Δ. Kουτσούμπας: «Ο τουρισμός έχει μετατραπεί σε έναν βαριά ασθενή»!

Συμπλη­ρώ­θηκε ένας χρόνος από το ξέσπα­σμα της παν­δη­μίας και βλέ­πουμε ότι ακόμα δεν έχει επι­τευ­χθεί η ανα­χαί­τισή της. Αντί­θετα έχουμε καθη­με­ρινά δεκάδες νεκρούς και φαι­νό­μενα ασφυ­ξίας στα νοσο­κο­μεία. Εσείς ποια πρόταση έχετε για την αντι­με­τώ­πιση αυτής της κατά­στα­σης;

Οι ώρες, οι μέρες, είναι κρί­σι­μες και άρα όσο κρίσιμο είναι να παρθούν μέτρα προ­στα­σίας παντού, ιδιαί­τερα στους χώρους δου­λειάς, να τρέξει ο εμβο­λια­σμός του πλη­θυ­σμού με πρό­σβαση σε όλα τα δια­θέ­σιμα εμβόλια, άλλο τόσο κρίσιμο είναι να θωρα­κι­στεί το δημόσιο σύστημα υγείας.

Αυτή τη στιγμή επείγει να σωθούν ανθρώ­πι­νες ζωές. Με δεδο­μένη την κατάρ­ρευση των δημό­σιων νοσο­κο­μείων ιδιαί­τερα στην Αττική, επείγει η επίταξη χωρίς απο­ζη­μί­ωση, των μεγάλων ιδιω­τι­κών νοσο­κο­μείων για να βρεθούν κλίνες, κλίνες ΜΕΘ για όλα τα περι­στα­τικά που χρειά­ζο­νται νοση­λεία και εντα­τική θερα­πεία. Όσο η κυβέρ­νηση καθυ­στε­ρεί την επίταξη μη τυχόν και ζημιω­θούν οι μεγα­λο­κλι­νι­κάρ­χες, τόσο μεγα­λώ­νουν οι ευθύνες της και είναι εγκλη­μα­τι­κές. Ούτε οι δικές της ευθύνες μπορούν να παρα­γρα­φούν ούτε οι ευθύνες του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΙΝΑΛ που έβαλαν τη σφρα­γίδα τους στο σημε­ρινό χάλι του δημό­σιου συστή­μα­τος υγείας. Όλοι τους με ευαγ­γέ­λιο την εμπο­ρευ­μα­το­ποί­ηση της υγείας, θυμιά­τι­ζαν τη δήθεν αρμο­νική συνύ­παρξη του δημό­σιου με τον ιδιω­τικό τομέα υγείας για να θησαυ­ρί­ζουν τελικά οι όμιλοι της ιδιω­τι­κής υγείας.

Οι λαϊκές οικο­γέ­νειες στη Ρόδο, όπως και σ΄ όλα τα νησιά ζουν από πρώτο χέρι τα χάλια του δημό­σιου συστή­μα­τος υγείας, όχι μόνο τώρα στην παν­δη­μία. Γνω­ρί­ζουμε ότι η αγωνία για τον ασθενή και την οικο­γέ­νειά του κορυ­φώ­νε­ται κάθε φορά που ένα περι­στα­τικό χρήζει νοση­λείας η οποία δεν μπορεί να παρα­σχε­θεί, γιατί δεν υπάρ­χουν γιατροί ή ο κατάλ­λη­λος εξο­πλι­σμός στα νησιά. Πολλές φορές κιν­δυ­νεύ­ουν ζωές γιατί δεν υπάρχει δια­θέ­σιμο εναέριο ή θαλάσ­σιο μέσο για μετα­φορά του ασθε­νούς στην κατάλ­ληλη μονάδα υγείας. Αυτά τα ζητή­ματα βέβαια, όπως συνο­λικά το θέμα της υγείας του λαού, μπορούν να βρουν λύση μόνο μέσα από ένα θωρα­κι­σμένο, απο­κλει­στικά δημόσιο και δωρεάν σύστημα υγείας, που να υπη­ρε­τεί τις λαϊκές ανάγκες σε κάθε γωνιά της χώρας μας.

