Κούρεμα «μαμούθ» οφειλών 51χρονης διαζευγμένης μητέρας ενός ανήλικου παιδιού

Κούρεμα «μαμούθ» οφειλών της και ευνοϊκή ρύθμιση των ενα­πο­μει­νά­ντων εξα­σφά­λισε με απόφαση του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου (εκούσια δικαιο­δο­σία) που έκανε δεκτή την έφεσή της κατά απο­φά­σεως του Ειρη­νο­δι­κείου Ρόδου που είχε απορ­ρί­ψει την υπαγωγή της στο νόμο περί υπερ­χρε­ω­μέ­νων νοι­κο­κυ­ριών μια κάτοι­κος της Ρόδου.

Η εκκα­λούσα ηλικίας 51 ετών τυγ­χά­νει δια­ζευγ­μένη, η ίδια δε ασκεί απο­κλει­στικά την επι­μέ­λεια του προ­σώ­που του ανη­λί­κου τέκνου της. Οι μηνιαίες απο­δο­χές της δεν υπερ­βαί­νουν το ποσό των 1.100 ευρώ.

Με το τέκνο της δια­μέ­νει σε οικο­γε­νειακή οικία ιδιο­κτη­σίας της, έχοντας ανα­λά­βει κατά το πλεί­στον η ίδια με την προ­σω­πική της εργασία και βεβαίως οικο­νο­μικά για την αντι­με­τώ­πιση των βιο­τι­κών αναγκών τους (ήτοι για δια­τροφή, ένδυση, υπόδηση, μετα­κί­νηση, λει­τουρ­γικά έξοδα κατοι­κίας που δια­μέ­νουν, είδη οικια­κής κατα­νά­λω­σης και ατο­μι­κής φρο­ντί­δας, συμ­με­τοχή σε δαπάνες θέρ­μαν­σης, υδρο­δό­τη­σης, ηλε­κτρο­δό­τη­σης κ.λπ.) το ύψος των οποίων ανέρ­χε­ται στο ποσό των 600 ευρώ.

Εχει ανα­λά­βει δάνεια και εγγυ­ή­σεις σε δάνεια του πρώην συζύγου της ύψους 551.000 ευρώ σε 5 συστη­μι­κές τρά­πε­ζες και funds που τα εξα­γό­ρα­σαν ως καθυ­στε­ρη­μένα.

Στην ιδιο­κτη­σίας της ανήκει κατά κυριό­τητα δια­μέ­ρι­σμα καθαρής επι­φά­νειας εμβαδού 99,30 τ.μ..

Το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου έκρινε ότι η εκκα­λούσα βρί­σκε­ται ήδη σε κατά­σταση μόνιμης αδυ­να­μίας πλη­ρω­μής των ληξι­πρό­θε­σμων οφειλών της προς πιστώ­τριες τρά­πε­ζες, αφού το συνο­λικό μηνιαίο εισό­δημά της (περί τα 1.100 ευρώ), σταθ­μι­ζό­μενο με τη δαπάνη για την κάλυψη των βασικών βιο­τι­κών οικο­γε­νεια­κών αναγκών (ποσού 600 ευρώ), δεν της επι­τρέ­πει να αντα­πο­κρι­θεί κανο­νικά σε αυτές.

Η αρνη­τική αυτή σχέση μεταξύ της ρευ­στό­τη­τάς της και των ως άνω οφειλών της κατά την τρέ­χουσα χρονική περίοδο δεν ανα­μέ­νε­ται να βελ­τιω­θεί, δοθέ­ντος μάλιστα ότι τα εισο­δή­ματά της (και δη ο μηνιαίος μισθός από την εργασία της) εμφα­νί­ζουν στα­θε­ρό­τητα, η δε ως άνω οφειλή της αυξά­νε­ται συνεχώς, λόγω της επι­βά­ρυν­σης με τόκους υπε­ρη­με­ρίας, είναι δε η μόνη που εργά­ζε­ται (το τέκνο της είναι ανήλικο), ώστε δύναται να κάνει σταθερό υπο­λο­γι­σμό κατ’ απο­κλει­στι­κό­τητα από την αμοιβή της από την εργασία της για να καλύψει τις οφειλές της, συνει­σφέ­ρο­ντας σημα­ντικά για την αντι­με­τώ­πιση των βασικών βιο­τι­κών αναγκών της οικο­γέ­νειάς της.

