«Μακριά τα χέρια από την ΑΣΤΕΡ! Η Σχολή δεν έχει ανάγκη από κανένα δεκανίκι!!»

Η Ανωτέρα Σχολή Του­ρι­στι­κών Επαγ­γελ­μά­των Ρόδου (ΑΣΤΕΡ) ιδρύ­θηκε το 1956 και από τότε λει­τουρ­γεί, ως μια αμιγώς ξενο­δο­χειακή Σχολή, στα πρότυπα της αντί­στοι­χης ξενο­δο­χεια­κής Σχολής της Λωζάν­νης. Η ΑΣΤΕΡ έχει συμ­βά­λει στο του­ρι­στικό θαύμα της Ρόδου, συντε­λώ­ντας στην οργά­νωση των ξενο­δο­χεια­κών και στην ανα­βάθ­μιση των παρε­χό­με­νων υπη­ρε­σιών. Από­φοι­τοι της σχολής έχουν δια­γρά­ψει εντυ­πω­σιακή πορεία στον ξενο­δο­χειακό κλάδο, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στο εξω­τε­ρικό!

Στα τελευ­ταία χρόνια η ΑΣΤΕΡ μας απα­σχο­λεί κυρίως με τα προ­βλή­ματά της. Μία σχολή η οποία άλλοτε απο­τε­λούσε πρότυπο ξενο­δο­χεια­κής εκπαί­δευ­σης, σήμερα βρί­σκε­ται μεταξύ φθοράς και αφθαρ­σίας με τους σπου­δα­στές να αγω­νιούν για το μέλλον της.

Η «δημο­κρα­τική» απευ­θύν­θηκε στον άνθρωπο που γνω­ρί­ζει την ΑΣΤΕΡ όσο κανένας άλλος. Ο κ. Θανάσης Στάμος, είναι ο μακρο­βιό­τε­ρος διευ­θυ­ντής της σχολής. Επί των ημερών του η ΑΣΤΕΡ μεσου­ρα­νούσε! Ο κ. Στάμος δεν διστά­ζει να πει τα πράγ­ματα με το όνομά τους σε μία άκρως απο­κα­λυ­πτική συνέ­ντευξη.

• Κύριε Στάμο, προ­κα­λεί μεγάλη εντύ­πωση η αρνη­τική δημο­σιό­τητα γύρω από την ΑΣΤΕΡ, μία σχολή η οποία επί των ημερών σας λει­τουρ­γούσε υπο­δειγ­μα­τικά! Οι σπου­δα­στές κάνουν λόγο για υπο­κι­νού­μενα συμ­φέ­ρο­ντα…! Τι μπορεί να συμ­βαί­νει με την ΑΣΤΕΡ;

Βεβαίως και η σχολή αντι­με­τω­πί­ζει πολλά ζητή­ματα τα οποία χρίζουν επί­λυ­σης. Θεωρώ όμως ότι όλες οι κατα­στά­σεις αυτές είναι υπο­κι­νού­με­νες εκ των έσω, λόγω προ­σω­πι­κών επι­θυ­μιών κάποιων από τους κυρίους που υπη­ρε­τούν εκεί. Θα έλεγα ότι πρό­κει­ται για μωρο­φι­λο­δο­ξίες ορι­σμέ­νων που έχουν βαλθεί να μετα­τρέ­ψουν τη σχολή σε πανε­πι­στή­μιο για να ονο­μα­στούν καθη­γη­τές πανε­πι­στη­μίου, χωρίς όμως να δια­θέ­τουν τα απαι­τού­μενα προς τούτο προ­σό­ντα.

