Απορρίφθηκε αίτηση αναίρεσης της Α.Α.Δ.Ε. κατά υδραυλικού που καταλογίστηκε για εικονικά τιμολόγια σε ξενοδοχείο

Με την υπ’ αριθμ. 695/2023 απόφαση του Β’ Πεντα­με­λούς Τμή­μα­τος του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας απορ­ρί­φθηκε η αίτηση που άσκησε η Α.Α.Δ.Ε. για την αναί­ρεση από­φα­σης του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Πειραιά με την οποία έγινε δεκτή προ­σφυγή ενός Ροδίτη και ακυ­ρώ­θηκε απόφαση του προϊ­στα­μέ­νου της Διεύ­θυν­σης Επί­λυ­σης Δια­φο­ρών της Γενικής Γραμ­μα­τείας Δημο­σίων Εσόδων του Υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών.

Η τελευ­ταία απόφαση ήταν απορ­ρι­πτική ενδι­κο­φα­νούς προ­σφυ­γής του αναι­ρε­σι­βλή­του κατά από­φα­σης επι­βο­λής προ­στί­μων του Κώδικα Βιβλίων και Στοι­χείων δια­χει­ρι­στι­κής περιό­δου 1.1.2008-31.12.2008 ποσών 156.238 ευρώ και 143.780 ευρώ λόγω έκδοσης ισά­ριθ­μων εικο­νι­κών φορο­λο­γι­κών στοι­χείων και τρία πρό­στιμα ποσών 68.000 ευρώ, 65.000 ευρώ και 53.000 ευρώ λόγω λήψης ισά­ριθ­μων μερικώς εικο­νι­κών φορο­λο­γι­κών στοι­χείων.

Ο αναι­ρε­σί­βλη­τος ήταν εργο­λά­βος υδραυ­λι­κών εργα­σιών. Στο πλαίσιο ελέγχου που διε­νήρ­γησε το Σ.Δ.Ο.Ε. σε γνωστή ξενο­δο­χειακή εται­ρεία της Ρόδου προ­έ­κυψε ότι στις 28 Νοεμ­βρίου 2007 κατα­τέ­θηκε ποσό 200.000 ευρώ σε τρα­πε­ζικό λογα­ρια­σμό του με αντί­στοιχη χρέωση του τρα­πε­ζι­κού λογα­ρια­σμού της άνω εται­ρείας ενώ μετά από δύο λεπτά το ίδιο ποσό ανα­λή­φθηκε από τον αναι­ρε­σί­βλητο και μετά από τέσσερα λεπτά κατα­τέ­θηκε σε ατομικό λογα­ρια­σμό στην ίδια τράπεζα του διευ­θύ­νο­ντος συμ­βού­λου της εται­ρείας.

Μεταξύ άλλων προ­έ­κυψε ότι η εται­ρεία αυτή είχε λάβει 3 τιμο­λό­για παροχής υπη­ρε­σιών έκδοσής του που αφο­ρού­σαν υδραυ­λι­κές εργα­σίες στο ξενο­δο­χείο συνο­λι­κής αξίας 200.000 ευρώ πλέον Φ.Π.Α.

Στη συνέ­χεια προ­έ­κυψε ότι τα τιμο­λό­για αυτά δεν εκδό­θη­καν σύμφωνα με το συμ­φω­νη­τικό που είχε κατα­τε­θεί στη Δ.Ο.Υ. και ότι είχαν εκδοθεί τα προη­γού­μενα χρόνια 10 ακόμη τιμο­λό­για συνο­λι­κής καθαρής αξίας 506.053,25 ευρώ και ακόμη 2 το έτος 2009 συνο­λι­κής καθαρής αξίας 242.000 ευρώ.

Επι­πλέον προ­έ­κυψε ότι ο αναι­ρε­σί­βλη­τος είχε αντι­κει­με­νική αδυ­να­μία να πραγ­μα­το­ποι­ή­σει υδραυ­λι­κές εργα­σίες τόσο μεγάλης αξίας.

Εκτι­μή­θηκε δε ότι τα εικο­νικά τιμο­λό­για εκδό­θη­καν με μονα­δικό σκοπό τη συνο­λική υπερ­τι­μο­λό­γηση των υδραυ­λι­κών εργα­σιών που εκτε­λέ­στη­καν στο ξενο­δο­χείο.

Ακόμη προ­έ­κυψε ότι είχε εκδώσει μερικώς εικο­νικά τιμο­λό­για αξίας 306.000 ευρώ χωρίς όμως να μπορεί να προσ­διο­ρι­στεί η εικο­νι­κό­τητα εκάστου τιμο­λο­γίου.

Έτσι του επι­βλή­θη­καν πρό­στιμα για τα οποία άσκησε ενδι­κο­φανή προ­σφυγή η οποία απορ­ρί­φθηκε και στη συνέ­χεια με την προ­σφυγή του ενώπιον του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Πειραιά προ­έ­βαλε τον ισχυ­ρι­σμό ότι μη νομίμως του κατα­λο­γί­στη­καν τα πρό­στιμα καθώς στη­ρί­ζο­νται σε μη νομίμως διε­νερ­γη­θέ­ντα επα­νέ­λεγχο καθώς μετά τη συντε­λε­σθείσα περαί­ωση της ένδικης δια­χει­ρι­στι­κής περιό­δου τα στοι­χεία που ελή­φθη­σαν υπόψη δεν συνι­στού­σαν συμπλη­ρω­μα­τικά στοι­χεία.

Η προ­σφυγή έγινε δεκτή γι’ αυτό το λόγο.

Το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας έκρινε ότι ο πρώτος λόγος αναί­ρε­σης ότι η επίδικη κατα­λο­γι­στική πράξη δεν στη­ρί­χθηκε σε συμπλη­ρω­μα­τικά στοι­χεία αλλά σε στοι­χεία που δεν είχαν κατα­χω­ρη­θεί στα κεντρικά υπο­λο­γι­στικά συστή­ματα της ΓΓΠΣ και περι­ήλ­θαν εκ των υστέρων σε γνώση της φορο­λο­γι­κής αρχής, είναι απορ­ρι­πτέος καθώς στην αναι­ρε­σι­βαλ­λό­μενη απόφαση βεβαιώ­νε­ται ρητώς ότι οι κατα­λο­γι­σθεί­σες παρα­βά­σεις προ­έ­κυ­ψαν βάσει συμπλη­ρω­μα­τι­κών στοι­χείων.

Και ο δεύ­τε­ρος λόγος αναί­ρε­σης για εσφαλ­μένη ερμη­νεία κρίθηκε απορ­ρι­πτέος διότι είναι νόμιμη η κρίση της αναι­ρε­σι­βαλ­λό­με­νης από­φα­σης ότι μη νομίμως διε­νερ­γή­θηκε επα­νέ­λεγ­χος και εκδό­θηκε η επίδικη πράξη επι­βο­λής προ­στί­μων. Έτσι το ΣτΕ για τους ανωτέρω λόγους απέρ­ριψε την αίτηση αναί­ρε­σης της Α.Α.Δ.Ε.