέ­ρουμε συνεχώς ανθρώ­πους σε δομές της ενδο­χώ­ρας, όπου υπάρχει χωρη­τι­κό­τητα.

Ποιες είναι οι ευθύνες και ποιος ο ρόλος της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης στη δια­χεί­ριση του μετα­να­στευ­τι­κού; Πιστεύ­ετε ότι ο Ευρω­παϊ­κός Οργα­νι­σμός Συνο­ριο­φυ­λα­κής και Ακτο­φυ­λα­κής (Frontex) θα πρέπει να ανα­λά­βει πιο ενεργό ρόλο στη φύλαξη των θαλάσ­σιων συνόρων;

Μετά από μεγάλες καθυ­στε­ρή­σεις, που οφεί­λο­νται σε χώρες οι οποίες δεν επι­δει­κνύ­ουν την ανα­γκαία αλλη­λεγ­γύη, έχουμε πλέον το Σύμφωνο για την Μετα­νά­στευση και το Άσυλο που θα απο­τε­λέ­σει ένα σημα­ντικό πρώτο βήμα για να υπάρχει μια κοινή ευρω­παϊκή αντι­με­τώ­πιση του προ­βλή­μα­τος. Στο μεταξύ, όμως, η ΕΕ βρί­σκε­ται αντι­μέ­τωπη και με την από­πειρα κατάρ­γη­σης της Σένγκεν και είναι ανάγκη να παρέμ­βει ώστε όλοι να εφαρ­μό­ζουν όλες τις συμ­φω­νίες και τις συν­θή­κες. Όσο για τον Frontex ασφαλώς και πρέπει να έχει έναν σοβαρό ρόλο, όπως ακριβώς προ­κύ­πτει από τον ίδιο τον τίτλο του. Καμιά χώρα δεν μπορεί να αντι­με­τω­πί­σει μόνη το πρό­βλημα και όλοι οφεί­λουν να κατα­λά­βουν πως τα βάρη δεν πρέπει να πέφτουν στις χώρες του νότου, λόγω της γεω­γρα­φι­κής τους θέσης.

Θα ήθελα ένα σχόλιό σας για τις δεσμεύ­σεις και εξαγ­γε­λίες του πρω­θυ­πουρ­γού στη ΔΕΘ. Πόσο φτωχό ή …πλούσιο ήταν τελικά το καλάθι των παροχών;

Από το 2019, σταθερά, ο πρω­θυ­πουρ­γός πηγαί­νει στη ΔΕΘ για να παρου­σιά­σει τον οικο­νο­μικό προ­γραμ­μα­τι­σμό της κυβέρ­νη­σης για τον επόμενο χρόνο. Το θέμα δεν είναι αν το καλάθι είναι πλούσιο ή φτωχό. Το θέμα είναι να κάνουμε πράξη αυτά που ανα­κοι­νώ­νουμε. Νομίζω ότι πια έχουμε χορ­τά­σει από τα «θα», τη Χάρτα Σύγκλι­σης του 2003, το «λεφτά υπάρ­χουν», το «πρό­γραμμα Θεσ­σα­λο­νί­κης», το «παράλ­ληλο πρό­γραμμα» και ούτω καθεξής. Η Νέα Δημο­κρα­τία δεσμεύ­θηκε ότι η πρώτη τετρα­ε­τία θα είναι τετρα­ε­τία μείωσης των φόρων – και έγινε πράξη – και η δεύτερη τετρα­ε­τία αύξησης των εισο­δη­μά­των – και ήδη ξεκί­νησε με τις αυξή­σεις του κατώ­τα­του και του μέσου μισθού, των συντά­ξεων (για πρώτη φορά μετά τα μνη­μό­νια), των μισθών των δημο­σίων υπαλ­λή­λων. Σ’ αυτό τον δρόμο της αλή­θειας και των πράξεων θα συνε­χί­σουμε.

Κλεί­νο­ντας κυρία Βούλ­τεψη, δηλώ­σατε ότι η δια­λυ­τική κατά­σταση στην αντι­πο­λί­τευση είναι προ­βλη­μα­τική και για την κυβέρ­νηση, ενώ ο πρω­θυ­πουρ­γός ανέφερε ότι είναι καλό για την ισορ­ρο­πία του πολι­τι­κού συστή­μα­τος να υπάρχει μία εναλ­λα­κτική πρόταση δια­κυ­βέρ­νη­σης. Πώς σχο­λιά­ζετε τις εξε­λί­ξεις στον ΣΥΡΙΖΑ;

Δεν υπάρχει αμφι­βο­λία ότι οι δια­λυ­τι­κές κατα­στά­σεις στο εσω­τε­ρικό των κομ­μά­των απο­γοη­τεύ­ουν τον λαό και τον απο­μα­κρύ­νουν από την δημο­κρα­τική πολι­τική δια­δι­κα­σία. Αυτή η απο­γο­ή­τευση συμπα­ρα­σύ­ρει το σύνολο του πολι­τι­κού συστή­μα­τος. Για τον ΣΥΡΙΖΑ το μόνο που έχω να πω είναι ότι πλη­ρώ­νει την θητεία του τόσο στην κυβέρ­νηση, όσο και στην αντι­πο­λί­τευση. Πριν από τις εκλογές του 2015 υπο­σχέ­θη­καν τα πάντα στους πάντες, αλλά τελικά ούτε οι αγορές χόρεψαν στους ρυθμούς των ντα­ου­λιών, ούτε σκί­στη­καν τα μνη­μό­νια… ντάλα μεση­μέρι! Μετά το 2019, είχαν τέσσερα χρόνια στη διάθεσή τους για να κάνουν την αυτο­κρι­τική τους και να συγκρο­τή­σουν μια υπεύ­θυνη αντι­πο­λι­τευ­τική πορεία. Αλλά κυριάρ­χη­σαν οι καταγ­γε­λίες, η τοξι­κό­τητα, η ρητο­ρική του μίσους. Και πλέον, μετά τις εκλογές του 2023, παρά το εξαι­ρε­τικά αρνη­τικό απο­τέ­λε­σμα, συνέ­χι­σαν να λένε τα ίδια, δια­σπά­στη­καν ξανά και ξανά, απο­δει­κνύ­ο­ντας πως η μόνη συγκολ­λη­τική μεταξύ τους ουσία ήταν η εξουσία.