A-τυπος και υπογραμμός: Yποκριτικά ψευτοδιλήμματα

Αίφ­νης, ανέ­κυ­ψε θέμα εν έτει 2020, για τις αμ­βλώ­σεις και βρε­θή­κα­με να συ­ζη­τά­με ξανά (κυ­ρί­ως ψι­θυ­ρι­στά) θέ­μα­τα τα οποία έχουν διευ­θε­τη­θεί -νο­μι­κά- με το Ν. 1609/1986 από την κυ­βέρ­νη­ση ΠΑΣΟΚ, σύμ­φω­να με τα διε­θνή ια­τρι­κά πρω­τό­κολ­λα. Την ηθική διά­στα­ση ωστό­σο, την προσ­δί­δει ο κα­θέ­νας ξε­χω­ρι­στά και με βάση τα όσα υπα­γο­ρεύ­ουν η συ­νεί­δη­ση και οι πε­ποι­θή­σεις του.

Καμία αφίσα αναρ­τη­μέ­νη στο μετρό της Αθή­νας και κα­νέ­να πρω­το­σέ­λι­δο, πόσω μάλ­λον όταν επι­κα­λού­νται ψεύ­τι­κα στοι­χεία, δεν μπο­ρούν να απο­τε­λέ­σουν «πο­λιορ­κη­τι­κό κριό» στον κοι­νω­νι­κό ιστό στο­χεύ­ο­ντας ξε­κά­θα­ρα στο θυ­μι­κό, προ­κα­λώ­ντας ψευ­το­δι­λήμ­μα­τα και στο­χο­ποιώ­ντας γυ­ναί­κες που έκα­ναν την επι­λο­γή τους υπό συν­θή­κες που κα­νείς μας δεν είναι σε θέση να γνω­ρί­ζει.

Αν το εν­δια­φέ­ρον ήταν ου­σια­στι­κό, ο στό­χος δεν θα ήταν οι γυ­ναί­κες που η κα­θε­μιά για τους δι­κούς της ξε­χω­ρι­στούς λό­γους επι­λέ­γει την άμ­βλω­ση. Τα χρή­μα­τα και η φαιά ουσία που κα­τα­να­λώ­θη­καν για την ανα­χρο­νι­στι­κή αυτή κα­μπά­νια, θα είχαν ου­σια­στι­κή στό­χευ­ση αν δια­τί­θε­ντο για την ει­σα­γω­γή -επι­τέ­λους- της σε­ξουα­λι­κής δια­παι­δα­γώ­γη­σης στα σχο­λεία, για την ενη­μέ­ρω­ση των εφή­βων ως προς τις επι­λο­γές στις με­θό­δους αντι­σύλ­λη­ψης και για την ολό­πλευ­ρη στή­ρι­ξη των γυ­ναι­κών που με­γα­λώ­νουν μόνες τους τα παι­διά τους. Ζη­τή­μα­τα δη­λα­δή, που όσο εμείς ακόμα ανα­λω­νό­μα­στε σε ψευ­το­δι­λήμ­μα­τα, άλλες χώρες τα έχουν προ πολ­λού διευ­θε­τή­σει.

Εν κα­τα­κλεί­δι, η υπο­γεν­νη­τι­κό­τη­τα – καθώς εκεί υπο­τί­θε­ται ότι στο­χεύ­ει κατά τα άλλα η ανα­χρο­νι­στι­κή από κάθε άποψη κα­μπά­νια- μπο­ρεί να ανα­στρα­φεί μόνο από ένα κρά­τος-σύμ­μα­χο που θα πα­ρέ­χει στή­ρι­ξη στην οι­κο­γέ­νεια, ευ­έ­λι­κτο ωρά­ριο ερ­γα­σί­ας και διευ­κο­λύν­σεις στους γο­νείς, ιδίως στην μη­τέ­ρα που με­γα­λώ­νει μόνη το παιδί της.

Πέραν της υπο­γεν­νη­τι­κό­τη­τας, υπάρ­χουν πολ­λοί και σο­βα­ροί λόγοι, που οδη­γούν μια γυ­ναί­κα στην άμ­βλω­ση και καμία κα­μπά­νια βγαλ­μέ­νη από τις σκο­τει­νές επο­χές της ιστο­ρί­ας, δεν μπο­ρεί να αναι­ρέ­σει το νο­μι­κά κα­το­χυ­ρω­μέ­νο δι­καί­ω­μα της αυ­το­διά­θε­σης του σώ­μα­τος, ούτε να προ­κα­λεί το αί­σθη­μα των γυ­ναι­κών που έκα­ναν την επι­λο­γή τους.

Ναι, οι αμ­βλώ­σεις είναι νο­μι­κά κα­το­χυ­ρω­μέ­νο δι­καί­ω­μα. Όχι, οι αμ­βλώ­σεις δεν είναι μέ­θο­δος αντι­σύλ­λη­ψης. Εάν θέ­λου­με να τις πε­ριο­ρί­σου­με, πρέ­πει αρ­χι­κά να στα­μα­τή­σου­με να κρυ­βό­μα­στε υπο­κρι­τι­κά πίσω από το δά­χτυ­λό μας, να αρ­χί­σου­με να μι­λά­με για το σεξ, για την αντι­σύλ­λη­ψη, για τον οι­κο­γε­νεια­κό προ­γραμ­μα­τι­σμό, για την ευ­θύ­νη να φέρ­νεις ένα παιδί στον κόσμο και κυ­ρί­ως και πάνω απ όλα, για την ευ­θύ­νη που απορ­ρέ­ει από το δι­καί­ω­μα της αυ­το­διά­θε­σης του σώ­μα­τός μας.