Στη Ρόδο η αγορά είναι άμεσα εξαρ­τώ­μενη από τον του­ρι­σμό και οι συνέ­πειες στην εστίαση, αλλά και σε άλλες δρα­στη­ριό­τη­τες είναι μεγάλες λόγω του κλει­σί­μα­τος αυτών των κατα­στη­μά­των. Ποια είναι η δική σας θέση στο πρό­βλημα αυτό;

Αν η κυβέρ­νηση είχε υλο­ποι­ή­σει τις προ­τά­σεις του ΚΚΕ, των νοσο­κο­μεια­κών γιατρών, των εργα­τι­κών σωμα­τείων, άλλων μαζικών φορέων όχι μόνο δεν θα έμεναν κλειστά τα σχολεία, τα πανε­πι­στή­μια, αλλά θα είχαν ήδη ανοίξει αρκετές δρα­στη­ριό­τη­τες που παρα­μέ­νουν κλει­στές, όπως το εμπόριο, η εστίαση και άλλοι κλάδοι. Η «απο­θέ­ωση» των μέτρων περιο­ρι­σμού στο λιανικό εμπόριο, στην εστίαση κλπ, τα επα­να­λαμ­βα­νό­μενα lockdown, η χρήση της κατα­στο­λής από τα πρό­στιμα μέχρι την απρό­κλητη αστυ­νο­μική βία, είναι επι­λο­γές της κυβέρ­νη­σης που έφτασαν τον κόμπο στο χτένι.

Εργα­ζό­με­νοι ζουν στα όρια της επι­βί­ω­σης, μικρές επι­χει­ρή­σεις αντι­με­τω­πί­ζουν το φάσμα της κατα­στρο­φής. Πόσω μάλλον σε μια περιοχή όπως η Ρόδος, που πλήτ­τε­ται σφο­δρό­τερα λόγω της τερά­στιας εξάρ­τη­σης της οικο­νο­μίας από τον του­ρι­σμό. Τα μέτρα στή­ρι­ξης της κυβέρ­νη­σης είναι απο­δε­δειγ­μένα ανε­παρκή. Δεν αντι­με­τω­πί­ζουν υπο­χρε­ώ­σεις και τρέ­χου­σες ανάγκες. Κυρίως μετα­το­πί­ζουν τα αδιέ­ξοδα των επαγ­γελ­μα­τιών την επόμενη μέρα. Μια επόμενη μέρα που στις σημε­ρι­νές συν­θή­κες αβε­βαιό­τη­τας και κρίσης της οικο­νο­μίας στη χώρα και διεθνώς θα εξε­λι­χθεί κυριο­λε­κτικά σε Γολγοθά. Αυτό το γνω­ρί­ζουν οι επαγ­γελ­μα­τίες και γι’ αυτό και η ανη­συ­χία είναι μεγάλη. Το ΚΚΕ κατέ­θεσε πρόταση νόμου για γενναία δια­γραφή χρεών των επαγ­γελ­μα­τιών, μείωση της φορο­λο­γίας τους και επι­στροφή σε αφο­ρο­λό­γητο, επι­δό­τηση ατο­μι­κών ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών, απο­ζη­μί­ωση 1.000 ευρώ για κάθε μήνα περιο­ρι­στι­κών μέτρων, αφο­ρο­λό­γητο όριο στα 12.000 ευρώ εισό­δημα, κατάρ­γηση τέλους επι­τη­δεύ­μα­τος, κοκ. Πρό­κει­ται για μέτρα που μπορούν να προ­σφέ­ρουν ουσια­στική ανα­κού­φιση και γι’ αυτό και οι επαγ­γελ­μα­τίες με τον αγώνα τους χρειά­ζε­ται να πιέσουν για την υλο­ποί­ησή τους.

Καλείτε τον λαό σε «οργα­νω­μένη απει­θαρ­χία». Τι σημαί­νει αυτή η στάση σε αυτές τις συν­θή­κες που ζούμε και τι απα­ντάτε στην κυβέρ­νηση, η οποία κατη­γο­ρεί την αντι­πο­λί­τευση ότι υπο­κι­νεί τις δια­δη­λώ­σεις;

“Οργα­νω­μένη απει­θαρ­χία” σημαί­νει προ­στα­τευό­μα­στε και προ­στα­τεύ­ουμε από τον κορω­νοϊό, αλλά δεν πει­θαρ­χούμε στην άδικη πολι­τική της κυβέρ­νη­σης και της ΕΕ, που υπη­ρε­τεί τους λίγους σε βάρος των πολλών. Σημαί­νει πως δεν απο­δε­χό­μα­στε στο όνομα της παν­δη­μίας να επι­βάλ­λε­ται σιγή νεκρο­τα­φείου απέ­να­ντι στους εργα­ζό­με­νους, την νεολαία και τους δίκαιους αγώνες τους. Τι πρέπει να κάνουν οι χιλιά­δες άνεργοι ξενο­δο­χο­ϋ­πάλ­λη­λοι που ζουν ακόμα και χωρίς εισό­δημα; Τι πρέπει να κάνουν οι μικροί επαγ­γελ­μα­τίες που βλέπουν τα μεγάλα πακέτα στή­ρι­ξης να πηγαί­νουν στους “μεγά­λους” και αυτοί να ζουν με την αβε­βαιό­τητα και τα χρέη που πρέπει να εξο­φλη­θούν;