Οι σπου­δα­στές δια­μαρ­τύ­ρο­νται επειδή το απο­λυ­τή­ριο τους ισο­δυ­να­μεί απλά με ένα απο­λυ­τή­ριο ΙΕΚ. Ισχύει κάτι τέτοιο;

Το πτυχίο των σπου­δα­στών της ΑΣΤΕΡ, ισο­δυ­να­μεί με αυτό των ιδρυ­μά­των της τρι­το­βάθ­μιας εκπαί­δευ­σης. Γνω­ρί­ζει κανείς σε ποιο ΙΕΚ εισά­γο­νται οι σπου­δα­στές μέσω της δια­δι­κα­σίας των πανελ­λη­νίων εξε­τά­σεων; Έχουν οι από­φοι­τοι των ΙΕΚ τα ίδια επαγ­γελ­μα­τικά δικαιώ­ματα με αυτά των απο­φοί­των των ΤΕΙ, όπως οι από­φοι­τοι της ΑΣΤΕΡ; Μπορούν να παίρ­νουν μέρος στις προ­κη­ρύ­ξεις του Δημο­σίου με τους απο­φοί­τους των ανώ­τε­ρων εκπαι­δευ­τι­κών ιδρυ­μά­των;

Τέλος, οι από­φοι­τοι των ΑΣΤΕ έχουν τη δυνα­τό­τητα να δίνουν κατα­τα­κτή­ριες εξε­τά­σεις σε άλλα ιδρύ­ματα μετά την απο­φοί­τησή τους. Μπορούν να κατα­τα­γούν στο τελευ­ταίο εξάμηνο των ΤΕΙ και παίρ­νο­ντας το πτυχίο, έχουν τη δυνα­τό­τητα να κάνουν και μετα­πτυ­χιακό. Κατα­τάσ­σο­νται στο τρίτο έτος σπουδών στα ΤΕΙ που ενσω­μα­τώ­θη­καν με τα ΑΕΙ και σε δύο χρόνια παίρ­νουν το πτυχίο τους. Όλα τα παρα­πάνω περι­λαμ­βά­νο­νται στο σχετικό ΦΕΚ, το οποίο εκδό­θηκε επί των ημερών μου.

Όσοι υπο­στη­ρί­ζουν ότι το πτυχίο των σπου­δα­στών των ΑΣΤΕ δεν έχει μεγα­λύ­τερη αξία από αυτό των ΙΕΚ, μάλλον δεν γνω­ρί­ζουν τι ακριβώς ισχύει, ή αν το γνω­ρί­ζουν, θέλουν να απο­προ­σα­να­το­λί­σουν σκόπιμα την κοινή γνώμη.

• Το πρό­γραμμα σπουδών σύμφωνα με τους ίδιους τους σπου­δα­στές δεν αντα­πο­κρί­νε­ται στις ανάγκες της σχολής ενώ δεν υπάρ­χουν και βιβλία…

Μέχρι και το 2012 δεν υπήρχε κανένα τέτοιο πρό­βλημα. Τα βιβλία υπήρχαν πάντα, το πρό­γραμμα σπουδών είχε ανα­θε­ω­ρη­θεί. Ήταν δε η πρώτη σχολή της τρι­το­βάθ­μιας εκπαί­δευ­σης πανελ­λα­δικά που εφάρ­μοσε το σύστημα μετα­φο­ράς και συσ­σώ­ρευ­σης πιστω­τι­κών μονάδων (ECTS) στα πρότυπα της Bolognia.

Ο χρόνος φοί­τη­σης αυξή­θηκε σε επτά συν ένα εξάμηνα. Τότε ακριβώς άνοιξε ο δρόμος για να ανα­γνω­ρι­στεί η σχολή σε ακα­δη­μία και να ονο­μα­στεί σε ακα­δη­μία ξενο­δο­χεια­κών σπουδών. Αυτός είναι ο ακριβής τίτλος της. Η ΑΣΤΕΡ ονο­μά­στηκε του­ρι­στική κάποτε, επειδή επρό­κειτο να εντα­χθούν σε αυτή και άλλες ειδι­κό­τη­τες. Τελικά παρέ­μεινε μία αμιγώς ξενο­δο­χειακή σχολή όπως η ECOLE HOTELIERE στη Λωζάννη.

