Η συγκινητική ανάρτηση του Στέργου Χατζηδιάκου μας θυμίζει την παρουσία και την απουσία του πατέρα του

Mε μια ανάρ­τηση στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης που συγκλο­νί­ζει και συγκι­νεί ο κ. Στέργος Χατζη­διά­κος μας θυμίζει την απουσία του αεί­μνη­στου Φώτη Χατζη­διά­κου από τα κοινά.

Ανάρ­τησε συγκε­κρι­μένα το κείμενο που είχε δημο­σιεύ­σει ο πατέρας του στις 2 Σεπτεμ­βρίου του 2019 .

” Φεύγω από το Δήμο Ρόδου έχοντας ήσυχη τη συνεί­δηση μου πως έδωσα τη ψυχή μου για το καλό αυτού του τόπου” είχε γράψει τότε.

“Πέντε χρόνια μετά το απο­τύ­πωμα σου είναι ακόμη εδώ”, γράφει με θλίψη και συγκί­νηση ο γιος του.

Η ανάρ­τηση του Φώτη Χατζη­διά­κου:

Συνε­χίζω με ήσυχη την συνεί­δησή μου και με τους δικούς μου ανθρώ­πους, που με στή­ρι­ξαν όλα αυτά τα χρόνια.

Μετά από 5 δύσκολα αλλά συναρ­πα­στικά χρόνια, ένας σημα­ντι­κός κύκλος έφτασε στο τέλος του.

Φεύγω από το Δήμο Ρόδου έχοντας ήσυχη τη συνεί­δηση μου πως έδωσα και την ψυχή μου για το καλό αυτού του τόπου.

Είμαι περή­φα­νος για το έργο μας.

Θέσαμε τις ανα­πτυ­ξια­κές βάσεις της Ρόδου για την επόμενη δεκα­ε­τία. Παρα­δίδω:

– Ένα Δήμο οικο­νο­μικά εύρωστο & εξορ­θο­λο­γι­σμένο με πλε­ο­να­σμα­τι­κούς προ­ϋ­πο­λο­γι­σμούς και απο­θε­μα­τικά πάνω από 50 εκα­τομ­μύ­ρια.

– Ένα Δήμο με έργα δεκάδων εκα­τομ­μυ­ρίων.

– Ένα Δήμο που αξιο­ποιεί χωρίς παρω­πί­δες την ακίνητη περιου­σία του (Ακταίον, Ήχος & Φως, Ιαλύ­σιον, Συσ­σί­τιο)

– Ένα Δήμο που μεριμνά και πρω­το­πο­ρεί πανελ­λα­δικά σε κρί­σι­μους τομείς της καθη­με­ρι­νό­τη­τας όπως η καθα­ριό­τητα, η ανα­κύ­κλωση καθώς και η κοι­νω­νική πολι­τική και στα μεγάλα έργα με ΣΔΙΤ.

– Ένα Δήμο με ανα­βαθ­μι­σμένη πολι­τι­στική και του­ρι­στική παρου­σία που συμ­με­τέ­χει ενεργά στο διεθνές και ευρω­παϊκό γενέ­σθαι.

– Ένα Δήμο που δεν ξέχασε ποτέ τις ανάγκες των 43 χωριών μας και ήταν πάντα εκεί στις ανάγκες όλων των κατοί­κων του νησιού.

Στη νέα δημο­τική αρχή εύχομαι καλή επι­τυ­χία στο έργο της επ’ ωφελεία του τόπου μας.

Ευχα­ρι­στώ από καρδίας όλους-ες τους Ροδίτες -σες για την αγάπη και την εμπι­στο­σύνη που μου έδειξαν και όλους τους συνερ­γά­τες μου για την πολύ­τιμη βοήθεια τους.

Κάνο­ντας ένα προ­σω­πικό απο­λο­γι­σμό θεωρώ πως πορεύ­τηκα με αλήθεια , υπευ­θυ­νό­τητα & ανθρω­πιά και ήμουν πάντα παρών στα δύσκολα.

Στέ­κο­μαι με δέος απέ­να­ντι στην ιστορία & τις δυνα­τό­τη­τες της Ρόδου. H θητεία μου ως Δήμαρ­χος Ρόδου απο­τέ­λεσε για εμένα ύψιστη τιμή & ταξίδι ζωής.