Ο Γιώργος Υψηλάντης ανακοινώνει την απόφαση του να συστρατευθεί με τον Γιώργο Χατζημάρκο

Την από­φα­ση του να συμ­με­τά­σχει στις εκλο­γές του δεύ­τε­ρου βαθ­μού της αυ­το­διοί­κη­σης με την πα­ρά­τα­ξη του κ. Γιώρ­γου Χα­τζη­μάρ­κου, ανα­κοι­νώ­νει σή­με­ρα σε συ­νέ­ντευ­ξη του ο επι­κε­φα­λής της δη­μο­τι­κής πα­ρά­τα­ξης ΡΟ­ΠΟ­ΑΝ κ. Γιώρ­γος Υψη­λά­ντης.

Στην συ­νέ­ντευ­ξή του ο κ. Υψη­λά­ντης, που θα συ­ζη­τη­θεί, ανα­λύ­ει έναν προς έναν τους λό­γους που τον οδή­γη­σαν στην από­φα­ση να δια­λύ­σει ου­σια­στι­κά την δη­μο­τι­κή πα­ρά­τα­ξη, ανα­φέ­ρε­ται στις δυ­σλει­τουρ­γί­ες που θα προ­κα­λέ­σει στην αυ­το­διοί­κη­ση το νέο εκλο­γι­κό σύ­στη­μα του Κλει­σθέ­νη και κυ­ρί­ως ανα­φέ­ρε­ται στις σχέ­σεις του με τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ.

Aνα­λυ­τι­κά η συ­νέ­ντευ­ξη του δη­μο­τι­κού συμ­βού­λου, επι­κε­φα­λής της δη­μο­τι­κής πα­ρά­τα­ξης ΡΟ­ΠΟ­ΑΝ κ. Γιώρ­γου Υψη­λά­ντη:

• Κύριε Υψη­λά­ντη, πρό­σφα­τα δη­λώ­σα­τε ότι η ΡΟ­ΠΟ­ΑΝ δεν κα­τε­βαί­νει στις δη­μο­τι­κές εκλο­γές και προ­τρέ­ψα­τε τα μέλη της, να στη­ρί­ξουν άλ­λους συν­δυα­σμούς. Πε­ρι­λαμ­βά­νει αυτή η προ­τρο­πή και τον συν­δυα­σμό του ση­με­ρι­νού Δη­μάρ­χου;

Πράγ­μα­τι, πρό­σφα­τα με δή­λω­σή μου, ξε­κα­θά­ρι­σα ότι η ΡΟ­ΠΟ­ΑΝ δεν θα με­τέ­χει στις δη­μο­τι­κές εκλο­γές. Εν­θάρ­ρυ­να τα μέλη μας, να με­τέ­χουν ως ενερ­γοί πο­λί­τες αυτού του τόπου στις αυ­το­διοι­κη­τι­κές διερ­γα­σί­ες μέσα από σχή­μα­τα που οι ίδιοι εκτι­μούν ότι μπο­ρεί να αλ­λά­ξουν την κα­τά­στα­ση στην οποία έχει οδη­γή­σει τη Ρόδο η ση­με­ρι­νή δη­μο­τι­κή αρχή. Μια κα­τά­στα­ση στα­σι­μό­τη­τας και οπι­σθο­δρό­μη­σης. Είναι λοι­πόν προ­φα­νές ότι δεν εν­θάρ­ρυ­να κα­νέ­ναν να στη­ρί­ξει την προ­σπά­θεια της ση­με­ρι­νής δη­μο­τι­κής αρχής για επα­νε­κλο­γή. Εξ’ άλλου η στάση της ΡΟ­ΠΟ­ΑΝ αυτά τα πέντε χρό­νια ως αντι­πο­λί­τευ­ση στο δη­μο­τι­κό συμ­βού­λιο, δεν αφή­νει κα­νέ­να πε­ρι­θώ­ριο τέ­τοιας ερ­μη­νεί­ας.