Να σιω­πή­σουν ή να διεκ­δι­κή­σουν; Η κυβέρ­νηση ξέρει ότι απέ­να­ντί της έχει τον λαό, τους φορείς και τις διεκ­δι­κή­σεις του. Επι­λέ­γει τον ΣΥΡΙΖΑ ως εύκολο αντί­παλο παρότι και οι πέτρες ξέρουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει κηρύξει εδώ και έναν χρόνο μορα­τό­ριουμ στην κυβέρ­νηση και την επι­κίν­δυνη πολι­τική της. Δεν είναι να απορεί κανείς για αυτήν την επιλογή της ΝΔ. Και οι δύο βολεύ­ο­νται για να παί­ζε­ται το δικομ­μα­τικό παι­χνίδι.

Τι έχετε να πείτε για την αντι­με­τώ­πιση των κινη­το­ποι­ή­σεων εκ μέρους της κυβέρ­νη­σης και τα φαι­νό­μενα αστυ­νο­μι­κής βίας για τα οποία κατη­γο­ρεί­ται;

Η αστυ­νο­μική βία και ο κρα­τι­κός αυταρ­χι­σμός εντεί­νο­νται, όπως συμ­βαί­νει σε όλες τις χώρες της ΕΕ. Ακόμα και σε αυτές που κυβερ­νούν -κατ’ όνομα- προ­ο­δευ­τι­κές δυνά­μεις (πχ Ισπανία). Άρα δεν μιλάμε απλά για μία εμμονή της ΝΔ, όπως της κατα­λο­γί­ζουν ο ΣΥΡΙΖΑ και άλλα κόμματα. Κοινός στόχος ΕΕ – κυβερ­νή­σεων είναι να επι­βλη­θεί “πάση θυσία” η εγκλη­μα­τική δια­χεί­ριση της παν­δη­μίας και η πολι­τική που φορ­τώ­νει τα βάρη της νέας οικο­νο­μι­κής κρίσης ξανά στους πολλούς. Η κατα­στολή, όμως, είναι κάτι περισ­σό­τερο από τα γκλομπ. Είναι και η τρο­μο­κρα­τία της εργο­δο­σίας στους χώρους δου­λειάς. Είναι επίσης το νομο­θε­τικό, επι­χει­ρη­σιακό και θεσμικό οπλο­στά­σιο, που ήταν ήδη αυταρ­χικό και επι­θε­τικό απέ­να­ντι στον λαό και τώρα η ΝΔ το πάει ένα βήμα παρα­πέρα. Η κυβέρ­νηση νόμιζε ότι θα κλι­μά­κωνε την κρατική κατα­στολή και δεν θα κου­νιέ­ται φύλλο. Υπο­λο­γί­ζει χωρίς τον ξενο­δόχο. Το ΚΚΕ πρω­το­στά­τησε για να ακυ­ρω­θούν οι απα­ρά­δε­κτες απα­γο­ρεύ­σεις, όπως στο Πολυ­τε­χνείο, και για να ακυ­ρώ­νε­ται πρα­κτικά ο άθλιος νόμος για την απα­γό­ρευση των δια­δη­λώ­σεων. Δεν μπορεί να εφη­συ­χά­ζει κανείς βέβαια. Ο λαός στον συνο­λικό του αγώνα ενάντια στην άδικη, αντι­λαϊκή πολι­τική εκφρά­ζει και το αίτημα να καταρ­γη­θούν όλοι οι νόμοι που αντι­με­τω­πί­ζουν τον λαό ως “εχθρό”.

Στα νησιά δεν στα­μά­τη­σαν οι κάτοι­κοι να βιώνουν από κοντά την τουρ­κική προ­κλη­τι­κό­τητα, την αμφι­σβή­τηση των κυριαρ­χι­κών δικαιω­μά­των της χώρας μας, η οποία κλι­μα­κώ­νε­ται το τελευ­ταίο διά­στημα σε βάρος μας. Ποια είναι η άποψή σας σ’ αυτό το ζήτημα;

