Σιωπούν όσοι πανηγύριζαν για την πολιτική απάτη εις βάρος συμβασιούχων των ΔΕΥΑ Ιαλυσού και Αρχαγγέλου

Σε αναμονή της κοι­νο­ποί­η­σης του πρα­κτι­κού του VII Κλι­μα­κίου Προ­λη­πτι­κού Ελέγχου Δαπανών του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου που αφορά σε 67 συμ­βα­σιού­χους της πρώην ΔΕΥΑ Ιαλυσού κι ακόμη 5 του Αρχαγ­γέ­λου, που, προς επι­βε­βαί­ωση της «δημο­κρα­τι­κής», έκρινε αρνη­τικά επί του ερω­τή­μα­τος, που του απηύ­θυνε ο ανα­πλη­ρω­τής Επί­τρο­πος του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου στη Ρόδο, σχετικά με τη νομι­μό­τητα των πρώτων ενταλ­μά­των πλη­ρω­μής τους, τελεί η ΔΕΥΑ Ρόδου και η δημο­τική αρχή, προ­κει­μέ­νου να απο­φα­σί­σουν για τις περαι­τέρω ενέρ­γειές τους.

Οι συμ­βα­σιού­χοι επα­να­προ­σε­λή­φθη­σαν με επί­κληση δια­τά­ξεως, που συμπε­ριε­λή­φθη στο νομο­σχέ­διο «σκούπα» για την συντρι­πτική τους πλειο­ψη­φία, παρά τους πανη­γυ­ρι­σμούς κυβερ­νη­τι­κών βου­λευ­τών.

Το πρα­κτικό του VII Κλι­μα­κίου Προ­λη­πτι­κού Ελέγχου Δαπανών, που συγκρο­τή­θηκε από την Πρόεδρο κ. Ελένη Λυκεσά, Σύμ­βουλο και τις κ.κ Φωτεινή Πούλιου, Πάρεδρο και Αθα­να­σία – Μυρο­φόρα Σιδη­ρο­πού­λου, Ειση­γή­τρια, φέρνει στο φως της δημο­σιό­τη­τας η «δημο­κρα­τική».

Στο πρα­κτικό ανα­φέ­ρε­ται εισα­γω­γικά ότι η αμφι­βο­λία του Επι­τρό­που συνί­στα­ται στο αν η δαπάνη, η οποία αφορά στην κατα­βολή, για το χρονικό διά­στημα από 23.10.2017 έως 31.10.2017, απο­δο­χών προ­σω­πι­κού της Δ.Ε.Υ.Α.Ρ. που κατα­τά­χθηκε σ’ αυτήν σε θέσεις εργα­σίας ιδιω­τι­κού δικαίου αορί­στου χρόνου κατόπιν συγ­χώ­νευ­σης των Δ.Ε.Υ.Α. Ιαλυσού, Αρχαγ­γέ­λου και Ρόδου, κατ’ εφαρ­μογή του άρθρου 13 του ν. 4483/2017 (Α΄ 107), είναι νόμιμη, δεδο­μέ­νου ότι με το εν λόγω άρθρο ως μονα­δική προ­ϋ­πό­θεση για την κατά­ταξη των υπαλ­λή­λων σε θέσεις εργα­σίας ιδιω­τι­κού δικαίου αορί­στου χρόνου τίθεται η ύπαρξη ενερ­γούς σχέσης εργα­σίας στις συγ­χω­νευ­θεί­σες επι­χει­ρή­σεις κατά την ημε­ρο­μη­νία συγ­χώ­νευ­σης, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης και της απορ­ρο­φώ­σας, και ταυ­τό­χρονα επι­χει­ρεί­ται η θερα­πεία των πλημ­με­λειών που αφο­ρού­σαν απο­κλει­στικά στη δια­δι­κα­σία πρό­σλη­ψης του προ­σω­πι­κού, με την ανα­λο­γική εφαρ­μογή και στην περί­πτωσή τους του άρθρου 64 του ν. 3801/2009 (Α΄ 163).