Η ση­με­ρι­νή δη­μο­τι­κή αρχή, είναι η πα­ρω­χη­μέ­νη και ξε­φτι­σμέ­νη επι­βί­ω­ση λόγω κε­κτη­μέ­νης τα­χύ­τη­τας, ενός πάλαι ποτέ κρα­ταιού πο­λι­τι­κού συ­στή­μα­τος κε­ντρι­κής και το­πι­κής εξου­σί­ας, που δεν αντι­στοι­χί­ζε­ται στο ση­με­ρι­νό πο­λι­τι­κό γί­γνε­σθαι και δεν αντα­πο­κρί­νε­ται με τί­πο­τα στις ανά­γκες του τόπου. Είναι η αντα­νά­κλα­ση της σχέ­σης του ση­με­ρι­νού ΚΙΝΑΛ με το άλ­λο­τε κοι­νω­νι­κά και πο­λι­τι­κά κυ­ρί­αρ­χο ΠΑΣΟΚ;

• Η επι­λο­γή σας αυτή έχει να κάνει και με τις επι­λο­γές των πο­λι­τι­κών χώρων που στή­ρι­ξαν την ΡΟ­ΠΟ­ΑΝ στις προη­γού­με­νες εκλο­γές και κυ­ρί­ως του Σύ­ρι­ζα;

Θα ήταν ανα­κρι­βές να ισχυ­ρι­σθώ το αντί­θε­το. Η ΡΟ­ΠΟ­ΑΝ ήταν μια ανε­ξάρ­τη­τη και κομ­μα­τι­κά ακη­δε­μό­νευ­τη αυ­το­διοι­κη­τι­κή πα­ρά­τα­ξη, αλλά δεν ήταν σε καμ­μιά πε­ρί­πτω­ση απο­λί­τι­κη. Η στάση μας στα σο­βα­ρά ζη­τή­μα­τα που απα­σχό­λη­σαν τον τόπο και την κοι­νω­νία, το απέ­δει­ξε. Στη­ρί­ξα­με επι­λο­γές και δια­τυ­πώ­σα­με θέ­σεις και προ­τά­σεις που ήταν σύμ­φω­νες με τις προ­γραμ­μα­τι­κές μας θέ­σεις και δε­σμεύ­σεις, αλλά δεν δι­στά­σα­με και να κα­ταγ­γεί­λου­με επι­λο­γές της ση­με­ρι­νής κυ­βέρ­νη­σης που δεν μας εύ­ρι­σκαν σύμ­φω­νους ή έβλα­πταν τα συμ­φέ­ρο­ντα της αυ­το­διοί­κη­σης ευ­ρύ­τε­ρα και της Ρόδου ει­δι­κό­τε­ρα.

Οι προ­σω­πι­κές μου σχέ­σεις με την κυ­ριό­τε­ρη πο­λι­τι­κή δύ­να­μη που στή­ρι­ξε την ΡΟ­ΠΟ­ΑΝ, τον Σύ­ρι­ζα, είχαν διαρ­ρα­γεί από το 2014 ακόμα, πριν δη­λα­δή να γίνει κυ­βέρ­νη­ση και οι δρό­μοι μας είχαν «χω­ρί­σει», αν και δεν υπήρ­ξα ποτέ μέλος του συ­γκε­κρι­μέ­νου ή άλλου κόμ­μα­τος.

Ωστό­σο η άποψή μου είναι ότι η ΡΟ­ΠΟ­ΑΝ θα μπο­ρού­σε να συ­νε­χί­σει την πο­ρεία της στα δη­μο­τι­κά μας πράγ­μα­τα έστω και με κά­ποιον άλλον στο τι­μό­νι. Δεν είχα κά­ποια σχε­τι­κή κρού­ση ή συ­ζή­τη­ση με τον συ­γκε­κρι­μέ­νο πο­λι­τι­κό χώρο. Επέ­λε­ξαν να μην το κά­νουν. Επέ­λε­ξαν μια άλλη πο­ρεία, κάτι που είναι ανα­φαί­ρε­το δι­καί­ω­μά τους. Η ζωή θα απο­δεί­ξει την ορ­θό­τη­τα της επι­λο­γής τους.

• Πως βλέ­πε­τε το αύριο στον Δήμο Ρόδου, με την εφαρ­μο­γή του Κλει­σθέ­νη;