Η ανη­συ­χία για την κλι­μά­κωση της τουρ­κι­κής προ­κλη­τι­κό­τη­τας χρειά­ζε­ται να γίνει προ­βλη­μα­τι­σμός, αλλά και δράση ενάντια στους παρά­γο­ντες που τρο­φο­δο­τούν την επι­κίν­δυνη κατά­σταση. Η τουρ­κική προ­κλη­τι­κό­τητα κλι­μα­κώ­νε­ται γιατί έχει γερές πλάτες, που της παρέ­χουν οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, η ΕΕ. Δείτε: Για άλλη μια φορά η Σύνοδος της ΕΕ παρα­πέ­μπει τις όποιες κυρώ­σεις για την Τουρκία στο απώτερο μέλλον, γιατί δυνά­μεις της -όπως η Γερμανία- έχουν ισχυρές οικο­νο­μι­κές σχέσεις μαζί της. Τι λένε με μια φωνή Μπαϊ­ντεν, ΝΑΤΟ, ΕΕ; Να δια­τη­ρη­θεί με κάθε κόστος η “πολύ­τιμη σύμ­μα­χος” Τουρκία στη “Δύση”, κόβο­ντας τις παρ­τί­δες που έχει ανοίξει με τη Ρωσία. Οι ίδιοι δηλαδή που παρου­σιά­ζο­νται από την κυβέρ­νηση, τον ΣΥΡΙΖΑ κ.ά. ως προ­στά­τες του ελλη­νι­κού λαού, αυτοί στρώ­νουν και το τραπέζι του “δια­λό­γου”, της συνεκ­με­τάλ­λευ­σης, του “συμ­βι­βα­σμού”.

Όμως το απα­ρά­δε­κτο τουρ­κο­λι­βυκό μνη­μό­νιο που παρα­βιά­ζει κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα νησιών, μεταξύ αυτών και της Ρόδου, είναι εδώ. Οι προ­κλή­σεις της τουρ­κι­κής κυβέρ­νη­σης είναι εδώ, όπως και η εργα­λειο­ποί­ηση του προ­σφυ­γι­κού, ως μέρος του παζα­ριού ΕΕ-Τουρκίας.

Μεθο­δεύ­ε­ται συνο­λική διευ­θέ­τηση στο Αιγαίο και την Ανα­το­λική Μεσό­γειο υπό την υψηλή επο­πτεία των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, που θα βγάλει ωφε­λη­μέ­νους τους μεγά­λους κολοσ­σούς των εξο­ρύ­ξεων και χαμέ­νους τον ελλη­νικό και τους άλλους λαούς. Μέρος της διευ­θέ­τη­σης είναι και η συμ­φω­νία της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης με την αιγυ­πτιακή για τον καθο­ρι­σμό ΑΟΖ, που αφήνει απ’ έξω την μισή Ρόδο και το σύμπλεγμα της Μεγί­στης. Στοι­χείο που, όπως είχε εκτι­μή­σει το ΚΚΕ, ήδη αξιο­ποιεί­ται για να ξεκλει­δώ­σει εξε­λί­ξεις ανάμεσα σε Τουρκία και Αίγυπτο, αφού το πεδίο ανα­το­λικά του 28ου μεσημ­βρι­νού θεω­ρεί­ται από την κυβέρ­νηση Ερντο­γάν μέρος της “γαλά­ζιας πατρί­δας”. Προ­ε­τοι­μά­ζε­ται η “συνεκ­με­τάλ­λευση” ανάμεσα σε κυβερ­νή­σεις και εξο­ρυ­κτι­κούς κολοσ­σούς, που τρώ­γο­νται σαν τα σκυλιά για το ποιος θα πάρει στα χέρια του τον πλούτο και τα κέρδη. Τέτοιου είδους “λύσεις” όμως, όχι μόνο δεν ακυ­ρώ­νουν το ενδε­χό­μενο της σύγκρου­σης, αλλά αντί­θετα προ­ε­τοι­μά­ζουν πιο σφοδρή σύγκρουση. Πολύ περισ­σό­τερο όταν μιλάμε για μία περιοχή που δια­σταυ­ρώ­νο­νται μεγάλα συμ­φέ­ρο­ντα αντι­τι­θέ­με­νων δυνά­μεων, των ΗΠΑ, της ΕΕ αλλά και της Κίνας, της Ρωσίας. Η οικο­δό­μηση σχέσεων ειρήνης, φιλίας, αμοι­βαίου οφέλους μεταξύ των δύο γει­το­νι­κών λαών προ­ϋ­πο­θέ­τει την απο­δέ­σμευση της χώρας από τα συμ­φέ­ρο­ντα και τους σχε­δια­σμούς του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, αλλά και ότι η συνερ­γα­σία των λαών θα γίνεται με κρι­τή­ριο της εργα­τι­κές – λαϊκές ανάγκες και όχι τα συμ­φέ­ρο­ντα μιας «χούφτας» εκμε­ταλ­λευ­τών.