Μεταξύ άλλων στην ανάλυση του νομικού πλαι­σίου, που γίνεται στο πρα­κτικό, ανα­φέ­ρε­ται ότι με το άρθρο 13 του ν. 4483/2017 ρυθ­μί­στηκε το ζήτημα της κατά­τα­ξης του προ­σω­πι­κού, το οποίο εργα­ζό­ταν με σχέση εργα­σίας αορί­στου χρόνου σε ήδη συγ­χω­νευ­θεί­σες δημο­τι­κές επι­χει­ρή­σεις ύδρευ­σης και απο­χέ­τευ­σης και δεν κατα­τά­χθηκε σε θέσεις εργα­σίας αορί­στου χρόνου στη νέα επι­χεί­ρηση, προ­βλέ­φθηκε δε ότι για το προ­σω­πικό αυτό εφαρ­μό­ζε­ται ανα­λο­γικά το άρθρο 64 του ν. 3801/2009, για τη μετα­φορά του δηλαδή στην νέα δημο­τική επι­χεί­ρηση αρκούσε απόφαση του διοι­κη­τι­κού της συμ­βου­λίου, χωρίς να ασκεί επιρροή η δια­δι­κα­σία πρό­σλη­ψης στην αρχική θέση της συγ­χω­νευ­θεί­σας επι­χεί­ρη­σης. Απα­ραί­τητη, πάντως, προ­ϋ­πό­θεση για την κατ’ εφαρ­μογή του άρθρου 13 του ν. 4483/2017 κατά­ταξη στην απορ­ρο­φώσα δημο­τική επι­χεί­ρηση είναι το προ­σω­πικό αυτό να είχε κατά το χρόνο έκδοσης της από­φα­σης για τη συγ­χώ­νευση της επι­χεί­ρη­σης ενεργή σχέση εργα­σίας ιδιω­τι­κού δικαίου αορί­στου χρόνου με τη συγ­χω­νευ­θείσα επι­χεί­ρηση, η οποία να έχει δια­γνω­σθεί ως τέτοιου είδους σχέση εργα­σίας είτε με ρητή διοι­κη­τική πράξη, το κύρος της οποίας δεν έχει προ­σβλη­θεί κατά την προ­βλε­πό­μενη διοι­κη­τική δια­δι­κα­σία, ή, σε περί­πτωση που αμφι­σβη­τή­θηκε ο χαρα­κτή­ρας της, να έχει ανα­γνω­ρι­στεί ως σχέση εργα­σίας αορί­στου χρόνου με δικα­στική απόφαση που παράγει δεδι­κα­σμένο, δεδο­μέ­νου ότι στόχος της εν λόγω διά­τα­ξης είναι η συνέ­χιση της λει­τουρ­γίας της προ­ϋ­φι­στά­με­νης εργα­σια­κής σχέσης του αιτού­ντος την κατά­ταξη υπαλ­λή­λου, όπως η τελευ­ταία ίσχυε κατά το χρόνο που ελήφθη η απόφαση για τη συγ­χώ­νευση της επι­χεί­ρη­σης στην οποία εργα­ζό­ταν.

Σε ό,τι αφορά τους συμ­βα­σιού­χους της ΔΕΥΑ Ιαλυσού ανα­φέ­ρε­ται ότι στις 14.3.2011, περι­ήλθε στο Α.Σ.Ε.Π. καταγ­γε­λία για παρά­βαση της νομο­θε­σίας των προ­σλή­ψεων από τα Δ.Σ. τόσο της πρώην Δ.Ε.Υ.Α. Ιαλυσού όσο και της ενιαίας Δ.Ε.Υ.Α. Ρόδου, ανα­φο­ρικά με 57 υπαλ­λή­λους της συγ­χω­νευ­θεί­σας Δ.Ε.Υ.Α.Ι..