Θα απα­ντή­σω με ει­λι­κρί­νεια. Δυ­σοί­ω­νο. Και θα το εξη­γή­σω. Η αυ­το­διοί­κη­ση εξα­κο­λου­θεί να είναι “αυτο”-διοί­κη­ση μόνο κατ’ όνομα. Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα εξα­κο­λου­θεί να είναι ετερο-διοί­κη­ση, εξα­κο­λου­θεί να είναι ένας μη­χα­νι­σμός απο­κε­ντρω­μέ­νης κρα­τι­κής εξου­σί­ας, με αγκυ­λώ­σεις και ανα­πη­ρί­ες που δεν έχουν καμ­μιά σχέση με το ευ­ρω­παϊ­κό κε­κτη­μέ­νο της αυ­το­διοί­κη­σης. Κι αυτό δεν άλ­λα­ξε με τον Κλει­σθέ­νη. Το έχω ξα­να­πεί. Πιο προ­χει­ρο­γραμ­μέ­νο και κα­κο­γραμ­μέ­νο νόμο δεν έχω ξα­να­δεί. Κι ας προ­ε­τοι­μα­ζό­ταν δυο ολό­κλη­ρα χρό­νια κι ας έχει επεν­δυ­θεί με με­γά­λες προσ­δο­κί­ες για μια επα­νά­στα­ση στο θε­σμι­κό πλαί­σιο λει­τουρ­γί­ας της αυ­το­διοί­κη­σης στη χώρα μας. Το άρθρο 102 του Συ­ντάγ­μα­τος για πο­λι­τι­κή και οι­κο­νο­μι­κή αυ­το­τέ­λεια των ΟΤΑ, εξα­κο­λου­θεί να είναι γράμ­μα κενό πε­ριε­χο­μέ­νου. Κρίμα.

Το μόνο στοι­χείο του Κλει­σθέ­νη που με βρί­σκει σύμ­φω­νο από θέση αρχής, είναι η αλ­λα­γή του εκλο­γι­κού συ­στή­μα­τος και η κα­θιέ­ρω­ση της απλής ανα­λο­γι­κής. Εδώ ωστό­σο ελ­λο­χεύ­ει και ο κίν­δυ­νος. Η λει­τουρ­γία ενός δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου που θα προ­κύ­ψει από το συ­γκε­κρι­μέ­νο εκλο­γι­κό σύ­στη­μα, απαι­τεί αντί­στοι­χη πο­λι­τι­κή ωρι­μό­τη­τα. Ωρι­μό­τη­τα για πο­λι­τι­κό διά­λο­γο χωρίς στεί­ρες προ­κα­τα­λή­ψεις, για σύν­θε­ση δια­φο­ρε­τι­κών από­ψε­ων και κυ­ρί­ως για συ­ναί­νε­ση σε συ­γκε­κρι­μέ­νες δρά­σεις και έργα. Δεν είμαι όμως βέ­βαιος κατά πόσον θα υπάρ­χει αυτή η ωρι­μό­τη­τα. Πολύ φο­βά­μαι πως η συ­ναί­νε­ση και οι ανα­γκαί­ες συ­γκλί­σεις δεν θα βα­σί­ζο­νται στον δη­μο­κρα­τι­κό διά­λο­γο, αλλά σε άλλου εί­δους πρα­κτι­κές και με­θο­δεύ­σεις που δεν θα δια­φέ­ρουν και πολύ απ’ αυτές που βλέ­που­με να κυ­ριαρ­χούν σή­με­ρα ακόμα και στο εθνι­κό κοι­νο­βού­λιο. Κι αυτός είναι ο κίν­δυ­νος.

• Εσείς προ­σω­πι­κά θα ασχο­λη­θεί­τε με τις δη­μο­τι­κές εκλο­γές; Θα με­τέ­χε­τε σε κά­ποιον συν­δυα­σμό;

Από όσα σας είπα πριν, νο­μί­ζω είναι εύ­κο­λο να κα­τα­λά­βε­τε ότι δεν έχω τέ­τοια πρό­θε­ση. Δεν είναι θέμα εγω­ι­σμού φυ­σι­κά. Θα μπο­ρού­σα να με­τέ­χω σε μια συλ­λο­γι­κή προ­σπά­θεια, αν έβλε­πα σ’ αυτήν στοι­χεία δια­φο­ρο­ποί­η­σης από τα κλα­σι­κά, αν υπήρ­χαν οι συν­θή­κες να γί­νουν πράγ­μα­τα που θα αλ­λά­ξουν ρι­ζι­κά την πο­ρεία του Δήμου. Το εύ­χο­μαι βέ­βαια να συμ­βεί, ωστό­σο αντι­λαμ­βά­νο­μαι ότι η επό­με­νη αυ­το­διοι­κη­τι­κή πε­ρί­ο­δος θα είναι με­τα­βα­τι­κή. Το “με­τα­βα­τι­κή” σχε­τί­ζε­ται με την ευχή και την ελ­πί­δα, ότι στο διά­στη­μα αυτό οι γε­νι­κό­τε­ρες πο­λι­τι­κο­οι­κο­νο­μι­κές εξε­λί­ξεις και η ανα­θε­ώ­ρη­ση του Συ­ντάγ­μα­τος θα συν­δρά­μουν στη δη­μιουρ­γία ενός θε­σμι­κού πλαι­σί­ου για μια ευ­ρω­παϊ­κή και ου­σια­στι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση, που θα μπο­ρεί να ρυθ­μί­ζει τα του οίκου της, χωρίς τη ση­με­ρι­νή ασφυ­κτι­κή κρα­τι­κή πα­ρέμ­βα­ση.

