ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Συγκινητική ανάρτηση του Γιώργου Χατζημάρκου: Οι γονείς μας είναι οι ρίζες οι οποίες δεν φαίνονται αλλά μας κρατούν όρθιους

news room 1 λεπτό ανάγνωση
Γ. ΧΑΤΖΗΜΑΡΚΟΣ
✦ Σύνοψη ⌄
  • Ο Περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου, Γιώργος Χατζη­μάρ­κος, ανα­φέ­ρε­ται στη σημασία των γονιών ως ρίζες στη ζωή μας.
  • Στο μνη­μό­συνο του πατέρα του, εξέ­φρασε την επι­θυ­μία να ξανα­κού­σει τη φωνή του και να ζήσει στιγμές μαζί του.
  • Τόνισε ότι οι γονείς μας παρα­μέ­νουν παρό­ντες μέσα από τις ανα­μνή­σεις και τις διδα­σκα­λίες τους.
  • Η αγάπη που προ­σπα­θούμε να δώσουμε στα παιδιά μας είναι μια συνέ­χεια της κλη­ρο­νο­μιάς που μας άφησαν οι γονείς μας.

Στις ρίζες όλων των ανθρώ­πων που είναι οι γονείς τους  ανα­φέ­ρε­ται με σημε­ρινή ανάρ­τηση του ο Περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου και πρό­ε­δρος της ΕΝΠΕ κ. Γιώργος Χατζη­μάρ­κος.

Αφορμή στάθηκε το μνη­μό­συνο του πατέρα του και την επι­θυ­μία που έχουν όσοι έχασαν τους γονείς να τους χαρί­ζο­νταν λίγες ακόμη στιγμές της καθη­με­ρι­νό­τη­τας,  τα χαμό­γελα τους,  τα εγκάρ­δια καλω­σο­ρί­σματα, τις συμ­βου­λές  τους ωραίους και γεμά­τους γλυ­κύ­τητα  δια­λό­γους και όλα όσα χωρούν στον πολύ­χρωμο λαμπερό και πανί­σχυρο καμβά μιας οικο­γέ­νειας.«Οι γονείς μας είναι οι ρίζες μας. Πριν απο­κτή­σουμε τη δική μας δια­δρομή, πριν μάθουμε να στε­κό­μα­στε μόνοι μας, υπήρχαν τα χέρια τους.Οι ρίζες δεν φαί­νο­νται, αλλά μας κρατούν όρθιους», ανα­φέ­ρει και υπο­γραμ­μί­ζει, πως εκείνοι που απο­χώ­ρη­σαν προς το φως, συνε­χί­ζουν να υπάρ­χουν μέσα από τις εικόνες τους που έρχο­νται στη θύμηση, «μια κου­βέ­ντα τους που θυμό­μα­στε όταν δυσκο­λευό­μα­στε σε μια δική μας κίνηση που τους μοιάζει, στην αγάπη που προ­σπα­θούμε με τη σειρά μας να δώσουμε στα παιδιά μας».

Η ανάρ­τηση του κ. Γιώργου Χατζη­μάρ­κου είναι η ακό­λουθη:

Σήμερα, στο μνη­μό­συνο του πατέρα μου, ένιωσα ξανά πως, όσο κι αν μεγα­λώ­νουμε, μπροστά στην απουσία των γονιών μας παρα­μέ­νουμε παιδιά. Παιδιά που θα ήθελαν να ακού­σουν άλλη μια φορά τη φωνή τους, να τους πουν όσα μέσα στην καθη­με­ρι­νό­τητα έμοιαζε πως θα υπήρχε πάντα χρόνος να ειπω­θούν.

Οι γονείς μας είναι οι ρίζες μας. Πριν απο­κτή­σουμε τη δική μας δια­δρομή, πριν μάθουμε να στε­κό­μα­στε μόνοι μας, υπήρχαν τα χέρια τους.

Οι ρίζες δεν φαί­νο­νται, αλλά μας κρατούν όρθιους.

Έτσι συνε­χί­ζουν να υπάρ­χουν στη ζωή μας κι οι άνθρω­ποι που μας μεγά­λω­σαν: σε μια κου­βέ­ντα τους που θυμό­μα­στε όταν δυσκο­λευό­μα­στε, σε μια δική μας κίνηση που τους μοιάζει, στην αγάπη που προ­σπα­θούμε με τη σειρά μας να δώσουμε στα παιδιά μας.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.