Επι­πλέον δεν απο­δεί­χθηκε ότι η συνο­μο­λό­γηση των ως άνω συμ­βά­σεων εγγύ­η­σης εκ μέρους της εκκα­λού­σας, έγινε κατά συνή­θεια με σκοπό το κέρδος, ούτε ότι σπα­τά­λησε τα εισο­δή­ματά της σε πολυ­τε­λείς δαπάνες υπέρ­τε­ρες των δυνα­το­τή­των της καθώς και ότι περι­ήλθε με δόλο σε αδυ­να­μία πλη­ρω­μής των χρεών της προς τις μετέ­χου­σες πιστώ­τριες τρά­πε­ζες, αντι­θέ­τως απο­δεί­χθηκε ότι η αδυ­να­μία πλη­ρω­μής οφεί­λε­ται σε γεγο­νότα που συνέ­βη­σαν στην προ­σω­πική (δια­ζύ­γιο) και υπη­ρε­σιακή (δρα­στική μείωση των μισθών και κατάρ­γηση επι­δο­μά­των εορτών και αδείας) της ζωή, που μετέ­βα­λαν τα οικο­νο­μικά της δεδο­μένα και τον προ­γραμ­μα­τι­σμό για την εκπλή­ρωση των υπο­χρε­ώ­σεών της προς αυτές.

Το δικα­στή­ριο ρύθμισε τα χρέης της με μηνιαίες κατα­βο­λές προς τις μετέ­χου­σες τρά­πε­ζες, για χρονικό διά­στημα 5 ετών, (60 μηνών), οι οποίες θα γίνο­νται εντός του πρώτου δεκαη­μέ­ρου κάθε μήνα, αρχής γενο­μέ­νης από τον επόμενο μήνα μετά τη δημο­σί­ευση της από­φα­σης, συνο­λι­κού μηνιαίου ποσού εκατό (100) ευρώ, επι­με­ρι­ζό­με­νου συμ­μέ­τρως.

Εξαιρεί από την εκποί­ηση την κύρια κατοι­κία ιδιο­κτη­σίας της.

Υπο­χρε­ώ­νει την εκκα­λούσα να κατα­βά­λει, για τη διάσωση της κύριας κατοι­κίας της, το συνο­λικό ποσό των 141.025,50 ευρώ ευρώ, σε 300 ισό­πο­σες μηνιαίες δόσεις, ποσού 470 ευρώ εκάστη, που θα δια­τε­θούν για την προ­νο­μιακή ικα­νο­ποί­ηση του υπο­λοί­που των εμπραγ­μά­τως ασφα­λι­σμέ­νων απαι­τή­σεων.

Η κατα­βολή αυτών των δια­δο­χι­κών μηνιαίων δόσεων θα ξεκι­νή­σει τον επόμενο μήνα μετά τη δημο­σί­ευση της παρού­σας από­φα­σης και θα γίνεται εντός του πρώτου δεκαη­μέ­ρου κάθε μήνα, εντόκως, χωρίς ανα­το­κι­σμό, με το μέσο επι­τό­κιο στε­γα­στι­κού δανείου με κυμαι­νό­μενο επι­τό­κιο που ίσχυε, σύμφωνα με το στα­τι­στικό δελτίο της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος, κατά τον τελευ­ταίο μήνα για τον οποίο υφί­στα­ται μέτρηση, ανα­προ­σαρ­μο­ζό­μενο με επι­τό­κιο ανα­φο­ράς αυτό των Πράξεων Κύριας Ανα­χρη­μα­το­δό­τη­σης της Ευρω­παϊ­κής Κεντρι­κής Τρά­πε­ζας, επι­τρέ­πο­ντας την παρα­κρά­τηση αυτού από το μισθό/ σύνταξη της εκκα­λού­σας από το πέμπτο των εφε­σι­βλή­των ΝΠΔΔ.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε ο δικη­γό­ρος κ. Σάββας Αλε­ξάν­δρου.