Υπήρξε σχε­τι­κός έλεγχος επι­θε­ω­ρητή του ΑΣΕΠ με επι­βα­ρυ­ντικό περιε­χό­μενο ενώ ακο­λού­θησε η κοι­νο­ποί­ηση στη Δ.Ε.Υ.Α.Ρ. και δεύ­τε­ρης, ήτοι της από 24.3.2015 Έκθεσης Επι­θε­ώ­ρη­σης του Συμ­βού­λου – Επι­θε­ω­ρητή του Α.Σ.Ε.Π. στην οποία ανα­φέ­ρε­ται στην μετα­φορά 21 υπαλ­λή­λων της πρώην Δ.Ε.Υ.Α. Ιαλυσού, καθώς και 9 υπαλ­λή­λων της πρώην Δ.Ε.Υ.Α. Αρχαγ­γέ­λου με την από 16.5.2011 απόφαση του Δ.Σ. της ενιαίας Δ.Ε.Υ.Α.Ρ.. Όπως ανα­φέ­ρε­ται στην Έκθεση, για τους εργα­ζό­με­νους της πρώην Δ.Ε.Υ.Α. Ιαλυσού. έχει εκδοθεί η από 11.6.2012 Πορι­σμα­τική Έκθεση Επι­θε­ώ­ρη­σης του Συμ­βού­λου – Επι­θε­ω­ρητή του Α.Σ.Ε.Π, ωστόσο, 17 εκ των ανωτέρω εργα­ζο­μέ­νων συνέ­χι­σαν να απα­σχο­λού­νται στη Δ.Ε.Υ.Α.Ρ. δυνάμει από­φα­σης ασφα­λι­στι­κών μέτρων του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου με την οποία υπο­χρε­ώ­θηκε η Επι­χεί­ρηση να απο­δέ­χε­ται τις υπη­ρε­σίες τους μέχρι την έκδοση ορι­στι­κής από­φα­σης επί της από 16.4.2014 αγωγής τους.

Μετά τη δημο­σί­ευση, στις 31.7.2017, του ν. 4483/2017, το Δ.Σ. της Δ.Ε.Υ.Α.Ρ., με απόφαση που έλαβε την 16.10.2017, προέβη στην επα­να­πρό­σληψη και κατά­ταξη, σύμφωνα με το άρθρο 13 αυτού, των υπαλ­λή­λων της πρώην Δ.Ε.Υ.Α. Ιαλυσού των οποίων η εργα­σιακή σχέση είχε λυθεί την 13.2.2014 με απόφαση του Δ.Σ..

Το ίδιο έπραξε και με τους συμ­βα­σιού­χους της ΔΕΥΑ Αρχαγ­γέ­λου.