Όσοι μιλούν για την ΑΣΤΕΡ, καλό θα ήταν να μάθουν πρώτα τι γίνεται στις σχολές της Λωζάν­νης, της GLION, της Les Roches. Με τους συνα­δέλ­φους μου επι­σκε­πτό­μα­σταν συχνά αυτές τις σχολές. Βλέπαμε και φέρναμε νέες ιδέες. Μας έλεγαν λοιπόν στο εξω­τε­ρικό ότι τη μόνη σχολή που ανα­γνω­ρί­ζουν στην Ελλάδα, είναι η ΑΣΤΕΡ.

• Πολύς λόγος γίνεται εδώ και χρόνια για την ανω­τα­το­ποί­ηση της σχολής. Ποια είναι η θέση σας;

Να τα πάρουμε τα πράγ­ματα από την αρχή… Δεν μπορούν να ανα­βαθ­μι­στούν σε ΑΕΙ σχολές οι οποίες δεν ανήκουν στο Υπουρ­γείο Παι­δείας. Όσες σχολές είναι παρα­γω­γι­κές υπουρ­γείων, ονο­μά­ζο­νται ακα­δη­μίες, π.χ. οι ακα­δη­μίες εμπο­ρι­κού ναυ­τι­κού, αστυ­νο­μίας, οι εκκλη­σια­στι­κές κλπ. Όταν ήταν υπουρ­γός του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης ο Κώστας Μαρ­κό­που­λος, προ­ω­θή­θηκε ρύθμιση σύμφωνα με την οποία τα πτυχία των ΑΣΤΕ Ρόδου και Αγίου Νικο­λάου, θα καθί­στα­ντο ισότιμα με αυτά των ακα­δη­μιών. Τότε λοιπόν επρό­κειτο να περάσει η ρύθμιση αυτή από το τρίτο θερινό τμήμα της βουλής-είχε ήδη περάσει από νομι­μο­πα­ρα­σκευα­στική επι­τροπή… Στο μεταξύ προ­κη­ρύ­χθη­καν οι εθνικές εκλογές και δεν προ­χώ­ρησε αυτή η δια­δι­κα­σία.

Όταν το 2012 βγήκα στη σύνταξη αλλά και πριν από αυτό, κάποιοι άρχισαν να ψιθυ­ρί­ζουν και να λένε ότι η σχολή έπρεπε να εντα­χθεί σε κάποιο ΑΕΙ. Άλλοι έκαναν λόγο για ανα­βάθ­μιση άλλοι για ανω­τα­το­ποί­ηση. Κανείς δεν ήξερε τι ήθελε και τι ζητούσε. Ήταν αντι­κρουό­με­νες οι απόψεις όπως επίσης οι φιλο­δο­ξίες και τα συμ­φέ­ρο­ντα.

Οι από­φοι­τοι όμως θέλουν να παρα­μεί­νει η σχολή στο Υπουρ­γείο Του­ρι­σμού. Το ίδιο θέλει και το ίδιο το Υπουρ­γείο. Οι καθη­γη­τές όμως επι­μέ­νουν να εντα­χθεί σε ΑΕΙ πιστεύ­ο­ντας πάντα ότι θα ονο­μα­στούν αυτό­ματα καθη­γη­τές πανε­πι­στη­μίου ακόμη και αν δεν δια­θέ­τουν τα τυπικά προ­σό­ντα. Το πολύ-πολύ να γίνουν καθη­γη­τές εργα­στη­ρίων.

Ζητή­σαμε κάποτε να έρθει νέο αίμα, να δημιουρ­γη­θεί ένας βασικός πυρήνας καθη­γη­τών. Έγιναν κάποιες προ­σλή­ψεις χωρίς να είναι οι δια­δι­κα­σίες απόλυτα σωστές. Άτομα με ανύ­παρ­κτη προ­ϋ­πη­ρε­σία με δια­φο­ρε­τικά πτυχία διδά­σκουν μέχρι σήμερα άλλα αντι­κεί­μενα.

