Αναβιώνει η δολοφονία της 84χρονης Μαρίας Καπλανίδου στην Κω

Για την 18η Μαρτίου 2019 προσ­διο­ρί­στηκε την Παρα­σκευή από την Εισαγ­γε­λία Εφετών Δωδε­κα­νή­σου η εκδί­καση υπό­θε­σης με κατη­γο­ρού­μενο για ανθρω­πο­κτο­νία από πρόθεση της 84χρονης Μαρίας Καπλα­νί­δου στην Κω τον 50χρονο H. I. του U., που κατα­δι­κά­στηκε πρω­το­δί­κως σε ποινή ισόβιας κάθειρ­ξης.

To πρω­τό­δικο δικα­στή­ριο απέρ­ριψε με απόφαση που έλαβε κατά πλειο­ψη­φία (4-3) το αίτημα του κατη­γο­ρού­με­νου για ανα­γνώ­ριση ελα­φρυ­ντι­κών.

Όπως έγραψε η “δημο­κρα­τική” ο 50χρονος συνε­λή­φθη τον Μάιο του 2017 στη Ρόδο σε εκτέ­λεση σχε­τι­κού εντάλ­μα­τος.

Εργα­ζό­ταν επί σειράν ετών ως μάγει­ρας σε ταβέρνα της Μεσαιω­νι­κής Πόλης, κάνο­ντας χρήση ταυ­τό­τη­τας με άλλα στοι­χεία. Είναι έγγαμος και πατέρας τριών παιδιών.

Το πρωί της 3ης Ιουλίου 1998 ο κατη­γο­ρού­με­νος εισήλθε στην οικία της Μαρίας Καπλα­νί­δου επί της οδού Βοροιο­πού­λου 16 στην Κω, αφού έσκισε τη σήτα του παρα­θύ­ρου στην πίσω αυλή, το οποίο ήταν ανοικτό.

Εγινε όμως αντι­λη­πτός από την ιδιο­κτή­τρια, συνε­πλάκη μαζί της και της κατά­φερε με τέμνον όργανο πολ­λα­πλά κτυ­πή­ματα από τα οποία της προ­κά­λεσε επτά θλα­στικά τραύ­ματα τρι­χω­τού κεφαλής μήκους 4-10 εκα­το­στών στις βρεγ­μα­τι­κές και την ινιακή περιοχή που έφθαναν μέχρι την επι­κρά­νιο χωρίς να υπάρξει κάταγμα των υπο­κει­μέ­νων οστών.

Επίσης βαθύ θλα­στικό τραύμα στο δεξιό οφθαλ­μικό κόγχο με διά­τρηση του οφθαλ­μού και επε­κτει­νό­μενο διά της συστοί­χου παρειάς και κάτω γνάθου με διατομή της παρω­τί­δας και της παρω­τι­δι­κής αρτη­ρίας.

Βαθύ θλα­στικό τραύμα στη βάση του άνω χείλους μεταξύ ρινός και δεξιάς παρειάς. Μώλωπας αρι­στε­ρού άνω και κάτω βλε­φά­ρου και χειλέων.

Εκδορές στη δεξιά παρειά θλα­στικό τραύμα ραχιαίας επι­φα­νείας δεξιάς άκρας χειρός μήκους περίπου 5 εκ.

Συνε­πεία των ανωτέρω τραυ­μά­των επήλθε ο θάνατός της από κρα­νιο­ε­γκε­φα­λική κάκωση και μετα­τραυ­μα­τική αιμορ­ρα­γία.

Στις 4 Ιουλίου 1998 συνερ­γείο σήμαν­σης το οποίο εστάλη από τη Διεύ­θυνση Εγκλη­μα­το­λο­γι­κών Ερευνών της Ελλη­νι­κής Αστυ­νο­μίας έκανε εξε­ρεύ­νηση του χώρου του εγκλή­μα­τος και συνέ­λεξε απο­τυ­πώ­ματα, κάποια από τα οποία ήταν αιμα­τηρά.

Την 21η Αυγού­στου 2001 η Διεύ­θυνση Εγκλη­μα­το­λο­γι­κών Ερευνών με τηλε­τυ­πικό σήμα γνω­στο­ποί­ησε στο Τμήμα Ασφα­λείας της Κω ότι τα δύο αιμα­τηρά απο­τυ­πώ­ματα, ένα δακτυ­λικό και ένα παλα­μικό, που βρέ­θη­καν στον τοίχο του δια­δρό­μου της οικίας, ταυ­τί­ζο­νται δακτυ­λο­σκο­πικά από τα αρχεία της υπη­ρε­σίας με τα απο­τυ­πώ­ματα του δεξιού δείκτη και της δεξιάς παλάμης του κατη­γο­ρου­μέ­νου.

Ο ίδιος δια­τεί­νε­ται ότι πρό­κει­ται για ατύχημα.