Από την άλλη, είναι δε­δο­μέ­νο ότι δεν θα μείνω αμέ­το­χος στα το­πι­κά μας πράγ­μα­τα. Θα συ­νε­χί­σω την πα­ρου­σία μου στην αυ­το­διοί­κη­ση, από εκεί που θεωρώ ότι μπορώ να λει­τουρ­γή­σω κα­λύ­τε­ρα, από εκεί που πι­στεύω πως μπορώ να προ­σθέ­σω πράγ­μα­τα σε μια συλ­λο­γι­κή προ­σπά­θεια προς όφε­λος του τόπου. Από εκεί που μπορώ να φανώ πιο χρή­σι­μος.

• Εν­νο­εί­τε δη­λα­δή, ότι θα με­τέ­χε­τε στις πε­ρι­φε­ρεια­κές εκλο­γές; Και με ποιον συν­δυα­σμό;

Αυτό ακρι­βώς εννοώ. Θα με­τέ­χω στις πε­ρι­φε­ρεια­κές εκλο­γές, με τον συν­δυα­σμό που με προ­σκά­λε­σε να με­τέ­χω. Τον συν­δυα­σμό του Γιώρ­γου Χα­τζη­μάρ­κου, “Μπρο­στά το Νότιο Αι­γαίο”. Η πρό­σκλη­ση -πρό­κλη­ση για μένα- είναι ανοι­χτή από καιρό. Κι αντα­πο­κρί­νο­μαι σή­με­ρα θε­τι­κά σ’ αυτήν. Μετά από ει­λι­κρι­νή διά­λο­γο και ώριμη σκέψη. Με τον Γιώρ­γο, μας χω­ρί­ζει η ιδε­ο­λο­γι­κο­πο­λι­τι­κή προ­έ­λευ­ση. Όπως όμως δια­πι­στώ­νει και λέει κι ο ίδιος, κα­νείς δεν θέλει και δεν μπο­ρεί ν’ αλ­λά­ξει τον άλλο. Μας ενώ­νουν όμως πολλά. Η γει­το­νιά που με­γα­λώ­σα­με, η αγάπη για τα νησιά μας και ιδιαί­τε­ρα για την Ρόδο, η κοινή μας αντί­λη­ψη για μια εξω­στρε­φή, διεκ­δι­κη­τι­κή και μα­χη­τι­κή αυ­το­διοί­κη­ση, η αλ­λη­λο­ε­κτί­μη­ση και ο αμοι­βαί­ος σε­βα­σμός, η επι­μέ­λεια και η ερ­γα­τι­κό­τη­τα μέχρι αυ­το­ε­ξο­ντώ­σε­ως με ό,τι κα­τα­πια­νό­μα­στε.

Τις εξε­τά­σεις του τις έχει δώσει σε πολλά μέ­τω­πα της αυ­το­διοί­κη­σης και τα απο­τε­λέ­σμα­τά τους τον έχουν δι­καιώ­σει. Ο κό­σμος τα βλέ­πει κι είμαι βέ­βαιος ότι θα τον επι­βρα­βεύ­σει πα­νη­γυ­ρι­κά. Είναι άν­θρω­πος που δεν δι­στά­ζει να συ­γκρου­στεί αλλά και να συ­νερ­γα­στεί στον βαθμό που αυτό επι­τάσ­σει το συμ­φέ­ρον του τόπου. Είναι αυ­το­διοι­κη­τι­κός με υψηλή πο­λι­τι­κή ωρι­μό­τη­τα, έν­στι­κτο και διο­ρα­τι­κό­τη­τα, με πραγ­μα­τι­κές και όχι απλά τυ­πι­κές ικα­νό­τη­τες. Τον εκτι­μώ όχι για την φτια­σι­δω­μέ­νη τε­λειό­τη­τα που μπο­ρεί να χτί­σει ως ει­κό­να κάθε σύγ­χρο­νο δη­μό­σιο πρό­σω­πο, αλλά για την αυ­θε­ντι­κό­τη­τά του. Δεν μα­σά­ει και δεν στρογ­γυ­λεύ­ει.