Σε 2 χρόνια μετά τις προ­σλή­ψεις προ­βλε­πό­ταν η μονι­μο­ποί­ηση τους με την αξιο­λό­γηση του διευ­θυ­ντή. Προ­σω­πικά, δεν υπέ­γραψα ποτέ τις εκθέ­σεις αξιο­λό­γη­σης. Και δεν το έκανα επειδή δεν ήθελα να μονι­μο­ποι­η­θούν, αλλά η υπη­ρε­σία η ίδια δεν ήθελε να τους μονι­μο­ποι­ή­σει, για λόγους τους οποίους δεν γνωρίζω. Ποτέ δεν μου δόθηκαν τα κρι­τή­ρια αξιο­λό­γη­σης που καθο­ρί­ζο­νται με κοινή υπουρ­γική απόφαση του Υπουρ­γείου Του­ρι­σμού και του Υπουρ­γείου Παι­δείας. Υπήρχε μόνο το ΦΕΚ όπου όριζε ρητά πως στην μονι­μο­ποί­ηση των εκπαι­δευ­τι­κών συνυ­πο­λο­γί­ζε­ται η αξιο­λό­γηση του διευ­θυ­ντή. Μονι­μο­ποι­η­θή­καν χωρίς αξιο­λό­γηση λοιπόν…

• Το οικο­τρο­φείο το οποίο ήταν ένα «κόσμημα» και πρω­το­πο­ριακό για τα ελλη­νικά δεδο­μένα, γιατί δεν λει­τουρ­γεί σήμερα;

Ας όψονται οι υπαί­τιοι. Ενώ το 2011 είχε βγει απόφαση να καταρ­γη­θεί το οικο­τρο­φείο, το λει­τούρ­γησα, διότι δεν γινόταν να βλέπεις τα παιδιά να μην έχουν που να μείνουν. Δεν έρχο­νταν στη σχολή μας παιδιά εύπορων οικο­γε­νειών. Έρχο­νταν και εξα­κο­λου­θούν να έρχο­νται παιδιά από απλές οικο­γέ­νειες για να μάθουν την τέχνη του ξενο­δο­χο­ϋ­παλ­λή­λου και να βγάλουν ένα τίμιο εισό­δημα στη ζωή τους. Δεν μπο­ρούσα να αφήσω έτσι αυτά τα παιδιά και λει­τούρ­γησα το οικο­τρο­φείο παρά τη ρητή εντολή της διοί­κη­σης να κλείσει. Γνώριζα ότι το κλειστό οικο­τρο­φείο μπο­ρούσε να οδη­γή­σει στο κλεί­σιμο της ίδιας της σχολής.

Βγήκαν κάποιοι και είπαν ότι το οικο­τρο­φείο λει­τουρ­γούσε παρά­νομα ότι ήταν πέρα για πέρα αντιεκ­παι­δευ­τικό! Το πλε­ο­νέ­κτημα που έδινε η ΑΣΤΕΡ στους σπου­δα­στές να κάνουν άριστη πρα­κτική άσκηση σε ρόλο επαγ­γελ­μα­τία και του εργα­ζό­με­νου, το θεώ­ρη­σαν αρνη­τικό στοι­χείο. Δεν εντάσ­σε­ται στην ακα­δη­μαϊκή εκπαί­δευση είπαν… Το οικο­τρο­φείο λει­τουρ­γούσε ωστόσο στα πρότυπα της Λωζάν­νης.

