Επαναφορά αγωγής για υφαρπαγή δημοσίου ακινήτου στην Κατταβιά

Ενώπιον του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου προ­σέ­φυγε χθες, εκ νέου, το Ελλη­νικό Δημόσιο, επα­να­φέ­ρο­ντας με κλήση, αγωγή γι ακόμη μια σκαν­δα­λώδη υπόθεση υφαρ­πα­γής δημο­σίου ακι­νή­του με τη χρήση ανυ­πό­στα­της από­φα­σης εκποί­η­σης, που φέρει πλα­στο­γρα­φη­μένη υπο­γραφή νομάρχη.

Το Ελλη­νικό Δημόσιο στρέ­φε­ται συγκε­κρι­μένα με την αγωγή του κατά του προϊ­στα­μέ­νου του κτη­μα­το­λο­γίου και κατά 10 ατόμων στα οποία μετα­βι­βά­στη­καν τμήματα του ακι­νή­του.

Ζητά δε την απο­κα­τά­σταση της ιδιο­κτη­σίας του στο ακίνητο και απο­ζη­μιώ­σεις για δια­φυ­γό­ντα κέρδη ύψους 540.000 ευρώ, για ηθικές βλάβες 200.000 ευρώ και σημα­ντικά ποσά ως απο­ζη­μιώ­σεις για αδι­καιο­λό­γητο πλου­τι­σμό από όσους έχουν απο­κτή­σει δικαιώ­ματα στο ίδιο ακίνητο.

Ζητεί­ται επι­πλέον η ακύρωση όλων των συμ­βο­λαίων που έχουν εγγρα­φεί υπέρ ιδιωτών στο συγκε­κρι­μένο ακίνητο.

Ο πρώτος ενα­γό­με­νος, αγρότης από την Κατ­τα­βιά, είχε βρεθεί κατη­γο­ρού­με­νος για κακουρ­γη­μα­τική απάτη και πλα­στο­γρα­φία με την επι­βα­ρυ­ντική περί­πτωση του νόμου περί κατα­χρα­στών του δημο­σίου. Ενε­πλάκη συγκε­κρι­μένα σε υφαρ­παγή δύο προ­νο­μια­κών δημο­σίων ακι­νή­των με τη χρήση ανυ­πό­στα­των – πλαστών απο­φά­σεων εκποί­η­σής τους και συγκε­κρι­μένα δύο ακι­νή­των εμβαδού 6.880 τ.μ. και 27.300 τ.μ. από την υπ’ αριθμ. ΚΜ 5000 μερίδα γαιών Κατ­τα­βιάς.

Φέρεται να κατόρ­θωσε να μετα­γρά­ψει την 30ή Μαΐου 1997 με την υπ’ αριθμ. 4337 πράξη Κτη­μα­το­λο­γι­κού Δικαστή στον τόμο της ως άνω μερίδας την υπ’ αριθμ. ΔΚ 2611/86/1562 ΒΚ 3029/1989 πλαστή απόφαση του Νομάρχη Δωδε­κα­νή­σου σύμφωνα με την οποία είχαν εκποι­η­θεί επ’ ονόματί του τα ως άνω ακίνητα σε εφαρ­μογή των προ­βλε­πό­με­νων στο άρθρο 1 του Ν. 719/1977.

Η αντι­κει­με­νική αξία του πρώτου ακι­νή­του, εμβαδού 6.880 τ.μ., ανέρ­χε­ται στο ποσό των 38.687,62 ευρώ και η αντι­κει­με­νική αξία του δεύ­τε­ρου, εμβαδού 27.300 τ.μ., στο ποσό των 115.970,40 ευρώ, ήτοι συνο­λικά 154.658,02 ευρώ.

Υπο­στή­ριξε ότι τα επίμαχα τμήματα ήταν μεταξύ αυτών που καλ­λιερ­γούσε ο πατέρας του και μετά ο ίδιος κατόπιν ατύπου δωρεάς.

Δια­τεί­νε­ται ότι είχε και έχει όλες τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις που απαι­τού­νται για την εξαγορά των επί­μα­χων αγρο­τι­κών τμη­μά­των και δεν είχε λόγο να μετέλ­θει δόλιες μεθό­δους και τρόπους για την εξαγορά τους.

Για την τακτο­ποί­ηση των επί­μα­χων αγρών και την εξαγορά τους από το δημόσιο απευ­θύν­θηκε, όπως είπε, σε ενδια­μέ­σως απο­βιώ­σα­ντα δικη­γόρο.

Του ζήτησε όπως τόνισε, τοπο­γρα­φικά των αγρών αυτών, τα οποία του προ­σκό­μισε.

Του κατέ­βαλε ένα χρη­μα­τικό ποσό έναντι εξόδων. Τον ειδο­ποί­ησε ότι είχε ολο­κλη­ρω­θεί η δια­δι­κα­σία και έπρεπε να κατα­βά­λει το τίμημα εξα­γο­ράς και τους φόρους τονί­ζο­ντάς του ότι θα ακυ­ρω­νό­ταν η απόφαση αν δεν πλήρωνε τα έξοδα ύψους 1 εκατ. δρχ..

Έλαβε, όπως υπο­στή­ριξε δάνειο από την τότε Ιονική και Λαϊκή Τράπεζα και κατέ­βαλε το ποσό στον δικη­γόρο. Θεωρεί δε ότι έπεσε θύμα του δικη­γό­ρου.