Το VII Τμήμα του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου έκρινε πως κατά την έννοια του άρθρου 13 του ν. 4483/2017, δυνα­τό­τητα για κατά­ταξη, με σχέση εργα­σίας ιδιω­τι­κού δικαίου αορί­στου χρόνου, των απα­σχο­λού­με­νων σε δημο­τική επι­χεί­ρηση ύδρευ­σης και απο­χέ­τευ­σης που προ­κύ­πτει από συγ­χώ­νευση τελεί υπό τον όρο ύπαρξης ενερ­γούς σχέσης εργα­σίας ιδιω­τι­κού δικαίου αορί­στου χρόνου με τη συγ­χω­νευ­θείσα επι­χεί­ρηση κατά τον κρίσιμο χρόνο της συγ­χώ­νευ­σης, η οποία έχει δια­γνω­σθεί ως τέτοιου είδους σχέση εργα­σίας είτε με ρητή διοι­κη­τική πράξη, το κύρος της οποίας δεν έχει προ­σβλη­θεί κατά την προ­βλε­πό­μενη διοι­κη­τική δια­δι­κα­σία, είτε με τελε­σί­δικη δικα­στική απόφαση, σε περί­πτωση αμφι­σβή­τη­σης του χαρα­κτήρα της. Στην προ­κει­μένη δε περί­πτωση, κατά το χρόνο έκδοσης της από­φα­σης του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου Ρόδου για τη συγ­χώ­νευση των έξι υφι­στά­με­νων στο νησί της Ρόδου Δ.Ε.Υ.Α. (7.4.2011) είχαν ήδη δημο­σιευ­θεί οι 4 απο­φά­σεις του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, με τις οποίες είχαν απορ­ρι­φθεί αντί­στοι­χες αγωγές των υπαλ­λή­λων, με αιτή­ματα ανα­γνώ­ρι­σης των σχέσεων εργα­σίας τους ως ιδιω­τι­κού δικαίου αορί­στου χρόνου, οι οποίες δεν είχαν τελε­σι­δι­κή­σει, με απο­τέ­λε­σμα οι υπο­θέ­σεις να παρα­μέ­νουν εκκρε­μείς, ακόμη και κατά την ημε­ρο­μη­νία έκδοσης της από 20.10.2017 από­φα­σης του Προ­έ­δρου του Δ.Σ. της Δ.Ε.Υ.Α.Ρ. περί κατά­τα­ξής τους σε οργα­νι­κές θέσεις του Ο.Ε.Υ. της Επι­χεί­ρη­σης με σύμβαση εργα­σίας ιδιω­τι­κού δικαίου αορί­στου χρόνου. Συνεπώς, οι υπάλ­λη­λοι αυτοί δεν συν­δέ­ο­νταν πράγ­ματι κατά τον κρίσιμο χρόνο με τις συγ­χω­νευ­θεί­σες, συνεπώς και την απορ­ρο­φώσα Δ.Ε.Υ.Α., με ενεργές συμ­βά­σεις εργα­σίας ιδιω­τι­κού δικαίου αορί­στου χρόνου κατά την έννοια του άρθρου 13 του ν. 4483/2017, με απο­τέ­λε­σμα να μην μπορούν να κατα­τα­χθούν νομίμως σε θέσεις εργα­σίας ιδιω­τι­κού δικαίου αορί­στου χρόνου κατ’ επί­κληση του εν λόγω άρθρου.

Για τον ίδιο λόγο, το Δ.Σ. της Δ.Ε.Υ.Α.Ρ. όφειλε να μην προ­χω­ρή­σει στην κατά­ταξη σε θέση εργα­σίας ιδιω­τι­κού δικαίου αορί­στου χρόνου της ως άνω προ­ερ­χό­με­νης από πρώην Δ.Ε.Υ.Α. υπαλ­λή­λου, δοθέ­ντος ότι με απόφαση του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου είχε ήδη απορ­ρι­φθεί σχετική ανα­γνω­ρι­στική αγωγή της τελευ­ταίας, επι­πλέον δε, με απόφασή του το Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου έκρινε με ισχύ δεδι­κα­σμέ­νου ότι η εργα­σιακή της σχέση δεν πληροί τις νόμιμες προ­ϋ­πο­θέ­σεις, προ­κει­μέ­νου να χαρα­κτη­ρι­σθεί ως ιδιω­τι­κού δικαίου αορί­στου χρόνου.

Τα αυτά πρέπει να γίνουν δεκτά και για όσους από τους 45 ασκή­σα­ντες αίτηση ακύ­ρω­σης ενώπιον του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου αφορούν στα επίμαχα εντάλ­ματα, αφού με την απόφαση του Δικα­στη­ρίου το 2013 απορ­ρί­φθηκε το ένδικο βοήθημά τους κατά της, ακυ­ρω­τι­κής από 1.7.2006 από­φα­σης του Δ.Σ. της πρώην Δ.Ε.Υ.Α. Ιαλυσου περί μετα­τρο­πής των συμ­βά­σεών τους σε ιδιω­τι­κού δικαίου αορί­στου χρόνου.