Στα πρώτα χρόνια της λει­τουρ­γίας της σχολής, έφεραν ως καθη­γητή τον Ίβαν Σβάρτς, υπο­διευ­θυ­ντή της σχολής της ECOLE HOTELIERE. Ήταν ένας μπον βιβέρ οποίος συνέ­χισε επί πολλά χρόνια να έρχεται στη Ρόδο. Μου έλεγε πάντα να προσέχω το οικο­τρο­φείο σαν τα μάτια μου. «Όσοι έκλει­σαν το οικο­τρο­φείο, χάλασαν τη σχολή», μου έλεγε κάθε φορά. Τον Ίβαν τον τιμή­σαμε στην επέτειο των 50 ετών της ΑΣΤΕΡ. Αγα­πούσε τόσο τη σχολή που όταν απε­βί­ωσε σε ηλικία 97 ετών, είχε στο μαξι­λάρι του το μετάλ­λιο της ΑΣΤΕΡ. Ποιος μπορεί λοιπόν να πιστεύει ότι ξέρει καλύ­τερα τι είναι καλύ­τερο για τη σχολή από αυτό τον άνθρωπο;

• Κύριε Στάμο επί των ημερών σας, οι πόρτες της ΑΣΤΕΡ ήταν πάντα ανοι­χτές. Σήμερα πολλοί ανα­ρω­τιού­νται εάν λει­τουρ­γεί η σχολή…

Βεβαίως και είχαμε πάντα τις πόρτες μας ανοι­χτές. Πάντα κάναμε την εκδή­λωση των ευρω­παϊ­κών Χρι­στου­γέν­νων που ήταν από τις πιο επι­τυ­χη­μέ­νες μας εκδη­λώ­σεις μαζί με αυτή της απο­νο­μής τω πτυχίων. Το 2010 φιλο­ξε­νή­σαμε τη σύνοδο των Υπουρ­γών Εξω­τε­ρι­κών της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης και ο Δημή­τρης Αβρα­μό­που­λος σε ένα γεύμα που προ­σφέ­ραμε, είπε ότι θα πρέπει να έρθουν να δουν οι Ευρω­παίοι και τις δικές μας σχολές. Αυτή η ανα­γνώ­ριση ήταν η ικα­νο­ποί­ησή μας.

Σήμερα οι κύριοι καθη­γη­τές, θεωρούν ότι όσα έκανε ο Στάμος ήταν στραβά και έχουν επι­βά­λει με τον τρόπο τους ένα νέο μοντέλο λει­τουρ­γίας της σχολής με απο­τέ­λε­σμα ο κόσμος ανα­ρω­τιέ­ται εάν είναι ανοιχτή ή όχι.

• Θα λέγατε ότι υπάρχει πρό­βλημα και σε επίπεδο διοί­κη­σης;

Δεν θα μπω σε λεπτο­μέ­ρειες. Αυτό θα πρέπει να το εξε­τά­σει το υπουρ­γείο. Μέχρι σήμερα ατυχώς δεν το έχει κάνει.

Οι σπου­δα­στές έρχο­νται με όνειρα και ελπίδες σε αυτή τη σχολή, γιατί ο του­ρι­σμός είναι μονό­δρο­μος και μονο­καλ­λιέρ­γεια στη χώρα μας. Δεν πρέπει να αντι­με­τω­πί­ζο­νται ως σπου­δα­στές τελευ­ταίας κατη­γο­ρίας. Τα ξενο­δο­χειακά επαγ­γέλ­ματα είναι αξιο­πρε­πέ­στατα. Η ΑΣΤΕΡ χαρίζει πολλά εφόδια σε αυτά τα παιδιά

Με την ευκαι­ρία που μου δίνετε, θέλω να πω σε όλους τους εργα­ζό­με­νους εκεί, να αφήσουν κάτω τα χέρια από την ΑΣΤΕΡ. Η σχολή δεν έχει ανάγκη από κανένα δεκα­νίκι! Επί 62 χρόνια έχει απο­δεί­ξει ποια είναι. Δεν έχει καμία ανάγκη να γίνει δεκα­νίκι των πανε­πι­στη­μίων και των ΤΕΙ για να κατα­φέ­ρει να κρα­τή­σει το κύρος της και την προ­σω­πι­κό­τητα της. Είναι μία κραυγή αγωνίας αυτή!