Κλεί­νο­ντας θα θέλαμε να μας πείτε για τις προ­τά­σεις του ΚΚΕ για τους εργα­ζό­με­νους στον του­ρι­σμό, αλλά και σε άλλες επι­χει­ρή­σεις της περιο­χής μας, που βρί­σκο­νται το διά­στημα αυτό σε δεινή θέση.

Όλα τα τελευ­ταία χρόνια οι κυβερ­νή­σεις πρό­βα­λαν τον του­ρι­σμό ως τη «βαριά βιο­μη­χα­νία» της χώρας, ως το στή­ριγμα της καπι­τα­λι­στι­κής ανά­καμ­ψης. Τα ρεκόρ, όμως, των επι­σκε­πτών ποτέ δεν συμ­βά­δι­ζαν με τα δικαιώ­ματα των εργα­ζο­μέ­νων. Ακριβώς το αντί­θετο συμ­βαί­νει: Τα τερά­στια κέρδη των μεγάλων ξενο­δο­χεια­κών και του­ρι­στι­κών επι­χει­ρή­σεων στον κλάδο πάτησαν πάνω στην άγρια εκμε­τάλ­λευση των εργα­ζο­μέ­νων στον του­ρι­σμό και τον επι­σι­τι­σμό.

Από τον περα­σμένο Μάρτη, ο του­ρι­σμός μετα­τρά­πηκε σε έναν βαριά ασθενή που φρε­νά­ρει την ίδια την οικο­νο­μία. Τα μέτρα της κυβέρ­νη­σης συνέ­χι­σαν να στη­ρί­ζουν αντί τους εργα­ζό­με­νους τις αξιώ­σεις των επι­χει­ρη­μα­τι­κών ομίλων, όπως η ανα­στολή των συμ­βά­σεων εργα­σίας, η εκ περι­τρο­πής εργασία, οι ανα­τρο­πές στον ημε­ρή­σιο χρόνο και βέβαια στο εισό­δημα.

Το ΚΚΕ όλο αυτό το χρόνο στάθηκε στο πλευρό των εργα­ζο­μέ­νων στον του­ρι­σμό – επι­σι­τι­σμό, αλλά και τις μετα­φο­ρές με 10 ερω­τή­σεις, 5 επί­και­ρες, καθώς και τρο­πο­λο­γίες, απαι­τώ­ντας στήριξη των εποχικά εργα­ζο­μέ­νων, την πλήρη ασφα­λι­στική τους κάλυψη, ουσια­στική προ­στα­σία της υγείας, τη χορή­γηση επι­δό­μα­τος τοκετού και λοχείας των γυναι­κών, που λόγω της παν­δη­μίας αδυ­να­τού­σαν να εκπλη­ρώ­σουν τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις που απαι­τού­νταν.

Αμέ­ρι­στη ήταν και η στήριξη του ΚΚΕ στις δεκάδες κινη­το­ποι­ή­σεις των σωμα­τείων του κλάδου σε όλη τη χώρα, από τον Απρίλη του 2020. Αυτοί οι αγώνες ανά­γκα­σαν την κυβέρ­νηση να εντάξει στον μηχα­νι­σμό στή­ρι­ξης εκα­το­ντά­δες χιλιά­δες επο­χι­κούς του κλάδου, να δια­σφα­λι­στεί η ασφα­λι­στική ικα­νό­τητα όσων παρέ­μει­ναν άνεργοι, να έχουν ένσημα όσοι έκαναν μονο­μερή δήλωση ανα­στο­λής των συμ­βά­σεών τους.

Αυτούς τους αγώνες θα συνε­χί­σουμε να στη­ρί­ζουμε, όπως στις 31 Μάρτη για τους δια­νο­μείς στον επι­σι­τι­σμό και στις 9 Απρίλη για όλο τον κλάδο του του­ρι­σμού, ως ανα­γκαία προ­ϋ­πό­θεση για να ανα­δει­χτούν τα τερά­στια προ­βλή­ματα των εργα­τι­κών οικο­γε­νειών και να ικα­νο­ποι­η­θούν τα δίκαια αιτή­ματα των εργα­ζο­μέ­νων. Το σύνθημα των σωμα­τείων “ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ”, χωρίς μειώ­σεις μισθών και δικαιω­μά­των, με ουσια­στικά μέτρα υγείας και ασφά­λειας όχι μόνο μας βρίσκει σύμ­φω­νους, αλλά θα εξα­ντλή­σουμε όλες τις δυνα­τό­τη­τες για στη­ρί­ξουμε τις προ­σπά­θειες τους και τους αγώνες τους.