Ο βαθ­μός συ­νερ­γα­σί­ας και υπο­στή­ρι­ξης των Δήμων του Νο­τί­ου Αι­γαί­ου από τον ση­με­ρι­νό Πε­ρι­φε­ρειάρ­χη, δεν έχει προη­γού­με­νο και σύ­γκρι­ση με άλλες πε­ρι­φέ­ρειες της χώρας. Είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κή η ιδιαί­τε­ρη συ­μπά­θειά του, ενί­ο­τε σε ση­μείο πα­ρε­ξή­γη­σης για την «προ­τι­μη­σια­κή» τους με­τα­χεί­ρι­ση, για τα μικρά, δυ­σπρό­σι­τα και γε­νι­κά «δύ­σκο­λα» νησιά του Νο­τί­ου Αι­γαί­ου. Κι αυτό μ’ αρέ­σει ιδιαί­τε­ρα.

• Τι προσ­δο­κά­τε από την συ­νερ­γα­σία σας αυτή με τον κ. Χα­τζη­μάρ­κο; Σε πο­λι­τι­κό και προ­σω­πι­κό επί­πε­δο;

Προσ­δο­κώ να προ­σθέ­σω το δικό μου λι­θα­ρά­κι, σε μια συλ­λο­γι­κή αυ­το­διοι­κη­τι­κή προ­σπά­θεια. Να προ­σθέ­σω στη δυ­να­μι­κή και στην απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τά της. Κα­νέ­νας κρί­κος μιας αλυ­σί­δας, δεν είναι ισχυ­ρό­τε­ρος από την ίδια την αλυ­σί­δα. Η συλ­λο­γι­κό­τη­τα είναι εκεί­νη που φέρ­νει τα κα­λύ­τε­ρα απο­τε­λέ­σμα­τα, με τον απα­ραί­τη­το βέ­βαια σφι­χτό συ­ντο­νι­σμό και κα­θο­δή­γη­ση.

Ο τόπος μας έχει ανά­γκη από πρό­σθε­ση και όχι διαί­ρε­ση δυ­νά­με­ων. Για να πάει το Νότιο Αι­γαίο, ακόμα πιο Μπρο­στά!

Σε προ­σω­πι­κό επί­πε­δο δεν προσ­δο­κώ και δεν επι­διώ­κω απο­λύ­τως τί­πο­τα. Η συ­νή­θης πρα­κτι­κή των προ­α­παι­τού­με­νων και των προ­σω­πι­κών συμ­φω­νιών δεν μου ται­ριά­ζει και ξέρω ότι δεν ται­ριά­ζει και στον Χα­τζη­μάρ­κο. Έχου­με κι οι δυο ηγη­θεί πα­ρα­τά­ξε­ων και έχου­με πλήρη επί­γνω­ση του τι ση­μαί­νουν και που οδη­γούν αυτές οι πρα­κτι­κές. Πα­ρά­τη­σα τη δου­λειά μου και την κα­ρέ­κλα μου, για να κα­τέ­βω Δή­μαρ­χος. Μπο­ρού­σα και φυ­σι­κά μπορώ να επι­στρέ­ψω σ’ αυτήν ότι ώρα θέλω ή να συ­νε­χί­σω ως ελεύ­θε­ρος επαγ­γελ­μα­τί­ας όπως κάνω από το 2014. Δεν μ’ εν­δια­φέ­ρουν λοι­πόν οι κα­ρέ­κλες και οι αντι­μι­σθί­ες της όποιας αι­ρε­τής θέσης. Δεν τις είχα και δεν τις έχω ανά­γκη. Όταν έχεις πράγ­μα­τα να δώ­σεις, μπο­ρείς να το κά­νεις είτε είσαι στρα­τη­γός, είτε απλός στρα­τιώ­της. Αρκεί να έχεις και να μπο­ρείς να δώ­σεις. Δεν έχω επί­σης σκοπό με όχημα την αυ­το­διοί­κη­ση να χτίσω την όποια προ­σω­πι­κή πο­λι­τι­κή δια­δρο­μή, όπως δεν σκο­πεύω να είμαι εσαεί ενερ­γός στα κοινά, να γίνω δη­λα­δή κατ’ επάγ­γελ­μα αι­ρε­τός. Αρ­κε­τούς τέ­τοιους έχου­με. Έχω κι άλλα σπου­δαία πράγ­μα­τα στη ζωή μου. Την οι­κο­γέ­νειά μου, τους γιούς μου και τον μέχρι στιγ­μής πρώτο εγ­γο­νό μου.