• Πολλά ακού­γο­νται κατά καιρούς και για το κτήριο…

Για το κτήριο τι να πρω­το­πεί κανείς… Από αυτό το κτήριο βγήκε η αερο­πο­ρία για να στε­γα­στεί η του­ρι­στική σχολή! Τόση σημασία έδιναν τότε στην ΑΣΤΕΡ! Τώρα φτάσαμε στο ακριβώς αντί­θετο σημείο.

Μαθαίνω παράλ­ληλα, ότι κάποιοι από άλλα εκπαι­δευ­τικά ιδρύ­ματα ορέ­γο­νται να εντά­ξουν τη σχολή κάτω από την ομπρέλα τους γιατί επο­φθαλ­μιούν το κτήριο τις εγκα­τα­στά­σεις κλπ.

Οι κύριοι που …κόπτο­νται για την ΑΣΤΕΡ έχουν προβεί σε σοβαρά λάθη. Ενέ­πλε­ξαν τελευ­ταία και τα πολι­τικά κόμματα. Όταν πρω­το­πήγα στη σχολή δια­πί­στωσα ότι όλοι ήταν δια­σπα­σμέ­νοι σε χίλια κομ­μά­τια… Τους ένωσα και ήμασταν μία γροθιά, όλοι ενω­μέ­νοι υπέρ της ΑΣΤΕΡ και τη φτάσαμε στο υψηλό αυτό επίπεδο που όλοι γνω­ρί­ζετε…

Πρό­σφατα είδα ότι κάλεσαν στελέχη του ΚΚΕ, τους έδειξαν κλει­στές απο­θή­κες με κάτι σκου­ρια­σμέ­νες μαγει­ρι­κές εστίες που είχα φέρει εγώ από την Κρήτη… Γιατί δεν άνοιξαν τις πόρτες στην τοπική κοι­νω­νία στην απονομή των πτυχίων τις προ­άλ­λες όπου δεν πάτησε το πόδι του άνθρω­πος; Γιατί δεν έδειξαν τα εργα­στή­ρια και τις αίθου­σες διδα­σκα­λίες που είναι άριστες;

• Να κλεί­σουμε με ένα σχόλιο για το σύλλογο των καθη­γη­τών;

Ποιος είναι ο σύλ­λο­γος αυτός και από πόσα μέλη απαρ­τί­ζε­ται; Με δύο-τρία μέλη δεν νοείται η ύπαρξη και λει­τουρ­γία συλ­λό­γου. Στην Ελλάδα όταν θέλει κανείς να απο­δεί­ξει ότι έχει κάποια ισχύ, ιδρύει ένα σύλλογο. Βάζει και μία σφρα­γίδα και παρου­σιά­ζε­ται ως σύλ­λο­γος. Ας μας απο­δεί­ξουν οι κύριοι εάν και πότε έγιναν αρχαι­ρε­σίες, το μητρώο των μελών, τα ταμεια­κώς εντάξει μέλη που έχουν ψηφίσει, να φέρουν τα κατα­στα­τικά… Δια­φο­ρε­τικά θα πρέπει να παρέμ­βει ο εισαγ­γε­λέας. Είναι σοβαρό το θέμα.

Είναι αμαρτία για μία τέτοια σχολή η σημε­ρινή της κατά­σταση. Εάν ήταν δια­φο­ρε­τικά τα πράγ­ματα, θα παρέ­μενα ως καθη­γη­τής. Έφυγα επειδή δεν μπο­ρούσα να βλέπω αυτή την επα­νά­σταση. Δεν μπο­ρούσα να βλέπω άλλο να χρη­σι­μο­ποιούν τους σπου­δα­στές για τις προ­σω­πι­κές τους επι­διώ­ξεις.

Είχαμε ένα δια­μά­ντι στα χέρια μας και κάποιοι το έχουν μετα­τρέ­ψει δυστυ­χώς σε σπα­σμένο γυαλί.